ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 2012

ΑΡΧΕΣ, ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΚΑΛΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΗΣΗΣ

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ (ως ειδικός αγορητής του ΛΑ.Ο.Σ.): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Εμείς θα ψηφίσουμε επί της αρχής και επί των άρθρων το σχέδιο νόμου, κυρίως για το λόγο ότι έχουν αρθεί ορισμένα κρίσιμα και κύρια ζητήματα που είχαμε θέσει στην Επιτροπή, ένα εκ των οποίων ήταν ότι δε δεχόμαστε να προσληφθούν νέα στελέχη εκτός ΑΣΕΠ, ώστε να συγκροτήσουν τα γραφεία καλής νομοθέτησης.
Ο παριστάμενος Υπουργός, όπως και ο επίσης παριστάμενος Υφυπουργός –θέλω να το καταθέσω εδώ- με ειλικρίνεια είπαν εξ αρχής ότι θα υιοθετήσουν θέσεις και προτάσεις που έχουμε καταθέσει εμείς και άλλοι κομματικοί σχηματισμοί και θα τα ενσωματώσουν στο νομοσχέδιο.
Με αυτή την έννοια θέλω να τονίσω την ειλικρίνεια με την οποία έγινε η διαβούλευση και την ευχέρεια που δόθηκε απ’ όλους τους βουλευτές ώστε να καταθέσουν τις δικές τους απόψεις και μερικές απ’ αυτές, όταν μάλιστα θεωρούνται κρίσιμες, όπως ανέφερα, να γίνουν δεκτές.
Όπως γνωρίζετε, κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νόμος καλός είναι αυτός που καλώς εφαρμόζετε. Και αυτό είναι επίκαιρο στις μέρες μας καθώς από νόμους δεν πάσχει η ελληνική πολιτεία. Κάθε άλλο. Υπάρχει πολυνομία. Γι’ αυτό άλλωστε παρίσταται η ανάγκη για την κωδικοποίηση των νόμων. Το ζήτημα είναι να εφαρμόζονται οι υπάρχοντες.
Μόλις πριν λίγα εικοσιτετράωρα όλοι έχουμε παραστεί μάρτυρες ενός φαινομένου κατά το οποίο νόμος υπήρχε και δεν εφαρμόστηκε. Και αναφέρομαι βέβαια στα ζητήματα που ανέκυψαν από την κατάληψη της νομικής σχολής, που ήταν γνωστή από ημέρες στην Ελληνική Αστυνομία, στον αρμόδιο Υπουργό και σε όποιον άλλον αρμόδιο και δεν παρενέβη εφαρμόζοντας το νόμο. Το ζήτημα είναι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μήπως θα πρέπει να προβλέψουμε ότι όταν ένας Υπουργός δεν εφαρμόζει το νόμο θα πρέπει να καλείται εδώ να απολογηθεί ή αν έχει την ευαισθησία να παραιτείται, να πηγαίνει στο σπίτι του, να πει δεν τα κατάφερα. Δεν είναι δυνατόν όλοι να τα καταφέρνουμε σε όλα. Κάποιος δεν πήγε καλά, δεν πρόβλεψε κάτι σωστά. Γιατί, δηλαδή, να επιμείνει και να παραμείνει στη θέση του ο κ. Παπουτσής για να διαπράξει και άλλες παραλείψεις του είδους που οδήγησαν στο να γίνει παρανάλωμα του πυρός το κέντρο της Αθήνας και τους ιδιώτες-ιδιοκτήτες καταστημάτων στο κέντρο των Αθηνών να βρίσκονται σε απόγνωση;
Η πολυνομία που χαρακτηρίζει την ελληνική πολιτεία επιβεβαιώνει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το γεγονός ότι το πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε αδιέξοδο και δυστυχώς δεν παρέχονται στην παρούσα κυβέρνηση οι προϋποθέσεις να το ξεπεράσει, όπως και οι προηγούμενες Κυβερνήσεις. Μέσα στην άβυσσο της πολυνομίας ενός κράτους, όπως η Ελλάδα, που διαθέτει –σημειώστε το- περισσότερες διατάξεις νόμων από το σύνολο των διατάξεων νόμων που διαθέτουν οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, προστίθεται άλλο ένα νομοθέτημα. Εμείς το θεωρούμε σαν ένα πρώτο καλό βήμα για να ακολουθήσει ένα νομοθέτημα ποιο συγκροτημένο για το πώς πρέπει να νομοθετεί του λοιπού και το ποιο είναι το καλό νομοθετείν κατά την αντίληψη του εμπνευστή του νομοθετήματος.
Έχει τονιστεί κατ’ επανάληψη -και το είπαμε και στην Επιτροπή- ότι η Ελλάδα, μεταξύ των άλλων, ταλανίζεται και κυριαρχείται από βαθιά σύγχυση μεταξύ του νομοθετικού έργου της Βουλής και του εκτελεστικού έργου της Κυβέρνησης.
Αποτέλεσμα της σύγχυσης αυτής είναι η εκάστοτε αδυναμία ή ανικανότητα των κυβερνώντων να ασκήσουν το σπουδαίο κυβερνητικό έργο της εκτελεστικής εξουσίας, της διοικήσεως της χώρας και να μετατρέπει σε νομοθετήματα όλα όσα θα ήθελε να εκφράσει και να κάνει, αλλά δεν μπορεί.
Έτσι, στο ελληνικό κράτος σωρεύονται περιττές διατάξεις νόμου, που αποτελούν απλώς τους ευσεβείς πόθους των εκάστοτε Υπουργών.
Μία άλλη επιβλαβής πρακτική των εκάστοτε κυβερνώντων είναι η δήθεν ταύτιση του κυβερνητικού έργου με τον όγκο συσσώρευσης και ψήφισης τέτοιων διατάξεων νόμων για τις οποίες ουδείς ενδιαφέρεται και ουδείς ωφελείται και τις περισσότερες φορές, όπως είπαμε και νωρίτερα, δεν τηρούνται. Και αυτό είναι, ίσως, το πλέον κρίσιμο.
Συχνά, άλλωστε, ακούγεται στην Ελλάδα ότι νόμοι υπάρχουν, αλλά δεν τηρούνται.
Κι ενώ αυτό είναι μεν μια αλήθεια, κανένας δεν διερωτήθηκε ποτέ αν είναι εφικτό σε οποιαδήποτε κοινωνία να τηρηθούν νόμοι και διατάξεις νόμων που θεσπίστηκαν όχι για να ρυθμίσουν σχέσεις και για να βάλουν τα πράγματα στη θέση τους, αλλά λόγω συγχύσεως των κυβερνώντων μεταξύ του εκτελεστικού έργου της Κυβέρνησης και του νομοθετικού έργου της Βουλής και λόγω, επίσης, ενός κακώς εννοούμενου πρωταθλητισμού κομίσεως και συσσωρεύσεως περιττών διατάξεων νόμων.
Η διάθεση πρωταθλητισμού των εκάστοτε κυβερνώντων θα έπρεπε να ανταγωνίζεται το ακριβώς αντίθετο αυτού που ανταγωνίζεται σήμερα. Δηλαδή, αντί να σπεύδουν να θεσπίσουν νέες διατάξεις νόμων, θα έπρεπε να μιλούν για το πώς θα αλλάξει το νομοθετικό σύστημα και για το πώς θα μπορέσει στο διηνεκές να δημιουργηθεί ασφάλεια δικαίου, απλότητα και κλασικότητα.
Οι ατελεύτητες διατάξεις νόμων ιδίως σε θέματα φορολογικά, το μόνο το οποίο κάνουν είναι να βεβαιώνουν τους πάντες στο εξωτερικό, ότι η Ελλάδα δεν είναι ούτε σοβαρή χώρα ούτε ασφαλής για οιασδήποτε μορφής επένδυση επί παραδείγματι.
Ως βασική καινοτομία του σχεδίου νόμου αναφέρεται η θεσμοθέτηση της ανάλυσης συνεπειών ρυθμίσεων. Προστίθεται, επομένως, μία δύσκολη ανάλυση, γιατί αποκλείεται να προβλεφθούν αξιόπιστα όλες οι συνέπειες των νέων ρυθμίσεων, ενώ δεν εμφανίζεται να έχει περιληφθεί ως καινοτομία κάτι ευκολότερο: Δηλαδή, ο καθορισμός εκ των προτέρων του τρόπου, των μεθόδων και δεικτών αξιολόγησης υλοποίησης και η ενσωμάτωση στο κάθε νέο νομοσχέδιο όλων εκείνων των στοιχείων που μέχρι τώρα καλύπτονταν μεταγενέστερα από Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις και Προεδρικά Διατάγματα.
Ειδικότερα τώρα να πάμε στα άρθρα, όπου περιλαμβάνονται οι ορισμοί. Γίνεται αναφορά στην εξαίρεση υπό την έννοια της ρύθμισης για τους σκοπούς του παρόντος νόμου, κανονιστικών διατάξεων –και να διευκρινίσω ότι η αναφορά είναι στην αιτιολογική έκθεση- που αφορούν κάτω από το 40% του πληθυσμού της χώρας.
Αυτή η διάκριση ήδη καθιστά ανάπηρα τα νομοσχέδια που θα προταθούν για ψήφιση με βάση τις αρχές της καλής νομοθέτησης.
Ας σκεφτούμε, παραδείγματος χάρη, ότι το 40% του πληθυσμού της χώρας βρίσκεται στην Αθήνα. Αυτή η διάκριση σημαίνει ότι για κάποιο συγκεκριμένο θέμα, παραδείγματος χάρη για τους συντελεστές δόμησης, θα ήταν δυνατόν να εξαιρεθεί όλη η Αθήνα με προφανείς συνέπειες, ενστάσεις, ανισότητα μεταξύ ίδιου δικαιώματος των πολιτών και όλα τα παρεμφερή.
Οι έννοιες που αναφέρονται στο άρθρο 2 είναι γενικόλογες.
Παραδείγματος χάρη μιλάει για απλότητα και ασάφειες. Τι είναι, όμως, ένα απλό νομοθετικό κείμενο; Και πάλι σ’ αυτό το νομοσχέδιο που επικαλείται την απλότητα θα απαιτηθούν εγκύκλιοι δυστυχώς μέσα σ’ έναν κυκεώνα γραφειοκρατίας, παραδείγματα ή πρόσθετα στοιχεία τεκμηρίωσης του τι σημαίνει απλότητα. Πάλι δηλαδή θα έχουμε μια πολυπλοκότητα περί της απλότητας.
Αυτό το αναφέρω γιατί αυτό το σχέδιο νόμου έχει συνταχθεί κατά έναν τρόπο που κάνει κάποια λεκτικά άλματα, που δεν είναι λαθεμένα, αλλά πάντως δεν είναι συνηθισμένο να γίνονται στα αυστηρά κείμενα των σχεδίων νόμων. Χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως μια έκθεση ιδεών. Άλλοι πάλι είπαν ότι θα μπορούσαν να ρυθμιστούν τα ζητήματα που ρυθμίζονται στο νομοσχέδιο από μια απλή υπουργική εγκύκλιο. Σ’ αυτό δεν θα είχα άποψη ώστε να απαντήσω. Πάντως, όπως είπα νωρίτερα, το θεωρούμε ένα καλό βήμα για να έχουμε αργότερα ένα καλό και πλέον συγκροτημένο νομοθέτημα.
Στο άρθρο 3, εμφανίζονται θετικές ρυθμίσεις στην κατεύθυνση που έχουμε προαναφέρει, αλλά και πάλι επισημαίνονται κενά. Έτσι, καθορίζεται ανώτατος αριθμός νομοσχεδίων ανά Υπουργεία σε τρία κατ’ έτος. Αυτό ήταν περίπου αστείο. Βεβαίως, το άλλαξε ο κύριος Υπουργός και ο κύριος Υφυπουργός, μετά τη δική μας παρατήρηση. Αν ήταν έτσι ο κ. Ρέππας, θα έπρεπε από σήμερα να πάει στο Υπουργείο του και να μην έχει να ασχοληθεί με κανένα απολύτως νομοσχέδιο, γιατί ήδη έχει φέρει τρία νομοσχέδια μέσα σε διάστημα λιγότερο των δύο μηνών στο ελληνικό Κοινοβούλιο.
Θετικό θεωρούμε στο άρθρο 3 ότι επιβάλλεται να συνοδεύουν το σχέδιο νόμου προσχέδια προεδρικών διαταγμάτων, αν προβλέπονται τέτοια. Μάλιστα, προβλέπει να υπάρχει και χρονοδιάγραμμα εφαρμογής. Δεν θέτει εδώ όμως χρονικό όριο ως όφειλε σχετικά με τον αριθμό τους, κάτι που σημαίνει ότι θα ήταν δυνατόν ένα σχέδιο νόμου να περιλαμβάνει προσχέδια 10 έως 15 προεδρικών διαταγμάτων.
Τα αναφέρουμε αυτά ακριβώς διότι μιλάμε για τις αρχές καλής νομοθέτησης. Είναι καλή νομοθέτηση άραγε όταν σ’ ένα σχέδιο νόμου προβλέπεται ότι θα πρέπει για την εφαρμογή του να υπογραφούν εκ των υστέρων 10 έως 15 προεδρικά διατάγματα; Αυτό σημαίνει ότι ένας νόμος δεν θα μπορέσει καν να εφαρμοστεί αν τα προεδρικά διατάγματα αργήσουν να υπογραφούν ή μερικά εξ αυτών, όπως αποδεικνύει η πείρα, πιθανόν να μην υπογραφούν ποτέ.
Υποχρεούται κατά την άποψή μας ο νομοθέτης να ενσωματώνει στο κείμενο την τελική μορφή τροποποιουμένων άρθρων και όχι εμβόλιμες αλλαγές παραγράφων του είδους: στο άρθρο Χ, του νόμου Ψ, κλπ, αντικαθίσταται η λέξη και με τη λέξη με και άλλα τέτοια τα οποία νομίζω ότι θα έπρεπε να προβλεφθούν και να μην έρχονται ως νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Κατά την άποψή μας δεν επιτρέπονται αόριστες παραπομπές και απαιτείται να γίνεται διαχωρισμός παγίων και μεταβατικών διατάξεων. Εντούτοις, δεν φαίνεται να υπάρχει αποκλεισμός ή περιορισμός σχετικά με τις κοινές υπουργικές αποφάσεις στο νομοσχέδιο, κάτι που θα έπρεπε να αποτραπεί, αν όχι να καταργηθεί, τουλάχιστον να υπάρχει ένα όριο κοινών υπουργικών αποφάσεων ανά νόμο. Θα ήταν δυνατόν να υιοθετηθεί μια εναλλακτική, πρωτοποριακή ιδέα αυτή του κυρίως νομοθέτη Υπουργού, που όμως αντί συναρμοδιότητας είναι υποχρεωμένος να αναλαμβάνει τη βαρύνουσα, αλλά μη δεσμευτική γι’ αυτή γνώμη άλλων Υπουργών, την οποία αν δεν απορροφήσει στο νομοσχέδιο που υποβάλει να πρέπει να εξηγήσει τους λόγους και τη διαδικασία και να τελειώνει η υπόθεση εκεί.
Πάω γρήγορα στο άρθρο 4, που κατά την άποψή μας δεν είναι ένδειξη καλής νομοθέτησης και νομοθετικού κειμένου, το πρωθύστερο σχήμα να γίνεται αναφορά σε προγενέστερο άρθρο, στο 4 δηλαδή, οργάνων που θεσμοθετούνται σε επόμενα άρθρα.
Δηλαδή, κύριε Υπουργέ, σε ένα νομοσχέδιο που λέτε ότι θέτετε τις αρχές καλής νομοθέτησης, πρώτα περιγράφετε ποιες θα είναι οι αρμοδιότητες Επιτροπών και μετά σε επόμενα άρθρα, συγκροτείτε αυτές τις Επιτροπές. Νομίζω ότι μια απλή αναρίθμηση των άρθρων του σχεδίου νόμου αυτού θα αποτελούσε μία λύση σ' αυτό για το οποίο εύκολα κανείς μπορεί να σας κατηγορήσει, όπως κάνω και εγώ αυτή την ώρα, ότι δηλαδή συγκροτείτε Επιτροπές αργότερα, τις αρμοδιότητες των οποίων περιγράφετε νωρίτερα.
Το άρθρο 5 στα μέσα καλής νομοθέτησης, δεν περιλαμβάνει ως καταληκτικό μέσο καλής νομοθέτησης την αναδραστική, αναγκαία και αυτόματη τροποποίηση μετά την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων εφαρμογής.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Δώστε μου ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ.
Το άρθρο 6 θεωρούμε ότι είναι συνολικά θετικό. Στο άρθρο 7 γίνεται η ανάλυση των συνεπειών ρυθμίσεων. Το άρθρο αυτό είναι ασαφές σχετικά με το τι περιλαμβάνει μια τέτοια ανάλυση συνεπειών ρυθμίσεων. Το άρθρο αυτό αποτελεί παράδειγμα πως το ίδιο το νομοσχέδιο δεν έχει συνταχθεί με τήρηση για τον εαυτό του αυτών που προβλέπει και επιτάσσει για τα άλλα. Εδώ, θα έπρεπε να υπάρχει ως αναπόσπαστο μέρος του συγκεκριμένου άρθρου μια συγκεκριμένη δομή μιας τέτοιας ανάλυσης ενδεχομένως εν είδει ερωτηματολογίου. Ασφαλώς η δομή αυτή να είναι η ελάχιστη αναγκαία, αλλά να μην είναι περιοριστική για τον νομοθέτη. Ενδεικτικά θα μπορούσε να περιλαμβάνει το ποίοι είναι ευεργετούμενοι από τη ρύθμιση, ποίοι θα είναι οι αντιστεκόμενοι σε αυτή και γιατί και όλα αυτά.
Στο άρθρο 8 θα πρέπει να καθορίζεται πώς θα αναφέρονται τεκμηριωμένα και αν είναι δυνατόν ποσοτικά σε αυτή ότι τηρήθηκαν τα δέκα κριτήρια των αρχών καλής νομοθέτησης του άρθρου 2.
Στο άρθρο 9 είπαμε ότι ορθώς προβλέπεται αξιολόγηση της εφαρμογής των αποτελεσμάτων, αλλά το διάστημα της τριετίας μετά το οποίο θα γίνεται είναι πολύ μεγάλο κατά την άποψή μας. Θα έπρεπε να έχουμε ταχείες και παραγωγικές αξιολογήσεις εφαρμογών.
(Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ)
Στο άρθρο 10 έχουμε την απλούστευση που περιλαμβάνει θετικές ρυθμίσεις, εάν και θα πρέπει να καθοριστεί σε σχέση με αν θα κριθούν στο άρθρο αυτό αναφερόμενες μειώσεις. Αυτονόητα πράγματα ρυθμίζονται με το άρθρο 11. Δεν έχουμε να πούμε κάτι σ' αυτό .
Στο άρθρο 14 χρειάζεται να προαναφερθεί το να μην αποτελέσουν τα γραφεία νομοθετικής πρωτοβουλίας υπό τον συντονισμό του γραφείου καλής νομοθέτησης που συνιστώνται για πρώτη φορά, ρουσφετολογικά όργανα διορισμών και εμπόδιο στη γρήγορη σύνταξη και προώθηση των ανά Υπουργείων νομοσχεδίων, εξαιτίας της πρόσθεσης μιας επιπλέον φάσης στη νομοθετική διαδικασία.
Τέλος –επειδή δεν έχω άλλο χρόνο- στο άρθρο 17 θεωρούμε ότι είναι ορθή η θεσμοθέτηση των Επιτροπών αυτών, αλλά μόνον εφόσον πρόκειται να λειτουργούν ταχέως και αποδοτικά και με συγκεκριμένες προθεσμίες, ένδειξη των οποίων δεν υπάρχει στο σχέδιο νόμου έστω και ως τάξη μεγέθους, παραδείγματος χάριν εντός τριμήνου και όχι αργότερα για όλες τις δράσεις και αρμοδιότητές τους.
Σας ευχαριστώ και για την ανοχή σας κύριε Πρόεδρε.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού)

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Παρασκευή 20 Ιανουαρίου 2012

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΠΕΡΩΤΗΣΗ: ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ
ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιλέγουμε να είμαστε χρήσιμοι. Έτσι, θα αποφύγουμε τους πολιτικούς χαρακτηρισμούς και τις κατάρες που ακούγονται συχνά εδώ και θα επικεντρώσουμε ειδικότερα το ενδιαφέρον μας στην παρακολούθηση των περιφερειακών επιχειρησιακών προγραμμάτων.
Παρά την τυπική υιοθέτηση της εταιρικής σχέσης, η οποία προβλέπει την ενεργό συμμετοχή των περιφερειακών και τοπικών εταίρων, η συμμετοχή των τελευταίων στις αρμόδιες επιτροπές παρακολούθησης παραμένει συμβολική και περιθωριακή. Θέλετε να πω, με ελάχιστες εξαιρέσεις; Να το πω, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Πάντως, η ιστορία της διαχείρισης των ελληνικών ΠΕΠ είναι αποκαλυπτική της βούλησης του κεντρικού κράτους να διατηρήσει τον απόλυτο
έλεγχο της εγχώριας περιφερειακής πολιτικής και από την άλλη πλευρά, της αδυναμίας των τοπικών παραγόντων να αξιοποιήσουν τις περιορισμένες έστω ευκαιρίες που ανακύπτουν τελικά. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι τοπικοί φορείς έχουν μετατραπεί σε φτωχούς συγγενείς των Υπουργείων και των διαχειριστικών αρχών, περιοριζόμενοι κατά κανόνα στην ανάληψη μεμονωμένων δράσεων και έργων και λειτουργώντας ουσιαστικά ως «πελάτες» μιας πολιτικής που εκπονείται για αυτούς αλλά χωρίς αυτούς.
Η κυρίαρχη λογική του συγκεντρωτισμού θεμελιώνεται συνήθως σε δύο επιχειρήματα. Σύμφωνα με το πρώτο επιχείρημα, τόσο οι περιφερειακές διοικήσεις όσο και η Αυτοδιοίκηση δεν διαθέτουν τους αναγκαίους χρηματικούς, οργανωτικούς και ανθρώπινους πόρους, προκειμένου να αναλάβουν το βάρος αυτής της πολιτικής και να ανταποκριθούν επιτυχώς στις ολοένα αυξανόμενες διαχειριστικές απαιτήσεις των Βρυξελλών.
Σύμφωνα με το δεύτερο επιχείρημα, η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να πειραματίζεται με αποκεντρωμένα και συμμετοχικά σχήματα, διότι από το 2000 και έπειτα οι προθεσμίες απορρόφησης των κοινοτικών χρηματοδοτήσεων είναι ασφυκτικές και ο κίνδυνος απώλειας πόρων μεγάλος.
Αυτά τα δυο επιχειρήματα είναι μάλλον ισχνά. Από την μια πλευρά, οι προφανείς αδυναμίες των περιφερειών και των ΟΤΑ οφείλονται πρωταρχικά, αλλά όχι αποκλειστικά, όπως οφείλει να παραδεχθεί κανείς, στην αδυναμία ή και την απροθυμία του κεντρικού κράτους να προωθήσει τη διοικητική αποκέντρωση, για την οποία τόσα έχουμε ακούσει κατά καιρούς και τη δημοσιονομική μεταρρύθμιση ακόμη και στις πλέον κραυγαλέες περιπτώσεις.
Ως αντιπροσωπευτικό παράδειγμα αξίζει να αναφέρει κανείς το γεγονός ότι οι περιφέρειες θεσπίστηκαν το 1986 αλλά πόρους διαχειρίστηκαν μόλις το 1996, δέκα χρόνια μετά.
Από την άλλη πλευρά ο κίνδυνος της απώλειας πόρων θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί μέσω της σταδιακής ενδυνάμωσης και χειραφέτησης των περιφερειών και της εκχώρησης σ’ αυτές της αρμοδιότητας άσκησης περιφερειακής πολιτικής έπειτα από μια ικανή μεταβατική περίοδο.
Το αρμόδιο Υπουργείο, κατά την άποψή μας, θα πρέπει να εκπονήσει τις ανάλογες μελέτες προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι επιπτώσεις της σημερινής μη χωρικά ισορροπημένης κρίσης, λαμβανομένου υπόψη ότι η κρίση έχει επιδεινώσει τα αναπτυξιακά δεδομένα, ιδίως στις πιο προβληματικές περιφέρειες της χώρας, μειονεκτούσες, απομονωμένες ή με ειδικά γεωγραφικά χαρακτηριστικά περιφέρειες, σχεδιάζοντας νέες πολιτικές για την εξομάλυνσή τους.
Άλλωστε είναι προφανές ότι αφού η κρίση έχει επηρεάσει ασύμμετρα τους διάφορους οικονομικούς κλάδους, γεγονός που οξύνει το πρόβλημα στις περιφέρειες, το παραγωγικό πρότυπο των οποίων συναρτάται με τους κλάδους που έχουν υποστεί το μεγαλύτερο πλήγμα, είναι άμεση ανάγκη να γίνουν οι απαραίτητες ενέργειες για την αντιμετώπισή του. Στα ζητήματα αυτά η Νέα Δημοκρατία φαίνεται ότι συμφωνεί προς την κατεύθυνση αυτή και κατά συνέπεια συμφωνούμε και εμείς μαζί της.
Επίσης προκειμένου τα συναρμόδια Υπουργεία να λαμβάνουν υπόψη κατά τη χάραξη των τομεακών και οριζόντιων πολιτικών, τα χαρακτηριστικά και τις αναπτυξιακές δυνατότητες κάθε περιφέρειας, αλλά και τις ειδικότερες περιπτώσεις της κρίσης σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, είναι αναγκαίο να ληφθούν τα
κατάλληλα μέτρα και οι απαιτούμενες ενέργειες να γίνουν ώστε να μην εμφανίζονται αδιέξοδες καταστάσεις, ιδιαίτερα στη σημερινή δύσκολη συγκυρία.
Υπάρχει άμεση ανάγκη επανακαθορισμού των στρατηγικών στόχων της πολιτικής περιφερειακής ανάπτυξης με σαφήνεια και καθαρότητα για την αντιμετώπιση της κρίσης και των επιπτώσεών της στις περιφέρειες ώστε κατά την υλοποίηση των στόχων αυτών θα περιλαμβάνονται η ανάπτυξη αυτοδύναμης επιχειρηματικότητας και η κινητοποίηση του τοπικού δυναμικού ώστε να υπάρχουν ορατά αποτελέσματα. Οι αρμόδιοι φορείς θα πρέπει να προβούν σε ανάλογες ενέργειες για την αξιοποίηση των διαθέσιμων πόρων, για την προσέλκυση επενδύσεων και τη δημιουργία του κατάλληλου επενδυτικού περιβάλλοντος σε περιφερειακό επίπεδο.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Επιτρέψτε μου ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε, για να ολοκληρώσω.
Κατά συνέπεια κρίνεται απαραίτητο στις ενέργειες αυτές να περιλαμβάνεται ο εξοπλισμός των περιφερειών με σύγχρονους μηχανισμούς και δομές προσέλκυσης επενδύσεων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρέπει να υπάρξει σοβαρός προβληματισμός για το πώς θα εξασφαλίζεται η επικέντρωση της προσπάθειας σε έργα αμεσότερης απόδοσης και μεγαλύτερου πολλαπλασιαστικού αποτελέσματος σε κάθε περιφέρεια καθώς και για το πώς θα συνδυάζονται οι απαιτήσεις του Μεσοπρόθεσμου προγράμματος, του Συμφώνου Σταθερότητας και της στρατηγικής «Ευρώπη 2020», με τις μεσομακροπρόθεσμες αναπτυξιακές ανάγκες ώστε να μην βρεθούμε προ εκπλήξεων.
Άλλο ένα σοβαρό ζητούμενο –και με αυτό τελειώνω, κύριε Πρόεδρε- που πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα είναι ο συνδυασμός των απαιτήσεων του Μεσοπρόθεσμου προγράμματος, του Συμφώνου Σταθερότητας και της στρατηγικής
«Ευρώπη 2020» με τις μεσομακροπρόθεσμες αναπτυξιακές ανάγκες, καθώς και με ποιο τρόπο και προς ποια κατεύθυνση όλα αυτά θα επηρεάσουν την αναθεώρηση του ΕΣΠΑ 2017-2023 όποτε αυτή σχεδιαστεί.
Τελικώς πρέπει να ληφθούν υπόψη οι περιφερειακές δυνατότητες ή οι αδυναμίες στο πλαίσιο μιας συλλογικής στρατηγικής καθοδήγησης από το Υπουργείο που έστω και για λίγο υπήρξε Υπουργείο Περιφερειακής Ανάπτυξης.
Σας ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου 2011

ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΘΕΜΕΛΙΩΔΩΝ ΑΡΧΩΝ ΠΟΥ ΔΙΕΠΟΥΝ ΤΗ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΩΝ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΩΝ ΘΑΛΑΣΣΙΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ.

Ο Ειδικός Αγορητής του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού ο κ. Άγγελος Κολοκοτρώνης, έχει το λόγο.

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την αίσθηση ότι άλλο νομοσχέδιο συζητήσαμε στις επιτροπές και άλλο νομοσχέδιο καλούμαστε σήμερα να συζητήσουμε στην ολομέλεια. Φοβάμαι μάλιστα ότι συζητάμε ένα νομοσχέδιο, το οποίο ανήκει και σε άλλο Υπουργείο, στο Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, το οποίο πιστεύουμε ότι σύντομα θα επανασυσταθεί μαζί με το Υπουργείο Αιγαίου και το Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΛΑΟΣ)
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μελετήσαμε με μεγάλη προσοχή τα διαλαμβανόμενα στο συζητούμενο νομοσχέδιο. Λάβαμε υπόψη μας όσα κατέθεσε ο αρμόδιος Υπουργός, αλλά και όλοι οι συνάδελφοι όλων των πτερύγων. Το γεγονός ότι η ναυτιλία αποτελεί -όπως αναφέρεται άλλωστε στην εισηγητική έκθεση- ίσως τη μεγαλύτερη βιομηχανία σε παγκόσμιο επίπεδο, μεταφέροντας το 90% και πλέον του παγκόσμιου εμπορίου αποδοτικά και με ασφάλεια, δεν είναι κάτι που μπορεί κανείς εύκολα να αγνοήσει, όπως και την ανάγκη δημιουργίας νέων διεθνών προτύπων και κοινοτικών μέτρων κοινής αποδοχής για τη ρύθμιση της ναυτιλίας, που έχει καταστεί επιτακτική. Ούτε κανείς, βέβαια, κατά μείζονα λόγο μπορεί να αγνοήσει ότι η προστασία της ανθρώπινης ζωής και η προστασία του θαλασσίου περιβάλλοντος είναι μεγάλης σημασίας σε ό,τι αφορά τον τομέα της πρόληψης και αποτροπής ναυτικών ατυχημάτων. Η αναγκαιότητα, άλλωστε, της αποκατάστασης της αξιοπιστίας της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως κατατέθηκε και από τον αρμόδιο Υπουργό, αποτελεί πρόσθετο παράγοντα μαζί με τα ήδη προαναφερθέντα, που αποτέλεσαν πεδίο έντονου προβληματισμού για το Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό.
Διατυπώσαμε, όμως, στην Επιτροπή μια σειρά ενστάσεων για επιμέρους άρθρα, τα οποία κατά την άποψή μας συγκρούονται με τη λογική, τις ιδεολογικές μας θέσεις και την κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα η χώρα. Διότι επιβεβλημένο είναι βέβαιο να είμαστε συνεπείς προς τις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις μας, αλλά δεν καταλαβαίνουμε πώς μπορεί να συμβαίνει αυτό, όταν απαιτούνται τεράστια ποσά για την υλοποίηση όσων περιλαμβάνονται στο νομοσχέδιο, την ώρα που η χώρα μας βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και οι Έλληνες πολίτες στην πλειοψηφία τους αδυνατούν να ανταποκριθούν ακόμη και στις στοιχειώδεις βασικές βιοτικές τους ανάγκες. Μπορεί να έχουν υποχρεωτικό χαρακτήρα οι σχετικές οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά σαφώς αναφέρεται ότι δεν μπορούν να προσκρούουν σε σοβαρούς λόγους δημοσίου συμφέροντος.
Έχουμε την άποψη, λοιπόν, ότι το αρμόδιο Υπουργείο θα μπορούσε να προβάλλει λόγους δημοσίου συμφέροντος και να ζητήσει την αναβολή εφαρμογής της Οδηγίας, αν ελάμβανε υπόψη του ότι η οικονομία της χώρας έχει ξεπεράσει τις κόκκινες γραμμές και βρίσκεται σε άθλια κατάσταση.
Είπα στην Επιτροπή και θέλω να το επαναλάβω και τώρα ότι όταν πρόκειται για διαχείριση οικονομικών ζητημάτων, προτιμώ έναν ερασιτέχνη έντιμο, παρά έναν διεφθαρμένο επαγγελματία. Αυτό δεν αφορά την Αίθουσα αυτή. Συγκρούεται με κάθε έννοια λογικής να χρειάζονται, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για τη διερεύνηση των αιτίων ενός ναυτικού ατυχήματος που γίνεται σε πέραν του Ατλαντικού θάλασσες ή ακόμη και στη Νέα Ζηλανδία, επί παραδείγματι, όταν όλο και μεγαλύτερο ποσοστό Ελλήνων πολιτών λιμοκτονεί, οι νέοι ξενιτεύονται, η ανεργία έχει ξεπεράσει το 24% και στους νέους το 45% και κλείνουν οι επιχειρήσεις η μία μετά την άλλη, ενώ άλλες μεταφέρονται σε γειτονικές χώρες.
Αυτοί δεν είναι επαρκείς λόγοι δημοσίου συμφέροντος, τους οποίους θα μπορούσε να επικαλεστεί το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη; Πολύ περισσότερο μάλιστα όταν από το πρώτο μέρος του νομοσχεδίου, στο άρθρο 7, πέραν των άλλων διευκρινίζεται ότι το νομικό πλαίσιο που καθορίζεται με τις διατάξεις του άρθρου αυτού, εστιάζεται στη διοικητική συνεργασία των κρατών – μελών, στον τομέα των ναυτικών ατυχημάτων και δεν εμπεριέχει την έννοια των ανακριτικών πράξεων, καθόσον σύμφωνα με το άρθρο 2 του νομοσχεδίου, η διερεύνηση των ναυτικών ατυχημάτων στο πλαίσιο του προτεινομένου σχεδίου νόμου δεν συνδέεται με τη διαδικασία καθορισμού υπαιτιότητας ή απόδοσης ευθυνών που διενεργείται στο πλαίσιο της ποινικής δικονομίας και του Νομοθετικού Διατάγματος 712/1970.
Ευλόγως, θα αναρωτηθεί ο καθένας ποιος είναι ο λόγος αυτής της εκστρατείας των ελληνικών αρχών, που θα γίνει μόνο για διαπιστωτικούς λόγους ή λόγους ενημέρωσης, όταν τα πορίσματα της πολυδάπανης επιτροπής δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τις αρμόδιες δικαστικές αρχές, οι οποίες ούτως ή άλλως θα επιληφθούν και θα κάνουν τη δική τους διερεύνηση για τα αίτια και τις συνθήκες του ναυτικού ατυχήματος. Έτσι, είμαστε αντίθετοι και θα καταψηφίσουμε, εν τέλει, επί της αρχής και επί των άρθρων το νομοσχέδιο, το οποίο ούτως ή άλλως, έρχεται αλλοιωμένο στην Ολομέλεια με τις τροπολογίες που έχουν πέσει σαν το χαλάζι.
Ειδικότερα, το άρθρο 8 του νομοσχεδίου, επί παραδείγματι, προβλέπει τη σύσταση πολυδάπανων επιτροπών με μη ουσιαστικό έργο. Δεν μπορούμε να το δεχθούμε καθώς αποτελεί άλλωστε και τον πυλώνα του νομοσχεδίου.
Θα μπορούσα με λεπτομέρεια να αναφέρω, ώστε να ενημερωθεί και ο ελληνικός λαός τι ακριβώς περιλαμβάνει το σχετικό άρθρο του νομοσχεδίου, το οποίο λέει ότι συνίσταται η Ελληνική Υπηρεσία Διερεύνησης Ναυτικών Ατυχημάτων με έδρα τον Πειραιά, με αρμοδιότητα τη διερεύνηση ναυτικών ατυχημάτων και συμβάντων, σύμφωνα με τον Κώδικα κ.λπ.. Η Υπηρεσία είναι διοικητικά αυτοτελής και υπάγεται στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Η Υπηρεσία είναι ανεξάρτητη από τους φορείς και τις υπηρεσίες που είναι επιφορτισμένες με την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας. Η Υπηρεσία ελέγχεται από προϊστάμενο, διοικείται από το διευθυντή και διαρθρώνεται από τα ακόλουθα τμήματα. Πρώτον, Τμήμα Τεχνικής Διεύθυνσης, δεύτερον Τμήμα Μελετών Εφαρμογών και Στατιστικής Ανάλυσης, Τμήμα Διοικητικής Οικονομικής και Νομικής Υποστήριξης και πάει λέγοντας.
Υπάρχουν διευθυντές. Είναι ο ανώτερος αξιωματικός που διαθέτει τουλάχιστον πολύ καλή γνώση. Η σχεδίαση του πλαισίου γίνεται από την υπηρεσία. Η διεύθυνση και οργάνωση των εργασιών της υπηρεσίας και το προγραμματισμός και η οργάνωση των εργασιών του προσωπικού της, η εισήγηση για λήψη αποφάσεων από τον προϊστάμενο υπηρεσίας γίνεται αναφορικά με το διερευνητικό έργο και πάει λέγοντας. Υπάρχουν διευθυντές, προϊστάμενοι, ειδικοί.
Άλλωστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σύμφωνα με την Έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους σε καιρούς σκληρής λιτότητας για τον ελληνικό λαό προβλέπονται οι εξής δαπάνες, ακατανόητες για τη λειτουργία επιτροπών και υποεπιτροπών και για τα έξοδα μεταβάσεων στον τόπο του εκάστοτε ναυτικού ατυχήματος.
Προσέξτε, είναι τεράστια τα ποσά τα οποία διατίθενται. Και αν δεν τα θεωρεί η ηγεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη τεράστια, να πάει να το πει στους κατοίκους της Φλώρινας, που δεν έχουν χρήματα ούτε για να ζεσταθούν αυτήν την εποχή, καθώς ήμουν εκεί προ ημερών. Η δαπάνη εξαιτίας της αιτίας αυτής, δηλαδή της κάλυψης των εσόδων που προκύπτουν, εκτιμάται στο ποσό των 40.000 ευρώ. Η δημοσίευση από την υπηρεσία της έκθεσης στις 10.000 ευρώ, η κάλυψη εξόδων εκτύπωσης του ειδικού δελτίου ταυτότητας στα 100 ευρώ και επίσης προβλέπεται και εφάπαξ δαπάνη ύψους 50 ευρώ για την προμήθεια του αναγκαίου υλικοτεχνικού εξοπλισμού και άλλα ποσά.
Η δαπάνη εκ της αιτίας αυτής, δηλαδή της κάλυψης εξόδων αποστολής, εξαρτάται από τα πραγματικά γεγονότα, που αν είναι, όπως είπα, στη Νέα Ζηλανδία, θα χρειαστούν πολλά περισσότερα από όσα αναφέρει εδώ, που τα εκτιμά η αρμόδια υπηρεσία στο ποσό 100.000 ευρώ. Εκατό εδώ, πενήντα εκεί, διακόσια εκεί, καταλαβαίνετε ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια κατάσταση η οποία είναι άνευ προηγουμένου για τα σημερινά δεδομένα και την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα.
Υπάρχουν και οι απίστευτες τροπολογίες για τα συσσίτια λαθρομεταναστών και την ΕΥΠ που δεν είναι δυνατόν με κανέναν τρόπο να δεχτεί ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός. Εγώ θα το πω ευθέως: Πριν φροντίσει το αρμόδιο Υπουργείο, με τις όποιες αιτιάσεις έχει να καταθέσει εδώ, για τα συσσίτια των λαθρομεταναστών, θα έπρεπε να βάλει στη σκέψη του πώς θα μπορούσε να συστήσει συσσίτια για Έλληνες πολίτες που είναι πολλοί και οι οποίοι δεν έχουν ούτε τα απαραίτητα για την επιβίωσή τους. Γι’ αυτό μην σας ξενίζει το γεγονός ότι έξω οι πολίτες το Υπουργείο το ονομάζουν «Υπουργείο Προστασίας του Αλλοδαπού Πολίτη».
Εγώ πιστεύω ότι κι εσείς θα συμφωνήσετε ότι θα πρέπει να κοιτάξουμε πρώτα τους Έλληνες πολίτες και το να ικανοποιήσουμε τις ανάγκες των Ελλήνων πολιτών και κατόπιν να δούμε τα θέματα των λαθρομεταναστών, αφού προηγουμένως, βέβαια, ξαναδούμε τη συμφωνία «ΔΟΥΒΛΙΝΟ ΙΙ» και αφού πυκνώσουμε και τις πιέσεις μας προς την Τουρκία, η οποία έχει την υποχρέωση, όπως γνωρίζετε καλύτερα από μένα, για την επαναπροώθηση όσων λαθραία μπαίνουν στη χώρα αυτή.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού)
Αυτά νομίζω ότι είναι απλά πράγματα και συμφωνείτε κι εσείς σε αυτά. Μπορεί να συμφωνείτε, αλλά σε ό,τι βλέπουμε εδώ να καταθέτετε γραπτώς, το παρουσιάζετε με έναν τρόπο για μας αδιανόητο.
Ούτε καταλαβαίνουμε γιατί κατά παρέκκλιση των ισχυουσών διατάξεων, όπως φέρατε πριν από λίγα λεπτά αυτήν την τροπολογία εδώ για τα συσσίτια, θα πρέπει να μην γίνεται διαγωνισμός.
Πού το βρήκατε αυτό γραμμένο, κύριε Υπουργέ; Για να προλάβετε τα γεγονότα; Αρχίστε, λοιπόν, από σήμερα. Κάντε ένα διαγωνισμό. Αν δεν κάνω λάθος, δεκαπέντε ημέρες από την ημέρα προκήρυξης του διαγωνισμού χρειάζονται για να πάρετε προσφορές.
Στο πρώτο κείμενο είχατε εκείνο το απαράδεκτο ότι δεν θα ελέγχονται οι δαπάνες από το Ελεγκτικό Συνέδριο για τα χρήματα που ήσασταν έτοιμοι να διαθέσετε για τα συσσίτια των λαθρομεταναστών. Αυτό πάλι πού το είχατε δει γραμμένο;
Καλύτερα να αποχωρήσει ο Υπουργός, γιατί δεν είναι και ευχάριστα αυτά που ακούει.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση): Δεν έχει αποχωρήσει ο κύριος Υπουργός.
ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Συνεχίζω, κυρία Πρόεδρε.
Υπάρχει και μία τροπολογία για την ΕΥΠ. Ειλικρινά δεν αντιλαμβάνομαι την πρεμούρα να μπουν στην ΕΥΠ, στην Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, άνθρωποι που μόλις απέκτησαν την ελληνική ιθαγένεια. Τώρα αναγκαστήκατε και διορθώσατε το πρώτο κείμενο, αλλά για εμάς δεν αλλάζει τίποτε. Εκεί λέγατε ότι ένα χρόνο μετά την απόκτηση της ελληνικής ιθαγένειας μπορεί κάποιος να προσληφθεί στην Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών.
Και να δεχθώ εγώ ότι χρειάζονται πέντε χρόνια για να ελληνοποιηθεί κανείς. Πείτε μου όμως εσείς πόσα χρόνια χρειάζονται για να αποκτήσει κανείς την ελληνική εθνική συνείδηση; Γι’ αυτό είχε πει και ο κ. Πλεύρης στην Επιτροπή ότι θα πρέπει κάποιος να είναι στο γένος Έλληνας για να μπορέσει να προσληφθεί στην Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών.
Δεν καταλαβαίνω γιατί υπάρχει αυτή η στόχευση. Μπορείτε να τον διορίσετε σ’ ένα Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών, ας πούμε. Δεν καταλαβαίνω γιατί στην ΕΥΠ; Ποια είναι η σκοπιμότητά σας; Δεν καταλαβαίνω επίσης γιατί δεν το εξηγείτε.
Τέλος, σε σχέση με τις τροπολογίες –στις οποίες θα αναφερθεί ο εκλεκτός συνάδελφος κ. Χρυσανθακόπουλος ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος- θα πω μόνο μία φράση για ένα ζήτημα που ανέκυψε σε σχέση με τους δημοσιογράφους.
Επειδή εθήτευσα ως δημοσιογράφος επί τριάντα πέντε συναπτά χρόνια, θέλω να πω ότι εκείνος που εμπνεύστηκε πως μπορεί να κάνει τους δημοσιογράφους δημοσίους υπαλλήλους –δεν θέλω να χρησιμοποιήσω κάποια βαριά έκφραση- δεν ήξερε τι έλεγε.
Οι έννοιες «δημοσιογράφος» και «δημόσιος υπάλληλος», όχι απλώς αλληλοσυγκρούονται, δεν συμβιβάζονται με τίποτε. Γιατί θα πρέπει να ξέρει κανείς ποιο είναι το έργο που επιτελούν οι δημοσιογράφοι, ώστε να βγάλει εύκολα το συμπέρασμα ότι αυτό που λέει είναι το λιγότερο ανοησία, γιατί ο δημοσιογράφος εργάζεται και στις 5 το πρωί και στις 12 το βράδυ, ανάλογα με το γεγονός που προκύπτει. Ελπίζω ότι δεν θα επιμείνει κανείς, ειδικότερα σ’ αυτό το ζήτημα.
Κυρία Πρόεδρε, σας ευχαριστώ για την ανοχή σας.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού)

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ’ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Τρίτη 8 Νοεμβρίου 2011

ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΛΙΜΕΝΙΚΟ ΣΩΜΑ - ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΚΤΟΦΥΛΑΚΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΟ ΣΩΜΑ

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ (ως ειδικός αγορητής του ΛΑ.Ο.Σ.):
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επί του νομοσχεδίου έχουμε ορισμένες παρατηρήσεις, τις οποίες έχουμε αναλύσει και στην επιτροπή. Θα τις αναφέρουμε κι εδώ αναλυτικά.
Εκείνο που εν αρχή θα ήθελα να παρατηρήσω είναι ότι στο νομοσχέδιο αυτό έχουν επέλθει περίπου είκοσι τροπολογίες ή τροποποιήσεις, αν θέλετε, που δεν τις έχουμε ξαναδεί σε άλλο νομοσχέδιο. Αν μπορούσατε να πάτε στο βιβλίο ρεκόρ του Γκίνες, θα σας είχαν γράψει. Αλλά επειδή δεν θέλω να σας αδικήσω, οι περισσότερες από τις τροπολογίες αυτές, κύριε Υπουργέ, είναι από παρατηρήσεις που έγιναν και από άλλους συναδέλφους και από το Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό κατά τη διάρκεια συζητήσεων στις επιτροπές και ως προς αυτό κατά ένα μεγάλο ποσοστό απαλλάσσεστε από την κατηγορία, μια κατηγορία όμως που είναι μόνιμη σε σχέση με τις τροπολογίες. Γιατί κι εσείς οι ίδιοι έχετε δηλώσει σε ανύποπτο χρόνο ότι δεν θα νομοθετείτε διά τροπολογιών. Στο νομοσχέδιο αυτό έγινε νομίζω μία κατάχρηση, αλλά είπαμε κατά ένα μεγάλο ποσοστό αυτό οφείλεται στις παρεμβάσεις και των Βουλευτών του Λαϊκού Ορθοδόξου Συναγερμού, αλλά και των άλλων συναδέλφων.
Εκείνο που έχουμε να τονίσουμε είναι ότι όταν προτάσσεται ο εθελοντισμός κανένας δεν μπορεί εξ αρχής να σταθεί αντίθετος. Κάθε άλλο μάλιστα, τη στιγμή που γνωρίζουμε ότι η Ελλάδα σε σχέση με τον εθελοντισμό υστερεί σε πολύ μεγάλο βαθμό σε σχέση με τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Είναι θετικό βήμα, λοιπόν, ότι προτάσσεται ο εθελοντισμός, αλλά λυπάμαι να πω ότι μου δόθηκε η εντύπωση ότι στο νομοσχέδιο αυτό ο εθελοντισμός είναι η βιτρίνα και μου θύμισε ένα παλιό νομικό ρητό ότι «είδαμε το νόμο, να δούμε τώρα και την πονηρία του». Μάλιστα, ο παλαιότερος εκλεκτός συνάδελφος, κ. Αστέριος Ροντούλης, μου έλεγε νωρίτερα ότι θα πρέπει να γνωρίζεις πως όταν πρόκειται για νομοσχέδια του ΠΑΣΟΚ πάντοτε κάτι κρύβεται πίσω από όποια βιτρίνα κάθε φορά υπάρχει. Έτσι, λοιπόν, με υποχρέωσε να δω με ενδελεχέστερο τρόπο τα ζητήματα που διαλαμβάνει το σχέδιο νόμου και να κάνω ορισμένες παρατηρήσεις, τις οποίες ελπίζω ο αρμόδιος Υπουργός και Υφυπουργός να λάβουν υπ’ όψιν τους, ώστε να μας δώσουν την ευκαιρία να ψηφίσουμε ορισμένα άρθρα με τα οποία διαφωνούμε ριζικά.
Η πρώτη πονηρία είναι ότι προηγουμένως η Κυβέρνηση, πριν δηλαδή φέρει το νόμο, φροντίζει χίλιοι επτακόσιοι συμβασιούχοι πυροσβέστες να μείνουν εκτός του σχετικού διαγωνισμού με το αιτιολογικό ότι έχουν γραμματικές γνώσεις ΣΤ΄ Δημοτικού. Έχουμε πει και στην επιτροπή ότι η ικανότητα του να σβήνει κάποιος μια πυρκαγιά δεν έχει καμμία σχέση με τις γραμματικές του γνώσεις. Δεν είναι αναγκαίο, ας πούμε, να γνωρίζει ότι η λέξη «ο σίτος» είναι ανώμαλο ουσιαστικό και στον πληθυντικό του δανείζεται τον πληθυντικό του ουδετέρου –έτσι για να ευθυμήσουμε και λίγο. Αν σβήνει καλά τις πυρκαγιές νομίζω ότι αυτό που σας είπα νωρίτερα, του είναι εντελώς περιττό.
Και επειδή έγιναν τόσες πολλές τροπολογίες θα ήθελα με καλοπιστία να ρωτήσω την Κυβέρνηση αν θα την ενοχλούσε πολύ να φέρει μια τροπολογία που να περιλαμβάνει και αυτούς τους ανθρώπους που ουσιαστικά τους απολύει και τους στέλνει στην ανεργία, έτσι ώστε να μπορούν και αυτοί να συνεχίσουν την εργασία τους;
Έτσι, ο καθένας καταλαβαίνει ότι ανοίγει ένας δρόμος για την παλιά καλή τακτική τακτοποίησης των κατά ΠΑΣΟΚ δικών μας παιδιών. Αυτό το λέω με μεγάλη μου λύπη γιατί στόχος μου σήμερα δεν είναι να σας επικρίνω αλλά να βοηθήσω ώστε, αν είναι δυνατόν, να διορθωθούν ορισμένα ζητήματα στα οποία είμαστε εντελώς αντίθετοι. Πολύ περισσότερο όταν οι προσλήψεις δεν θα γίνουν, κύριε Υπουργέ, μέσω ΑΣΕΠ αλλά από τριμελή επιτροπή στην οποία θα μετέχει ένας έρμος εκπρόσωπος του ΑΣΕΠ και ένας-δυο ακόμη τους οποίους θα ορίζει ο Υπουργός. Ιδού, λοιπόν, μια άλλη πονηρία -για τους καχύποπτους, αν θέλετε- του νομοσχεδίου.
Η τρίτη πονηρία είναι η κατάργηση των γραπτών εξετάσεων και της συνέντευξης και υποκατάστασής τους από ένα σύστημα βαθμολόγησης των τυπικών προσόντων των υποψηφίων. Μάλιστα με απόφαση του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη καθορίζονται με το άρθρο 37 ο τρόπος διαπίστωσης των προσόντων, το είδος και η διαδικασία διενέργειας των δοκιμασιών στις οποίες υποβάλλονται οι υποψήφιοι. Δηλαδή, ο Υπουργός θα τα καθορίζει αυτά, θα τα διοχετεύει στην επιτροπή, η οποία δεν έχει να κάνει τίποτα άλλο από να αποδέχεται ό,τι της προστάζει ο πανίσχυρος Υπουργός.
Χτίστηκε, δηλαδή, κατά την άποψή μας ένα νομοσχέδιο με προμετωπίδα τον εθελοντισμό και άνοιξαν οι πίσω πόρτες και τα παράθυρα για προσλήψεις. Αυτό είναι μια κακιά συνήθεια την οποία ποτέ δεν μπόρεσε να αποβάλει η απερχόμενη Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.
Ελπίζω το πολιτικό μας σύστημα καθώς βρίσκεται σε ένα μεταίχμιο να αλλάξει τακτικές και πρακτικές και να μην ξαναδούμε τέτοια νομοσχέδια που εγείρουν υποψίες σε σχέση με την αντικειμενικότητα και τη διαφάνεια που έπρεπε να υπηρετούν.
Αν η Κυβέρνηση ήθελε να μην τα ακούει αυτά, θα έπρεπε να ξαναβρεί την αξιοπιστία της. Και θα φρόντιζε για έναν αδιάβλητο διαγωνισμό στον οποίο θα είχαν πρόσβαση τα παιδιά όλου του κόσμου ανεξάρτητα από την άτυπη πράσινη κάρτα του ΠΑΣΟΚ και του εκάστοτε Υπουργού του, που έχει το θάρρος να θέλει ο ίδιος να καθορίζει τον τρόπο διαπίστωσης των προσόντων, το είδος και τη διαδικασία διενέργειας των δοκιμασιών στις οποίες υποβάλλονται οι υποψήφιοι, χωρίς εξετάσεις.
Όσο για τη συνέντευξη που καταργείται, κύριοι συνάδελφοι, θα πω τα εξής: Το γεγονός ότι η Νέα Δημοκρατία συκοφάντησε το θεσμό και χειρίστηκε με αυτόν τον τρόπο τα ζητήματα της συνέντευξης σε ό,τι αφορά τις προσλήψεις υπαλλήλων σε διαφόρους οργανισμούς, δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να καταργήσουμε τις συνεντεύξεις. Διότι εσείς μας λέτε τώρα, «επί πονοκεφάλου θα πρέπει να κόψουμε το κεφάλι του ασθενούς». Και δεν γνωρίζω καμμία μεγάλη και σοβαρή εταιρεία στον κόσμο που να προσλαμβάνει υπαλλήλους μέσω internet, χωρίς μια έστω τυπική συνάντηση του προσλαμβάνοντος με τον προσλαμβανόμενο. Αυτό είναι εκ των ων ουκ άνευ. Δεν συμβαίνει πουθενά.
Οι προσλήψεις μέσω internet ή μέσω ΠΑΣΟΚ διασύρουν την ίδια την πολιτεία. Ελπίζουμε η σημερινή, σημαδιακή ημέρα να είναι η τελευταία κατά την οποία γίνονται αυτά. Δίνεται η ευκαιρία στους αρμόδιους Υπουργούς να τα διορθώσουν, να γίνει, δηλαδή, ο διαγωνισμός μέσω ΑΣΕΠ, αφού θέλουμε τη διαφάνεια, και όχι μέσω τριμελούς επιτροπής την οποία ελέγχει απολύτως και διορίζει ο ίδιος ο Υπουργός.
Το ζήτημα είναι ότι τους καρπούς αυτού του άρθρου του νομοσχεδίου δεν θα τους απολαύσει ο συντάξας το νομοσχέδιο Υπουργός, αλλά κάποιος άλλος συνάδελφός του.
Πέραν αυτών, είναι πανθομολογούμενο ότι υπάρχει κακοδιαχείριση του ανθρωπίνου δυναμικού σε ό,τι αφορά τον εθελοντισμό –όπως είπαμε και στην επιτροπή- κάτι το οποίο, με τις ρυθμίσεις που φέρατε εκ των υστέρων, το αντιμετωπίζετε θετικά. Γι’ αυτό κι εμάς μας υποχρεώνετε, αν θέλετε, να πούμε κατ’ αρχήν «ΝΑΙ» στο νομοσχέδιο.
Θα είμαστε, όμως, απόλυτοι στα ζητήματα που αφορούν τα άρθρα 36 και 37, όπως και το άρθρο 33, στο οποίο αναφέρθηκε ο συνάδελφος κ. Αποστολάκος, και στο οποίο, αν δεν κάνω λάθος, διαλαμβάνονται ζητήματα που αφορούν τους εργοδότες, οι οποίοι θα πρέπει, κύριε Υπουργέ, να επιτρέπουν στους εθελοντές πυροσβέστες να μετέχουν στο έργο της κατάσβεσης.
Το πρώτο ζήτημα σε σχέση με το θέμα αυτό είναι ότι οι εθελοντές πυροσβέστες θα πρέπει να παρέμβουν και να παράσχουν τις υπηρεσίες τους μόνο όταν η περιοχή κηρυχθεί σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, όταν, δηλαδή, ήδη θα έχει φουντώσει μία πυρκαγιά. Αν, όμως, είναι στην αρχή της μια πυρκαγιά και δώσουμε την ευχέρεια στον εθελοντή πυροσβέστη να παρέμβει εκείνη τη στιγμή -ή σε ένα τροχαίο δυστύχημα ακόμη- θα σώσει ζωές. Δεν καταλαβαίνω αυτήν την εμμονή που έχει η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου να το κρατά έτσι και να μη δίνει μία άλλη διάσταση σε αυτό το άρθρο, ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη ευχέρεια δράσης των εθελοντών πυροσβεστών.
Τέλος, κάτι που μας κάνει ιδιαίτερη εντύπωση είναι το εξής: Οι εθελοντές πυροσβέστες θα μπορούν να παίρνουν άδεια από τους εργοδότες τους, οι οποίοι εργοδότες θα έχουν μόνο την υποχρέωση καταβολής των ασφαλίστρων τους. Δεν αναφέρεται, όμως, πουθενά, κύριε Υπουργέ, ποιος καταβάλλει το μεροκάματο που χάνει ο εθελοντής εκείνη την ημέρα ή εκείνες τις ημέρες. Υπάρχει μία ηθελημένη ασάφεια στο νόμο, με αποτέλεσμα ο εθελοντής πυροσβέστης, μη υπαρχούσης άλλης ερμηνείας, να πληρώνει από την τσέπη του το μεροκάματο που θα έπαιρνε –το χάνει δηλαδή- ενώ την ίδια στιγμή προσέφερε υπηρεσίες στον τόπο του, προσέφερε υπηρεσίες στην πατρίδα του. Από την καλή του την καρδιά, δηλαδή, χάνει και το μεροκάματό του.
Νομίζω ότι στο σημείο αυτό θα πρέπει, αφού είστε τόσο επιρρεπής στις τροποποιήσεις και τροπολογίες, κύριε Υπουργέ, να παρέμβετε, ώστε να υπάρχει διορθωτική διατύπωση στο σχετικό άρθρο και να διευκρινιστεί ποιος καταβάλλει το μεροκάματο ή τα μεροκάματα στους εθελοντές πυροσβέστες που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους ουσιαστικά στην πατρίδα.
Είναι ένα θέμα, το οποίο παρά το γεγονός ότι το καταθέσαμε στην επιτροπή απάντηση δεν πήραμε. Ελπίζουμε η πολιτική ηγεσία του αρμοδίου Υπουργείου να αντιμετωπίσει όλα αυτά τα ζητήματα που καλοπίστως και με σκληρή γλώσσα -το παραδέχομαι- αναφέραμε τώρα σε σχέση με ορισμένα σημεία του σχεδίου νόμου κατά τρόπο θετικό έστω και την υστάτη στιγμή για να έχουμε ένα νομοθέτημα, το οποίο θα μπορούμε όλοι να λέμε ότι έχει πολύ καλές προδιαγραφές, ότι έγινε με τη συμμετοχή όλων μας, με την αφοσίωση όλων των συναδέλφων, οι οποίοι αναγκάστηκαν να μελετήσουν τρεις και τέσσερις φορές το νομοσχέδιο καθώς με τις τροπολογίες -το αρχικό κείμενο έχει αλλάξει ριζικά- και να έχουμε και εμείς την αίσθηση ότι όσα λέγονται εδώ και στις επιτροπές πιάνουν τελικά τόπο, ότι είναι ουσιαστική και θετική η συμβολή μας προς το γενικότερο καλό, προς το καλό των Ελλήνων πολιτών και ιδιαίτερα -επειδή γι’ αυτούς μιλάμε- προς το καλό των ανθρώπων εκείνων που εθελοντικά προσφέρουν τις υπηρεσίες τους απέναντι σε ανθρώπους που βρίσκονται σε δύσκολη κατάσταση σε κάποια στιγμή της ζωής τους.
Σας ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Πέμπτη 3 Νοεμβρίου 2011

ΠΑΡΟΧΗ ΨΗΦΟΥ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αντίθετα από όσα κατατέθηκαν από συναδέλφους σ’ αυτή την Αίθουσα σήμερα, εγώ πιστεύω ότι ο Έλληνας Πρωθυπουργός είναι άνθρωπος ιδιαιτέρων ικανοτήτων. Και το λέω αυτό διότι κατόρθωσε επί δυο χρόνια να κρατά σε νευρική κρίση τον ελληνικό λαό. Κατόρθωσε να κρατά σε νευρική κρίση και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Κατόρθωσε να κάνει τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής να σταυροκοπιούνται. Τα χρηματιστήρια μετρούν 1 τρισεκατομμύριο δολάρια απώλειες μόνο το τελευταίο σαρανταοκτάωρο εξαιτίας των επιλογών, των φαντασιώσεων, των προτάσεων που κάνει, τις οποίες αμέσως μετά αναιρεί.
Ζήσαμε ένα απίστευτο θέατρο του παραλόγου σήμερα με τον ελληνικό λαό να περιμένει στις οθόνες της τηλεοράσεώς του πότε παραιτείται, πότε δεν παραιτείται ο κ. Παπανδρέου, πότε κάνει συγκυβέρνηση και πότε όχι με τον κ. Σαμαρά.
Επί τη ευκαιρία, πολύ βολική η απουσία της Νέας Δημοκρατίας. Τι συμβαίνει άραγε, με το δίπολο; Η νεότερη πολιτική ιστορία του τόπου έχει υποστεί πολλά δεινά από τέτοια δίπολα. Και η Ελληνική Κυβέρνηση είναι υπόλογη απέναντι στον ελληνικό λαό για όσα πολιτικά εγκλήματα έχει διαπράξει. Και είναι πολλά. Δεν θα περάσουν έτσι. Αυτό να το γνωρίζετε.
Και επειδή μίλησα περί πολιτικών εγκλημάτων να τα εξειδικεύσουμε λίγο για να δούμε πόσα δεινά υπέστη την τελευταία διετία ο ελληνικός λαός.
Ο Έλληνας Πρωθυπουργός και η Κυβέρνησή του εξόντωσαν τα συνήθη υποζύγια, μισθωτούς και συνταξιούχους, στους οποίους έχει επιβάλει αβάσταχτους έμμεσους και άμεσους φόρους και ειδικούς φόρους κεφαλικούς. Εξώθησε τη νέα γενιά σε μετανάστευση. Η νέα γενιά αναζητεί μια καλύτερη τύχη, γιατί η πατρίδα δεν της προσφέρει το αυτονόητο: μια δουλειά για να μπορέσει να επιβιώσει.
Αυτή είναι η Κυβέρνηση Παπανδρέου, η οποία εγκατέλειψε τα εθνικά ζητήματα και κατέστησε τη χώρα τη χλεύη των Βαλκανίων και όχι μόνο αυτών. Η Αλβανία λέει ότι δέχεται τους άνεργους και κακόμοιρους Έλληνες και τους προσφέρει δουλειά. Ποια; Η Αλβανία. Στα Σκόπια χαρίζετε το όνομα «Μακεδονία». Και ενοχλείστε και από πάνω επειδή έχετε μπροστά σας έναν Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό, έναν κομματικό σχηματισμό που ενοχλείται απ’ όλα αυτά.
Στα αλήθεια, δεν ενοχλείται κανένας άλλος εκτός από μας; Εσείς δεν ενοχλείστε για τις ειρωνείες που δεχόμαστε στην Ευρώπη;
Εγώ θα ήθελα τον Έλληνα Πρωθυπουργό να υπερασπίζεται τα δίκαια της χώρας του.
Επίσης, αυτή η χώρα είναι ταυτισμένη με έναν ταπεινωμένο Πρωθυπουργό. Κι αυτό με ενοχλεί. Γι’ αυτό μπορώ και μιλώ έτσι, γιατί αυτή η ενόχληση είναι η ίδια με αυτή που νιώθει και ο Έλληνας πολίτης
Βλέποντας κανείς τον Γιώργο Παπανδρέου να περιέρχεται όλες τις χώρες του κόσμου ή να μιλά στην Κοινοβουλευτική του Ομάδα, αναρωτιέται αν μιλά σε λαό της Βενεζουέλας ή στο λαό της Ελλάδος.
Αυτά μπορεί να σας ενοχλούν, αλλά όπως σας είπα, δεν είναι δυνατόν ο Έλληνας Πρωθυπουργός, εκπροσωπώντας τη χώρα μου, να ανέχεται τις ειρωνείες και τις λοιδορίες όλης της Ευρώπης.
Το ΠΑΣΟΚ διέλυσε τους εισπρακτικούς μηχανισμούς. Δεν έχει χρήματα το κράτος και συνεχώς δανείζεται. Ανά δίμηνο και τρίμηνο μας σώζει από τη χρεοκοπία.
Αρκετά μας σώσατε! Φθάνει! Μέχρις εδώ! Καιρός να τα μαζέψτε, να πάτε σπίτια σας και να αφήσετε ήσυχο αυτό τον τόπο να κυβερνηθεί από ανθρώπους που μπορούν να λένε την αλήθεια.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΛΑΟΣ)
Μόνο υπό όρους αληθείας μπορεί να υπάρξει αυτός ο τόπος. Με τα πολιτικά σας ψεύδη έχετε ξεγελάσει μια, δυο, τρεις φορές τον ελληνικό λαό. Η επομένη δεν θα είναι η μέρα που θα τον έχετε ξεγελάσει. Θα είναι η μέρα κατά την οποία η Νέα Δημοκρατία, η δημοκρατία, συγγνώμη –και η Νέα Δημοκρατία αν θέλετε που απουσιάζει και βρίσκεται στο απόσπασμα- δεν θα βρίσκεται στο απόσπασμα, αλλά θα βρίσκεται στην ολοκλήρωσή της. Αυτό επιζητεί ο ελληνικός λαός, αυτό θα πρέπει να κάνετε.
Πρέπει να καταλάβετε επιτέλους ότι έχετε οδηγήσει τον ελληνικό λαό να βρίσκεται στους δρόμους, έξω, στο Σύνταγμα -εμείς δεν χαϊδεύουμε αυτιά, αλλά κάτι πρέπει να σας λέει αυτό- με τα πολιτικά παιχνίδια που σχεδιάζετε μέρα με την ημέρα, απέναντι στην προσπάθειά σας να τον ξεγελάσετε άλλο ένα 24ωρο. Θα πρέπει να καταλάβετε πως αυτό έχει τελειώσει. Έχετε φάει τα ψωμιά σας. Η αλήθεια θα επιβληθεί, όπως θα επιβληθεί και η πραγματική δημοκρατία σ’ αυτό τον τόπο.
Ευχαριστώ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΛΑΟΣ)

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ’ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Πέμπτη 20 Οκτωβρίου 2011

ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ, ΕΝΙΑΙΟ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ -ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΟ, ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΕΦΕΔΡΕΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ 2012-2015

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιχειρήθηκε από την Κυβέρνηση να οικοδομηθεί ένα υπόβαθρο πατριωτισμού υπό την έννοια ότι όποιος δεν ψηφίζει το συζητούμενο νομοσχέδιο δεν ανταποκρίνεται σε ό,τι αφορά το χρέος του προς την πατρίδα.
Εδώ ανακύπτουν ορισμένα ερωτήματα: Η σημερινή Κυβέρνηση ανταποκρίνεται στο χρέος της προς την πατρίδα όταν με την πολιτική της εξαναγκάζει χιλιάδες νέους ανθρώπους να φεύγουν σε άλλες χώρες, να αναζητούν δουλειά κάπου αλλού αφού δεν τους προσφέρεται στην Ελλάδα σήμερα και τους εξαναγκάζει σε μια μαζική μετανάστευση την ώρα μάλιστα που η Κυβέρνηση δέχεται με ανοιχτές τις αγκάλες λαθρομετανάστες στους οποίους παρέχει δωρεάν φαρμακευτική και ιατρική περίθαλψη με το νόμο του παριστάμενου Υπουργού κ. Ραγκούση;
Εκπληρώνει άραγε το χρέος της η σημερινή Κυβέρνηση όταν έχει διαλύσει όλους τους ελεγκτικούς μηχανισμούς και ρίχνει τα βάρη στα συνήθη υποζύγια, δηλαδή στους μισθωτούς και τους συνταξιούχους;
Εκπληρώνει το χρέος της προς την πατρίδα η σημερινή Κυβέρνηση όταν διστάζει να ανακηρύξει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη στο Αιγαίο για την εκμετάλλευση του ορυκτού μας πλούτου;
Εκπληρώνει άραγε το χρέος της προς την πατρίδα η σημερινή Κυβέρνηση όταν έχει ρίξει το μισό ενεργό πληθυσμό στην ανεργία; Εκπληρώνει το χρέος της προς την πατρίδα η σημερινή Κυβέρνηση όταν περίπου δεκαπέντε έως είκοσι δισεκατομμύρια ευρώ αφήνει να φεύγουν από τη χώρα εξαιτίας του λαθρεμπορίου ή του παρεμπορίου;
Αλήθεια εκπληρώνει το χρέος της προς την πατρίδα η σημερινή Κυβέρνηση όταν παραδίδει το όνομα «Μακεδονία» στα Σκόπια, όταν καταργεί το Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης ή το Υπουργείο Αιγαίου;
Ανταποκρίνεται στο ρόλο της η σημερινή Κυβέρνηση όταν δεν θέλει να δει ότι τουλάχιστον τρία στα πέντε καταστήματα στις μεγάλες πόλεις έχουν κλείσει πλέον, δημιουργώντας έτσι το φαύλο κύκλο της ανεργίας και της ύφεσης;
Ανταποκρίνεται στο ρόλο της η σημερινή Κυβέρνηση όταν βλέπει μαθητές να λιποθυμούν στα σχολεία γιατί δεν έχουν να φάνε πρωινό; Ανησυχεί η Κυβέρνηση όταν βλέπει εκείνες τις εικόνες ανθρώπων που προσφεύγουν ή καταφεύγουν –αν θέλετε- στις λαϊκές αγορές για να εξοικονομήσουν ένα κομμάτι ψωμί για την επιβίωσή τους;
Ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις και στο χρέος της προς την πατρίδα η σημερινή Κυβέρνηση όταν τα αμείλικτα στοιχεία και οι αμείλικτοι αριθμοί αναφέρουν ότι από τον Οκτώβριο του 2009 συστήθηκαν μέχρι σήμερα τριακόσιες ογδόντα έξι νέες διευθύνσεις, επτακόσια ένα νέα συμβούλια, χίλιες τριακόσιες αμειβόμενες επιτροπές, τρία ινστιτούτα συμβούλων και ένας κατάλογος που ακολουθεί που δεν έχει τέλος;
Αυτός είναι ο νέος κομματικός στρατός που επιχειρεί να δημιουργήσει η σημερινή Κυβέρνηση καθώς βλέπει να χάνεται από τα πόδια της το έδαφος και να σημειώνει τα ιστορικά χαμηλά στις σφυγμομετρήσεις.
Γι’ αυτό το λόγο και ο Πρόεδρός μας ο κ. Γιώργος Καρατζαφέρης από καιρό βέβαια έχει πει ότι η μόνη λύση είναι να φύγει αυτή η Κυβέρνηση ώστε ο τόπος να μπορέσει να αναδείξει νέες δυνάμεις οι οποίες θα μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζει ο τόπος.
Ακούσαμε χθες και το απίστευτο από τον αξιότιμο Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ ότι αν γίνουν εκλογές αυτό θα είναι καταστροφή. Εκείνο που εμείς γνωρίζουμε είναι ότι οι εκλογές σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα είναι ευλογία. Οι εκλογές είναι καταστροφή για τα ολοκληρωτικά καθεστώτα.
Εν πάση περιπτώσει παρά το γεγονός ότι έχουμε μια δημοκρατία η οποία πάσχει και νοσεί σε πολλά σημεία, μια κατ’ επίφαση δηλαδή δημοκρατία εκείνο που θα πρέπει να καταλάβει ο ελληνικός λαός είναι ότι σ’ αυτό τον τόπο υπάρχει ένα προζύμι εθνικών ιδεών, ένα προζύμι ιδεών για το έθνος –αν θέλετε- το οποίο δεν μπόρεσε να αγγίξει παρά τα σοβαρά λάθη που έχει διαπράξει μέχρι στιγμής η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Από αυτό το προζύμι θα ξεπηδήσουν νέες ιδέες, νέοι άνθρωποι, περισσότερο έντιμοι πολιτικοί και η χώρα θα ξαναγεννηθεί. Αυτό είναι το μήνυμα που θα πρέπει να δώσουμε στον εξεγερμένο ελληνικό λαό.
Ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ’ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Παρασκευή 15 Ιουλίου 2011

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΠΕΡΩΤΗΣΗ: Η ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΠΌ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ (Ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ακούγοντας νωρίτερα τον αξιότιμο κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ αντιλήφθηκα κατά τον εναργέστερο τρόπο γιατί το ζήτημα της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης έφθασε μέχρις εδώ.
Μίλησε για ένα νέο ρόλο το ΠΑΣΟΚ που επί χρόνια πρέπει να δοθεί στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Αυτόν το ρόλο, όμως, δεν κατόρθωσε να τον συλλάβει και έχουμε καταλήξει σε ένα τεχνοκρατικό μόρφωμα, το οποίο ούτε καν λειτουργεί.
Νωρίτερα, ακούγοντας τους συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας διαπίστωσα ότι φάνηκαν να πείθονται απ’ όσα κατατέθηκαν από αυτού του Βήματος από τον αρμόδιο αξιότιμο Υπουργό και να πιστεύουν ότι πράγματι δρομολογείται η εκτέλεση ενός τόσο σημαντικού έργου. Να με συγχωρήσετε, αλλά εγώ δεν πιστεύω τίποτα. Πιστεύω, αντιθέτως, ότι έχουμε μπροστά μας μία αναξιόπιστη Κυβέρνηση, η οποία άλλα υπόσχεται σήμερα και άλλα αύριο.
Σας θυμίζω ότι μόλις πριν λίγο εικοσιτετράωρα ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών, κ. Οικονόμου, είπε ότι το πρώτο μέλημά του είναι να διορθώσει τους παραλογισμούς του μεσοπροθέσμου σχεδίου. Ένα μεσοπρόθεσμο σχέδιο, το οποίο και ο ίδιος και το ΠΑΣΟΚ το είχαν ψηφίσει πριν από δύο εικοσιτετράωρα.
Σε ό,τι αφορά τώρα τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης πρέπει γρήγορα να πω ότι σχέδια, μελέτες, επιτροπές απορρόφησαν έναν πακτωλό εκατομμυρίων για την επίτευξη του στόχου αυτού και με ομόφωνη, μάλιστα, απόφαση όλων των πολιτικών δυνάμεων, μια απόφαση που πάρθηκε επί Υπουργού Βορείου Ελλάδος του παριστάμενου, κ. Σταύρου Καλαφάτη, ο οποίος δεν το τόνισε από σεμνότητα, και ήταν πράγματι μία από τις σημαντικές στιγμές που όλοι οι φορείς της Θεσσαλονίκης ομονόησαν.
Θα μου επιτρέψει ο κ. Ξυνίδης να του πω, ότι τον άκουσα περίπου απαξιωτικά να λέει ότι κάθε Θεσσαλονικεύς έχει και μια διαφορετική άποψη.
Έχει δίκιο, γιατί οι Θεσσαλονικείς είναι υπεύθυνοι πολίτες, παρακολουθούν τα γεγονότα. Επειδή, όμως, είναι καινούργιος στη Θεσσαλονίκη, θα πρέπει να του πούμε ότι οι Θεσσαλονικείς έχουν και ορισμένα άλλα χαρακτηριστικά: έχουν μπέσα, κρατούν το λόγο τους, κάτι που η σημερινή Κυβέρνηση θα πρέπει να το διδαχθεί από αυτούς τους Θεσσαλονικείς που θεωρεί ότι ο καθένας έχει τη δική του άποψη, καταθέτοντάς το εδώ απαξιωτικά.
Εν θριάμβω η κ. Κατσέλη, κατά τη διάρκεια λειτουργίας της 75ης Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης, έλεγε ότι ξεκινά το εγχείρημα. Ένα χρόνο μετά φτάσαμε και μόλις πριν από λίγη ώρα ο αρμόδιος Υπουργός, με τη φιλοτιμία που τον διακρίνει και την οποία αναγνωρίζω, υποσχέθηκε ότι θα ξεκινήσει αυτό το έργο που αποφάσισαν με ομοφωνία όλοι οι Θεσσαλονικείς. Το είπε, αλλά δεν τον πιστεύω, γιατί ο κ. Σηφουνάκης εν τω μεταξύ μιλώντας –λέει- με τον πνευματώδη Δήμαρχο Θεσσαλονίκης, του προσέφερε μία άλλη λύση.
Κύριε Υπουργέ, ή αποφασίζουν οι φορείς, αποφασίζει υπεύθυνα η Κυβέρνηση και προχωρούμε, αν θέλετε, με το «τραίνο» του κ. Βενιζέλου στο δρόμο που έχουμε αποφασίσει, ή κάθε φορά αλλάζουμε απόψεις, αλλάζουμε γνώμες και φτάνουμε στο σημείο μηδέν. Και είμαστε στο σημείο μηδέν.
Κάτι, επίσης, είπε ο εκπρόσωπος του κυβερνώντος κόμματος για τα ζητήματα που αφορούν τη Θεσσαλονίκη γενικότερα, μια Θεσσαλονίκη η οποία βρίσκεται υποβαθμισμένη με τις όποιες αποφάσεις έχει πάρει το ΠΑΣΟΚ και η πρώτη κύρια απόφασή του ήταν η κατάργηση του Υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης! Από εκεί και πέρα τι περιμένετε; Το ότι η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης ψυχορραγεί, είναι έργο των Κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και αυτό πια δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς. Αποφάσισαν το θάνατό της, αργά, βασανιστικά και αλύπητα.
Να προσθέσω ότι σήμερα οι συνθήκες έχουν αλλάξει. Κάθε μέρα που περνάει είναι διαφορετική. Άλλο πέρυσι, άλλο φέτος. Έχουν αλλάξει οι συνθήκες δεδομένης της οξύτατης οικονομικής κρίσης, όπου τα διαθέσιμα κονδύλια είναι περιορισμένα. Επίσης, το συγκεκριμένο δημόσιο ακίνητο έκτασης 180 στρεμμάτων, μεταβιβάστηκε στο Ταμείο Αξιοποίησης της ιδιωτικής περιουσίας του δημοσίου. Ελάτε τώρα να τα ξεμπλέξουμε.
Οι ασκήσεις επί χάρτου θα πρέπει κάποτε να τελειώσουν. Εγώ θα ήθελα –και το λέω εντίμως- ο κ. Ξυνίδης που είναι από τη Βόρεια Ελλάδα και κρατάει κι αυτός το λόγο του –χωρίς να σημαίνει κάτι άλλο αυτό για τους μη βορειοελλαδίτες- πιστεύω, ελπίζω και το επιθυμώ να κρατήσει το λόγο του και να αρχίσει η εκτέλεση ενός πολύ σημαντικού έργου –να με διαψεύσει κατά τρόπο κατηγορηματικό και θα το χαρώ- και να ξεκινήσει πράγματι ένα έργο που θα δώσει ζωντάνια στη Θεσσαλονίκη. Μια Θεσσαλονίκη που χάνει τη Διεθνή Έκθεσή της εξαιτίας του γεγονότος ότι κάποιοι οραματίστηκαν έναν άλλο κάποιο νέο ρόλο.
Η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης ήταν η φωτοδότρια δύναμη της Θεσσαλονίκης. Και ήταν φωτοδότρια δύναμη γιατί μαζί της ζούσαν όλοι οι κάτοικοί της. Τις δεκαπέντε εκείνες ημέρες τις περίμεναν έναν ολόκληρο χρόνο. Το ότι αποξενώθηκε και αποκόπηκε από τους πολίτες της η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης ήταν το μεγαλύτερο έγκλημα, γιατί δεν διδαχθήκαμε ποτέ ότι πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος.
Ευχαριστώ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ’ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Παρασκευή 10 Ιουνίου 2011

ΕΠΙΚ. ΕΠΕΡΩΤΗΣΗ: Η ΚΑΡΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε συνθήκες οξύτατης οικονομικής κρίσης, κοινωνικής αναταραχής και εντονότατης αμφισβήτησης και καχυποψίας, η Κυβέρνηση για έναν περίεργο λόγο ανοίγει συνεχώς μέτωπα. Κρατά σε νευρική κρίση τους πολίτες.
Οπωσδήποτε κάτι συμβαίνει στην Κυβέρνηση, διότι χωρίς να υπολογίσει τις εντονότατες αντιδράσεις και χωρίς να δώσει σαφείς και ξεκάθαρες απαντήσεις στους βάσιμους προβληματισμούς που θέτουν οι πολίτες, η Κυβέρνηση εμμένει στη θέση της γενικής εφαρμογής της Κάρτας του Πολίτη.
Οι πολίτες, βέβαια, δεν καθησυχάζουν με γενικόλογες διαβεβαιώσεις, όπως ότι η Κάρτα του Πολίτη θα διαθέτει υψηλού επιπέδου χαρακτηριστικά ασφαλείας, δεδομένου ότι δεν υπάρχει απόλυτη ασφάλεια στο διαδίκτυο. Και οι πιο δύσπιστοι σήμερα έχουν πλέον πειστεί και εξαιτίας θεμάτων που ήρθαν στην επικαιρότητα πριν από λίγα εικοσιτετράωρα.
Τη στιγμή, λοιπόν, που χάκερς κατάφεραν να σπάσουν αλγόριθμους κρυπτογράφησης υψηλής ασφαλείας, όπως του αμερικανικού Πενταγώνου, της Ιντερπόλ, της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και των χρηματοπιστωτικών οργανισμών Visa και MasterCard, κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί τη μη προσβασιμότητα άδηλων κέντρων στις όλο και μεγαλύτερες βάσεις δεδομένων που δημιουργούνται.
Βέβαια, η ύπαρξη αυτών των πιθανών κινδύνων δεν σημαίνει ότι ακυρώνει τις νέες τεχνολογίες και τις δυνατότητες που παρέχουν. Η βασική ένστασή μας έγκειται στη συγκέντρωση πληθώρας πληροφοριών προσωπικών δεδομένων σε μια βάση δεδομένων, από το ΑΦΜ, το ΑΜΚΑ, τον αριθμό Δημοτολογίου και σε επόμενη φάση, ίσως, το ιατρικό ιστορικό, το ποινικό μητρώο, τις καταναλωτικές συνήθειες του κατόχου της Κάρτας του Πολίτη.
Ποιος δεν αντιλαμβάνεται τους κινδύνους αυτού του εγχειρήματος; Είναι επικίνδυνο σε μια μόνο κάρτα να συγκεντρώνονται πληροφορίες για όλες τις εκφάνσεις της ζωής κάθε πολίτη, γεγονός που τον καθιστά ευάλωτο και εκμεταλλεύσιμο από εκείνους που θα καταφέρουν να αποκτήσουν πρόσβαση σε αυτήν τη βάση δεδομένων.
Άλλωστε η υπερσυγκέντρωση τόσων πληροφοριών δεν έχει προηγούμενο σε άλλες χώρες. Ήδη η Αγγλία ανέστειλε την επιβολή της αντίστοιχης κάρτας, λόγω μεγάλου και άσκοπου κόστους και λόγω των αντιδράσεων για την προστασία των προσωπικών δεδομένων. Το ίδιο έπραξε και η Ρουμανία, ενώ στη Γερμανία –ήδη αναφέρθηκε- εκφράζονται εντονότατες αμφισβητήσεις για τη διασφάλιση των προσωπικών δεδομένων.
Αν τελικά, παρά τις αντιδράσεις, εφαρμοστεί η Κάρτα του Πολίτη, σε καμιά περίπτωση δεν θα πρέπει να είναι υποχρεωτική η χρήση της, αλλά να δίδεται στους πολίτες η εναλλακτική δυνατότητα νόμιμης ταυτοποίησης. Ελπίζουμε να μην ακολουθηθούν αντιδημοκρατικές, κατά την άποψή μας, πρακτικές, όπως στις περιπτώσεις των αστυνομικών που εκδιώχθηκαν ή αποτάχθηκαν, επειδή δεν δέχθηκαν να παραλάβουν την Κάρτα του Πολίτη.
Καταγγελίες, όπως του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ και άλλων, για προμήθεια 9 εκατομμυρίων μικροεπεξεργαστών που θα χρησιμοποιηθούν στην Κάρτα του Πολίτη εγείρουν εύλογες ανησυχίες για τους λόγους που η Κυβέρνηση επιδεικνύει τέτοια σπουδή και προμηθεύεται τέτοιες ποσότητες μικροεπεξεργαστών, πριν καν νομοθετήσει και πριν αποφανθεί η Βουλή.
Καταγγέλλεται η Κυβέρνηση για μεθόδευση και προειλημμένες αποφάσεις, ενώ καταλύεται ο ρόλος του Κοινοβουλίου, επιτείνοντας τη σύγχυση, την ασάφεια και την καχυποψία που, ούτως ή άλλως, συνοδεύει αυτό το εγχείρημα, αφού η Κυβέρνηση δεν δίνει –δεν έδωσε τουλάχιστον μέχρι σήμερα- τεκμηριωμένες απαντήσεις και έχει αγνοήσει επιδεικτικά τις εκκλήσεις των πολιτών για ενημέρωση και προστασία της ιδιωτικότητάς τους.
Ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Πέμπτη 19 Μαΐου 2011

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΛΟΙΠΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ (ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ)

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ (Ως ειδικός αγορητής του ΛΑ.Ο.Σ): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Θα διαμαρτυρηθώ και εγώ για το άρον-άρον της διαδικασίας κυρίως σε ό,τι αφορά τις τροπολογίες. Εκείνο, όμως, που με ενόχλησε περισσότερο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι είναι ότι ενώ στην Επιτροπή κατατέθηκαν οι τροπολογίες την Παρασκευή 13 Μαΐου, οι τροπολογίες αυτές ήταν ήδη δημοσιευμένες στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ. Καταθέτω την εφημερίδα στα Πρακτικά.
(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Άγγελος Κολοκοτρώνης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)
Ως δημοσιογράφος θέλω να συγχαρώ τη συνάδελφο που απέσπασε αυτές τις πληροφορίες από τον Υπουργό, αλλά ως Βουλευτής εκφράζω τη λύπη μου, γιατί δεν πιστεύω ότι έτσι θα πρέπει να λειτουργεί η Κυβέρνηση και ο κοινοβουλευτισμός, δηλαδή να τα μαθαίνουμε πρώτα από τις εφημερίδες.
Άκουσα, κύριε Πρόεδρε, με μεγάλη προσοχή την αγόρευση του κυρίου Ραγκούση. Έθεσε κάποια ερωτήματα στα οποία απάντησε ο ίδιος. Εμείς στην Επιτροπή του έχουμε θέσει διάφορα ερωτήματα, στα οποία δεν έχει δώσει απάντηση. Ίσως το κάνει αργότερα.
Συνοπτικά ερωτώ: Με ποιους θα προχωρήσει την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, τη στιγμή που μόλις το 1/3 των δημοσίων υπαλλήλων γνωρίζει να χειρίζεται ηλεκτρονικούς υπολογιστές; Πότε θα ολοκληρωθεί το έργο; Να μας δώσει ένα χρονικό ορίζοντα, αν γίνεται. Με πόσα χρήματα θα γίνει αυτό; Τον ρωτάμε επιμόνως και απάντηση δεν παίρνουμε. Καμιά φορά –θα πρέπει να το γνωρίζει ο Υπουργός- και η σιωπή ισοδυναμεί με μια πολύ εύγλωττη απάντηση.
Έρχομαι τώρα στα άρθρα. Θα ψηφίσουμε τα άρθρα 1, 2 και 3, γιατί θέλουμε να τονίσουμε ότι εμείς δεν είμαστε εναντίον της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης.
Είμαστε εναντίον του τρόπου με τον οποίο επιχειρεί και τον οποίο θεωρούμε σαθρό. Θεωρούμε ότι δεν είναι δυνατόν να προχωρήσει με τον τρόπο που επέλεξε η Κυβέρνηση, η ηλεκτρονική διακυβέρνηση.
Επίσης, θα ψηφίσουμε τα άρθρα 41, 42, 43, 44, 45 και 47 και θα πούμε «όχι» σε όλα τα υπόλοιπα που αφορούν τον τρόπο με τον οποίο επέλεξε η Κυβέρνηση να καθορίσει τα ζητήματα της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης.
Θα σταθώ, λόγω και του περιορισμένου χρόνου, σε ορισμένα άρθρα. Ευτυχώς, στην Επιτροπή είναι καταγεγραμμένα η κατ’ άρθρον τοποθέτηση του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού και η αιτιολόγηση του «ναι» και του «όχι».
Ειδικότερα, θα ήθελα να μείνω στο άρθρο 41 και την οριζόμενη εβδομαδιαία απασχόληση των σαράντα ωρών. Εμείς θα το ψηφίσουμε το άρθρο αυτό, αν και γνωρίζετε καλά, κύριοι Υπουργοί, ότι το πρόβλημα δεν είναι ποσοτικό, αλλά ποιοτικό και ότι αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι εάν και έχουμε τους περισσότερους δημοσίους υπαλλήλους, σε σχέση με τον πληθυσμό μας, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εν τούτοις το συνολικό παραγόμενο έργο υπολείπεται αισθητά του αντίστοιχου μέσου όρου της Ευρώπης.
Δεν θα γίνει, λοιπόν, πιο παραγωγικός ο δημόσιος τομέας με την αύξηση κατά μισής ώρας την ημέρα της εργασίας των δημοσίων υπαλλήλων. Για να αυξηθεί η παραγωγικότητα και η απόδοση του δημοσίου, απαιτείται ριζική αναδιοργάνωση. Αργήσατε πολύ να κάνετε γενναίες μεταρρυθμίσεις και από αυτό έπρεπε να ξεκινήσετε. Σας το λένε όλοι, δεν το λέμε μόνο εμείς. Σας το λένε όλοι και άνθρωποι που δεν ανήκουν στο στενό κομματικό σύστημα.
Συνδέοντας την παραγωγικότητα με την αμοιβή, σπάζοντας την άτυπη ασυλία που περιβάλλει αυτούς που μπήκαν στο δημόσιο για να ζουν παρασιτικά εις βάρος των συναδέλφων τους και της ελληνικής κοινωνίας, θέτοντας κίνητρα και αντικίνητρα και επιτέλους, μη διστάζετε να τιμωρήσετε παραδειγματικά όσους συνειδητά και κατ’ εξακολούθηση κοροϊδεύουν τον ελληνικό λαό και να επιβραβεύσετε εκείνους που είναι εργατικοί και παραγωγικοί και οι οποίοι πάνω στις πλάτες τους κουβαλούν όλα τα αμαρτήματα κάποιων οι οποίοι πίστεψαν ότι μπαίνουν στο δημόσιο για μια αργομισθία και για να βρίσκονται στο σπίτι τους ή κάπου αλλού και όχι εκεί που πρέπει, δηλαδή στην υπηρεσία τους.
Εκτός των άλλων, επιβάλλεται να εμπεδωθεί, κυρίες και κύριοι, και ένα αίσθημα δικαιοσύνης μεταξύ των υπηρετούντων στο δημόσιο. Είναι γνωστό άλλωστε ότι ακόμα και μέσα στο δημόσιο υπάρχουν θέσεις εργασίας πολλών ταχυτήτων. Ενώ, λοιπόν, εξαιρείτε τους εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων από τη ρύθμιση, τους νηπιαγωγούς που εργάζονται στους παιδικούς σταθμούς των ΟΤΑ, καθώς και τους βρεφονηπιοκόμους τους βάζετε να δουλεύουν σαράντα ώρες, αγνοώντας ότι το λειτούργημα που επιτελούν απαιτεί αυξημένη προσήλωση και εγρήγορση. Θα έχετε λάβει πολλά μηνύματα και από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ για τα ζητήματα αυτά. Εγώ εκείνο που έχω χρέος να κάνω είναι να καταθέσω στα Πρακτικά τις έντονες διαμαρτυρίες των ανθρώπων αυτών, οι οποίοι στις ανακοινώσεις τους περιγράφουν και την ιδιαιτερότητα του λειτουργήματός τους. Δικαίως, λοιπόν, αισθάνονται αδικημένοι και διαμαρτύρονται.
(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Άγγελος Κολοκοτρώνης καταθέτει για τα Πρακτικά τις προαναφερθείσες ανακοινώσεις, οι οποίες βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)
Η ηλεκτρονική διακυβέρνηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για να λειτουργήσει, εκτός των άλλων που ήδη αναφέραμε, απαιτεί και τη λειτουργία ενός συστήματος που θα εφαρμόζει στοιχειώδεις κανόνες αξιοκρατίας. Πώς θα πατάξετε τη διαφθορά; Οι εφορίες κατατάσσονται στις υπηρεσίες με τη μεγαλύτερη διαφθορά, αλλά δώστε μια εξήγηση στον ελεγκτή των εφοριών, ο οποίος σηκώνει όλο το βάρος του καταλογισμού και τις επιβολής των φόρων και ασκεί μια επίπονη και υψηλής ευθύνης εργασία, που πολλές φορές εργάζεται και πέραν του ωραρίου του, να αμείβεται όπως ακριβώς αμείβεται ο συνάδελφός του που εργάζεται, επί παραδείγματι, στο πρωτόκολλο.
Πώς θωρακίζεται αυτούς τους ανθρώπους απέναντι σε όσους θα θελήσουν να τους διαφθείρουν; Τι έχετε κάνει για τον εξορθολογισμό και την αναδιοργάνωση των υπηρεσιών, μέσα σε ένα πλαίσιο αξιοκρατίας και δικαιοσύνης, έτσι ώστε ο καθένας να αμείβεται σύμφωνα με τα προσόντα του, τη θέση ευθύνης και την απόδοσή του; Βάσει ποιας λογικής, για παράδειγμα το επίδομα που εισπράττουν οι εφοριακοί να το παίρνουν και όσοι ασχολούνται με την καθαριότητα των χώρων των εφοριών; Έτσι λειτουργεί η δημόσια διοίκηση, λοιπόν; Έτσι. Και η ηλεκτρονική διακυβέρνηση ποια δομή, σε ποιους μηχανισμούς θα στηριχθεί για να επιτύχει τους στόχους που θέτει; Αυτή είναι η κυρίαρχη αντίθεσή μας προς τη νομοθετική πρωτοβουλία που συζητούμε.
Θεωρούμε ότι απαιτείται ριζική αναμόρφωση της δημόσιας διοίκησης πριν και πάνω απ’ όλα. Αλλά αυτό απαιτεί θαρραλέα πολιτική βούληση και ευθεία αντιπαράθεση με το κίνημα των βολεμένων, που δεν συγκινούνται από τα δεινά των συναδέλφων τους στο δημόσιο, αλλά και στον ιδιωτικό τομέα, αρκεί οι ίδιοι να συνεχίσουν να είναι βολεμένοι.
Και εσείς τι κάνετε; Ενώ με μεγάλη ευκολία περικόψατε μισθούς και συντάξεις, που ήταν η μόνη επιταγή του μνημονίου που εφαρμόσατε, για τις διαρθρωτικές αλλαγές που επέβαλε το μνημόνιο, όπως η πάταξη τη φοροδιαφυγής και της διαφθοράς, ο περιορισμός του δημοσίου, η ανάπτυξη, η δημιουργία επενδυτικού περιβάλλοντος, τι κάνατε; Απολύτως τίποτα.
Ενώ, λοιπόν, με ιδιαίτερη ευκολία περικόψατε μισθούς και συντάξεις και υπερφορολογήσατε κάθε παραγωγική δραστηριότητα σε σημείο εξόντωσης -επιτέλους πρέπει να το δείτε, κυκλοφορείτε στους δρόμους, καταλαβαίνετε, συζητάτε, σας το λένε- εντούτοις φανήκατε ιδιαίτερα προβληματισμένοι και αναποφάσιστοι για το αν θα έπρεπε να καταργήσετε το επίδομα προθέρμανσης αυτοκινήτου –ήμαρτον Κύριε!- στον ΟΤΕ ή το επίδομα επικινδυνότητας για τη χρήση φαξ στη ΔΕΗ. Αν είναι δυνατόν! Και προκειμένου να μην δυσαρεστήσετε τα αγαπημένα σας παιδία –διότι περί αυτού πρόκειται- αφήσατε τη χώρα να οδεύει στην άβυσσο και τη μεγάλη μάζα των εργαζομένων και επαγγελματιών να ζει στη ζώνη του λυκόφωτος.
Τώρα, μιλάτε για περιορισμό των συμβασιούχων στους μισούς, αλλά στους δεκαοκτώ μήνες της διακυβέρνησής σας δεν αγγίξατε τους πάνω από πέντε χιλιάδες οργανισμούς και φορείς του δημοσίου που δεν έχουν λόγο ύπαρξης και στοιχίζουν ακριβά στον ελληνικό λαό. Συνεχίζουν τη λειτουργία τους, απλώς για να βολεύονται τα δικά σας παιδιά που αποτελούν και την εκλογική σας πελατεία.
Πληρώνουν, λοιπόν, το μάρμαρο συλλήβδην όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι, όλος ο ιδιωτικός τομέας που για χρόνια συρρικνώνεται προς χάριν της διατήρησης του παμφάγου και αντιπαραγωγικού δημόσιου τομέα. Για ποια ηλεκτρονική διακυβέρνηση, λοιπόν, μας μιλάτε; Πού θα στηριχθείτε;
Είπατε στην Επιτροπή ότι είναι σαν να σας καλούμε να μπούμε σε ένα καράβι να περάσουμε απέναντι, για να αγκαλιάσουμε τη δημοκρατία. Εσείς που είστε και νησιώτης, θα ανεβαίνατε από τον Πειραιά σε ένα παλιό καράβι, σαπιοκάραβο, για να πάτε στην Πάρο; Πιστεύω πως δεν θα το κάνατε.
Επειδή, όμως, διαφαίνεται ότι η Κυβέρνηση προτίθεται να παρέμβει έστω με δειλά βήματα και με σημαντική καθυστέρηση στην αναμόρφωση της δημόσιας διοίκησης, γι’ αυτό υπερψηφίζουμε το άρθρο 41.
Να πάμε στο άρθρο 46, για να υποδηλώσουμε και τις καλές μας προθέσεις και την αγωνία μας για τον τόπο αυτό, που επιτέλους κάτι πρέπει να πάει μπροστά. Έχει προκαλέσει έκπληξη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η οριζόμενη στο άρθρο 46 υποχρέωση καταβολής παραβόλου 40 ευρώ για όσους συμμετέχουν σε γραπτές εξετάσεις του ΑΣΕΠ για διορισμό στο δημόσιο. Επειδή κάποια στιγμή θα πρέπει να έχουμε την αίσθηση μιας τάξης μεγέθους, θα σας πω μόνο ότι τα 40 ευρώ είναι ένα μεροκάματο. Για να μην ξεχνιόμαστε! Πόσο ανάλγητο φαντάζει, λοιπόν, ένα κράτος που ζητάει από ανέργους, από πολύτεκνους, από άτομα με ειδικές ανάγκες να πληρώνουν παράβολο, προκειμένου να συμμετάσχουν σε ένα διαγωνισμό του ΑΣΕΠ;
Αντί να προστατεύει ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, που πρώτοι αυτή πλήρωσαν τις λανθασμένες και, σε ορισμένες περιπτώσεις, εγκληματικές πολιτικές των κυβερνήσεων των τελευταίων δεκαετιών, η Κυβέρνηση με τέτοιες ρυθμίσεις καταλύει κάθε έννοια κοινωνικού κράτους. Είναι αναλγησία. Εξαιρέστε τουλάχιστον τους συμμετέχοντες που διαθέτουν κάρτα ανεργίας και τους πολύτεκνους. Αλήθεια, πόσο θα συνεισφέρει οικονομικά στο κράτος αυτή η ρύθμιση, τη στιγμή μάλιστα που, παρά την αφαίμαξη που υπέστησαν επιχειρήσεις και εργαζόμενοι, οι κρατικές δαπάνες αυξήθηκαν κατά 700 εκατομμύρια; Θεωρούμε απαράδεκτη αυτή τη ρύθμιση και καταψηφίζουμε το άρθρο 46.
Κατά τα άλλα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κοινός τόπος είναι ότι το νομοσχέδιο περιορίζεται σ’ έναν τεχνικό εκσυγχρονισμό, που από μόνος τους δεν μπορεί να αναδιοργανώσει και να εξορθολογίσει τη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης. Την αναγκαιότητα της διείσδυσης των νέων ηλεκτρονικών εφαρμογών και της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης σ’ όλο το δημόσιο τομέα κανείς δεν μπορεί να την αμφισβητήσει, όπως αδιαμφισβήτητο είναι και το δικαίωμα των πολιτών να συναλλάσσονται με το Δημόσιο χρησιμοποιώντας τις νέες τεχνολογίες. Γι’ αυτό άλλωστε, όπως είπα, ψηφίσαμε και τα τρία πρώτα άρθρα του νομοσχεδίου.
Επειδή δεν θέλω να κάνω κατάχρηση του χρόνου, παρά το γεγονός ότι η διαδικασία γίνεται με μεγάλη ταχύτητα, θα αναφερθώ δι’ ολίγον στις τροπολογίες, οι οποίες θα μπορούσαν, όπως κατατέθηκε εδώ, να αποτελούν ξεχωριστά σχέδια νόμου και οι οποίες ήρθαν στην Επιτροπή αφού πρώτα δημοσιεύθηκαν στις εφημερίδες, κάτι το οποίο χαρακτήρισα και θεωρώ απαράδεκτο.
Στην τροπολογία για τη ρύθμιση των οφειλών τρίτων προς τους δήμους, ωραία τα λέτε στην αιτιολογική έκθεση, ότι δηλαδή «για πρώτη φορά με τη θεσπιζόμενη διαδικασία επωφελούνται μόνον όσοι, ιδίως στο πλαίσιο της τρέχουσας οικονομικής συγκυρίας, δεν μπόρεσαν να είναι συνεπείς στο σύνολο των υποχρεώσεών τους. Δεν εξισώνονται δηλαδή οι συνεπείς με τους ασυνεπείς». Εντούτοις, όλα αυτά τα εντυπωσιακά δεν καθορίζονται στο νόμο. Δεν ορίζονται στο νόμο οι όροι -και προσέξτε το αυτό-, οι προϋποθέσεις με τις οποίες μπορεί κάποιος να υπαχθεί σ’ αυτή τη ρύθμιση και να αποκλείονται από τον ίδιο το νόμο οι υπότροποι, καθ’ έξιν χρήστες των εκάστοτε ρυθμίσεων.
Η ρύθμιση που εισηγείστε θα μπορούσε να ενισχύσει σημαντικά τα οικονομικά των δήμων. Όμως καθορίστε με σαφήνεια τους όρους και τις προϋποθέσεις. Οι δήμαρχοι βρίσκονται σε αναστάτωση. Και η ΚΕΔΚΕ άλλωστε διαπίστωσε ότι τα χρήματα που δίνονται στους Ο.Τ.Α δεν μπορούν να καλύψουν με επάρκεια τα λειτουργικά έξοδά τους.
Εντούτοις, επειδή αυτά σας τα λέγαμε και όταν ψηφιζόταν το σχέδιο «Καλλικράτης» και μολονότι βλέπουμε ότι τώρα με εμβαλωματικές παρεμβάσεις σας θέλετε να διορθώσετε τα ημαρτημένα, εμείς θα υπερψηφίσουμε τις τροπολογίες, γιατί πιστεύουμε ότι το κράτος θα πρέπει να λειτουργήσει. Δεν θα σας φέρουμε εμπόδια.
Θα υπερψηφίσουμε λοιπόν και την τροπολογία που αφορά την κατά προτεραιότητα καταβολή των αποδοχών προσωπικού των δήμων, αφού διασφαλίζεται η έγκαιρη και απρόσκοπτη καταβολή της μισθοδοσίας των εργαζομένων στους ΟΤΑ με τη σύσταση ειδικού λογαριασμού. Ο διαχωρισμός των πιστώσεων για τη μισθοδοσία από τις υπόλοιπες λειτουργικές δαπάνες των δήμων πράγματι θα αποτρέψει φαινόμενα του παρελθόντος, οπότε σε αρκετές περιπτώσεις οι δήμοι διέθεταν τα κονδύλια για τις αποδοχές των υπαλλήλων προκειμένου να καλύψουν άλλες δαπάνες, όπως σωστά αναφέρετε στην τροπολογία.
Επίσης, για λόγους που θα αναπτύξουμε και στη διάρκεια της συζήτησης, υπερψηφίζουμε και την τροπολογία που αφορά τη μετάταξη υπαλλήλων ΟΤΑ α΄ βαθμού σε υπηρεσίες του Δημοσίου και νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και αντιστρόφως.
Ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Τρίτη 17 Μαΐου 2011

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΛΟΙΠΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ (ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ)

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ (Ως ειδικός αγορητής του ΛΑ.Ο.Σ.) Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι απορίας άξιο το γεγονός πως σε μια τόσο σημαντική και αναγκαία μεταρρύθμιση, όπως η προώθηση της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης σ’ όλος το εύρος του δημόσιου τομέα, κατάφερε η Κυβέρνηση να έχει απέναντί της όλα τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, για διαφορετικούς λόγους ίσως.
Υπάρχει κανείς μέσα σ’ αυτή την Αίθουσα που να μην επιθυμεί τη μείωση της γραφειοκρατίας, την πάταξη της διαφθοράς στο δημόσιο, την αναβάθμιση των παρεχομένων υπηρεσιών προς τους πολίτες; Η Κυβέρνηση, όμως, στην προσπάθειά της να καλύψει το χαμένο χρόνο έχει ταυτίσει το επιθυμητό με το εφικτό, θεωρώντας ότι με την προώθηση και ευρεία εφαρμογή της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης στο δημόσιο, αυτό και μόνο αρκεί ώστε να βάλει τάξη στο γραφειοκρατικό χάος.
Η μη ορθολογική, κατά την άποψή μας, προσέγγιση της Κυβέρνησης σ' αυτό το ιδιαίτερου ενδιαφέροντος νομοσχέδιο είναι αυτή που μας αναγκάσετε να καταψηφίσουμε το νομοσχέδιο επί της αρχής ως μη ρεαλιστικό, διότι δεν αντιμετωπίζει τα πρωτογενή αίτια και δεν αναδιοργανώνει τις δομές που συντηρούν και αναπαράγουν την αναποτελεσματικότητα και τη χαοτική κατάσταση που επικρατεί στη δημόσια διοίκηση και αποτελούν τον πυρήνα του προβλήματος.
Σ’ ένα σαθρό οικοδόμημα δηλαδή, σ’ ένα αντιπαραγωγικό σύστημα εισάγετε νέες τεχνολογίες απροσδιορίστου κόστους, χωρίς να δημιουργήσετε το προαπαιτούμενο υπόβαθρο αποδοτικής λειτουργίας της όλης δομής, χωρίς προηγουμένως να επιχειρείται ο εξορθολογισμός και η απλούστευση των διαδικασιών, χωρίς να έχει αντιμετωπισθεί η πολυνομία με την κωδικοποίηση των νόμων και την κατάργηση εκείνων που αναιρούν άλλους νόμους, χωρίς την αναγκαία και προαπαιτούμενη αναδιοργάνωση των δημοσίων υπηρεσιών, χωρίς ικανοποιητική τεχνογνωσία των υπαλλήλων εκείνων που θα αποτελέσουν τους διαχειριστές και τους εγγυητές της ομαλής λειτουργίας του συστήματος και χωρίς την ύπαρξη συγκεκριμένου σχεδίου μετάβασης και συγκεκριμένων χρονοδιαγραμμάτων για την αντιμετώπιση εγγενών δομικών και λειτουργικών προβλημάτων. Χωρίς όλα αυτά, το εν λόγω νομοσχέδιο αποτελεί μία άριστη έκθεση ιδεών.
Είναι ένας οραματισμός για το πώς θα έπρεπε να λειτουργεί ο δημόσιος τομέας σε μία ιδεατή κατάσταση και απευθύνεται σε δημόσιες υπηρεσίες όπου όλα λειτουργούν άψογα. Όταν όμως γνωρίζει κανείς τι επικρατεί σήμερα στο δημόσιο, όλα αυτά που εισηγείστε φαντάζουν τουλάχιστον σουρεαλιστικά.
Η Κυβέρνηση όμως, έπρεπε να λάβει υπ' όψιν της τα αντικειμενικά δεδομένα που είχε στη διάθεσή της, προκειμένου να φέρει ένα υλοποιήσιμο και άμεσα εφαρμόσιμο σχέδιο. Δεν το κάνει.
Γνωρίζετε, λοιπόν, ότι μόλις το 1/3 των δημοσίων υπαλλήλων γνωρίζει επαρκώς χειρισμό ηλεκτρονικών υπολογιστών και το ίδιο το Παρατηρητήριο για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση σας πληροφορεί για το επίπεδο των τεχνικών δεξιοτήτων των δημοσίων λειτουργών, αναφέροντας ότι οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές χρησιμοποιούνται σε μεγάλο βαθμό μηχανιστικά, χωρίς να έχουν εμπεδώσει οι συμμετέχοντες την τεχνολογία της πληροφορικής και χωρίς, κατ’ επέκταση, να είναι σε θέση να την αξιοποιήσουν προς όφελος της αποτελεσματικότητας της εργασίας τους.
Παράλληλα, τα 2/3 του πληθυσμού είναι ψηφιακά αναλφάβητοι. Δεν θα έπρεπε, λοιπόν, να προβλέπεται ένα στάδιο επιμόρφωσης και σταδιακής εντρύφησης στις νέες τεχνολογίες, στη νέα φιλοσοφία λειτουργίας, ώστε να εξασφαλίζονται τα εχέγγυα ικανοποιητικής απόδοσης μιας τόσο δαπανηρής επένδυσης; Διότι και το τελειότερο τεχνολογικό σύστημα, για να χαρακτηριστεί πετυχημένο, απαιτεί αν μη τι άλλο, ικανούς χρήστες.
Μια σημαντικότατη προϋπόθεση επίσης είναι ο ανασχεδιασμός των Υπηρεσιών και η απλούστευση των διαδικασιών που αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο του όλου εγχειρήματος και για τα οποία το νομοσχέδιο δεν προβλέπει απολύτως τίποτα.
Για το λόγου το αληθές εν τάχει θα αναφέρω δύο παραδείγματα, που είναι χαρακτηριστικά των απίστευτων γραφειοκρατικών αγκυλώσεων και της πληθώρας των εγγράφων που πρέπει να διακινηθούν, προκειμένου να ολοκληρωθεί μια εργασία, θέματα που δεν αγγίζονται από το νομοσχέδιο, αλλά τα οποία αποτελούν την ουσία του προβλήματος.
Στην περίπτωση, λοιπόν, που ένας πολίτης ζητήσει Πιστοποιητικό Εγγύτερων Συγγενών, ζητείται από το δήμο η παρουσία δύο μαρτύρων, που με υπεύθυνη δήλωσή τους, θεωρημένη για το γνήσιο της υπογραφής, θα βεβαιώσουν ποιοι είναι οι πλησιέστεροι συγγενείς, τη στιγμή που τηρείται από τον ίδιο το δήμο η οικογενειακή μερίδα και ο ίδιος ο δήμος διαθέτει την πρωτογενή πληροφορία με τον πλέον επίσημο τρόπο.
Προφανώς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε κάποιες άλλες εποχές, όταν οι δήμοι κι οι άλλες Υπηρεσίες του Δημοσίου δεν τηρούσαν αρχεία και δεν υπήρχε η στοιχειώδης οργάνωση, ήταν απαραίτητη η παρουσία μαρτύρων. Όμως εν έτει 2011 είναι αδιανόητο το να χρησιμοποιούμε πρακτικές παλαιότερων δεκαετιών επειδή δεν βρέθηκε κάποιος να τις καταργήσει.
Άλλη περίπτωση, που αφορά χιλιάδες πολίτες, είναι σχετικά με την επιδότηση ενοικίου. Μεταξύ των δέκα και πλέον δικαιολογητικών που ζητούνται από το μισθωτή, απαιτείται από φέτος και υπεύθυνη δήλωση του εκμισθωτή, του ιδιοκτήτη, θεωρημένη για το γνήσιο της υπογραφής, που να δηλώνει τα ίδια ακριβώς στοιχεία, που είναι ήδη βεβαιωμένα από το θεωρημένο μισθωτήριο συμβόλαιο που προσκομίζεται και τα στοιχεία αυτά είναι ήδη διαθέσιμα από το Ε2 και επικουρικά από το Ε1 και το Ε9 του εκμισθωτή. Ακόμη κι αν ο ιδιοκτήτης του ενοικιαζόμενου ακινήτου βρίσκεται στο εξωτερικό ή έχει μετακομίσει σε άλλη πόλη ή για άλλους, αντικειμενικούς λόγους, δεν δώσει αυτή την υπεύθυνη δήλωση, ο ενοικιαστής δεν θα πάρει την επιδότηση ενοικίου που δικαιούται. Και σαν να μην έφθανε αυτό, ζητείται το θεωρημένο μισθωτήριο συμβόλαιο, που είναι κατατεθειμένο στην Εφορία. Και ενώ μέχρι πέρυσι δινόταν η δυνατότητα επικύρωσης από την Εφορία, τώρα απαιτείται να επικυρώνεται μόνο από δικηγόρο, με την ανάλογη βέβαια οικονομική επιβάρυνση του ενοικιαστή.
Αντί λοιπόν να περιορίζεται η γραφειοκρατία, να αξιοποιούνται ηλεκτρονικά οι ήδη διαθέσιμες πληροφορίες, με τις πρακτικές που υιοθετείτε καταργείτε κάθε έννοια εξορθολογισμού των διαδικασιών. Αυτή είναι η παράνοια που διατρέχει τη δημόσια διοίκηση και αν δεν υπάρξει αναδιοργάνωση και απλούστευση δομών και διαδικασιών, όσα χρήματα και να δαπανηθούν για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, δεν θα έχουμε τα επιθυμητά αποτελέσματα.
Το κυρίαρχο δηλαδή –κι εδώ έγκειται η βασική επιφύλαξή μας- είναι ότι πρόκειται για ένα τεράστιο project, για το οποίο θα απαιτηθούν κονδύλια απροσδιόριστου ύψους, που σας καλέσαμε να μας τα προσδιορίσετε, αλλά το αποφύγατε στην Επιτροπή, τη στιγμή που η ρεαλιστική εκτίμηση των δεδομένων δεν επιτρέπει αισιοδοξία επιτυχούς έκβασης του όλου εγχειρήματος. Διότι πέραν των περίπου 550 εκατομμυρίων που θα στοιχίσει μόνο η σύσταση των Γενικών Διευθύνσεων, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους στην Έκθεσή του αναφέρει πληθώρα δαπανών, οι οποίες όμως δεν κοστολογούνται, και απλώς αναφέρει ότι θα καλυφθούν κατά περίπτωση. Για παράδειγμα, αναφέρει για τη μία δαπάνη ότι αυτή εξαρτάται από την έκδοση προεδρικού διατάγματος, γενικώς και αορίστως. Για άλλες δαπάνες αναφέρει ότι εξαρτώνται από πραγματικά γεγονότα και από την έκδοση σχετικής υπουργικής απόφασης, ενώ για άλλες αναφέρει ότι αναλαμβάνονται από τους ΟΤΑ, δηλαδή από τους υπερχρεωμένους δήμους, χωρίς να αναφέρεται πουθενά, έστω κατά προσέγγιση, το συνολικό κόστος.
Παρά το γεγονός ότι αναγνωρίζουμε την αναγκαιότητα αυτής της προσπάθειας, ωστόσο υπάρχει έντονος προβληματισμός, μήπως δηλαδή για άλλη μία φορά επενδυθούν σημαντικά ποσά σε τεχνολογικό εξοπλισμό, δαπανηθούν χρήματα του ελληνικού λαού για τη σύσταση νέων Γενικών Διευθύνσεων, νέων Επιτροπών και άλλων, όπως ορίζεται στο νομοσχέδιο, και η ωφέλεια καταλήξει να είναι σημαντικά υποδεέστερη του κόστους και του αποτελέσματος.
Γνωρίζετε άλλωστε το πόρισμα της μελέτης του Παρατηρητηρίου για την Κοινωνία της Πληροφορίας, με τίτλο « Η Διακυβέρνηση στην εποχή του Web 2.0», το οποίο αναφέρει πολύ χαρακτηριστικά ότι «για τον εκσυγχρονισμό του δημόσιου τομέα επενδύθηκαν και συνεχίζουν να επενδύονται σημαντικοί πόροι. Ωστόσο η αποτελεσματικότητα των εν λόγω επενδύσεων τίθεται πολλές φορές υπό αμφισβήτηση, καθώς το παραγόμενο όφελος δεν είναι ανάλογο της επένδυσης». Διευκρινίζει, δε, ότι ως «όφελος» νοείται αφενός η βελτίωση στην αποδοτικότητα του φορέα που παρέχει την υπηρεσία, αφετέρου η αποδοχή και η ευρεία χρήση των παρεχομένων υπηρεσιών από τους πολίτες και τις επιχειρήσεις.
Για να μην σας κατηγορήσουμε λοιπόν ότι προβαίνετε σε επικίνδυνους και δαπανηρούς πειραματισμούς, θα έπρεπε να έχετε προβλέψει ένα στάδιο μετάβασης, ελεγχόμενου κόστους, μια πιλοτική εφαρμογή του συστήματος. Δεν το πράξατε. Πώς εισηγείστε αυτό το νομοσχέδιο από τη στιγμή που οι δέκα μόνον από τις είκοσι κυριότερες δημόσιες ηλεκτρονικές υπηρεσίες είναι πλήρως διαθέσιμες ηλεκτρονικά, όπως αναφέρει η Eurostat, κατατάσσοντας τη χώρα μας τελευταία μεταξύ των τριάντα δύο ευρωπαϊκών χωρών, πίσω ακόμη κι από χώρες όπως η Βουλγαρία, η Τσεχία και η Κροατία; Πώς εισηγείστε το νομοσχέδιο αυτό πριν καν επικαιροποιήσετε τον Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας, που προβλέπει τη διεκπεραίωση κάθε ηλεκτρονικής υπόθεσης σε πενήντα ημέρες, τη στιγμή που το αντίστοιχο χρονικό όριο στη Δανία είναι δέκα ημέρες και στη Φινλανδία δεκατέσσερις ημέρες; Δηλαδή πόσο επιτυχής θα είναι η ηλεκτρονική διακυβέρνηση όταν ο πολίτης θα έχει μεν τη δυνατότητα άμεσα και εύκολα να υποβάλει την αίτησή του ηλεκτρονικά, αλλά θα πρέπει να περιμένει μέχρι και πενήντα ημέρες τη διεκπεραίωση της υπόθεσής του από τη διοίκηση;
Λέμε να περιορίσετε το Δημόσιο. Όμως αντί να περιορίσετε το Δημόσιο και να καταργήσετε ή να συγχωνεύσετε Υπηρεσίες, τι κάνετε; Συστήνετε νέους φορείς, νέα διοικητικά συμβούλια, στρατιές ειδικών συμβούλων και συνεργατών, νέες επιτροπές, με αποτέλεσμα αντί να μειώνονται οι δαπάνες, παρά τις περικοπές μισθών και συντάξεων, αυτές να εκτοξεύονται στα ύψη. Και το πράττετε πότε; Το πράττετε όταν η χώρα αντιμετωπίζει σημαντικότατα προβλήματα που αφορούν αυτή την ίδια την ύπαρξή της και όταν οι πολίτες έχουν υποβληθεί στις πιο αιματηρές θυσίες των τελευταίων δεκαετιών. Μήπως είναι ψέματα το ότι από το Νοέμβριο του 2009 ως σήμερα έχουν συσταθεί –προσέξτε, κύριοι συνάδελφοι!- σαράντα μία Γενικές και Ειδικές Γραμματείες, τριακόσιες ογδόντα έξι Γενικές Διευθύνσεις -με το ανάλογο τίμημα όλα αυτά- εφτακόσια ένα συμβούλια, χίλιες τριακόσιες είκοσι έξι αμειβόμενες επιτροπές -και ο κατάλογος δεν έχει τέλος!- έναντι μόλις είκοσι πέντε έως τριάντα φορέων που καταργήθηκαν ή συγχωνεύθηκαν με το σχετικό και περιλάλητο νομοσχέδιο του ίδιου Υπουργείου; Αντί λοιπόν να μειώνετε το κράτος, βλέπουμε ότι με κάθε νομοσχέδιο που φέρνετε προς ψήφιση αυτό διογκώνεται. Και επειδή στη χώρα μας το πρόβλημα δεν είναι η ψήφιση των νόμων αλλά η εφαρμογή τους, θα παρακαλούσαμε τον κύριο Υπουργό να μας ενημερώσει για το χρόνο και τον τρόπο υλοποίησης και απόδοσης του συστήματος, όχι τεχνικά αλλά πρακτικά.
Κυρίως, θα τον παρακαλέσουμε να μας ενημερώσει, πόσο τελικά θα κοστίσει το όλο εγχείρημα. Αυτά είναι ερωτήματα που θέσαμε και στην Επιτροπή και ο Υπουργός δεν απάντησε. Το γιατί το ξέρει ο ίδιος. Όπως δεν μας απάντησε και για την υπόσχεση που είχε δώσει ότι πριν έρθουμε στην Ολομέλεια θα είχε κληθεί εδώ εκπρόσωπος της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων ώστε να καταθέσει την άποψή του, κάτι που δεν έγινε.
Εάν είναι έτσι, να υπόσχεστε και να μην τηρείτε τις υποσχέσεις σας, όπως άλλωστε συνηθίζετε, τότε το ξέρουμε το έργο από εδώ και πέρα. Αυτό το νομοσχέδιο μου θυμίζει μια μεγάλη και σπουδαία κινηματογραφική επιτυχία το «Όσα παίρνει ο άνεμος».
Ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Παρασκευή 15 Απριλίου 2011

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΠΕΡΩΤΗΣΗ: ΣΕ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΡΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Το λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού, κ. Άγγελος Κολοκοτρώνης Βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης.

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για άλλη μία φορά βρισκόμαστε αντιμέτωποι με δαιδαλώδεις διαδρομές και γραφειοκρατικές αγκυλώσεις που ακυρώνουν την οποιαδήποτε προσπάθεια ανάπτυξης. Για άλλη μία φορά αναλύουμε και διερευνούμε τα αίτια της δραματικής καθυστέρησης ενός έργου ζωτικής σημασίας για τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας που πλήττεται από την οικονομική κρίση και την εγκατάλειψη.
Όμως οι λόγοι και τα αίτια των καθυστερήσεων, ουδόλως ενδιαφέρουν τον έμπορο του κέντρου της Θεσσαλονίκης που είδε το τζίρο του να μειώνεται κατά 70% ή τον επιχειρηματία που έκλεισε την επιχείρησή του ή τον εργαζόμενο που έχασε τη δουλειά του. Για όλους αυτούς τους ανθρώπους το κυρίαρχο ζήτημα είναι ότι πλήρωσαν πολύ ακριβά την καθυστέρηση και την αναποτελεσματικότητα ενός κράτους που με αγκυλώσεις και δύσκαμπτες δομές ανέτρεψε τη ζωή του.
Γι’ αυτούς τους λόγους ακούσαμε νωρίτερα την Κυβέρνηση να λέει ότι έλαβε και ευχαριστήρια επιστολή από πάνω.
Τρίτο Πάσχα θα κάνουν οι επιχειρήσεις των οδών Μοναστηρίου και Δελφών κλεισμένες με συρματοπλέγματα, όπως λένε οι ίδιοι οι έμποροι, αφού οι υψωμένες λαμαρίνες των εργοταξίων όχι μόνο αποτρέπουν το αγοραστικό κοινό να επισκεφθεί τα καταστήματά τους, αλλά καταγγέλλουν αύξηση των διαρρήξεων και κλοπών, λόγω της περιορισμένης ορατότητας και απομόνωσης που υφίστανται.
Μόνο στην περιοχή των εργοταξίων επί της οδού Μοναστηρίου έχουν βάλει λουκέτο, κύριε Υπουργέ, πάνω από τριάντα καταστήματα, ενώ όσοι συνεχίζουν να κρατούν τις επιχειρήσεις τους ανοικτές κραυγάζουν ότι οποιαδήποτε παράταση στην ολοκλήρωση του έργου θέτει σε άμεσο κίνδυνο την επιβίωσή τους.
Είναι σαφές, λοιπόν, ότι τίποτα δεν έχει διασκεδαστεί, όπως κατατέθηκε εδώ από τον αξιότιμο κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ, σε σχέση με τις ανησυχίες των Θεσσαλονικέων. Όπως είναι επίσης σαφές ότι η καθυστέρηση κατά ένα, δύο ή περισσότερα χρόνια της υλοποίησης εκτέλεσης του έργου του μετρό συμπαρασύρει την οικονομική ζωή ολόκληρης πόλης, δεδομένου ότι περιορίστηκε σημαντικά ο αριθμός των καταναλωτών από τους όμορους νομούς, μειώθηκε η τουριστική κίνηση, ενώ το κυκλοφοριακό χάος αποτρέπει ακόμη και τους ίδιους τους Θεσσαλονικείς να επισκεφθούν το κέντρο της πόλης.
Η Κυβέρνηση θα πρέπει να εξηγήσει σε αυτούς τους ανθρώπους βάσει ποιας λογικής κλείνει ολόκληρες περιοχές, προκειμένου να γίνουν εργασίες του μετρό, πριν ακόμη εξασφαλίσει την απαιτούμενη χρηματοδότηση.
Θα πρέπει, επίσης, να εξηγήσετε χάριν ποιας σκοπιμότητας η διοίκηση του μετρό που κατασκευάζεται στη Θεσσαλονίκη εδρεύει, όπως αναφέρθηκε και από τους αξιότιμους συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας, στην Αθήνα, ενώ δεσμευθήκατε πριν από περίπου ενάμιση χρόνο για την μετεγκατάσταση της διοίκησης στη Θεσσαλονίκη και ακόμη αυτή η μετεγκατάσταση δεν έχει γίνει.
Η σύμβαση για το μετρό υπογράφηκε το 2007 και προβλεπόταν να ολοκληρωθεί το 2012. Όμως, στις αρχές του 2010 είχε υλοποιηθεί μόλις το 15% του έργου, ποσοστό που σήμερα δεν υπερβαίνει το 20%.
Με αυτούς τους ρυθμούς θα χρειαστούν 25 χρόνια, ώστε να ολοκληρωθεί το έργο. Οι Θεσσαλονικείς χαριτολογώντας το αναφέρουν ως σύγχρονο «γιοφύρι της Άρτας». Λένε και άλλα μέσα στον πόνο τους, ότι δηλαδή η καλύτερη λύση για την εκτέλεση του έργου του μετρό της Θεσσαλονίκης θα ήταν η συνέχιση της επέκτασης του μετρό της Αθήνας προς βορρά!
Δεδομένου, λοιπόν, ότι τα οικονομικά της χώρας δεν επιτρέπουν αισιοδοξία αναφορικά με τη δυνατότητα καταβολής της εθνικής συμμετοχής στη χρηματοδότηση του έργου, επιβάλλεται η διαπραγμάτευση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, κατά την άποψή μας, για τη μείωση της εθνικής συμμετοχής ίσως και λιγότερο από το 20% του προϋπολογισμού του έργου, ώστε να υπάρχουν πιθανότητες υλοποίησης μέχρι το 2015 ή το 2016.
Διαφορετικά οι περικοπές στο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων θα οδηγήσουν νέες καθυστερήσεις στην υλοποίηση της πρώτης φάσης του έργου μήκους 9,5 χιλιομέτρων, για να μην αναφερθούμε και στις επεκτάσεις προς την Καλαμαριά και προς τη Σταυρούπολη, οι οποίες θα έπρεπε να είχαν ήδη ξεκινήσει.
Το αρμόδιο Υπουργείο ανακοίνωσε προ διμήνου αλλαγή στην έκταση του φυσικού αντικειμένου της εν εξελίξει εργολαβίας του μετρό Θεσσαλονίκης, χωρίς να ενημερώσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που συγχρηματοδοτεί το έργο.
Ο αρμόδιος Επίτροπος Περιφερειακής Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναφέρει κατά λέξη τα εξής: «Η Επιτροπή θα αρχίσει διαπραγματεύσεις με τις αρμόδιες ελληνικές αρχές, σχετικά με πιθανές αλλαγές του φυσικού περιεχομένου και της μεθοδολογίας του έργου, μόλις ληφθεί επίσημη αίτηση για το μέρος που πρέπει να συγχρηματοδοτηθεί κατά την περίοδο 2007-2013.»
Ενώ λοιπόν, η Κυβέρνηση κατ’ επανάληψη έχει δηλώσει ότι η χρηματοδότηση του Μετρό είναι εξασφαλισμένη, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δήλωσε ευθέως ότι πρώτον, οι ελληνικές αρχές δεν έχουν υποβάλλει επίσημη αίτηση για τη συγχρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ 2007-201, δεύτερον, δεν γνωρίζει τίποτα για τυχόν πιθανών αλλαγές του έργου, που έχει προ ετών εγκρίνει και τρίτον, ότι δεν έχουν τεθεί σε επίσημη δημόσια διαβούλευση τυχόν αλλαγές, όπως προβλέπεται, βάσει των όρων της ισχύουσας νομοθεσίας, θέτοντας σε κίνδυνο τη χρηματοδότηση, αλλά και την απρόσκοπτη υλοποίηση του έργου.
Τελειώνοντας, θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα ηθικής τάξεως ζήτημα, καθώς συχνά γίνομαι αποδέκτης παραπόνων από μερίδα συμπολιτών μας, αναφορικά με το γεγονός ότι στο Μετρό απασχολούνται αλλοδαποί σε ποσοστό που ξεπερνά πολλές φορές το 80%, τη στιγμή που πολλοί Έλληνες φορολογούμενοι, που ενδιαφέρονται να εργαστούν στο Μετρό, βρίσκουν κλειστές πόρτες. Καταγγέλλουν την αναλγησία του κράτους που τους θυμάται μόνο όταν πρόκειται να τους φορολογήσει.
Ευχαριστώ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Τετάρτη 13 Απριλίου 2011

ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ Ν. 3126/2003 ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΥΠΟΥΡΓΩΝ
ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας! Για να αποκατασταθεί η σχέση εμπιστοσύνης πολιτικής και πολιτικών θα πρέπει να καταδείξουμε ότι το πολιτικό σύστημα αντέχει στην αναζήτηση των ευθυνών εκείνων των ολίγων που δεν έχουν τηρήσει τον όρκο τους. Διότι δυστυχώς αυτό που συμβαίνει –και το πιστεύω απόλυτα- είναι ότι ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτικών στελεχών στην Ελλάδα είναι άνθρωποι έντιμοι και ακέραιοι και ευόρκως υπηρετούν και λίγοι είναι αυτοί οι πολιτικοί που καταπατούν τον όρκο τους, επειδή ποτέ δεν καταφέραμε να καταδείξουμε με ενάργεια τις ευθύνες και να καταλογίσουμε ποινικές ευθύνες όπου χρειαζόταν, σ’ αυτούς τους λίγους, επήλθε η ισοπεδωτική κρίση των πολιτών ότι «όλοι είναι ίδιοι»». Επέλεξα, κύριε Υπουργέ, να ξεκινήσω την ομιλία μου με δικά σας λόγια. Ό,τι ακούσατε είναι όσα είπατε στην Επιτροπή προ ολίγων ημερών.
Αντιλαμβάνομαι, κύριε Υπουργέ, τη λεπτότητα των χειρισμών και την επιλογή των λέξεων που χρησιμοποιείτε για να περιγράψετε ένα σάπιο πολιτικό σύστημα. Δεν μας λέτε όμως, στο θέμα που συζητάμε, σε ποιο ποσοστό είναι εμπλεκόμενο το κάθε μέρος από το πολιτικό σύστημα. Δεν λέτε ξεκάθαρα ότι τα δύο κόμματα εξουσίας, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και η Νέα Δημοκρατία, είναι τα ενεχόμενα στα σκάνδαλα και κατά συνέπεια, το βασίλειο της Δανιμαρκίας έχει ονοματεπώνυμο εν προκειμένω.
Πολλοί έσπευσαν να πουν ότι η παρούσα νομοθετική ρύθμιση γίνεται για το θεαθήναι και με στόχο να κατευνάσετε τα οξυμμένα πνεύματα. Εμείς δεν θα σας το πούμε αυτό. Τις καλές προθέσεις σας μπορούμε να τις αναγνωρίσουμε. Εκείνο όμως που γνωρίζετε καλά είναι ότι μπροστά σας ορθώνεται ένα τείχος αδιαπέραστο, που δεν είναι άλλο από το άρθρο 86 του Συντάγματος που αναφέρεται στην παραγραφή των αδικημάτων Υπουργών. Εκεί δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα, με αποτέλεσμα όσα αδικήματα έχουν παραγραφεί να πληγώνουν τη συνείδηση του πολιτικού κόσμου και να εξοργίζουν τους πολίτες. Φοβάμαι ότι δεν θα μπορέσετε να κατευνάσετε αυτή την οργή, όταν μάλιστα και για τα αδικήματα εκείνα που δεν έχουν παραγραφεί –εννοώ για τα μη πολιτικά αλλά εμπλεκόμενα πρόσωπα- η απόδοση της δικαιοσύνης είναι τόσο αργή ώστε φθάνει στα όρια της αρνησιδικίας.
Ποιες ελπίδες, λοιπόν, μπορεί να έχει το σημερινό πολιτικό σύστημα και πώς μπορεί να διασωθεί ανάμεσα από δαιδαλώδεις διατάξεις που συχνά η μία αναιρεί την άλλη, μέσα σε μια αδίστακτη γραφειοκρατική πολιτεία που διδάσκει ως μη όφειλε τη διάκριση, σε ό,τι αφορά την ειδική δωσιδικία που προσφέρεται με γενναιοδωρία στα πολιτικά πρόσωπα.
Έχω τη βεβαιότητα ότι δεν χρειάζεται να μεταφέρω εδώ όσα λένε οι πολίτες για το κατάντημα του πολιτικού συστήματος. Κάποιοι, κύριε Υπουργέ, είχαν φροντίσει εγκαίρως να διαφυλάξουν εαυτούς και αλλήλους καλυπτόμενοι από το άρθρο 86 του Συντάγματος και αυτοί οι ολίγοι ενήργησαν εν γνώσει της κατάχρησης εξουσίας τους, από κοινού συμφέροντος ορμώμενοι, κατά συναυτουργία, κατά σύσταση και συμμορία.
Την ίδια ώρα περίπου εσείς, αρνούμενος να ενδώσετε σε συμφέροντα, εγκαταλείπατε το Υπουργείο Μεταφορών και στη θέση σας την άλλη μέρα τοποθετήθηκε ο κ. Μαντέλης ως πρόθυμος από καιρό. Αυτή την πικρή ιστορία ίσως θα έπρεπε να τη θυμίσετε σήμερα σε όλους μας.
Ήλπιζα, αφού στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα, ότι θα βρισκόταν ένας τρόπος οι υπεύθυνοι των σκανδάλων, τα οποία όζουν πλέον, να παραπεμφθούν στη δικαιοσύνη. Αυτό δεν φαίνεται να είναι δυνατόν. Το κοινό περί δικαίου αίσθημα πάει περίπατο! Ο Έλληνας πολίτης αισθάνεται ότι έχει καταστεί έρμαιο μιας ομάδας πολιτικών που καταλήστεψαν τον ελληνικό λαό και τώρα κυκλοφορούν ελεύθεροι ανάμεσά μας.
Φυσικά και δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Όμως, να πάει η Κυβέρνηση να το πει αυτό πρόσωπο με πρόσωπο στον πολίτη, ο οποίος δεν πιστεύει κανέναν μας. Για τους πολίτες όλοι ίδιοι είμαστε, όσο δεν κραυγάζουμε να βρεθεί τρόπος άρσης των αδικιών, όσο απολαμβάνουμε τα προνόμια του θεσμικού μας ρόλου και όσο δείχνουμε με τη συμπεριφορά μας ότι ο λαός βρίσκεται εκεί κάτω, με την μπότα της εξουσίας στο λαιμό και εμείς εκεί πάνω, επιδεικνύοντας την ισχύ και τα προνόμιά μας.
Θα προτιμούσαν οι πολίτες να μην έχουν οι ίδιοι κανένα προνόμιο από αυτά που έχουν οι πολιτικοί, αλλά να έχουν την αξιοπρέπειά τους. Αποτέλεσμα όλων των σκανδάλων και όσων έχουν γίνει κατά πράξη ή παράλειψη από πολιτικούς είναι να πτωχεύουν τα νοικοκυριά, ενώ θα μπορούσε να βρεθεί μια λύση.
Κάτι θα πρέπει να συμβεί. Θα μπορούσατε επιτέλους να αποτιμήσετε τη ζημία, όπως σας αναφέρθηκε χθες και να την καταλογίσετε στους υπευθύνους. Θα μπορούσατε να εφαρμόσετε το νόμο Καστανίδη που μιλά για δήμευση περιουσιών, χωρίς να υπάρχει τελεσίδικη δικαστική απόφαση, αλλά μόνο εάν υπάρχουν αποχρώσες ενδείξεις ότι κάποιος πολιτικός έχει ζημιώσει την πατρίδα.
Σας ζητήσαμε να πάμε σε εκλογές, για να μπορέσει να αναδειχθεί μια άλλη κυβέρνηση που να έχει τη δυνατότητα να δώσει λύσεις στα μεγάλα προβλήματα του λαού. Το σύστημα πρέπει να αποκαθαρθεί και να αυτοκαθαρθεί, αλλιώς λυπάμαι να πω ότι πρέπει να τελειώσω με αυτό που άρχισα, θυμίζοντάς σας ότι ένα από τα σημαντικότερα έργα του Σαίξπηρ ήταν το «Όνειρο θερινής νυκτός».
Ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Τρίτη 15 Μαρτίου 2011

ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΚΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΟΠΛΩΝ
Τροποποίηση του ν. 2168/1993, εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας με την Οδηγία 2008/51/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 21ης Μαΐου 2008 “για την τροποποίηση της Οδηγίας 91/477/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με τον έλεγχο της απόκτησης και της κατοχής όπλων” και άλλες διατάξεις».

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ (Ως Ειδικός Αγορητής του ΛΑ.Ο.Σ): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας με τη σχετική ευρωπαϊκή οδηγία για τον έλεγχο της απόκτησης και κατοχής όπλων εκκρεμεί από το Μάιο του 2008. Έστω και με καθυστέρηση η ελληνική πολιτεία έρχεται να τροποποιήσει το ν.2168/93, ενώ ήδη έχει καταστεί από ετών φανερό ότι η εγκληματικότητα, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ευρώπη, έχει ξεπεράσει κάθε όριο με το διεθνές οργανωμένο έγκλημα να οργιάζει και να απειλεί σοβαρά τη δημόσια τάξη και ασφάλεια.
Θεωρούμε θετικό ότι μετατρέπεται σε κακούργημα η παράνομη οπλοφορία πυροβόλων όπλων, βαρέως οπλισμού, πολεμικών τυφεκίων, υποπολυβόλων, χειροβομβίδων και όλμων, σύμφωνα με τροπολογία που κατέθεσε ο κύριος Υπουργός. Εξάλλου με άλλη προσθήκη που επέφερε ο κύριος Υπουργός αίρεται το αξιόποινο της παράνομης κατοχής κυνηγετικού όπλου, αρκεί ο κάτοχος να εμφανιστεί αυτοβούλως στις αρχές -δηλαδή πριν τυχόν ελεγχθεί- και να το δηλώσει καταβάλλοντας το εικοσαπλάσιο του παραβόλου.
Είναι αλήθεια, κύριοι συνάδελφοι, ότι επιχειρείται πληρέστερος έλεγχος όπλων και πυρομαχικών από την πηγή ως την κατανάλωση. Το συζητούμενο σχέδιο νόμου δεν αντιμετωπίζει, όμως, σε όλο του το φάσμα τα προβλήματα που προαναφέρθηκαν. Έχει ατέλειες, αλλά είναι κάτι απέναντι στο τίποτα και στην υποχρέωση που έχει η πολιτεία να προσαρμόσει τη σχετική νομοθεσία σε όλο το εύρος του προβλήματος.
Το επιχειρεί σήμερα με ένα μπάλωμα και το λέω αυτό, διότι απαιτείται μία συνολική και ολοκληρωμένη αντιμετώπιση του εγκλήματος και της παράνομης διακίνησης όπλων. Για το λόγο αυτό αναφέραμε στην Επιτροπή ότι χρειάζεται να συνταχθεί εξ αρχής ένας νέος πλήρης νόμος με τίτλο «κατοχή, διακίνηση και χρήση όπλων από τους πολίτες». Αυτό ήταν και το κύριο αίτημα της δημόσιας διαβούλευσης.
Ψηφίζουμε επί της αρχής το σχέδιο νόμου, διότι το θεωρούμε ένα βήμα καλών προθέσεων προς τη σωστή κατεύθυνση. Δεν θα πρέπει, όμως, η Κυβέρνηση με τη ψήφιση του νόμου αυτού να επαναπαυθεί και να αγνοήσει ότι μέχρι τώρα η παράνομη διακίνηση των όπλων ήταν γεγονός αναμφισβήτητο και δεν έχει εξαλειφθεί. Βρίσκεις ευκολότερα ένα όπλο από μία ασπιρίνη, έλεγαν χαρακτηριστικά προχθές άνθρωποι που ξέρουν την αγορά, χωρίς οι ίδιοι να μετέχουν σε αυτήν και το λέω προς άρση παρεξηγήσεων.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ οι δηλωμένοι κυνηγοί, επί παραδείγματι, στην Ελλάδα δεν ξεπερνούν τις τριακόσιες χιλιάδες, ο πραγματικός αριθμός των κυνηγετικών όπλων στη χώρα εκτιμάται ότι αγγίζει τα δύο εκατομμύρια. Σε ποιών τα χέρια βρίσκονται τα υπόλοιπα όπλα; Είναι ένα ερώτημα που έθεσα κατ’ επανάληψη στην αρμόδια επιτροπή χωρίς να λάβω απάντηση.
Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου θέλησε να κλείσει τις στρόφιγγες –αν μπορώ να το πω έτσι- με τροπολογίες, ενώ χρειάζεται ριζική και ολομέτωπη αντιμετώπιση του προβλήματος.
Υπάρχουν πολλά προβλήματα που δεν επιλύει το παρόν νομοσχέδιο, όπως αυτά των επιχειρήσεων που απασχολούνται με κυνηγετικά είδη, σχετικά με τη παραγωγική και εξαγωγική λειτουργία και εν τέλει τη βιωσιμότητά τους, τις θέσεις εργασίας που προσφέρουν και γενικά για την εθνική οικονομία, όπως ανέφεραν και άλλοι συνάδελφοι.
Υπάρχει ένα αίτημα των ομίλων σκοποβολής της χώρας, σχετικό με τη γόμωση και αναγόμωση φυσιγγίων από τους αθλητές και τα σωματεία σκοποβολής, έτσι όπως ισχύει σε όλες τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι αθλητές των σκοπευτικών συλλόγων υπηρετούν τα ολυμπιακά αθλήματα -και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε- κατά 70% και ασκούν ποιοτική, κοινωνική δράση που αξίζει να στηριχθεί.
Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου παραδέχθηκε ότι σήμερα δεν συζητείται η εν γένει τροποποίηση της εθνικής νομοθεσίας περί όπλων, αλλά μόνο εκείνες οι αλλαγές που κρίθηκαν απαραίτητες για την ενσωμάτωση της Οδηγίας και παραδέχθηκε ότι οι απόψεις που διατυπώθηκαν από τον Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό και από άλλα κόμματα, αν και μπορεί να κινούνται σε ορθή, όπως κατατέθηκε αρχικά, βάση ωστόσο εκφεύγουν του πεδίου της εν λόγω νομοθετική πρωτοβουλίας.
Ειδικότερα, τέθηκε από αρκετούς συναδέλφους το ζήτημα της ανάγκης κωδικοποίησης της νομοθεσίας περί όπλων, εξαιτίας της πολυπλοκότητάς της. Ήδη με το άρθρο 11 του σχεδίου νόμου προβλέπεται η δυνατότητα έκδοσης προεδρικού διατάγματος, κατόπιν προτάσεως του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη, με αντικείμενο ακριβώς την κωδικοποίηση κάθε σχετικού θέματος σε ενιαίο κείμενο. Δεν καθορίζεται όμως στο νομοσχέδιο ο χρόνος κατά τον οποίο θα γίνει αυτό, πότε δηλαδή θα εκδοθεί το προεδρικό διάταγμα.
Ο παριστάμενος κύριος Υφυπουργός απαντώντας στην επιτροπή σε σχετική ερώτηση είπε «άμεσα». Τι εμποδίζει τη πολιτική ηγεσία του Υπουργείου να διατυπώσει εγγράφως και ρητώς στο νομοσχέδιο το χρόνο κατά τον οποίο θα εκδοθεί το προεδρικό διάταγμα;
Εξάλλου δεν αντιμετωπίζεται, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το θέμα της δυνατότητας γόμωσης και αναγόμωσης φυσιγγίων τόσο από τα σκοπευτικά σωματεία όσο και από τους κυνηγούς, αίτημα που τέθηκε και μάλιστα επίμονα, στη δημόσια διαβούλευση. Για τους κυνηγούς η γόμωση δεν απαγορεύεται όταν πρόκειται για δική τους χρήση, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος. Η απαγόρευση τίθεται στο επίπεδο της γόμωσης και αναγόμωσης φυσιγγίων κυνηγετικών όπλων με σκοπό την εμπορία, ενώ σε ό,τι αφορά το καθεστώς που έχει σχέση με τα κυνηγετικά και σκοπευτικά όπλα δεν μεταβάλλεται, αλλά επέρχονται μόνο οι αλλαγές εκείνες που προβλέπονται από την Οδηγία. Για παράδειγμα, τίθεται υπό καθεστώς προηγούμενης άδειας τόσο η εισαγωγή όσο και η εξαγωγή και επανεξαγωγή των κορμών βάσεων και των ουσιωδών μερών των προαναφερομένων κατηγοριών όπλων.
Το θέμα της χορήγησης προθεσμίας στους κατόχους κυνηγετικών όπλων που δεν έχουν την απαραίτητη άδεια κατοχής, δίνεται μία τέτοια δυνατότητα, καθώς και το ζήτημα της μη πρόβλεψης από το νομοσχέδιο κάποιας ρύθμισης σχετικά με την εκπαίδευση των κυνηγών, σε σχέση με τα μέτρα ασφαλείας και την κατοχή των όπλων από αυτούς.
Το συγκεκριμένο ζήτημα ρυθμίζεται ήδη από την εθνική νομοθεσία, όπου τόσο στο άρθρο 8 του νόμου 2168/1993 όσο και σε σχετική υπουργική απόφαση προβλέπονται όλες οι προϋποθέσεις και τα μέτρα εκείνα που πρέπει να λαμβάνουν οι κάτοχοι κυνηγετικών όπλων.
Ενδεικτικά: Απαιτείται άδεια για κατοχή. Αυτοί που έχουν το δικαίωμα υποχρεούνται στη συμμόρφωση με τις υποδείξεις των Αστυνομικών Αρχών. Δεν μπορούν να παραχωρούν τα όπλα σε πρόσωπα μη εφοδιασμένα με άδεια θήρας και πρέπει να φυλάσσουν αυτά σε ασφαλή μέρη, όπως η μόνιμες κατοικίες ή τα γραφεία τους. Καθορίζεται ο ανώτατος αριθμός τέτοιων όπλων που μπορούν να κατέχουν κοκ. Επιπλέον, προκειμένου να αποκτήσουν την άδεια θήρας, οι κυνηγοί εξετάζονται ορθώς σε θέματα σχετικά με τα κυνηγητικά όπλα από την αρμόδια επιτροπή στα οικεία δασαρχεία.
Τώρα, σε σχέση τις τεχνικές προδιαγραφές, αυτές τίθενται από το κείμενο της Οδηγίας για το σκοπό της δημιουργίας ενός ασφαλέστερου και πληρέστερα ελεγχόμενου πεδίου κατασκευής και κυκλοφορίας των όπλων, για τη διευκόλυνση της ιχνηλάτησης των όπλων και άρα η χώρα μας υποχρεούται να συμμορφωθεί και να τις υιοθετήσει. Στην Ελλάδα, όπως δήλωσε ο Υπουργός και ο αρμόδιος Υφυπουργός στην Επιτροπή, δεν υπάρχουν εταιρείες κατασκευής όπλων, πλην της ΕΒΟ-ΠΥΡΚΑΛ, η οποία, όμως, κατασκευάζει όπλα μόνο για τις ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων, κατόπιν αδείας από το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης, τα οποία εξαιρούνται του πεδίου ρύθμισης της Οδηγίας και άρα του σχεδίου νόμου.
Με αυτές τις παρατηρήσεις, κύριε Υπουργέ, ολοκληρώνουμε την κατάθεση των απόψεών μας και στο σημείο αυτό θα ήθελα να καταθέσω στα Πρακτικά τα αιτήματα της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Κυνηγητικών-Σκοπευτικών Συλλόγων, τα οποία πολλές φορές έχουν έρθει στην επικαιρότητα και κατά τη συζήτησή μας στην αρμόδια Επιτροπή και για τα οποία ελπίζω ότι κατά τη διάρκεια της αποψινής συζήτησης θα δείξετε κατανόηση, ώστε ορισμένα από αυτά τα αιτήματα να τα κάνετε δεκτά.
(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Άγγελος Κολοκοτρώνης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)
Επίσης, καταθέτω μια πολύ ενδιαφέρουσα μελέτη συνεργάτη μου, ο οποίος αναφέρεται στα πολεμικά κειμήλια, ένα ξεχωριστό κεφάλαιο το οποίο διεξήλθαμε δι’ ολίγον στην αρμόδια Επιτροπή και το οποίο, όμως, χρήζει ιδιαιτέρας προσοχής, διότι υπάρχουν άνθρωποι που από παππού σε πατέρα και σε γιο κρατούν στα σπίτια τους τέτοια πολεμικά κειμήλια από το 1828 ως το 1911, από 1904 ως το 1908, από τους Βαλκανικούς Πολέμους, 1912-1913, από τον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, 1914-1918, αλλά και από τη Μικρασιατική Εκστρατεία, 1919-1922 και από τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο.
Οι άνθρωποι αυτοί κατέχοντες τις συλλογές, διατηρούν την προσωπική και την εθνική ισχυρή μνήμη που πρέπει να έχει ο καθένας μας, ώστε να μπορεί αυτός ο τόπος να θυμάται και να γνωρίζει την ιστορία του. Γιατί έθνη που ξεχνούν την ιστορία τους είναι προορισμένα να πεθάνουν. Και η Ελλάδα πιστεύω ότι έχει αποφασίσει να ζήσει.
(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Άγγελος Κολοκοτρώνης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)
Σας ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Πέμπτη 3 Νοεμβρίου 2011

ΠΑΡΟΧΗ ΨΗΦΟΥ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αντίθετα από όσα κατατέθηκαν από συναδέλφους σ’ αυτή την Αίθουσα σήμερα, εγώ πιστεύω ότι ο Έλληνας Πρωθυπουργός είναι άνθρωπος ιδιαιτέρων ικανοτήτων. Και το λέω αυτό διότι κατόρθωσε επί δυο χρόνια να κρατά σε νευρική κρίση τον ελληνικό λαό. Κατόρθωσε να κρατά σε νευρική κρίση και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Κατόρθωσε να κάνει τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής να σταυροκοπιούνται. Τα χρηματιστήρια μετρούν 1 τρισεκατομμύριο δολάρια απώλειες μόνο το τελευταίο σαρανταοκτάωρο εξαιτίας των επιλογών, των φαντασιώσεων, των προτάσεων που κάνει, τις οποίες αμέσως μετά αναιρεί.
Ζήσαμε ένα απίστευτο θέατρο του παραλόγου σήμερα με τον ελληνικό λαό να περιμένει στις οθόνες της τηλεοράσεώς του πότε παραιτείται, πότε δεν παραιτείται ο κ. Παπανδρέου, πότε κάνει συγκυβέρνηση και πότε όχι με τον κ. Σαμαρά.
Επί τη ευκαιρία, πολύ βολική η απουσία της Νέας Δημοκρατίας. Τι συμβαίνει άραγε, με το δίπολο; Η νεότερη πολιτική ιστορία του τόπου έχει υποστεί πολλά δεινά από τέτοια δίπολα. Και η Ελληνική Κυβέρνηση είναι υπόλογη απέναντι στον ελληνικό λαό για όσα πολιτικά εγκλήματα έχει διαπράξει. Και είναι πολλά. Δεν θα περάσουν έτσι. Αυτό να το γνωρίζετε.
Και επειδή μίλησα περί πολιτικών εγκλημάτων να τα εξειδικεύσουμε λίγο για να δούμε πόσα δεινά υπέστη την τελευταία διετία ο ελληνικός λαός.
Ο Έλληνας Πρωθυπουργός και η Κυβέρνησή του εξόντωσαν τα συνήθη υποζύγια, μισθωτούς και συνταξιούχους, στους οποίους έχει επιβάλει αβάσταχτους έμμεσους και άμεσους φόρους και ειδικούς φόρους κεφαλικούς. Εξώθησε τη νέα γενιά σε μετανάστευση. Η νέα γενιά αναζητεί μια καλύτερη τύχη, γιατί η πατρίδα δεν της προσφέρει το αυτονόητο: μια δουλειά για να μπορέσει να επιβιώσει.
Αυτή είναι η Κυβέρνηση Παπανδρέου, η οποία εγκατέλειψε τα εθνικά ζητήματα και κατέστησε τη χώρα τη χλεύη των Βαλκανίων και όχι μόνο αυτών. Η Αλβανία λέει ότι δέχεται τους άνεργους και κακόμοιρους Έλληνες και τους προσφέρει δουλειά. Ποια; Η Αλβανία. Στα Σκόπια χαρίζετε το όνομα «Μακεδονία». Και ενοχλείστε και από πάνω επειδή έχετε μπροστά σας έναν Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό, έναν κομματικό σχηματισμό που ενοχλείται απ’ όλα αυτά.
Στα αλήθεια, δεν ενοχλείται κανένας άλλος εκτός από μας; Εσείς δεν ενοχλείστε για τις ειρωνείες που δεχόμαστε στην Ευρώπη;
Εγώ θα ήθελα τον Έλληνα Πρωθυπουργό να υπερασπίζεται τα δίκαια της χώρας του.
Επίσης, αυτή η χώρα είναι ταυτισμένη με έναν ταπεινωμένο Πρωθυπουργό. Κι αυτό με ενοχλεί. Γι’ αυτό μπορώ και μιλώ έτσι, γιατί αυτή η ενόχληση είναι η ίδια με αυτή που νιώθει και ο Έλληνας πολίτης
Βλέποντας κανείς τον Γιώργο Παπανδρέου να περιέρχεται όλες τις χώρες του κόσμου ή να μιλά στην Κοινοβουλευτική του Ομάδα, αναρωτιέται αν μιλά σε λαό της Βενεζουέλας ή στο λαό της Ελλάδος.
Αυτά μπορεί να σας ενοχλούν, αλλά όπως σας είπα, δεν είναι δυνατόν ο Έλληνας Πρωθυπουργός, εκπροσωπώντας τη χώρα μου, να ανέχεται τις ειρωνείες και τις λοιδορίες όλης της Ευρώπης.
Το ΠΑΣΟΚ διέλυσε τους εισπρακτικούς μηχανισμούς. Δεν έχει χρήματα το κράτος και συνεχώς δανείζεται. Ανά δίμηνο και τρίμηνο μας σώζει από τη χρεοκοπία.
Αρκετά μας σώσατε! Φθάνει! Μέχρις εδώ! Καιρός να τα μαζέψτε, να πάτε σπίτια σας και να αφήσετε ήσυχο αυτό τον τόπο να κυβερνηθεί από ανθρώπους που μπορούν να λένε την αλήθεια.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΛΑΟΣ)
Μόνο υπό όρους αληθείας μπορεί να υπάρξει αυτός ο τόπος. Με τα πολιτικά σας ψεύδη έχετε ξεγελάσει μια, δυο, τρεις φορές τον ελληνικό λαό. Η επομένη δεν θα είναι η μέρα που θα τον έχετε ξεγελάσει. Θα είναι η μέρα κατά την οποία η Νέα Δημοκρατία, η δημοκρατία, συγγνώμη –και η Νέα Δημοκρατία αν θέλετε που απουσιάζει και βρίσκεται στο απόσπασμα- δεν θα βρίσκεται στο απόσπασμα, αλλά θα βρίσκεται στην ολοκλήρωσή της. Αυτό επιζητεί ο ελληνικός λαός, αυτό θα πρέπει να κάνετε.
Πρέπει να καταλάβετε επιτέλους ότι έχετε οδηγήσει τον ελληνικό λαό να βρίσκεται στους δρόμους, έξω, στο Σύνταγμα -εμείς δεν χαϊδεύουμε αυτιά, αλλά κάτι πρέπει να σας λέει αυτό- με τα πολιτικά παιχνίδια που σχεδιάζετε μέρα με την ημέρα, απέναντι στην προσπάθειά σας να τον ξεγελάσετε άλλο ένα 24ωρο. Θα πρέπει να καταλάβετε πως αυτό έχει τελειώσει. Έχετε φάει τα ψωμιά σας. Η αλήθεια θα επιβληθεί, όπως θα επιβληθεί και η πραγματική δημοκρατία σ’ αυτό τον τόπο.
Ευχαριστώ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΛΑΟΣ)

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011

ΣΥΣΤΑΣΗ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΩΝ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑΣ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Επειδή έχουμε περιορισμό χρόνου, να προλάβω να πω κάτι για τις τροποποιήσεις που φέρατε σε ό,τι αφορά το εργασιακό καθεστώς των συμβασιούχων πυροσβεστών. Είναι αλήθεια ότι με αυτές διευκρινίστηκαν ορισμένες ασάφειες.
Θα παρακαλούσα, όμως, να δείτε, κύριε Υπουργέ, δύο ακόμη περιπτώσεις που χρήζουν ρυθμίσεως. Αναφέρομαι στην παράγραφο 3 περίπτωση α) του άρθρου 15, που αναφέρεται στους εποχικούς πυροσβέστες, οι οποίοι είχαν την ιδιότητα αυτή κατά τις αντιπυρικές περιόδους 2008 έως 2010. Ουσιαστικά, αποκλείονται όσοι προσελήφθησαν το 2009 και υπηρέτησαν στο Σώμα κατά τις δύο τελευταίες αντιπυρικές περιόδους του 2009 και του 2010. Είναι περίπου, ογδόντα άτομα νεαρής ηλικίας που έχουν εμπειρία, στους οποίους όμως, δεν δίνεται η δυνατότητα μονιμοποίησης, τη στιγμή που αυτή η δυνατότητα δίνεται στους νέους μέχρι 29 ετών οι οποίοι θα εισέλθουν στο Σώμα και δεν θα έχουν καμία εμπειρία.
Επίσης, σε ό,τι αφορά την παράγραφο 8, που αφορά τους αποφοίτους Λυκείου, νομίζουμε ότι θα πρέπει να εντάσσονται στο μόνιμο προσωπικό, χωρίς όριο ηλικίας ή τουλάχιστον να ανέβει το όριο ηλικίας για μία πενταετία, δεδομένης της εμπειρίας και της προσφοράς τους στο Σώμα, αφού μπορούν να αξιοποιηθούν ως ανακριτικό προσωπικό, καθώς και σ’ άλλες υπηρεσίες αυξημένης ευθύνης.
Πιστεύουμε, επίσης, πως θα ήταν προς όφελος του Σώματος να ληφθεί ειδική μέριμνα για τους περίπου 200 συμβασιούχους πυροσβέστες, πτυχιούχους Ανωτάτων και Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, για τους οποίους δεν θα πρέπει να τίθεται θέμα ορίου ηλικίας. Οι συμβασιούχοι αυτοί είναι διαφόρων ηλικιών και ο αποκλεισμός τους από τη μονιμοποίηση, λόγω της αρχικής πρόσληψής τους στην κατηγορία της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, θα ήταν απώλεια για το Πυροσβεστικό Σώμα.
Γενικότερα τώρα, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να πω ότι το τελευταίο περιστατικό της δολοφονίας των δύο αστυνομικών και του τραυματισμού άλλων δύο, έρχεται να προστεθεί σε μία λίστα –προσέξτε- των 3.000 τραυματιών και των 300 νεκρών αστυνομικών, που τους θρηνεί η Ελληνική Αστυνομία την τελευταία δεκαετία. Αυτά τα παλικάρια, λοιπόν, των 750 ευρώ, που με ελλιπή εκπαίδευση και εξοπλισμό κυνηγούν το οργανωμένο έγκλημα, επετράπη για χρόνια να αποτελέσουν το σάκο του μποξ προς εκτόνωση κοινωνικών ομάδων, που στο πρόσωπο των εικοσάχρονων αυτών παιδιών νόμιζαν ότι χτυπούν το κατεστημένο και τα αδιέξοδα που δημιούργησαν άτολμες ή ύποπτες πολιτικές συμπεριφορές, εγωιστικές συντεχνιακές πρακτικές, διεφθαρμένες και αντιπαραγωγικές διοικητικές δομές.
Κύριοι συνάδελφοι, σε περιόδους έξαρσης της εγκληματικότητας και της ανεξέλεγκτης λαθρομετανάστευσης, αλλά και των κοινωνικών αναταραχών, επείγει η αποκατάσταση του κύρους και του γοήτρου της Ελληνικής Αστυνομίας. Και μόνο το γεγονός όμως, ότι αυτή τη στιγμή συζητάμε την ανάγκη σύστασης Γραφείου για την Αντιμετώπιση Περιστατικών Αυθαιρεσίας στην Αστυνομία, θεωρούμε ότι πλήττει το κύρος της ΕΛΑΣ, τη στιγμή μάλιστα που δεν δόθηκαν ποσοτικά στοιχεία, που να δικαιολογούν την αναγκαιότητα αυτής της νομοθετικής ρύθμισης.
Μας είπατε μόνο ότι από το 2000 έως σήμερα, υπάρχουν εννέα καταδικαστικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για υποθέσεις αστυνομικής αυθαιρεσίας. Πέραν αυτού, υπάρχουν εισαγγελικές αρχές και υπάρχει η υπηρεσία εσωτερικών υποθέσεων την οποία ενισχύετε. Αυτές οι υπηρεσίες μπορούν να παρέμβουν σε κάθε περιστατικό αυθαιρεσίας ή αστυνομικής βίας. Προς τι, λοιπόν, η σύσταση άλλης μίας υπηρεσίας ελέγχου;
Με όλα αυτά υπάρχει κίνδυνος να φτάσουμε στο άλλο άκρο: Να έχουμε, δηλαδή, φοβισμένους αστυνομικούς που θα λειτουργούν σαν ευθυνόφοβοι δημόσιοι υπάλληλοι, που δεν θα εκτελούν τα καθήκοντά τους μην τυχόν και κάνουν υπέρβαση καθήκοντος και τιμωρηθούν. Αυτή την Αστυνομία θέλουμε;
Σαφώς και πρέπει να ελέγχονται για τις πράξεις τους, όμως, αυτό δεν πρέπει να γίνεται σαν να είναι μόνιμα κατηγορούμενοι όλοι οι αστυνομικοί, σαν να είναι αυτοί τα κακοποιά στοιχεία. Θα πρέπει να φυλάξουμε την κοινωνία από τους φύλακες. Αυτό που επείγει, είναι η προσαρμογή της εκπαίδευσής τους στα δεδομένα, που διαμορφώνουν οι σύγχρονες μορφές εγκληματικότητας και η σωστή ενημέρωσή τους, ώστε να γνωρίζουν ξεκάθαρα ποια είναι τα συγκεκριμένα περιθώρια δράσης τους, προκειμένου να ελαχιστοποιηθούν τυχόν αυθαιρεσίες.
Κατατέθηκε από το Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό τροπολογία για τη δυνατότητα χρήσης πυροβόλων όπλων από αστυνομικούς. Η ελληνική κοινωνία χρειάζεται μία δημοκρατική και ισχυρή Αστυνομία. Πόσο ισχυρή μπορεί να είναι η Ελληνική Αστυνομία, όταν δεν διατίθενται κονδύλια για ασφαλή αλεξίσφαιρα γιλέκα, δεν διατίθενται κονδύλια για τη συντήρηση και την εξασφάλιση του αξιόμαχου των οχημάτων τους; Γνωρίζετε άλλωστε, πόσα ακινητοποιημένα περιπολικά και δίκυκλα υπάρχουν αυτή τη στιγμή.
Τέλος, θεωρούμε σουρεαλιστικό, ενώ δεν υπάρχουν κονδύλια για την εκπαίδευση και τον εξοπλισμό των αστυνομικών, να διαθέτει η Ελληνική Αστυνομία 16.000.000 ευρώ ετησίως –παρακαλώ- για αμοιβές ιδιωτικών συνεργείων αυτοκινήτων, τη στιγμή που οι αρμόδιες για τη συντήρηση και επισκευή του στόλου, τεχνικές υπηρεσίες της ΕΛΑΣ παρουσιάζουν εικόνα εγκατάλειψης και υπολειτουργούν.
Σας ευχαριστώ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου 2011

ΣΥΣΤΑΣΗ ΑΡΧΗΣ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗΣ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗΣ ΕΣΟΔΩΝ ΑΠΟ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ (ΠΡΩΤΟΛΟΓΙΑ)

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ (ως Κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος): Χωρίς καμία έκπληξη βλέπω τα δύο κόμματα της Αριστεράς να μιλούν για αποχή.
Η δημοκρατία, κυρία Πρόεδρε, δεν απεργεί. Ο ελληνικός λαός μας έστειλε εδώ ως αντιπροσώπους του για να υπερασπιστούμε τα δίκαιά του μέσα σ’ αυτήν την Αίθουσα. Οι συνέπειες της συμπεριφοράς που επιδεικνύεται –και θα μου δοθεί η ευκαιρία να την αναλύσω αργότερα, για να μην καταχρώμαι του χρόνου- θα επιπέσουν επί των κεφαλών όλων μας.
Διότι υπάρχει και ένα ζήτημα, κύριε Υπουργέ, που γνωρίζετε πολύ καλά εσείς, της πρόκλησης του λαού σε στάση, όχι από τα κόμματα της Αριστεράς, αλλά από εξωθεσμικούς παράγοντες.
Θα ήθελα από τώρα να θέσω το ερώτημα αν η δικαιοσύνη λειτουργεί και αν θα έπρεπε η δικαιοσύνη να επιληφθεί προσκλήσεων και προκλήσεων που καλούν το λαό της Ελλάδας να βρίσκεται στην Πλατεία Συντάγματος όλη τη νύχτα προκειμένου να ανατρέψει την Κυβέρνηση Παπανδρέου.
Εμείς έχουμε δεινή αντιπαράθεση με τη σημερινή Κυβέρνηση, αλλά πάντως πρέπει να τους πούμε ότι εδώ έχουμε Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Δεν έχουμε δικτατορία, την οποία θα έπρεπε να ανατρέψουμε.
Ευχαριστώ πολύ.

ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ
ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Άκουσα με μεγάλη προσοχή τόσο το πρώτο μέρος της αγόρευσης του Υπουργού όσο και το δεύτερο. Ως προς το πρώτο, ορθά σημείωσε ότι οι πολίτες έχουν το δικαίωμα να διαμαρτύρονται, στα πλαίσια βέβαια που καθορίζει το δημοκρατικό μας πολίτευμα. Ορθώς, επίσης, ο κύριος Υπουργός είπε ότι κανένας δεν μπορεί να υποδαυλίζει τους πολίτες και να τους οδηγεί σε παράνομες πράξεις. Μόνο που σταμάτησε μέχρι εκεί. Βεβαίως, εγώ καταλαβαίνω ότι ο παριστάμενος Υπουργός φοβάται όπως ο διάβολος το λιβάνι το να παρέμβει σε θέματα της δικαιοσύνης και το έχει αποδείξει αυτό.
Όμως, το να καταθέσει κανείς μια πραγματικότητα και μια αλήθεια εδώ, δεν αποτελεί παρέμβαση στο έργο της δικαιοσύνης, κατά την άποψή μου. Θα έπρεπε, λοιπόν, ο κύριος Υπουργός να πει –και τον παρακαλώ να το πει, αν δεν προσκρούει στη θέση που έχει να μην παρεμβαίνει και αν νομίζει ότι παρεμβαίνει, να μην το κάνει, δεν θέλω- αν υπάρχει πράγματι προτροπή του λαού σε στάση κατά τα προβλεπόμενα στο νομικό μας πολιτισμό και αν αυτό αποτελεί ή όχι αδίκημα.
Για του λόγου το αληθές, διαβάζω το εξής από τις σημερινές εφημερίδες: «Το μέτωπο αλληλεγγύης και ανατροπής, του οποίου ηγείται ο Αλέξανδρος Αλαβάνος, καλεί τους διαδηλωτές να μη φύγουν από το Σύνταγμα μετά το τέλος της πορείας, αλλά να μείνουν εκεί στο πρότυπο της αιγυπτιακής εξέγερσης με αίτημα να φύγει η Κυβέρνηση».
Είπα και το πρωί ότι ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός βρίσκεται σε δεινή αντιπαράθεση με την πολιτική που ακολουθεί η σημερινή Κυβέρνηση. Άλλο, όμως, αυτό και άλλο να προκαλεί, να προσκαλεί και να προτρέπει κανείς το λαό σε στάση.
Αυτό, κύριε Υπουργέ, είναι φανερό ότι αποτελεί αδίκημα και θέλω να σας ρωτήσω το εξής: Η αίσθησή σας –αν δεν θέλετε ευθέως να μου απαντήσετε- είναι ότι λειτουργεί η ελληνική δικαιοσύνη; Ο αρμόδιος ή οι αρμόδιοι Εισαγγελείς διαβάζουν εφημερίδες; Παρακολουθούν τα γεγονότα; Θα έπρεπε να παρέμβουν ή παρεμβαίνουν επιλεκτικά ανάλογα με το ποιος είπε κάτι; Ισχύει δηλαδή το γνωστό «δεν έχει σημασία τι λέει κανείς, αλλά ποιος το λέει»; Γιατί, λοιπόν, δεν έχουμε παρέμβαση της δικαιοσύνης κατά την άποψή σας;
Φανταστείτε τώρα να είχε κάνει κάποιος άλλος αυτή την προτροπή. Θα βρισκόταν σήμερα ελεύθερος; Αναλογίζομαι τα χρόνια της δημοσιογραφίας μου. Αν εγώ δημοσίευα κάτι τέτοιο στην εφημερίδα μου, να είστε βέβαιος ότι θα ήμουν μπροστά στον Εισαγγελέα απολογούμενος αυτή την ώρα.
Αναφορικά με τα άλλα θέματα, ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός είναι εναντίον των ανεξάρτητων αρχών για το λόγο ότι πιστεύει πως η εκάστοτε Κυβέρνηση, θεωρώντας ότι τα κρίσιμα ζητήματα την ενοχλούν ή χαλούν το προφίλ της ή μειώνουν τη δημοφιλία της, τα παραπέμπει σε μια ανεξάρτητη αρχή. Κατά το κοινώς λεγόμενο, εάν θέλετε «τα φορτώνει στον κόκορα», με τη γνωστή γραφειοκρατία που μαστίζει τη χώρα. Τα θέματα αντί να λύνονται, παραμένουν άλυτα επί μακρά σειρά ετών.
Είπατε ότι έτσι η εξουσία περιορίζεται σε σχέση με τις αυθαιρεσίες της. Επειδή είστε έγκριτος νομικός, γνωρίζετε καλύτερα από εμένα ότι η δημοκρατία διαθέτει θεσμούς με τους οποίους ελέγχεται η εξουσία και θα σας τους αναφέρω.
Πρώτον, είναι το Κοινοβούλιο. Η εκάστοτε κυβέρνηση ελέγχεται εδώ μέσα στο Κοινοβούλιο από τα κόμματα της Αντιπολίτευσης. Δόξα τω Θεώ εσχάτως ελέγχεστε και από την Κοινοβουλευτική σας Ομάδα. Εδώ είναι ο αξιότιμος πρώην Πρόεδρος της Βουλής, ο οποίος μόλις προχθές είπε ότι έχετε πρόβλημα ασυνεννοησίας, ότι «τρεις λαλούν και δυο χορεύουν», κατά τη δική του έκφραση. Αυτό βέβαια δεν αφορά το δικό σας Υπουργείο, αφορά ίσως όλα τα υπόλοιπα.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Μου επιτρέπετε, κύριε συνάδελφε, μια και αναφερθήκατε σε μένα;
ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Δ εν σας μέμφομαι διότι προφανώς τα διαβάσατε στον Τύπο. Δεν θα ήσασταν, όμως, παρών τη ημέρα εκείνη.
ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Έτσι είναι.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Έτσι είναι. Διότι εγώ δεν αναφέρθηκα στην Κυβέρνηση. Αναφέρθηκα στην εικόνα που παρουσιάζει η χώρα, όλο το σύστημα εάν θέλετε, όλες οι ελίτ, ο πολιτικός κόσμος, τα Μέσα Ενημέρωσης, οι πάντες, όταν η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση πολέμου, κατ’ εμέ.
ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Θεωρώ πολύ χρήσιμη την παρέμβαση σας και σας ευχαριστώ.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Καταλάβατε;
Παρακαλώ, λοιπόν, επειδή είναι και αυτό χαρακτηριστικό, του σε πιο επίπεδο κινείται ο δημόσιος διάλογος, ήδη έχω διαψεύσει και έχω δώσει και το κείμενο, το απόσπασμα της ομιλίας μου.
ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Πολύ ωραία, κύριε Πρόεδρε.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Και λυπούμε γιατί και κόμματα και Τύπος, όχι απλώς διέστρεψαν, αλλά είπαν άλλα αντ’ άλλα.
ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Χαίρομαι πάρα πολύ, που το ακούω από εσάς και σας ευχαριστώ.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Είναι χαρακτηριστικό αυτό, του τί σημαίνει «τρείς λαλούν και δυό χορεύουν», σήμερα σε αυτή τη χώρα.
ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Σας ευχαριστώ!
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Και αυτά που είπατε στην αρχή, για το Σύνταγμα, ακριβώς απηχούν αυτήν την λογική: Καθένας μας, κάνει αυτό που νομίζει. Και έτσι ο λαός περιμένει, ότι θα βγάλουμε τη χώρα από το αδιέξοδο, στο οποίο βρίσκεται σήμερα.
ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Θεωρώ πολύ χρήσιμη την παρέμβαση σας και σας ευχαριστώ πολύ, για χάριν της αδικίας.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Έτσι πιστεύω δεν είναι μόνο η εκάστοτε Κυβέρνηση. Όλοι έχουμε κάπου δυνατότητες να βοηθήσουμε να βγει η χώρα από το αδιέξοδο. Και επίσης, όλοι αν αδρανούμε ή λειτουργούμε προς την αντίθετη κατεύθυνση, οποιαδήποτε κυβέρνηση, δεν μπορεί να κάνει τίποτε.
ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Πολύ καλά, σας ευχαριστώ πολύ. Ήταν πολύ χρήσιμη η παρέμβαση σας, για χάριν της αληθείας και την αποδέχομαι με μεγάλη ευχαρίστηση.
Κύριε Πρόεδρε, θα παρακαλέσω, αν έχετε κρατήσει το χρόνο, να συνεχίσω.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αναστάσιος Κουράκης): Απολύτως.
ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Υπάρχει, λοιπόν, το Ελληνικό Κοινοβούλιο, υπάρχει το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, υπάρχουν τα αρμόδια δικαστήρια, για να ελέγξουν την εκάστοτε κυβέρνηση αν παρανομεί και υπάρχει και το Συμβούλιο της Επικρατείας, που ελέγχει τις πράξεις της διοικήσεως, σε σχέση με τη νομιμότητα τους. Προφανώς, δεν φτάνουν όλα αυτά, κατά την άποψή σας και θέλετε να δημιουργήσετε και μια επιπλέον, Ανεξάρτητη Αρχή.
Θα σας πω εν τάχει, γιατί διαφωνούμε. Διαφωνούμε στη σύσταση Ανεξάρτητης Αρχής, ενώ πιστεύουμε ότι όλο αυτό το κομμάτι μπορεί να εξυπηρετηθεί κατά τον καλύτερο τρόπο μέσα από τους κόλπους της δικαιοσύνης. Εν πάση περιπτώσει, εάν αποφασίσετε όπως προβλέπετε ότι θέλετε να το ψηφίσετε, θα θέλαμε τουλάχιστον να ορίζεται αυτή η Επιτροπή από Διάσκεψη των Προέδρων, όπως γίνεται και με τις άλλες.
Δεύτερον, διαφωνούμε στο ζήτημα των καταγγελιών, που θα εξετάζει η Αρχή. Θα εξετάζονται και οι όποιες ανώνυμες καταγγελίες; Εδώ, θα υπάρξει σοβαρό πρόβλημα, δεδομένου ότι κάτι τέτοιο θα επεκταθεί αργότερα και στους πολιτικούς.
Διαφωνούμε στο ζήτημα της συνεργασίας, που πρέπει να έχει η Αρχή αυτή με την ΕΥΠ και την αντιτρομοκρατική, ειδικά στο κομμάτι του ελέγχου της χρηματοδότησης τρομοκρατικών οργανώσεων. Βάζουμε διαφορετικά όργανα, να ψάχνουν το αυτό αντικείμενο, χωρίς να υπάρχει η δυνατότητα στενής συνεργασίας μεταξύ τους, όπως αποδείχθηκε μέχρι τώρα.
Τέλος, διαφωνούμε στην ενδεχόμενη επικάλυψη στο έργο της νέας Αρχής με τη δικαιοσύνη, την αντιτρομοκρατική, την ΕΥΠ και άλλες υπηρεσίες και τις καθυστερήσεις, που μπορούν να ανακύψουν από αυτήν.
Τώρα θα ήθελα να αναφερθώ για λίγο στα θέματα της διεκδίκησης αστικών αποζημιώσεων από τη SIEMENS. Σύμφωνα με τον παριστάμενο, αξιότιμο Υπουργό, το Υπουργείο Δικαιοσύνης έχει ήδη προσδιορίσει τη νομική βάση για τη στήριξη αγωγών δικαστικού χαρακτήρα, διεκδίκηση αποζημιώσεων δηλαδή, αλλά και την επιβολή διοικητικών κυρώσεων κατά της εταιρείας.
Θα πρέπει να θυμίσουμε ότι ο κ. Παμπούκης διερευνά τη δυνατότητα εξωδικαστικού συμβιβασμού με τη SIEMENS, για αποζημίωση του ελληνικού δημοσίου, αλλά και για αποζημίωση για ηθική βλάβη. Σύμφωνα με το πόρισμα της Εξεταστικής, η ζημία του δημοσίου αποτιμάται σε περίπου δύο δισεκατομμύρια ευρώ, ποσό που η SIEMENS θεωρεί υπερβολικό και εξωπραγματικό, όπως ανέφερε σε δηλώσεις στέλεχος της και είπε ότι οι αξιώσεις του ελληνικού δημοσίου, πρέπει να κινηθούν σε ρεαλιστικά επίπεδα. Σε διάφορες χώρες, μέχρι στιγμής, έχουν δοθεί συνολικά αποζημιώσεις ύψους 1,3 δισεκατομμυρίων ευρώ, με μεγαλύτερη αυτής των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, των οκτακοσίων εκατομμυρίων δολαρίων.
Να θυμίσω ακόμη ότι ο Πρόεδρος μας, κ. Γεώργιος Καρατζαφέρης, πρόσφατα τόνισε στη Βουλή, ότι εάν δεν είναι ικανοποιητικός ο όποιος εξωδικαστικός συμβιβασμός με τη SIEMENS και δεν έχει τα πολλά μηδενικά, θα τον καταγγείλουμε με ιδιαίτερη σφοδρότητα.
Πάμε τώρα στα ειδικότερα ζητήματα. Προκαλούν τρόμο, κύριε Πρόεδρε, τα στοιχεία που περιγράφουν τη δράση κυκλωμάτων για το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος στη χώρα μας. Θα αναφερθώ σε ορισμένα απ’ αυτά. Στα 5 δισεκατομμύρια ευρώ ανέρχεται ετησίως το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος, ενώ το 11% αυτών γίνεται μέσω τραπεζών.
Σύμφωνα με διεθνείς οργανισμούς, όπως ο Παγκόσμιος Φορέας για το Ξέπλυμα Μαύρου Χρήματος και ο ΟΟΣΑ που παρακολουθούν αυτό το φαινόμενο, προσδίδουν στην Ελλάδα χαρακτηριστικά που έχουν οικονομίες χωρών, όπως η Χιλή, η Κόστα Ρίκα και ο Άγιος Μαυρίκιος.
Το χαρακτηρισμό αυτό τον δικαιολογούν από εκτιμήσεις, σύμφωνα με τις οποίες στη χώρα μας ξεπλύθηκαν κατά το 2008 ποσά που ξεπερνούσαν τα 5 δισεκατομμύρια ευρώ, έναντι του 2006, οπότε τα αντίστοιχα ποσά είχαν ανέλθει μόλις στα 1,6 δισεκατομμύρια ευρώ.
Διαπιστώνεται ότι οι εγκληματικές οργανώσεις πέρασαν και το 2009 δεκάδες εκατομμυρίων ευρώ μέσα από το «πλυντήριο» των ανταλλακτηρίων συναλλάγματος και των εταιρειών μεταφοράς κεφαλαίων, παρουσιάζοντας αύξηση έναντι του 2008 κατά 51%.
Με αυτό το ρυθμό αύξησης, κύριε Πρόεδρε, η χώρα μας κατατάσσεται στη λίστα με τις λιγότερες διαφανείς χώρες παγκοσμίως στον τομέα διακίνησης μεγάλων χρηματικών ποσών ύποπτης προέλευσης. Το πιο επικίνδυνο όμως είναι ότι η έκταση που έχουν πάρει οι ύποπτες συναλλαγές αυτού του τύπου επικουρούνται από την αποδιοργάνωση και την αδυναμία των ελεγκτικών μηχανισμών –εννοώ αυτών που υπάρχουν τώρα- δηλαδή αυτών που πρέπει να κινηθούν σε δαιδαλώδεις διαδρομές μεταξύ τραπεζών, γραφειοκρατίας, έλλειψης προσωπικού, υπηρεσιακών αστοχιών και εν τέλει πολιτικών αδεξιοτήτων.
Να, λοιπόν, πεδίον δόξης λαμπρό, στο οποίο με τους υπάρχοντες μηχανισμούς θα μπορούσατε να αντιμετωπίσετε τα ζητήματα, χωρίς να πέσετε στο δαίδαλο μιας αβάσταχτης γραφειοκρατίας που ταλανίζει τον ελληνικό λαό.
Ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Τρίτη 22 Φεβρουαρίου 2011

ΣΥΣΤΑΣΗ ΑΡΧΗΓΕΙΟΥ ΛΙΜΕΝΙΚΟΥ ΣΏΜΑΤΟΣ – ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΚΤΟΦΥΛΑΚΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ (Ως Ειδικός Αγορητής του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κατ’ αρχήν, δεν έχουμε καταλάβει στο Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό γιατί η Κυβέρνηση δεν έκανε δεκτή μια τροπολογία μας που είναι δίκαιη, ηθική και νόμιμη και αφορά τις ειδικές κατηγορίες ιπταμένων, αλεξιπτωτιστών, Ειδικών Δυνάμεων, Βατραχανθρώπων και λοιπούς, για τα οποία βέβαια θα σας αναπτύξει τα επιχειρήματά μας τόσο ο κ. Ροντούλης, όσο και ο κ. Πλεύρης στη συνέχεια της συζήτησης.
Μία τροπολογία που φέρατε, κύριε Υπουργέ, νύκτωρ, που αφορά την αλλαγή χρήσης ακινήτων, την καταψηφίζουμε για τους λόγους που θα αναπτύξουμε στη συνέχεια.
Επί της αρχής το σχέδιο νόμου το έχουμε καταψηφίσει στις Επιτροπές, το καταψηφίζουμε και σήμερα για τους λόγους που θα ακούσετε αμέσως.
Ένας από τους τελευταίους πυλώνες, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, που στηρίζουν την εθνική οικονομία είναι η ναυτιλία. Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός ότι η εμπορική μας ναυτιλία, προκειμένου να κατακτήσει και να διατηρήσει την παγκόσμια αίγλη της, δεν στηρίχθηκε σε μεγάλο βαθμό στην πολύχρονη πείρα, στην τεχνογνωσία, στην πειθαρχία και στο ήθος των στελεχών του Λιμενικού Σώματος.
Χωρίς να καταλάβει κανείς γιατί, αποφασίζει η Κυβέρνηση το διαχωρισμό της ναυτιλιακής πολιτικής από το φυσικό της φορέα που είναι το Λιμενικό Σώμα και την αντικατάσταση των αρίστων και δοκιμασμένων στελεχών του Λιμενικού Σώματος με μετατασσόμενους υπαλλήλους του ευρύτερου δημόσιου τομέα και με νέους επιστήμονες πτυχιούχους ναυτιλιακών σπουδών, που θα στελεχώνουν από εδώ και στο εξής το αμιγώς, πλέον, πολιτικό Υπουργείο Θαλασσίων Υποθέσεων.
Το βασικό επιχείρημα της Κυβέρνησης γι’ αυτή την απόφαση είναι ότι με τη ναυτιλία θα ασχολούνται τώρα νέοι επιστήμονες με εξειδικευμένες ναυτιλιακές σπουδές. Αλλά και το Λιμενικό Σώμα από επιστήμονες απαρτίζεται. Από τα επτά χιλιάδες εκατόν σαράντα στελέχη που υπηρετούν στο Λιμενικό σήμερα, τα 3/4 είναι πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, το 1/3 απ’ αυτούς έχει μεταπτυχιακούς τίτλους και σημαντικός αριθμός αξιωματικών έχει διδακτορικά.
Το δεύτερο επιχείρημα της Κυβέρνησης στηρίχτηκε στη διεθνή εμπειρία, όπως αυτή αποτυπώνεται από τη λειτουργία αντίστοιχων σωμάτων και υπηρεσιών σε χώρες, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία και η Ιταλία, όπως αναφέρεται μάλιστα στην αιτιολογική έκθεση. Αλλά με ποιους μας συγκρίνετε, κύριε Υπουργέ; Με ποιους συγκρίνετε την ελληνική ναυτιλία; Με υποδεέστερους; Η ελληνική ναυτιλία είναι πρότυπο στο ναυτιλιακό κόσμο και στις χώρες που αναφέρεστε δεν υπάρχει αντίστοιχη ναυτιλία. Ποιος δεν αναρωτιέται μήπως το πολιτικό αυτό προσωπικό που θα στελεχώσει το πάλαι ποτέ Υπουργείο Ναυτιλίας δεν αποκτήσει αργά ή γρήγορα τη γνωστή δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία;
Ποιος δεν ανησυχεί μήπως χαθεί πολύτιμη τεχνογνωσία σε θέματα ναυτιλίας;
Κάνετε, κατά την άποψή μας, επικίνδυνους πειραματισμούς. Αποδομείτε το πιο αποδοτικό και υγιή πυλώνα της οικονομίας μας. Σας το λένε όλοι οι εμπλεκόμενοι με τη ναυτιλία φορείς, όλοι αυτοί, δηλαδή, που συνέβαλαν τα μέγιστα ώστε η ελληνική ναυτιλία να αποκτήσει την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία της.
Η Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών σας λέει ότι το προωθούμενο σχέδιο νόμου δεν εξετάζει και δεν λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες της ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας και η τυχόν ψήφισή του θα επιφέρει καταλυτικές, αρνητικές επιπτώσεις σε βάρος των ναυτιλιακών συμφερόντων της χώρας.
Η Πανελλήνια Ένωση Αξιωματικών Λιμενικού Σώματος αντιδρά εντόνως λέγοντάς σας ότι με τις νέες αυτές ρυθμίσεις απαξιώνεται η προσφορά του Λιμενικού Σώματος χωρίς καμία απολύτως πειστική δικαιολογία και εγκαταλείπονται στην τύχη τους στελέχη με τεχνογνωσία και επιστημονική κατάρτιση, που για πολλά χρόνια με κόπο και χρήματα του ελληνικού λαού, εκπαιδεύτηκαν ώστε να υπηρετούν το χώρο αυτό.
Στο ίδιο πνεύμα κινούνται η Ένωση Υπαξιωματικών, καθώς και η Πανελλήνια Ένωση Προσωπικού του Λιμενικού Σώματος. Η δε Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών καταγγέλλει ότι τραγικό σημείο της ιστορίας καθίσταται το γεγονός ότι κάθε νέα πρωτοβουλία της Κυβέρνησης περιπλέκει τα πράγματα ακόμη περισσότερο.
Οι θέσεις, οι προτάσεις και οι εκκλήσεις των φορέων της ναυτιλίας, ουδεμία απήχηση είχαν και τίποτα δεν συγκράτησε τους σχεδιαστές των νέων σχημάτων από τη διάλυση του Λιμενικού Σώματος.
Όλοι αυτοί δεν θέλουν την ανάπτυξη της ναυτιλίας; Ή μήπως δεν γνωρίζουν αρκετά καλά το χώρο;
Στο όνομα, λοιπόν, του εκσυγχρονισμού και της προσαρμογής στις νέες απαιτήσεις, αποσπάται το Λιμενικό Σώμα από το Υπουργείο Θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Ο Υπουργός λέει ότι δεν υπήρξε ποτέ το Λιμενικό Σώμα στο Υπουργείο Θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας, αλλά έγινε ένα λάθος και προσπάθησε η Κυβέρνηση με προεδρικά διατάγματα να το διορθώσει. Αυτό είναι αλήθεια. Υπάγεται, λοιπόν, στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη ώστε να αποτελέσει ένα καθαρά αστυνομικό σώμα.
Πράγματι, υψίστης εθνικής σημασίας ζητήματα είναι η φύλαξη των θαλασσίων συνόρων, η αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος, της τρομοκρατίας, της λαθρομετανάστευσης, όπως η ασφαλής ναυσιπλοΐα. Επειδή, όμως, από μεγάλα λόγια, από σχέδια επί χάρτου και από ανεδαφικούς οραματισμούς είμαστε πλήρεις, επί του πρακτέου είναι το ζήτημα τι γίνεται.
Πώς θα φυλάξει στο Λιμενικό Σώμα το θαλάσσιο χώρο τη στιγμή που η επιχειρησιακή ετοιμότητα των πλωτών, των εναέριων και των χερσαίων μέσων που έχει στη διάθεσή του, βρίσκεται σε ακινησία σε ποσοστό που κυμαίνεται από 40% έως 50% και σε ορισμένες περιπτώσεις αγγίζει το 70% από την πολυετή εγκατάλειψη και την ελλιπή συντήρηση λόγω έλλειψης πιστώσεων; Σύμφωνα με τα λεγόμενα των λιμενικών, αν δεν υπήρχε η χορηγία της Ένωσης Εφοπλιστών ύψους ενός εκατομμυρίου ευρώ, δεν θέλουμε να υποθέσουμε ποια θα ήταν η κατάσταση σήμερα.
Είναι αλήθεια, κύριε Υπουργέ, ότι μόνο δύο σκάφη περιπολούν το θαλάσσιο χώρο της Δωδεκανήσου; Αληθεύουν οι ισχυρισμοί λιμενικών ότι πολλές φορές δεν υπήρχαν χρήματα ούτε για καύσιμα προκειμένου να μετακινηθούν και να πραγματοποιήσουν περιπολίες;
Αυτά είναι τα φλέγοντα θέματα. Σε τι βαθμό αντιμετωπίσατε αυτά τα προβλήματα ώστε το νέο δόγμα εσωτερικής ασφάλειας, που εισηγείστε, να στεφθεί από επιτυχία;
Είναι αλήθεια ότι από τα επτά αεροπλάνα δεν λειτούργησε κανένα, από τα έξι ελικόπτερα λειτούργησε μόνο το ένα και αυτό για εκπαιδευτικούς λόγους, και από τα τέσσερα πλοία ανοιχτής θάλασσας λειτούργησαν τα δύο;
Αυτά ισχυρίζονται οι εισηγητές του ΠΑΣΟΚ, ότι συνέβαιναν επί Νέας Δημοκρατίας και δεν μας λένε τι ισχύει τώρα.
Μήπως συμβαίνει το ίδιο με μικρότερες ίσως αποκλίσεις; Εμείς πάντως αυτές τις πληροφορίες έχουμε.
Πέρα από την ετοιμότητα των επιχειρησιακών μέσων που χαρακτηρίζεται άθλια, με τη στελέχωση του Λιμενικού Σώματος τι πρόκειται να γίνει; Το Υπουργείο λέει ότι για να ανταποκριθεί το Λιμενικό στα καθήκοντά του απαιτείται δύναμη άνω των δέκα χιλιάδων ατόμων. Αυτή τη στιγμή στο Λιμενικό Σώμα υπηρετούν λίγοι περισσότεροι από επτά χιλιάδες. Επομένως έχουμε μια υποστελέχωση του Σώματος περίπου στο 30%.
Σα να μην φτάνουν όλα αυτά, ένα σημαντικό κομμάτι της ήδη υποστελεχωμένης δύναμης του Λιμενικού Σώματος θα αποσπάται από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη προκειμένου να παρέχει τις υπηρεσίες του στο πολιτικό πλέον Υπουργείο Θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας. Έχουν δίκιο λοιπόν όσοι καταγγέλλουν ότι αποδυναμώνεται και διχοτομείται το Λιμενικό Σώμα.
Εν ολίγοις εισηγείστε για την παγκοσμίου αίγλης και πρωτοπορίας ελληνική ναυτιλία μια νέα φιλοσοφία, μια νέα δομή, χωρίς όμως να δημιουργήσετε τις προϋποθέσεις και να εξασφαλίσετε τα εχέγγυα ώστε αυτή η νέα δομή να λειτουργήσει και να διασφαλίσει την πρωτοκαθεδρία της εμπορικής μας ναυτιλίας. Αν υπήρχαν προβλήματα στις υφιστάμενες δομές του Λιμενικού Σώματος, θα μπορούσατε να το στελεχώσετε και να το εκσυγχρονίσετε. Γιατί δεν το κάνατε;
Επίσης δεν μας λέτε πότε άλλαξε το όραμα της Κυβέρνησης για τη ναυτιλία. Μόλις πριν από λίγους μήνες ο κ. Χρυσοχοϊδης ως Υπουργός Προστασίας του Πολίτη συμφώνησε να προσλάβει τριακόσιους αξιωματικούς προκειμένου, όπως έλεγε, να βάλουμε περισσότερη τεχνογνωσία στο Λιμενικό και να στηρίξουμε τη ναυτιλία. Ο ίδιος ο απουσιάζων αυτή τη στιγμή κ. Παπουτσής με την αγωνιστικότητα που τον διακρίνει είχε δώσει μάχες για να παραμείνει το Λιμενικό Σώμα στο Υπουργείο Ναυτιλίας. Τι άλλαξε εν τω μεταξύ και τι θα συμβεί αν γίνει αύριο Υπουργός Ναυτιλίας ο κ. Παπουτσής; Θα πάρει το Λιμενικό Σώμα μαζί του;
Το γεγονός ότι η Κυβέρνηση δεν έχει στοχευμένη πολιτική και απλώς πειραματίζεται αποδεικνύεται από τους 16 μήνες διακυβέρνησής της οπότε εκδόθηκαν πέντε προεδρικά διατάγματα και το Λιμενικό Σώμα πήγαινε πότε στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, πότε ξαναγυρνούσε στο Υπουργείο Θαλασσίων Υποθέσεων και πότε πήγαινε στο Υπουργείο Οικονομίας, δηλαδή ένα ατελείωτο αλαλούμ που έχει απορυθμίσει τελείως το οικοδόμημα της ναυτιλίας. Από πέρσι τον Απρίλιο εφοπλιστές που έχουν βάλει ελληνική σημαία δεν έχουν πάρει καμία εγκριτική πράξη. Αυτό οραματίζεστε για την εμπορική ναυτιλία;
Ποια επιτροπή σοφών επιτέλους εισηγήθηκε στην Κυβέρνηση ότι τα εξειδικευμένα και ικανότατα στελέχη του Λιμενικού Σώματος μπορούν να συνεχίζουν να ασχολούνται με αγορανομικούς ελέγχους, με τον έλεγχο λειτουργίας καταστημάτων, με τον έλεγχο εφαρμογής του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, με την παράνομη στάθμευση, με την έκδοση βιβλιαρίων υγείας των ασφαλισμένων τους εκτός από τη ναυτιλία;
Αυτή τη στιγμή υπάρχει μια εμπορική ναυτιλία παγκοσμίου αίγλης η οποία στηρίχθηκε στις υπάρχουσες δομές οι οποίες δομές μεταβάλλονται χωρίς να αιτιολογείται η σκοπιμότητα αυτών των αλλαγών και χωρίς να εξασφαλίζονται τα εχέγγυα επιτυχούς έκβασης. Το διακύβευμα είναι μεγάλο και εθνικής σημασίας για να επιδέχεται πειραματισμούς. Η Κυβέρνηση θα πρέπει να καταλάβει ότι τα προβλήματα δεν λύνονται με τη μεταφορά από Υπουργείο σε Υπουργείο των υπηρεσιών, ούτε αντιμετωπίζονται τα κακώς κείμενα με τις μετονομασίες φορέων. Αντίθετα, προκαλούν σύγχυση και επιβαρύνουν με επιπλέον έξοδα των κρατικό προϋπολογισμό.
Αλήθεια, έχει υπολογιστεί –γιατί δεν το είδαμε στη σχετική έκθεση- το κόστος της αλλαγής του λογότυπου του Λιμενικού Σώματος σε Λιμενικό Σώμα- Ελληνική Ακτοφυλακή στα πλοία, στα οχήματα, στις επιγραφές των λιμενικών σταθμών, στα χιλιάδες έντυπα, την ίδια ώρα που οι λιμενικοί καταγγέλλουν την πολιτική ηγεσία για τη μη καταβολή δεδουλευμένων από οδοιπορικά και πλεύσιμα, την ίδια ώρα που καταγγέλλονται ακινητοποιήσεις επιχειρησιακών μέσων από έλλειψη καυσίμων;
Κι ενώ η σύσταση του Αρχηγείου Λιμενικού Σώματος με δικό του προϋπολογισμό ήταν πάγιο αίτημα όλων των εμπλεκομένων με τη Ναυτιλία φορέων, ο τρόπος με τον οποίο γίνεται, δυναμιτίζει την όλη προσπάθεια.
Με την Ακαδημία του Λιμενικού Σώματος τι γίνεται; Ακόμα δεν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για την ίδρυσή της, όταν, μάλιστα, ο ίδιος ο Υπουργός ανέφερε ότι η ίδρυση Ακαδημίας αποτελεί και δικό του όραμα και δική του πολιτική δέσμευση, την οποία, μάλιστα, πέρασε στο Νόμο του 2001, δεσμεύοντας και συγκεκριμένη έκταση στην Αλεξανδρούπολη για το σκοπό αυτό; Έχουμε 2011. Ακόμα δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις; Μπορείτε να τις δημιουργήσετε.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Σε ό,τι αφορά –και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, μία ανοχή τριάντα δευτερολέπτων σας παρακαλώ- το θέμα των αποσπάσεων των στελεχών του Λιμενικού Σώματος υπάρχουν πολλές επιφυλάξεις, αφού διαπιστώνονται πολλά ασαφή σημεία, που πιθανόν να επιτρέψουν τη δημιουργία στελεχών δύο ταχυτήτων.
Τα ερωτήματα που ανακύπτουν είναι πολλά: Με ποια κριτήρια θα γίνεται η επιλογή των λιμενικών για απόσπαση; Πώς θα αξιολογούνται τα στελέχη αυτά και από ποιους; Θα αξιολογείται, για παράδειγμα, ο στρατιωτικός από τον πολιτικό υπάλληλο; Σε περιόδους κρίσεως ποιου Υπουργείου οι ανάγκες θα προτάσσονται; Και το κυριότερο, με ποιους κάποτε θα αντικατασταθούν τα έμπειρα στελέχη του Λιμενικού Σώματος με την πολύτιμη τεχνογνωσία στα θέματα της Εμπορικής Ναυτιλίας και την επιχειρησιακή ετοιμότητα σε 24ωρη βάση; Θα αντικατασταθούν με πολιτικό προσωπικό δημοσιοϋπαλληλικής, ίσως, νοοτροπίας, με επιστημονικούς συμβούλους θεωρητικής κατεύθυνσης ή αποσπασμένους από τον ΟΣΕ και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα;
Στα ερωτήματα αυτά –καταλήγω- δεν απαντά το παρόν νομοσχέδιο. Το καταψηφίζουμε επί της αρχής. Και αμφιβάλλουμε πολύ αν η Κυβέρνηση κατάλαβε ότι έρχεται σε μετωπική σύγκρουση με τον εαυτό της και μάλιστα με εξαιρετική επιτυχία.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.

ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ
ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Δεν ξέρω πώς τα καταφέραμε να τηρήσουμε την κοινοβουλευτική τάξη και στα τρία μόλις λεπτά που έχουμε διαθέσιμα να μιλήσουμε επί των άρθρων, που δεν θα μιλήσουμε. Γι’ αυτό, θα μου επιτρέψετε και εμένα να αρκεστώ σε ορισμένες παρατηρήσεις.
«Εδώ καράβια χάνονται, βαρκούλες αρμενίζουν», κύριε Υπουργέ. Και αναφέρομαι σε μια βελτίωση ή αναδιατύπωση που μας έφερε εδώ το Επιστημονικό Συμβούλιο, την οποία υπογράφετε και λέει ότι στο α’ εδάφιο της παραγράφου 4 του άρθρου 11 του σχεδίου νόμου, ο τόνος στη λέξη «ακολουθούς» τίθεται στην παραλήγουσα. Ευτυχώς, να μάθουμε και λίγη γραμματική.
Αν ήμασταν, όμως, πιο επιμελείς και είχαν διαβάσει στο Επιστημονικό Συμβούλιο και την αιτιολογική έκθεση, θα ήξεραν ότι στην Υποτακτική η λέξη «συμβάλλει» δεν γράφεται με δύο λάμδα, ότι η λέξη «Ευρωπαϊκές» δεν γράφεται με κεφαλαίο γράμμα, διότι τα επιθετοποιημένα κύρια ονόματα γράφονται με μικρό το πρώτο τους γράμμα, όπως και η κατάληξη της λέξης «συνεστήθει» -ως Αόριστος Β’- δεν γράφεται με -ει.
Έτσι, λοιπόν, εδώ «καράβια χάνονται και βαρκούλες αρμενίζουν».
Έχω την αίσθηση –και δεν θέλω να αδικήσω κανέναν- ότι κατά τη συζήτηση αυτού του νομοσχεδίου δόθηκε εξαιρετική σημασία σε θέματα ελάσσονος σημασίας και βάλαμε στην άκρη τα θέματα της μείζονος σημασίας. Ακούστηκαν και ορισμένες κοινοτοπίες.
Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή τον κύριο Υπουργό, που ανάλωσε το μισό του χρόνου από την ομιλία του σε ζητήματα που αφορούσαν τη γεωγραφία και την ιστορία της χώρας. Μου θύμισε τον Ουίνστον Τσώρτσιλ, που μιλώντας κάποτε στη Βουλή των Κοινοτήτων επί μιάμιση ώρα, στο τέλος της ομιλίας του είπε ότι «σας λέω τόσα πολλά, γιατί δεν θέλω να σας πω τίποτα». Μόνο για την επανάσταση στο Γουδί του 1909 δεν ακούσαμε από τον Υπουργό.
Από τον Υπουργό -να με συγχωρήσει αν και ξέρει ότι έχω ένα σεβασμό απέναντι στο θεσμό και τον ίδιο- διαπίστωσα ένα βοναπαρτισμό ο οποίος, όμως, θα πρέπει να ξέρει και ο ίδιος ότι στο τέλος του έχει ένα Βατερλώ, διότι μας μίλησε πολλές φορές –και στην Επιτροπή- λέγοντας ότι «το θέλει ο Πρωθυπουργός αυτό», την οποία θέληση του Πρωθυπουργού την ανήγαγε στο επίπεδο του αλάθητου Πάπα και αυτό δεν μ’ αρέσει καθόλου για κανέναν. Όπως ακούστηκε προ ολίγου και η φράση «για πρώτη φορά», που είχαμε να την ακούσουμε πάρα πολύ καιρό.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε.
Δεν θα μιλήσω καθόλου για όσους κατάλαβαν για το πώς έγινε το μπλέξιμο του Λιμενικού Σώματος με το Υ.Θ.Υ.Ν.Α.Λ., γιατί ο Υπουργός τα ξέρει καλύτερα.
Τελειώνω, λέγοντας ότι τελικά μας πείσατε να μην ψηφίσουμε κανένα από τα άρθρα του σχεδίου νόμου, διότι έχετε καταστήσει το Λιμενικό Σώμα υπηρέτη δύο αφεντάδων και αυτό δεν το καλύπτει καμμία περικοκλάδα από έναν ασύστατο βερμπαλισμό.
Ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Παρασκευή 28 Ιανουαρίου 2011

ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΑΙΓΑΙΟΥ

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Όσον αφορά το άσυλο, έχουμε πει ξανά ότι θεσπίστηκε για την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών και τη θεραπεία των επιστημών. Ο λόγος για τον οποίο έχει θεσπιστεί, τουλάχιστον τις τελευταίες ημέρες –και όχι μόνον αυτές- έχει πάψει να υπάρχει, διότι διακίνηση των ιδεών μπορεί να γίνεται σε κάθε γωνιά αυτής της χώρας, εκτός από τον τόπο όπου έχει θεσπιστεί το άσυλο.
Και προκαλώ οποιονδήποτε κυβερνητικό Βουλευτή να πάει αύριο στη Νομική Σχολή και να δώσει μία διάλεξη, για να διακινήσει τις ιδέες του. Μπορεί άραγε;
Δεύτερον, ακούσαμε τον αξιότιμο Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ να κάνει ουσιαστικά το πολιτικό μνημόσυνο του ασύλου, έτσι όπως εξελίχθηκαν τις τελευταίες ημέρες τα πράγματα. Ήταν μία απολογία που μου θύμισε το Βατερλώ το Ναπολέοντα!
Επί της επερώτησης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακολουθούμε το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία να συζητούν για την οργανωτική συγκρότηση της αποκεντρωμένης διοίκησης στο Αιγαίο. Το όλο ζήτημα δεν είναι ζήτημα τοπικιστικής διελκυστίνδας ούτε ζήτημα κομματικής αντιδικίας με φόντο τις εκλογικές περιφέρειες –ελπίζω- ή ακόμα και τις κομματικά συμφέρουσες λύσεις.
Δεν θα ήθελα να αδικήσω κανέναν και θα μπορούσα να δείξω σεβασμό –και δείχνω σεβασμό- προς τα επιχειρήματα της μίας και της άλλης πλευράς. Όμως, υπάρχει μία άλλη λύση, έστω και τώρα. Υπάρχει μία άλλη πρόταση, διότι ποτέ δεν είναι αργά. Υπάρχει μία πρόταση που εξυπηρετεί μόνο το εθνικό συμφέρον. Και αυτό επιτάσσει, πρώτον, να πάψετε και οι δυο σας –η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ- να βάζετε στην κομματική ζυγαριά όλα τα θέματα και, δεύτερον, να προσπαθήσετε να δείτε και πέρα από μία τουφεκιά τόπο.
Από τη μία πλευρά, ακούμε για τον Πειραιά και από την άλλη, για τη Ρόδο, την Ερμούπολη, τα άλλα νησιά. Υπάρχει, όμως, πάντοτε μία τρίτη λύση, την οποία φοβούμαι ότι οι κομματικές αγκυλώσεις –και λυπούμαι να το πω- δεν σας επιτρέπουν να δείτε! Και ακούει στο όνομα «Καστελόριζο»!
Έχετε την ευχέρεια, έστω και τώρα, να αναθεωρήσετε τις αποφάσεις σας. Εγκαταστήσετε εκεί την έδρα της διοίκησης του Αιγαίου! Στο Καστελόριζο!
Ανατάξτε λίγο τη σκέψη σας. Ξεφύγετε από τα μίζερα –όπως τα διαπίστωσα και σήμερα- αυτoδιοικητικά στερεότυπα και δώστε μία άλλη διάσταση στις αποφάσεις σας, μία διάσταση που κραυγάζει ότι η Ελλάδα είναι εδώ, υπερασπίζεται τα δίκαιά της, είναι αφέντρα στον τόπο της και δεν φοβάται κανέναν.
Σας το είπε από αυτό το Βήμα ο ίδιος ο Υπουργός Εθνικής Αμύνης Ευάγγελος Βενιζέλος προχθές κατά τη διάρκεια της συζήτησης σε επίπεδο Αρχηγών Κομμάτων για τα εθνικά μας θέματα. Η Ελλάδα είναι πανίσχυρη, δεν φοβάται κανέναν. Το ζήτημα είναι, γιατί δεν το κάνετε.
Ένας λόγος βέβαια είναι ότι ούτε καν το είχατε σκεφτεί. Τα γεγονότα όμως έχουν αλλάξει. Οι περιστάσεις επίσης είναι διαφορετικές. Ένας άλλος λόγος είναι ότι έχετε βυθιστεί τόσο στο έρεβος της γραφειοκρατίας που δεν σας επιτρέπει να αποκτήσετε γρήγορη και σωστή σκέψη.
Αντιλαμβάνεται με χρονοκαθυστέρηση η Κυβέρνηση τα κρίσιμα ζητήματα του τόπου και το έχει αποδείξει. Άργησε και αργεί να πάρει αποφάσεις για την οικονομία και την ανάπτυξη της χώρας. Άργησε να συνειδητοποιήσει το μέγα πρόβλημα των λαθρομεταναστών, αν και επί χρόνια της δείχναμε το δρόμο, μέχρι που η ανεξήγητη μονομανία της μας οδήγησε στα σημερινά αδιέξοδα.
Ελλείψει επιχειρημάτων ακούγεται από διάφορες πλευρές ότι παίρνουμε ακραίες θέσεις. Είναι ακραία και η σημερινή θέση της Κυβέρνησης που αντελήφθη το πρόβλημα και λέει ότι δεν αντέχουμε άλλο;
Στο Καστελόριζο λοιπόν. Kαι μη ξεχνάτε ότι το νησί συνοδεύεται από μία μεγάλη ναυτική παράδοση με έντονα τα σημάδια της ναυτικής και εμπορικής ανάπτυξης που κάποτε γνώρισε.
Στο γραφικό λιμάνι του Καστελόριζου έλαβε συμβολικά χώρα η Σύνοδος των Υπουργών Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης επί ελληνικής Προεδρίας την άνοιξη του 2003. Και πιο πρόσφατα, στις 22 Απριλίου του 2010 ο Έλληνας Πρωθυπουργός το Καστελόριζο διάλεξε για να απευθύνει το διάγγελμα του για την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Τολμήστε, λοιπόν, και βρεθείτε ένα βήμα μπροστά από τις κινήσεις της γείτονος χώρας η οποία συνηθίσατε να σας βάζει την ατζέντα και μετά να τρέχετε να την προλάβετε.
Έχει δίκιο η Νέα Δημοκρατία, όταν σας λέει ότι αδικείτε κατάφορα τα Δωδεκάνησα, αφού ορίζετε ως έδρα της αποκεντρωμένης διοίκησης Αιγαίου τον «συνοριακό» και επίσης «αποκεντρωμένο» Πειραιά. Η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και η ηγεσία του Υπουργείου Εσωτερικών χαρακτηρίζει τον Καλλικράτη ως τη νέα αρχιτεκτονική της αυτοδιοίκησης και της αποκεντρωμένης διοίκησης. Δεν είναι όμως αποκέντρωση όταν προτιμάτε τον Πειραιά.
Σύμβολο και όχι μόνο της αποκέντρωσης, είναι αυτό που σας προτείνουμε, το Καστελόριζο και είναι διότι θα πρέπει όλοι να καταλάβουν ότι η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες και το ξεχνάτε. Σας το βροντοφώναζε ο Ανδρέας Παπανδρέου και το έχετε λησμονήσει. Η Ελλάδα είναι εκείνη που αντιστέκεται στις προκλήσεις των καιρών.
Η Ελλάδα είναι εκείνη που ανασταίνεται όταν οι ηγέτες της τολμούν. Μπορείτε να το κάνετε και βέβαια ισχύει το γνωστό ότι η ελευθερία θέλει τόλμη και αρετή. Τολμήστε το, λοιπόν!
Ευχαριστώ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Τρίτη 25 Ιανουαρίου 2011

ΕΘΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς έχουμε πει και στην Επιτροπή ότι θα υπερψηφίσουμε επί της αρχής το σχέδιο νόμου, γιατί πιστεύουμε ότι κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση και στοχεύει στην περαιτέρω εύρυθμη λειτουργία της Σχολής Δικαστών Θεσσαλονίκης.
Έχουμε ορισμένες ενστάσεις βέβαια, τις οποίες θα αναπτύξουμε και κατά τη διάρκεια της αυριανής συνεδρίασης, καθώς θα μιλήσουμε επί των άρθρων, κυρίως σε ζητήματα που αφορούν, για παράδειγμα, τις προφορικές εξετάσεις, τις οποίες επιθυμούμε, κυρίως όταν πρόκειται για Εισαγγελείς, οι οποίοι θα πρέπει από την έδρα να αγορεύσουν. Γνωρίζουμε πολύ καλά όλοι ότι αρκετοί είναι εκείνοι που γράφουν πολύ καλά, αλλά στα προφορικά δεν τα πολυκαταφέρνουν, όπως συμβαίνει και το αντίθετο.
Θα πω δυο λόγια για το Ινστιτούτο Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου, το οποίο πράγματι έχει παρουσιάσει ένα σημαντικό έργο, κυρίως με την παρουσία του εκλιπόντος ευπατρίδη Δημητρίου Κωνσταντόπουλου. Πάντως, θα πρέπει να επισημάνω ότι η πανεπιστημιακή κοινότητα είναι ουσιαστικά διχασμένη. Πολλοί διεθνολόγοι λένε ότι Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο είναι εκείνο το Δίκαιο το οποίο οι ισχυροί δεν τηρούν και οι ανίσχυροι δεν εφαρμόζουν. Και αυτό δεν είναι μια θεωρητικού επιπέδου διαπίστωση. Το έχει νιώσει ο ελληνισμός στο πετσί του, καθώς υπάρχουν δεκάδες ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών για την εισβολή και κατοχή στην Κύπρο, τα οποία η Τουρκία έχει πετάξει στον κάλαθο των αχρήστων.
Πού είναι, λοιπόν, το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο και γιατί δεν εφαρμόζεται; Δεν εφαρμόζεται, γιατί δεν υπάρχει κάποιος οργανισμός, κάποιο εργαλείο που να επιβάλει όσα επιτάσσει το Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο.
Θα αναφερθώ στο Διευθυντή του Ινστιτούτου, που αναφέρεται, κύριε Υπουργέ, στο σχέδιο νόμου ότι μπορεί να είναι οποιοδήποτε από τα μέλη του διδακτικού προσωπικού της Νομικής Σχολής. Ερωτώ: Μήπως θα ήταν καλύτερο ο Διευθυντής να είναι Καθηγητής του Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου, για να κάνει καλύτερα τη δουλειά του;
Είπατε ότι διαμορφώσατε έτσι το σχέδιο νόμου, επειδή έτσι το ζήτησε το ίδιο το Ινστιτούτο. Εμείς χαιρετίζουμε αυτήν την απόφασή σας. Χαιρετίζουμε το γεγονός ότι απευθυνθήκατε σε αυτούς οι οποίοι είναι οι άμεσοι ενδιαφερόμενοι και κατέθεσαν την άποψή τους, όπως χαιρετίζουμε, για να έρθουμε λίγο και στα θέματα της επικαιρότητας, την απόφαση του Υπουργού των Οικονομικών να προσφύγει σε σφυγμομέτρηση της κοινής γνώμης για τα κλειστά επαγγέλματα.
Το χαιρετίζουμε, διότι εάν είναι η νέα πρακτική που εφαρμόζει η Κυβέρνησή σας, είναι θετικό υπό την έννοια ότι θα έπρεπε να είχε γίνει νωρίτερα, διότι εάν είχε γίνει νωρίτερα θα είχατε ρωτήσει, για παράδειγμα, τους Μακεδόνες και όλους τους Έλληνες εάν επιθυμούν ή όχι την κατάργηση του Υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης, αλλά ξέρατε βεβαίως, τα αποτελέσματα και το αποφύγατε -δεν αναφέρομαι σε εσάς προσωπικά, κύριε Υπουργέ- όπως εάν μας ακούγατε θα προβαίνατε σε δημοψήφισμα σε σχέση με το ζήτημα των λαθρομεταναστών και δεν θα καταλήγαμε σήμερα σε αυτό που παρατηρείται στη Νομική Σχολή Αθηνών, η οποία τελεί υπό την κατάληψη των λαθρομεταναστών.
Σας θυμίζω απλώς, καθώς επικαλούνται το άσυλο, ότι το άσυλο καθιερώθηκε για τη διακίνηση των ιδεών και τη θεραπεία των επιστημών. Και θέλω να ρωτήσω το Σώμα εάν αυτή τη στιγμή στη Νομική Σχολή των Αθηνών διακινούνται ιδέες ή θεραπεύεται η επιστήμη. Δυστυχώς, διακινούνται λαθρομετανάστες και δυστυχώς Υπουργοί αναφέρουν ότι δεν μπορούν να παρέμβουν, όπως ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη.
Θα ήθελα να ρωτήσω εάν προστατεύεται ο Έλληνας πολίτης με την κατάσταση αυτή ή όχι, καθώς η ελληνική νομοθεσία προβλέπει μόνο την παρέμβαση της πολιτείας εάν αυτό το ζητήσουν οι Πρυτανικές Αρχές.
Και αναρωτιέται κανείς: Δεν είναι ώρα που πρέπει να το ζητήσουν, καθώς το άσυλο, όπως είπαμε, είναι για τη θεραπεία των επιστημών και όχι για τις απίστευτες καταστάσεις που ζούμε σήμερα στις μέρες μας, χωρίς θα δείχνει η ελληνική πολιτεία ότι έχει τη δυνατότητα να παρέμβει αποτελεσματικά και να αποκαταστήσει την εύρυθμη λειτουργία της ζωής των πολιτών στην Αθήνα και αλλού;
Ευχαριστώ πολύ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΛΑΟΣ)

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Τετάρτη 12 Ιανουαρίου 2011

ΙΔΡΥΣΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΣΥΛΟΥ ΚΑΙ ΠΡΩΤΗΣ ΥΠΟΔΟΧΗΣ ΓΙΑ ΥΠΗΚΟΟΥΣ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ (ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ)
ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΑΓΓΕΛΟΥ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ

ΆΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε.
Δεν επιθυμώ να εκμεταλλευτώ το γεγονός της εκρήξεως της βόμβας στο γραφείο μου στη Θεσσαλονίκη, γιατί αυτό, κύριε Πρόεδρε, είναι ο εύκολος δρόμος. Άλλωστε, δεν διεκδικώ τα πέντε λεπτά δημοσιότητας, γιατί επί τριάντα πέντε χρόνια δημοσιογράφος δεν αισθάνομαι την ανάγκη να έχω περισσότερη δημοσιότητα.
Να σας πω και κάτι άλλο. Με ενοχλεί το ενδιαφέρον των συναδέλφων μου δημοσιογράφων μετά την έκρηξη στο γραφείο μου στη Θεσσαλονίκη που εκδηλώθηκε, ενώ δεν είχε εκδηλωθεί σε περίπου πενήντα πέντε ομιλίες που έχω κάνει από αυτό το ιερό Βήμα και σε περίπου τετρακόσιες ερωτήσεις που κατέθεσα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.
Όσο το ζήτημα θεωρείται προσωπικό, έχω ενοχληθεί ιδιαιτέρως από το γεγονός ότι δύο εργαζόμενοι στο γραφείο μου βρίσκονται αυτή τη στιγμή στο νοσοκομείο. Όμως, καλοί συνάδελφοι με πληροφόρησαν πως ό,τι συνέβη είναι κάτι συνηθισμένο και μου συνέστησαν ψυχραιμία. Αυτό πράττω.
Πολιτικά τώρα, θα ήθελα να απευθυνθώ στην Κυβέρνηση και να της πω ότι από παππού σε εγγονό έχει το εξής χρέος: «Τρομοκρατήστε τους τρομοκράτες», διότι, εν πάση περιπτώσει, σε ό,τι μας αφορά εμείς στο Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό δεν τρομοκρατούμαστε και δεν κάνουμε βήμα πίσω στο να εκφράζουμε όσα πιστεύουμε για την πατρίδα, για την Ελλάδα, για τον ταλαιπωρημένο πολίτη. Δεν θα ήθελα να επεκταθώ άλλο.
Και επιτρέψτε μου, κύριε Πρόεδρε, μια μικρή ανοχή χρόνου για να αναφερθώ στα ζητήματα του σχεδίου νόμου, προκειμένου να κάνουμε τη δουλειά μας και να εκφράσουμε όσα ακριβώς πιστεύουμε χωρίς να κάνουμε βήμα πίσω σε όσα πιστεύουμε.
Η χαλαρότητα και η ελαφρότητα, λοιπόν, με την οποία αντιμετώπιζε, κύριε Υπουργέ, το ελληνικό κράτος επί σειρά ετών αυτήν την εντός ή εκτός εισαγωγικών «εισβολή» λαθρομεταναστών έγινε αντικείμενο εκμετάλλευσης από εχθρούς και φίλους.
Από τη μια πλευρά, η Τουρκία βρήκε έδαφος να κερδοσκοπήσει, αφού η βιομηχανία της λαθρομετανάστευσης της αποφέρει ετησίως 8 δισεκατομμύρια δολάρια και από την άλλη, οι εταίροι μας κατάφεραν να κρατήσουν μακριά τους το πρόβλημα επαναπαυόμενοι στη Συμφωνία του «Δουβλίνο ΙΙ» και καθιστώντας την Ελλάδα πάρκινγκ λαθρομεταναστών. Και επιπλέον με περίσσιο θράσος εγκαλούν τη χώρα μας επειδή αδυνατεί να εξασφαλίσει ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης και αξιώνουν από εμάς να κάνουμε όλα αυτά που οι ίδιοι δεν εφαρμόζουν στις χώρες τους και μας κάνουν και κριτική από πάνω.
Με λίγα λόγια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Ελλάδα κατάφερε το απαράμιλλο, να φυλάξει δηλαδή επιτυχώς τα δυτικά της σύνορα περιορίζοντας τις μεταναστευτικές ροές προς την Ευρώπη. Όμως, δεν έδειξε την ίδια σπουδή και στη φύλαξη των ανατολικών της συνόρων. Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής είναι η εύκολη παράνομη είσοδος και η δύσκολη παράνομη έξοδος.
Είναι φανερό ότι η επιτυχία ή μη της προσπάθειας που καταβάλλεται για τον έλεγχο της λαθρομετανάστευσης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό τόσο από την επίλυση του ζητήματος της επαναπροώθησης -επιτέλους θα πρέπει να θυμίσουμε στην Τουρκία ότι δεν είναι μια οποιαδήποτε τρίτη χώρα, αλλά μια υποψήφια προς ένταξη χώρα και ως τέτοια έχει υποχρεώσεις- όσο και από την τροποποίηση της απαράδεκτης Συμφωνίας του «Δουβλίνο ΙΙ».
Και τώρα ας έρθουμε στα άρθρα.
Όσον αφορά στο άρθρο 3 παράγραφος 3 και σε ό,τι αφορά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τη σύνδεση της Ανεξάρτητης Αρχής Προσφύγων, ενώ δεν υπάρχει υποχρέωση να ορίζεται εκπρόσωπος της Ύπατης Αρμοστείας του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών, εσείς ζητάτε τη συμμετοχή εκπροσώπου της, αν και γνωρίζετε ότι εκ του θεσμικού της ρόλου η Ύπατη Αρμοστεί πιθανότατα να δίνει αφειδώς την προσφυγική ιδιότητα και πιθανόν να προκαλέσει κωλυσιεργίες και προβλήματα στη γρήγορη και αντικειμενική εξέταση των αιτημάτων ασύλου.
Σε ό,τι αφορά το άρθρο 9 παράγραφος 5, αναθέτετε καθήκοντα σε μη κυβερνητικές οργανώσεις που δεν γνωρίζουμε ούτε ποιες είναι ούτε ποιοι τις εκπροσωπούν, γεγονός που εγείρει πολλά ερωτήματα. Οι φορείς αυτοί μπορεί να λειτουργούν συμπληρωματικά, αλλά είναι απαράδεκτο και επικίνδυνο να υποκαθιστούν τις κρατικές δομές. Και επιτέλους σε ποιους δίνετε ρόλο;
Και σε ποιους, επιτέλους, δίνετε ρόλο; Σε αυτούς που στο βαθμό που τους αναλογούσε συντηρούσαν και υπέθαλπαν τη λαθρομετανάστευση; Σε αυτούς που δεν έχαναν ευκαιρία να διασύρουν διεθνώς τη χώρα για καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των λαθρομεταναστών;
Ας πουν, όμως, αυτές οι οργανώσεις στον ελληνικό λαό, που βλέπει την ποιότητα ζωής του να υποβαθμίζεται, που δεν αισθάνεται ασφαλής ούτε μέσα στο σπίτι του, που επωμίζεται το οικονομικό κόστος της λειτουργίας και της συντήρησης όλων αυτών των δομών που σχετίζονται με τη λαθρομετανάστευση, την ίδια ώρα που του κόβουν μισθούς και συντάξεις: «Αυτός ο Έλληνας πολίτης δεν έχει ανθρώπινα δικαιώματα;» Επιπλέον, αυτός ο Έλληνας φορολογούμενος πολίτης πρέπει να κατηγορείται συστηματικά και να διασύρεται ως ρατσιστής, ξενόφοβος και ανάλγητος απ’ αυτές τις ίδιες οργανώσεις που τώρα τον καλύπτουν και να τις πληρώνει από πάνω;
Επιτέλους, πρέπει να καταστήσετε σαφές προς όλους ότι ο ανθρωπισμός και η φιλανθρωπία θα πρέπει να λειτουργούν σε συνάρτηση με την εθνική και κοινωνική συνοχή και ότι πρώτιστα είστε υποχρεωμένοι να διασφαλίσετε και να εξασφαλίσετε την υγεία, την ασφάλεια, την εργασία, την ποιότητα ζωής των Ελλήνων πολιτών, οι οποίοι είναι αυτοί που συντηρούν αυτό το κράτος, είναι αυτοί που θα υπερασπιστούν με τη ζωή τους αυτό το κράτος σε εθνική ανάγκη.
Δεν καταλαβαίνετε ότι με αυτές τις επιλογές που κάνετε δυναμιτίζετε εσείς οι ίδιοι την προσπάθειά σας; Θα ήταν ένδειξη σοφίας και ωριμότητας που θα επικροτούσε ο ελληνικός λαός –το αποδεικνύουν και τα σχόλια στη δημόσια διαβούλευση- η απόσυρση των διατάξεων που αφορούν την Ύπατη Αρμοστεία, τις μη κυβερνητικές οργανώσεις και του χρονικού προσδιορισμού του ενός έτους μετά το πέρας του οποίου, αν δεν καταστεί δυνατή η επαναπροώθηση του λαθρομετανάστη, τον αφήνετε ουσιαστικά ελεύθερο.
Σε ό,τι αφορά την εξέταση των αιτήσεων ασύλου, ένα στοιχείο που θα πρέπει να αιτιολογείται επαρκώς από τους αιτούντες το άσυλο είναι το κριτήριο των ασφαλών γειτονικών χωρών, από τις οποίες διέρχονται μέχρι να εισέλθουν στην Ελλάδα. Διότι δεν μπορεί να περνούν από μια σειρά ασφαλών χωρών, αλλά αίτηση ασύλου να καταθέτουν στην πρώτη ευρωπαϊκή χώρα, γεγονός που αποδεικνύει ότι το πραγματικό κίνητρο πολλών εξ αυτών είναι η είσοδος στην Ευρώπη και προσχηματικά επικαλούνται τη διεθνή προστασία.
Τελειώνοντας, κύριε Πρόεδρε, θέλω να αναφερθώ στο καθεστώς ασυλίας που παρέχει η Κυβέρνηση στους παράνομα εισελθόντες σε ό,τι αφορά την πρακτική να δίνουν ψευδή στοιχεία, να αιτούνται καταχρηστικώς άσυλο και να παραπλανούν συνειδητά τις υπηρεσίες. Θα πρέπει να υπάρχει μια ποινή που θα τους αποτρέπει –το τόνισε και ο κ. Πλεύρης στην Επιτροπή- και μην πείτε ότι η ποινή είναι η απέλασή τους. Στο μεταξύ θα έχουν κερδίσει χρόνο –το χρόνο που θέλουν- μέχρι να εξεταστεί η αίτησή τους, θα ενταχθούν στο ειδικό καθεστώς προστασίας και αν αποδειχθεί η ψευδής κατάθεση στοιχείων, τότε θα απελαθούν σε μέλλοντα χρόνο.
Καταλήγω, λέγοντας ότι τώρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι η ώρα της αλήθειας και όλοι πρέπει να κάνουν την αυτοκριτική τους. Όσοι στρουθοκαμήλιζαν, ανέχονταν ή υπέθαλπαν αλόγιστα τη λαθρομετανάστευση τόσα χρόνια με το πρόσχημα του ανθρωπισμού αυτό που κατάφεραν είναι να πολλαπλασιάσουν τη δυστυχία και τη φτώχια των εντός συνόρων.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Τρίτη 11 Ιανουαρίου 2011

ΙΔΡΥΣΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΣΥΛΟΥ ΚΑΙ ΠΡΩΤΗΣ ΥΠΟΔΟΧΗΣ ΓΙΑ ΥΠΗΚΟΟΥΣ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ (Πρωτολογία)
ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διαβάζω:
«Η Ελλάδα είναι ένα σύγχρονο κράτος, μια ανοιχτή, φιλόξενη και δημοκρατική κοινωνία, με ευαισθησία και κατανόηση για τους ανθρώπους που αναζητούν μια καινούρια πατρίδα, αλλά υπάρχουν και όρια. Προτεραιότητά μας είναι η ασφάλεια και η ποιότητα της ζωής των Ελλήνων πολιτών και όσων άλλων θέλουν να σεβαστούν τις υποχρεώσεις τους προς τους νόμους του ελληνικού κράτους.
Ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Χρήστος Παπουτσής.»
Αυτή είναι η απάντηση σε ερώτηση που κατατέθηκε από τον ομιλούντα και τους συναδέλφους κ.κ. Βελόπουλο, Ανατολάκη και Βορίδη στις 15 Δεκεμβρίου. Και ο κ. Παπουτσής προλογικά σημειώνει ότι το θέμα της μη νόμιμης μετανάστευσης αποτελεί πλέον ένα μείζον εθνικό ζήτημα.
Το καταθέτω για τα Πρακτικά.
(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Άγγελος Κολοκοτρώνης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)
Επιτέλους, λοιπόν, συζητούμε για ένα θέμα το οποίο για πολλά χρόνια αποτελούσε ταμπού και που μια απλή αναφορά σε αυτό -στο θέμα της λαθρομετανάστευσης- αρκούσε για να χαρακτηριστεί κάποιος ρατσιστής ή ξενόφοβος, ενώ οι προτάσεις του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού για ποσόστωση και για φύλαξη των συνόρων εθεωρούντο άκρως εθνικιστικές θέσεις και οι κραυγές αγωνίας των Ελλήνων πολιτών αγνοούνταν προκλητικά και λοιδορούνταν τόσο από πολιτικές δυνάμεις όσο και από μερικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.
Η ζωή, όμως, φαίνεται ότι εκδικείται. Η πραγματικότητα είναι εδώ. Η Κυβέρνηση με χρονοκαθυστέρηση αντελήφθη ότι υπάρχει ένα εθνικό ζήτημα μπροστά της που πρέπει να το επιλύσει.
Και, βέβαια, για τη σημερινή πολιτική ηγεσία του Υπουργείου δεν έχω να πω τίποτα. Δεν έχω να πω τίποτα με την έννοια της κριτικής, διότι με ταχύτητα αντελήφθη το πρόβλημα που οι άλλοι, οι προκάτοχοί της, δεν είχαν αντιληφθεί και προχώρησε στη λήψη άμεσων μέτρων.
Τώρα, όμως, που το πρόβλημα έχει γιγαντωθεί, τώρα που η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη, αποφάσισε η Πολιτεία να δει τη σκληρή πραγματικότητα, συρόμενη πίσω από τις δραματικές εξελίξεις που διαμορφώνουν η πρωτοφανής οικονομική κρίση, η έκρηξη της ανεργίας και της φτώχειας, την ίδια ώρα που άτακτες ομάδες πεινασμένων και εγκλωβισμένων στη χώρα λαθρομεταναστών απειλούν την ειρήνη και την κοινωνική συνοχή, θύματα και αυτοί μιας ανεύθυνης πολιτικής και μιας επικίνδυνης παραπληροφόρησης.
Παρόλα αυτά, λόγω της κρισιμότητας της κατάστασης και λόγω της ιστορικής ευθύνης που έχουμε όλοι απέναντι στον ελληνικό λαό -το δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό- οφείλουμε να στηρίξουμε κάθε προσπάθεια που επιχειρεί να βάλει τάξη στην ανεξέλεγκτη αυτή κατάσταση και με ρεαλισμό να προσεγγίσουμε το ευαίσθητο θέμα της λαθρομετανάστευσης.
Η απλή λογική, λοιπόν, λέει ότι το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης δεν θα μπορέσει ποτέ η χώρα μας να το διαχειριστεί ικανοποιητικά, αν δεν δώσει ιδιαίτερη βαρύτητα στη φύλαξη των συνόρων της ώστε να περιορίσει τις μεταναστευτικές ροές.
Είναι κυρίαρχο δικαίωμα του κάθε κράτους η διαφύλαξη των συνόρων του και ουδείς τρίτος έχει λόγο πάνω σε αυτό, ιδιαίτερα όταν κινδυνεύει η συνοχή και η ομαλή λειτουργία του Κράτους.
Όσο, λοιπόν, συνεχίζεται η μαζική εισροή λαθρομεταναστών στη χώρα, όσα Κέντρα Πρώτης Υποδοχής κι αν δημιουργηθούν, αυτά θα κορεστούν σύντομα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κι έτσι ούτε η Πολιτεία θα μπορέσει να διασφαλίσει ανθρώπινες συνθήκες κράτησης ή παραμονής σε αυτούς τους ανθρώπους και παράλληλα θα συνεχίσει η χώρα να εκτίθεται διεθνώς.
Με κάθε τρόπο, λοιπόν, και άμεσα πρέπει να διασφαλιστούν τα σύνορά μας. Αυτό είναι εκ των ουκ άνευ.
Επίσης, η φήμη που έχει αποκτήσει η Ελλάδα ως ευρωπαϊκή χώρα εύκολου προορισμού, με διάτρητα σύνορα, με ασαφές και χαλαρό νομοθετικό πλαίσιο, με ανοχή στη λαθρομετανάστευση, την έχει καταστήσει τον πιο δημοφιλή προορισμό.
Παράλληλα, ο νόμος για την ιθαγένεια αποτέλεσε μαγνήτη εισροής μεταναστών.
Αυτό πρέπει να αλλάξει με την ανάληψη από τη χώρα μας εκστρατείας ενημέρωσης στις χώρες από όπου προέρχεται ο κύριος όγκος των λαθρομεταναστών και να καταστήσουμε σαφές ότι τώρα τα σύνορα φυλάσσονται αυστηρά, ότι διαθέτουμε αυστηρό νομοθετικό πλαίσιο χορήγησης αδειών παραμονής και ασύλου, ότι είμαστε υποχρεωμένοι να μην επιτρέπουμε στους λαθρομετανάστες να πηγαίνουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ότι η Ελλάδα αδυνατεί να προσφέρει θέσεις εργασίας, δεδομένου ότι υπάρχουν ήδη ένα εκατομμύριο άνεργοι. Έτσι, και αυτοί οι άνθρωποι να γνωρίζουν την πραγματική κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα και να προστατεύονται από κυκλώματα που τους παραπλανούν, τάζοντάς τους τη Γη της Επαγγελίας και η Ελλάδα να μην αναγκάζεται να αναλαμβάνει την ευθύνη χιλιάδων λαθρομεταναστών. που είναι πολύ δύσκολο να διαχειριστεί και ακόμα δυσκολότερο να τους εξασφαλίσει ικανοποιητικές συνθήκες διαβίωσης. Να γίνει σαφές, λοιπόν, σε όλους ότι η Ελλάδα μπορεί να θέλει, αλλά δεν μπορεί να λύσει το παγκόσμιο πρόβλημα της φτώχειας.
Σε ό,τι αφορά τώρα την εξέταση των αιτήσεων ασύλου, ένα στοιχείο που θα πρέπει να συνυπολογίζεται και να αιτιολογείται επαρκώς από τους αιτούντες το άσυλο είναι το κριτήριο των ασφαλών γειτονικών χωρών από όπου διέρχονται μέχρι να εισέλθουν στην Ελλάδα. Διότι το πιο λογικό θα ήταν ότι εφόσον στη χώρα τους επικρατεί η όποια έκρυθμη κατάσταση και οι ίδιοι κινδυνεύουν, αυτοί να μεταβούν σε γειτονικές της χώρας προέλευσης τους ασφαλείς χώρες και εκεί να αιτηθούν άσυλο, δεδομένου ότι είναι εγγύτερες στην κουλτούρα, τον πολιτισμό και τη θρησκεία τους.
Περισσότερα στα επί των άρθρων.
Σας ευχαριστώ πολύ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΛΑΟΣ)

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Τετάρτη, 22 Δεκεμβρίου 2010

ΚΥΡΩΣΗ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ
ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αναρωτιέται ο κάθε σκεπτόμενος πολίτης, πόσο δύσκολο είναι στην Κυβέρνηση να μιλήσει τη γλώσσα της αληθείας στον ελληνικό λαό, πόσο δύσκολο της είναι να καταλάβει ότι το έλλειμμα αξιοπιστίας είναι πιο επικίνδυνο από κάθε άλλο έλλειμμα δημοσιονομικών μεγεθών και πόσο δύσκολο της είναι να αντιληφθεί ότι η διαμόρφωση σχέσεων εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτών και Κυβέρνησης είναι η πιο σημαντική, η πιο πολύτιμη επένδυση, διότι, ή συνειδητά παραπλανά τον ελληνικό λαό, ή βαδίζει χωρίς πρόγραμμα και στρατηγική και κάθε φορά που οι εξελίξεις την προσπερνούν, αναγκάζεται να αλλάξει πολιτικές, τινάζοντας έτσι στον αέρα την όποια αίσθηση ασφαλείας και σταθερότητας.
Δεν είναι δυνατόν στην Εισηγητική Έκθεση του Προϋπολογισμού να δεσμεύεται η Κυβέρνηση ότι δεν θα κόψει μισθούς και μόλις λίγες μέρες αργότερα, όχι μόνο περικόπτει μισθούς, αλλά παρεμβαίνει βίαια στον ιδιωτικό τομέα, απορυθμίζοντας έτσι το status των εργασιακών σχέσεων, χωρίς να μπει στον κόπο να εξηγήσει με αριθμούς, τι ακριβώς θα επιφέρει στη δημοσιονομική εξυγίανση αυτή η απορύθμιση.
Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός λίγο πριν αναλάβει την εξουσία έλεγε αυτολεξεί: «Αν παγώσουμε τους μισθούς, θα παγώσουμε την αγορά. Αν αυξήσουμε τους φόρους στη μεσαία τάξη, θα μειώσουμε την αγοραστική της δύναμη, θα βαθύνουμε την ύφεση, θα μειώσουμε τα έσοδα του κράτους και θα επέλθει ο φαύλος κύκλος της κατάρρευσης».
Περιέγραφε έτσι με τον πλέον ρεαλιστικό τρόπο το δρόμο προς την ύφεση και την κατάρρευση της οικονομίας, τον οποίο όμως ακολούθησε κατά γράμμα μόλις ανέλαβε την Κυβέρνηση. Επιτέλους, θα πρέπει να χαράξετε μια πορεία και να την ακολουθήσετε με συνέπεια. Και μη διστάζετε να υιοθετήσετε προτάσεις άλλων πολιτικών δυνάμεων.
Αμέτρητες είναι η παλινωδίες που αποτυπώνονται στο νέο κρατικό Προϋπολογισμό. Δεν μπορεί κατά τη συζήτηση του φορολογικού νομοσχεδίου πριν από μερικούς μήνες να εμμένετε στην υπερφορολόγηση της οικοδομής και όταν ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός τόνιζε τον κίνδυνο της γενικευμένης κατάρρευσης της οικοδομικής δραστηριότητας να αρνείστε να δείτε την πραγματικότητα. Και αφού η Κυβέρνηση πάγωσε με τις πολιτικές της την οικοδομή και την κτηματαγορά, τώρα μιλά για επανεκκίνηση της οικονομικής δραστηριότητας με κατάργηση του πόθεν έσχες στην αγορά πρώτης κατοικίας. Ταυτόχρονα όμως, αυξάνει τις αντικειμενικές αξίες σε μια παγωμένη οικοδομική αγορά. Δηλαδή, κάνει ένα βήμα μπρος και δύο πίσω. Φοβούμαι ότι τώρα η αναστροφή του κλίματος στην οικοδομή είναι τόσο δύσκολη διότι στο μεταξύ το οικονομικό περιβάλλον έχει επιδεινωθεί πραγματικά.
Όταν, ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός εδώ και ένα χρόνο παρότρυνε την Κυβέρνηση να προβεί σε άμεση αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας η οποία ανέρχεται σε 350 δισεκατομμύρια ευρώ προκειμένου να ενισχύσει τα ταμειακά της διαθέσιμα, το οικονομικό επιτελείο προτίμησε να αυξήσει άμεσους και έμμεσους φόρους. Τώρα, με καθυστέρηση δεκατεσσάρων μηνών αποφάσισε την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας. Αλλά και αυτό το κάνει με άτολμο τρόπο, αφού προβλέπονται στον Προϋπολογισμός έσοδα μόλις 600 εκατομμυρίων ευρώ από μια δεξαμενή αναξιοποίητου πλούτου 350 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Όταν ο Γιώργος Καρατζαφέρης σας έλεγε να μην υπερφορολογείτε τους τόκους των καταθέσεων γιατί το πολύ χρήμα θα φύγει έξω, εσείς εμμένατε στη θέση σας. Αποτέλεσμα; Είκοσι επτά δισεκατομμύρια έφυγαν στο εξωτερικό μέσα σε λίγους μήνες.
Αυτούς όμως που εξαντλήσατε περισσότερο με τη βαριά φορολόγηση είναι οι μικρομεσαίοι, αυτοί δηλαδή που αποτελούν την ατμομηχανή της οικονομίας. Το fast track για αυτούς κυρίως πρέπει να εφαρμόζεται και να μην αφήνονται στο έλεος μια εχθρικής δημόσιας διοίκησης που ζητά μίζες για να επιτρέψει τη λειτουργία τους.
Εκμηδενίσατε την αγοραστική δύναμη της εργατικής και μεσαίας τάξης, τη στιγμή που όλοι γνωρίζουμε ότι αυτοί είναι κατά κύριο λόγο οι πελάτες των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Χωρίς πελάτες όμως, χωρίς τζίρο και χωρίς ανάπτυξη πώς θα αποφύγουν οι επιχειρήσεις το μαρασμό και το λουκέτο; Από ποιους θα στηριχθεί η ελληνική οικονομία; Μόνο από τις μεγάλες ξένες επενδύσεις που τις περιμένουμε αλλά δυστυχώς δεν έρχονται;
Διατηρήσατε σε επίπεδα ρεκόρ τις ασφαλιστικές εισφορές, που είναι οι υψηλότερες στην Ευρώπη και τώρα δείχνετε μεταμέλεια. Συνεχίζετε να φορολογείτε δυσανάλογα τον ιδιωτικό τομέα για να συντηρήσετε το υπερτροφικό κράτος και δεν έχετε κάνει τίποτε ουσιαστικό μέχρι τώρα για την πάταξη της γραφειοκρατίας, της διαφθοράς και της απλοποίησης των διαδικασιών, μέτρα που θα έδιναν ανάσα ζωής στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Ακόμη, ενώ γνωρίζατε ότι υπάρχουν πάνω από 32 δισεκατομμύρια ανείσπρακτων φόρων, αντί να ενισχύσετε άμεσα τους φοροεισπρακτικούς μηχανισμούς, επιδοθήκατε στην επιβολή νέων φόρων, όταν γνωρίζατε ότι δεν υπάρχουν μηχανισμοί να εισπράξουν ούτε τους παλιούς. Αφού πρώτα παγώσατε την αγορά και αφήσατε να φύγουν 27 δισεκατομμύρια σε τράπεζες της Ελβετίας, έρχεστε με καθυστέρηση δεκατεσσάρων μηνών να παραδεχθείτε ότι από τα 32 δισεκατομμύρια δεν μπορείτε να εισπράξετε τα 24 και να αποφασίσετε εν μια νυκτί τη διαγραφή του 75% των οφειλών χωρίς καν να ελέγξετε ποιοι είναι αυτοί στους οποίους χαρίζονται τα 24 εκατομμύρια, ομολογώντας έτσι με τον πλέον κυνικό τρόπο την αποτυχία της Κυβέρνησης και την αναποτελεσματικότητα των δημοσίων υπηρεσιών.
Δυστυχώς, οι όποιες αποφάσεις, λαμβάνονται με τέτοια χρονοκαθυστέρηση που ακυρώνουν τη δυναμική τους. Εν τέλει, αν δεν προλαβαίνατε να αναδιοργανώσετε τις αρμόδιες υπηρεσίες, γιατί δεν αναθέσατε σε ιδιωτικές εισπρακτικές εταιρείες να αναλάβουν αυτό το έργο; Μπορεί να αποσύρατε προς το παρόν το άρθρο 9, πλήξατε όμως ανεπανόρθωτα το ηθικό των συνεπών φορολογουμένων, αφού τέτοιες ενέργειες συνιστούν απαράδεκτη νομιμοποίηση της φοροδιαφυγής και καταστρέφουν κάθε ίχνος φορολογικής συνείδησης καθώς νομιμοποιείτε εκ των υστέρων τους ασυνεπείς φορολογουμένους όπως έγινε και με το μέτρο της περαίωσης. Για να μη μιλήσουμε για άλλα 33 δισεκατομμύρια ανείσπρακτων οφειλών προς το δημόσιο λιμνάζουν στις δικαστικές αίθουσες επί σειρά ετών με κίνδυνο να παραγραφούν.
Αν κάτι από όλα αυτά είχε γίνει και να τροφοδοτούσατε εγκαίρως την αγορά με εκατομμύρια ευρώ που συνοδεύουν τον αναπτυξιακό νόμο, πόσο απαραίτητο θα ήταν να επιβάλετε τόσο σκληρά και άδικα κατά τη δική σας ομολογία μέτρα; Τελικά μπορεί να εισπράξετε μόλις μερικά εκατομμύρια ευρώ τη στιγμή που υπάρχουν δεξαμενές δισεκατομμυρίων που έστω και η μερική αξιοποίησή τους θα αρκούσε ώστε να μη βρισκόμαστε τώρα σε αυτή τη δεινή θέση. Επιπλέον, δεν θα χάνατε τα ερείσματά σας στην κοινωνία αφού καταλύσατε κάθε έννοια κοινωνικής δικαιοσύνης.
Ο ελληνικός λαός αξιώνει από την Κυβέρνηση ειλικρίνεια, συνέπεια και προνοητικότητα, να δρομολογείτε εσείς τις εξελίξεις και όχι να τρέχετε πίσω από αυτές. Υπό το πρίσμα αυτό, η επίτευξη των στόχων του νέου Προϋπολογισμού μοιάζει μάλλον με ευχολόγιο δεδομένου ότι προβλέπει μείωση του πληθωρισμού, τη στιγμή που ταυτόχρονα αυξάνονται Φ.Π.Α., ειδικοί φόροι κατανάλωσης, διόδια, εισιτήρια και πάει λέγοντας. Και το κυρίαρχο είναι ότι ο Προϋπολογισμός που συζητάμε έχει διάρκεια εκατό ημερών, αφού τόσος είναι ο χρόνος μέχρι να αξιολογηθούμε και να δούμε αν θα πάρουμε την τέταρτη δόση, οπότε τότε μπορεί να δούμε και άλλες ανατροπές.
Στην πραγματικότητα δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει ή πιο σωστά, έτσι και που τα μπλέξατε, δεν ξέρουμε αν ξημερώνει καν.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου 2010

ΣΥΣΤΑΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΟΔΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΕΠΟΠΤΕΙΑ ΚΑΙ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΟΥ ΘΕΣΜΟΥ ΤΟΥ ΤΕΧΝΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΟΧΗΜΑΤΩΝ… (ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ)

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα αναφερθώ στο άρθρο 3 σε σχέση με τα ιδιωτικά ΚΤΕΟ, στο οποίο διαπιστώνεται η ασυνέπεια και η αφερεγγυότητα της πολιτείας, καθώς και η ασάφεια με την οποία αντιμετωπίζονται διατάξεις, οι οποίες, όμως, καθορίζουν τις ζωές ανθρώπων και την επιβίωση ολοκλήρου του κλάδου.
Συγκεκριμένα, στην παράγραφο 5 αναφέρεται ότι απαγορεύεται εφεξής η ίδρυση ιδιωτικών ΚΤΕΟ σε περιοχές γενικής κατοικίας ή πολεοδομικού κέντρου, ενώ για τα ήδη λειτουργούντα ιδιωτικά ΚΤΕΟ σημειώνεται ότι δεν επιτρέπεται να χορηγηθεί άδεια επέκτασης και ελέγχου σε δίκυκλα, σε μοτοσικλέτες, σε μοτοποδήλατα, σε τρίτροχα και σε βαρέα οχήματα.
Στη συνέχεια αναφέρεται ότι σε είκοσι έτη από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου όλα τα ιδιωτικά ΚΤΕΟ υποχρεούνται οριστικά και αμετάκλητα σε μετεγκατάσταση σε περιοχή εκτός γενικής κατοικίας ή πολεοδομικού κέντρου.
Με τη διάταξη αυτή δημιουργούνται ζητήματα αθέμιτου ανταγωνισμού και αποκλεισμού από το δικαίωμα ισότιμης ανάπτυξης μεταξύ ομοειδών επιχειρήσεων, δηλαδή μεταξύ των επιχειρήσεων που λειτουργούν σε περιοχές γενικής κατοικίας και πολεοδομικού κέντρου και αυτών που λειτουργούν εκτός των προαναφερθέντων περιοχών.
Πέραν αυτού, η πολιτεία εμφανίζεται αφερέγγυα απέναντι στους πολίτες, διότι, σύμφωνα με τον ιδρυτικό νόμο 2963/2001, για τους Νομούς Αττικής και Θεσσαλονίκης επετράπη η ίδρυση και λειτουργία ΚΤΕΟ σε εντός σχεδίου περιοχές. Από το 2001 μέχρι σήμερα ιδρύθηκαν και λειτουργούν αρκετά ΚΤΕΟ σε αυτές τις περιοχές.
Μετά από εννέα χρόνια η πολιτεία, αναιρώντας όλα όσα η ίδια είχε θεσπίσει, επιβάλει σε αυτούς τους ανθρώπους, οι οποίοι έχουν πραγματοποιήσει ακριβές επενδύσεις, ακολουθώντας ό,τι προέβλεπε ο νόμος, μέσα σε είκοσι χρόνια είτε να μετεγκατασταθούν είτε να κλείσουν.
Η προτεινόμενη ρύθμιση είναι, κατά την άποψή μας, άδικη και αβάσιμη, διότι δημιουργεί επιχειρήσεις-ομήρους, θέτοντας ουσιαστικά ημερομηνία λήξης στη λειτουργία των επιχειρήσεων αυτών.
Η ρύθμιση είναι άδικη, αλλά και αντιπαραγωγική. Είναι αντιπαραγωγική, γιατί αποτρέπει τις θιγόμενες εταιρείες να προχωρήσουν σε περαιτέρω επενδύσεις και να εκσυγχρονίσουν το μηχανολογικό εξοπλισμό τους, αφού δεν τους εξασφαλίζεται ο απαιτούμενος χρόνος απόσβεσης των επενδύσεων, ενώ το κεφάλαιο «πελατεία» δεν λαμβάνεται καθόλου υπ’ όψιν, με προδιαγεγραμμένη πορεία να οδηγηθούν οι επιχειρήσεις αυτές σε μαρασμό.
Οι λόγοι που επιβάλουν τη ρύθμιση αυτή λέτε ότι είναι η προστασία του περιβάλλοντος στις περιοχές γενικής κατοικίας και πολεοδομικού κέντρου, η ελάφρυνση του κυκλοφοριακού φόρτου, των ρύπων και του θορύβου. Την ίδια στιγμή που τα ιδιωτικά ΚΤΕΟ, βάσει νομοθεσίας θεωρούνται εργαστήρια ελέγχου χαμηλής όχλησης, με ποια λογική αποκλείονται και εκδιώκονται από τις περιοχές αυτές, όταν σε αυτές τις ίδιες περιοχές λειτουργούν παντός τύπου συνεργεία αυτοκινήτων και μοτοσικλετών; Πολύ περισσότερο μάλιστα που τα ιδιωτικά ΚΤΕΟ δεν πραγματοποιούν εργασίες επισκευής και συντήρησης και κατά συνέπεια δεν προκαλούν με τη λειτουργία τους ηχορρύπανση ή αέρια ρύπανση.
Προβάλλετε, επίσης, το λόγο της ελάφρυνσης του κυκλοφοριακού φόρτου. Μα, με το σκεπτικό αυτό θα πρέπει να αποκλείονται από τα πολεοδομικά κέντρα και άλλες επιχειρήσεις, όπως υπερκαταστήματα λιανικής πώλησης, εμπορικά κέντρα και αυτά που συγκεντρώνουν γενικότερα εκατοντάδες οχήματα.
Για τους λόγους αυτούς, ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Ιδιωτικών ΚΤΕΟ, διά του Προέδρου του, χαρακτηρίζει πονηρή και φωτογραφική τη διάταξη αυτή. Να σας θυμίσω ότι το Σεπτέμβριο του 2008 η τότε Αξιωματική Αντιπολίτευση και σημερινή Κυβέρνηση είχε αντιταχθεί με σθεναρά επιχειρήματα στην Αίθουσα του Κοινοβουλίου και απέτρεψε τον τότε Υπουργό Μεταφορών να περάσει τη συγκεκριμένη διάταξη.
Ερωτάται, τι άλλαξε εν τω μεταξύ; Θα πρέπει εντίμως ο Υπουργός να απαντήσει, όπως πράττει συνήθως, στους ιδιοκτήτες των ιδιωτικών ΚΤΕΟ, οι οποίοι θέτουν αυτά τα ερωτήματα. Όπως θα πρέπει να τους απαντήσει, γιατί δεν επιτρέπει σε αυτές τις επιχειρήσεις τη χορήγηση αδείας επέκτασης για ελέγχους σε δίκυκλες μοτοσικλέτες, μοτοποδήλατα και τρίτροχα. Για τα βαρέα οχήματα το κατανοούμε, γιατί σαφώς δημιουργούν κυκλοφοριακό φόρτο σε πυκνοκατοικημένες περιοχές. Όμως, τα ποδήλατα τι προβλήματα μπορούν να δημιουργήσουν;
Καταθέτω τις απόψεις του Πανελλήνιου Συνδέσμου Ιδιωτικών ΚΤΕΟ, τις οποίες λάβατε κι εσείς, στα Πρακτικά.
(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. ΄Αγγελος Κολοκοτρώνης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)
Μόνο προβλήματα στην εύρυθμη λειτουργία της αγοράς μπορούν να προκαλέσουν τέτοιου είδους ρυθμίσεις, πλήττοντας τον υγιή ανταγωνισμό και δημιουργώντας νέες κατηγορίες προνομιούχων και μη.
Τελειώνοντας, θα ήθελα να αναφερθώ σε μία ακόμη διάταξη, που επίσης θεωρώ ακατανόητη -και υπάρχουν πολλές τέτοιες στο νομοσχέδιο- και η οποία αφορά τη δυνατότητα του πρατηριούχου να έχει το δικό του μεταφορικό μέσο, όπως όλοι οι επαγγελματίες της χώρας. Εν προκειμένω, να μπορεί να διαθέτει βυτιοφόρο ιδιωτικής χρήσης σε τονάζ που δικαιούται, σύμφωνα με το τζίρο του, ώστε να μεταφέρει τα δικά του καύσιμα, αφού μάλιστα είναι ο ίδιος υπεύθυνος για την ποιότητα και ποσότητά τους.
Θα καταθέσω επίσης στα Πρακτικά -και θα ολοκληρώσω την παρέμβασή μου αυτή- τις απόψεις που εξέθεσε και σε άλλους –ελπίζω- συναδέλφους το Επαγγελματικό Σωματείο των Εμπόρων Καυσίμων και Εκμεταλλευτών Σταθμών Αυτοκινήτων Θεσσαλονίκης «Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ», οι οποίες αναφέρονται στα κυρίαρχα ζητήματα που τους απασχολούν, σε σχέση βέβαια με το συζητούμενο σχέδιο νόμου.
Ευχαριστώ πολύ.
(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. ΄Αγγελος Κολοκοτρώνης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ’ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2010

ΣΥΣΤΑΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΟΔΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΕΠΟΠΤΕΙΑ ΚΑΙ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΟΥ ΘΕΣΜΟΥ ΤΟΥ ΤΕΧΝΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΟΧΗΜΑΤΩΝ…(ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ)

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η οδυνηρή ελληνική πραγματικότητα με τους χίλιους πεντακόσιους νεκρούς το χρόνο στην άσφαλτο και τους δεκαέξι χιλιάδες τραυματίες φέρνει την Ελλάδα στη θλιβερή πρώτη θέση μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό είναι μία κοινή επισήμανση από όλους τους αρμόδιους φορείς. Οι αριθμοί άλλωστε είναι αμετάπειστοι.
Επομένως, επιτακτικής ανάγκης είναι η ρύθμιση των θεμάτων που αφορούν την οδική ασφάλεια να γίνει με σχεδιασμό τουλάχιστον δεκαετίας, ώστε να μη συμβεί και πάλι ό,τι συνέβαινε στο παρελθόν, οπότε οι όποιες αποφάσεις, ώσπου να προγραμματιστούν και να υλοποιηθούν, είχαν ήδη ξεπεραστεί από την ταχύτατα εξελισσόμενη πραγματικότητα.
Κοινός τόπος είναι, επίσης, ότι η ανθρώπινη ζωή δεν είναι στατική οντότητα, επομένως στην όποια νομοθετική ρύθμιση, προκειμένου να μην αποτελέσει γράμμα κενό περιεχομένου, θα πρέπει να μελετηθεί και να αναλυθεί επισταμένα ο ανθρώπινος παράγοντας, καθώς και οι αιτίες και οι νοοτροπίες που καθορίζουν την οδική συμπεριφορά του.
Μέσα, λοιπόν, από το πρίσμα της νέας θεώρησης πραγμάτων, η κύρια ευθύνη για την οδική ασφάλεια ανήκει στους αρμοδίους, προκειμένου για το σχεδιασμό και τη λειτουργία της οδικής ασφάλειας και όχι στους χρήστες, όπως συνέβαινε μέχρι τώρα. Οι χρήστες είναι υπεύθυνοι να εφαρμόζουν τους κανόνες οδικής κυκλοφορίας, όχι όμως με το φόβητρο του προστίμου, αλλά με τη διαμόρφωση κυκλοφοριακής συνείδησης, για την οποία συζητάμε για πολλά χρόνια, χωρίς όμως να έχουμε ουσιαστικά αποτελέσματα.
Οι ευθύνες της πολιτείας είναι μεγάλες σε σχέση με τη μελέτη, την κατασκευή, τη συντήρηση και την επιτήρηση της οδικής υποδομής, σε ό,τι αφορά τη διαμόρφωση ενός φιλικού και ασφαλούς οδικού περιβάλλοντος, εννοώντας ότι ένα ασφαλές οδικό περιβάλλον είναι αυτό που όταν συμβαίνουν ατυχήματα, δεν σημειώνονται θάνατοι ή σοβαροί τραυματισμοί.
Παρά το γεγονός ότι η χώρα μας εκπόνησε δύο στρατηγικά σχέδια ασφαλείας για τις περιόδους 2000-2006 και 2006-2010, κατέγραψε το 2008 χίλιους πεντακόσιους πενήντα νεκρούς στην άσφαλτο, παρουσιάζοντας απόκλιση σε ποσοστό 50% από το στόχο που είχε θέσει, στο πλαίσιο μίας πανευρωπαϊκής εκστρατείας για μείωση των θυμάτων από τα τροχαία δυστυχήματα.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, το συνολικό κόστος της οδικής ασφάλειας εκτιμάται περίπου στο 3% του Ακαθαρίστου Εθνικού Προϊόντος και σε τιμές 2008 ανήλθε σε 7,3 δισεκατομμύρια ευρώ.
Όμως, πέραν από τους αριθμούς, υψίστης σπουδαιότητας είναι η ανθρώπινη προσέγγιση του θέματος, όπου η απώλεια έστω και μίας ανθρώπινης ζωής επηρεάζει κατά τραγικό τρόπο την οικογένεια και το κοινωνικό περιβάλλον του θύματος.
Θα συνέβαλε αποφασιστικά, κατά την άποψή μας, η λειτουργία ενός αποτελεσματικού συστήματος παρακολούθησης της τήρησης, αλλά και της επιτήρησης των προβλεπομένων στον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στη στενή συνεργασία όλων των εμπλεκομένων ελεγκτικών μηχανισμών.
Το Υπουργείο, εφ’ όσον θέλει να έχει απτά αποτελέσματα, δεν μπορεί να μην προωθήσει αμέσως την τεχνολογική αναβάθμιση και την ουσιαστική λειτουργία του «Point System» μέσω της «on line» διασύνδεσης με τις υπηρεσίες της Τροχαίας σε όλη τη χώρα. Θα ήταν ένα χρήσιμο εργαλείο στη διάθεση της Γενικής Διεύθυνσης Οδικής Ασφάλειας, διότι δεν μπορεί να της ανατίθενται αρμοδιότητες, χωρίς να της παρέχονται παράλληλα και όλες εκείνες οι δυνατότητες –τεχνικές, τεχνολογικές και άλλες- που θα συνδράμουν στην επιτυχή λειτουργία της, κάτι που δεν προβλέπει το συζητούμενο νομοσχέδιο.
Επίσης, η επισήμανση των επικινδύνων θέσεων πρέπει να γίνεται με επιστημονικές μεθόδους και όχι ερασιτεχνικά –όπως πολλοί ισχυρίζονται ότι συνέβαινε μέχρι τώρα- και να δοθεί η απαραίτητη προσοχή σε ό,τι αφορά τη συντήρηση και τη βελτίωση του εθνικού και επαρχιακού οδικού δικτύου, όπου σημειώνονται τα περισσότερα δυστυχήματα και ατυχήματα.
Σε ό,τι αφορά τώρα τη σύσταση Εθνικού Συμβουλίου Οδικής Ασφάλειας, κατά τη γνώμη μας δεν θα πρέπει να έχει μόνο συμβουλευτικό χαρακτήρα, όπως αναφέρεται στο σχέδιο νόμου, αλλά να αναλαμβάνει δράσεις και να έχει αποφασιστικές αρμοδιότητες παρακολούθησης και συντονισμού των θεμάτων της οδικής ασφάλειας.
Επίσης, πιστεύουμε ότι θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να γνωμοδοτεί για όλες τις δράσεις των συναρμοδίων Υπουργείων και Υπηρεσιών, με δυνατότητα αξιολόγησης των αποτελεσμάτων και των συγκεκριμένων δράσεων και να μπορεί να εισηγείται διορθωτικά μέτρα και ενέργειες που είναι αναγκαίες. Έτσι, δεν θα χάνεται πολύτιμος χρόνος με την πολυδιάσπαση και την επικάλυψη αρμοδιοτήτων. Με τον τρόπο αυτό είναι πιθανό να αλλάξει το γκρίζο τοπίο που επικρατεί στη χώρα μας στο θέμα της οδικής ασφάλειας.
Πιστεύουμε ότι αν δεν δοθεί εμφανώς αποφασιστική αρμοδιότητα σε ένα όργανο, δεν θα μπορέσει να υπάρξει ουσιαστική αλλαγή στην αντιμετώπιση των θεμάτων της οδικής ασφάλειας, δεδομένου ότι υπήρξαν και στο παρελθόν αρκετές επιτροπές και άλλα τόσα συμβούλια οδικής ασφάλειας με πενιχρά αποτελέσματα.
Πιστεύουμε ότι οι κυριότερες αδυναμίες στην αντιμετώπιση του προβλήματος των οδικών ατυχημάτων είναι ότι ενώ η οδική ασφάλεια είναι επιστήμη, πολλές φορές στην Ελλάδα αντιμετωπίζεται ερασιτεχνικά κι έτσι διαιωνίζεται το πρόβλημα.
Μέχρι τώρα δεν έχει δοθεί προτεραιότητα ανάλογη με τις απώλειες στην αντιμετώπιση των αιτιών που προκαλούν τα ατυχήματα. Απαιτούνται συνεχείς βελτιώσεις στην εκπαίδευση και στις εξετάσεις των υποψηφίων οδηγών καθώς και των εκπαιδευτών, κάτι που δεν καθορίζεται επαρκώς από το σχέδιο νόμου.
Τα ΚΤΕΟ παράλληλα επιβάλλεται να ελέγχονται συστηματικά για την αδιάβλητη λειτουργία τους, διότι έχουν υπάρξει καταγγελίες.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Ολοκληρώνω κύριε Πρόεδρε, λέγοντας ότι χωρίς αυτές τις προϋποθέσεις δεν είναι δυνατόν να αποδώσει η οποιαδήποτε νομοθετική ρύθμιση, όσο καλές προθέσεις κι αν υπάρχουν από πλευράς της Κυβερνήσεως. Να θυμίσω απλώς στο σημείο αυτό, ότι και ο δρόμος προς την κόλαση είναι κι αυτός σπαρμένος με καλές προθέσεις.
Ευχαριστώ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Τετάρτη 24 Νοεμβρίου 2010

ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΚΑΙ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ, ΦΟΡΕΩΝ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ (ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ)

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ (Ως Ειδικός Αγορητής του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Σε ό,τι αφορά το άρθρο 1. Θα ξεκινήσω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από μια παρατήρηση ηθικής, κυρίως, τάξης που αφορά το Ινστιτούτο Μεταναστευτικής Πολιτικής, το οποίο ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης περιέγραψε ως θεσμό πολυτελούς λειτουργίας, αφού είχε ένα τεράστιο προυπολογισμό 2,4 εκατομμυρίων ευρώ το 2009, ενώ οι δεκαεπτά εργαζόμενοι στοίχιζαν περί τις 600.000 ευρώ. Διέθετε τρία πολυτελή αυτοκίνητα. Καταγράφηκαν πλήθος ταξιδιών των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου ανά τον κόσμο. Το, δε, παραχθέν έργο του Ινστιτούτου Μεταναστευτικής Πολιτικής περιορίστηκε σε ορισμένες εκθέσεις- αντιγραφές στο μεγαλύτερο μέρος του και σε ορισμένες δημοσιεύσεις πορισμάτων Διεθνών Οργανισμών. Αποτελεί, λοιπόν, χαρακτηριστικό παράδειγμα και δυστυχώς όχι μοναδικό αργομισθίας και προκλητικής σπατάλης του δημοσίου χρήματος.
Διερωτάται, λοιπόν, ο καθένας: Γιατί αυτή η προκλητική σπατάλη; Θα λογοδοτήσει κανείς για αυτά τα εκατομμύρια ευρώ που πλήρωσε ο Ελληνικός λαός, ώστε να μπορούν οι εργαζόμενοι του Ινστιτούτου να κάνουν ταξίδια και να αμείβονται παχυλώς χωρίς να παράγουν κάτι;
Το ερώτημα που εν τέλει ανακύπτει είναι αν θα τιμωρηθεί κανείς αρκεί απλώς να καταργείται το νομικό πρόσωπο και οι εργαζόμενοι σε αυτό με αίτησή τους απλώς να δηλώνουν την προτίμησή τους σε ποια υπηρεσία επιθυμούν να μεταταγούν;
Υπάρχουν, δυστυχώς, πολλές ανάλογες περιπτώσεις με τις οποίες προκαλείται η κοινή γνώμη, διότι παρέχεται μια άτυπη ασυλία σε τέτοιου είδους φαινόμενα και κανείς δεν λογοδοτεί, κανείς δεν τιμωρείται για την κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος.
Είναι θέμα ηθικής, κυρίως, τάξης που η Κυβέρνηση θα πρέπει να εξετάσει συνδέοντας την αμοιβή με την απόδοση και την παραγωγικότητα του κάθε δημόσιου υπαλλήλου, αν θέλει να προχωρήσουν οι μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η χώρα και επιπλέον, για λόγους κοινωνικής δικαιοσύνης.
Επιτέλους, αυτό το δίχτυ υπερπροστασίας για κάποιους υπαλλήλους του Δημοσίου Τομέα, που κοροϊδεύουν τους πολίτες και την πολιτεία, πρέπει να σταματήσει.
Επιτέλους, κάποιος πρέπει να προστατεύσει τα εκατομμύρια των πολιτών που απασχολούνται στον ιδιωτικό τομέα, οι οποίοι υπερφορολογούνται, ταλαιπωρούνται στις συναλλαγές τους με τις δημόσιες υπηρεσίες, ενώ το επίπεδο των παρεχομένων υπηρεσιών που οφείλει να τους προσφέρει η πολιτεία είναι υποβαθμισμένο και υπολείπεται σημαντικά από τους φόρους που πληρώνουν, προκειμένου να συντηρηθεί το υδροκέφαλος κράτος που δημιούργησε κυρίως το ΠΑΣΟΚ. Φυσικά, δεν μιλάμε για το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων. Μιλάμε για αυτούς που επιλεκτικά και σχεδόν μόνιμα αντιμετωπίζονται με ένα ευνοϊκό καθεστώς. Γιατί άραγε;
Επίσης, με το άρθρο 1, καταργούνται οι οργανισμοί, οι οποίοι δεν λειτούργησαν ποτέ, όπως η Εθνική Ακαδημία Γραμμάτων και Επιστημών, η Ιόνιος Ακαδημία και άλλες. Η κατάργηση κάποιων ανενεργών, πάντως, οργανισμών δεν μπορεί να προβάλλεται ως μεταρρύθμιση και ως προσπάθεια συμμαζέματος του κράτους.
Είναι προφανές ότι σε αυτή τη φάση, τουλάχιστον, η Κυβέρνηση επέλεξε την όσο το δυνατόν ανώδυνη προσέγγιση του ακανθώδους αυτού θέματος, του περιορισμού του κράτους, καταργώντας αγνώστους και ανενεργούς οργανισμούς για επικοινωνιακούς, κυρίως, λόγους και φοβούμενη το πολιτικό κόστος.
Με το άρθρο 2, καταργείται μια Ανώνυμη Εταιρεία και άλλες τρείς λύονται και τίθενται σε καθεστώς εκκαθάρισης, ενώ οι υπάλληλοι των εταιρειών αυτών μετατάσσονται σε άλλες υπηρεσίες του Δημοσίου, όπως συμβαίνει με τους υπαλλήλους όλων των υπό κατάργηση ή συγχώνευση οργανισμών και φορέων που συμπεριλαμβάνονται σε αυτό το νομοσχέδιο. Όλων, πλην του προσωπικού που προσελήφθη τελευταίο στην «ΑΓΡΟΓΗ», αυτών, δηλαδή, που η ισχύς των συμβάσεων εργασίας τους άρχισε την 1 Σεπτεμβρίου του 2009. Διότι, όπως αναφέρεται, για την πρόσληψη του προσωπικού αυτού και την κατάρτιση των συμβάσεων του δεν τηρήθηκαν οι απαραίτητοι τύποι και οι αρχές της διαφάνειας.
Ερωτώ. Ποιος πολίτης, ο οποίος έχει έστω και μια μικρή ιδέα για το τι συνέβαινε τόσα χρόνια στη χώρα με τους διορισμούς χιλιάδων υπαλλήλων σε φορείς, οργανισμούς, επιτροπές, υπηρεσίες του Δημόσιου καταπατώντας κάθε έννοια αξιοκρατίας, δικαιοσύνης και διαφάνειας δεν θα χαμογελάσει με πικρία, αν όχι με σαρκασμό, όταν ακούει ότι απολύονται διακόσιοι εξήντα εννέα υπάλληλοι της «ΑΓΡΟΓΗΣ», επειδή δεν τηρήθηκαν οι τύποι και οι αρχές της διαφάνειας;
Με την επιλεκτική επίκληση της μη τήρησης των τύπων και των αρχών της διαφάνειας μόνο για τους συγκεκριμένους υπαλλήλους της «ΑΓΡΟΓΗΣ» καταδεικνύεται ξεκάθαρα ότι πρόκειται για κομματικές διώξεις και μόνο. Ο νόμος δεν μπορεί να εφαρμόζεται επιλεκτικά, διότι καταργείται έτσι κάθε έννοια ισονομίας.
Επίσης, δεν συμφωνούμε με την τοποθέτηση του αξιότιμου κ. Πάγκαλου στην Επιτροπή ότι δηλαδή η περίπτωση της «ΑΓΡΟΓΗΣ» πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα, διότι, όπως είπε, στην πολιτική τα σύμβολα είναι το πάν. Καλύτερα να μη σχολιαστεί εδώ τι σύμβολα προβάλλονταν έως τώρα. Διαπιστώνεται μια άδικη και άνιση μεταχείριση σε ό,τι αφορά τον προκλητικά διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισης υπαλλήλων που βρίσκονται στο ίδιο καθεστώς εργασιακής σχέσης.
Αλήθεια, πως είναι δυνατόν να ισχυρίζεστε ότι οι υπάλληλοι που εργάζονται στο Ολυμπιακό Χωριό Α.Ε συνεχίζουν να έχουν αρμοδιότητες, οι οποίες μεταφέρονται στον ΟΕΚ -εκτός και αν οι Ολυμπιακοί Αγώνες γίνονται κάθε χρόνο και δεν το μάθαμε- ενώ οι υπάλληλοι της «ΑΓΡΟΓΗΣ» δεν έχουν αρμοδιότητες που μπορούν να μεταφερθούν;
Για να μην υπάρχουν, λοιπόν, αμφισβητήσεις, για να περιοριστεί στο ελάχιστο η πιθανότητα αυθαιρεσίας, ζητήσαμε σε όλους τους τόνους να καθορίσετε ένα ενιαίο καθεστώς, βάσει του οποίου με διαφανή και ξεκάθαρο τρόπο θα γίνονται οι μετατάξεις, ένα καθεστώς κοινό για όλους. Να υπάρξουν γενικοί κανόνες, που θα λειτουργήσουν συμπληρωματικά με τον ισχύοντα Υπαλληλικό Κώδικα, διαφορετικά όσο υπάρχουν πολλά σημεία, θα υπάρχουν έντονες κοινωνικές αντιδράσεις, που πιθανόν να απειλήσουν το όλο εγχείρημα και η Κυβέρνηση θα δυσκολευτεί να πείσει για τις καλές της προθέσεις και την αντικειμενικότητα των επιλογών της.
Επίσης, αυτή η εμμονή της Κυβέρνησης να εξαιρέσει από τη δυνατότητα μετάταξης σε άλλη υπηρεσία μόνο τους υπαλλήλους της «ΑΓΡΟΓΗΣ» μπορεί να ερμηνευτεί και για έναν ακόμη λόγο. Σύμφωνα με την Έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, η ετήσια εξοικονόμηση δαπάνης επί του κρατικού προϋπολογισμού από τις συγχωνεύσεις αυτές ανέρχεται στα 10.117.000 ευρώ. Από αυτά, τα 7.600.000 ευρώ εξοικονομούνται από τις αμοιβές του Διοικητικού Συμβουλίου και τη λύση των συμβάσεων του προσωπικού της «ΑΓΡΟΓΗΣ Α.Ε.».
(Στο σημείο αυτό χτυπάει το κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Μια μικρή ανοχή θα ήθελα, κύριε Πρόεδρε, όπως επιδείξατε και στους άλλους συναδέλφους.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Βεβαίως, κύριε Κολοκοτρώνη.
ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ πολύ.
Επομένως, χωρίς τους απολυμένους της «ΑΓΡΟΓΗΣ» θα φαινόταν όλη η ένδεια του περιλάλητου νομοσχεδίου, αφού απ’ όλες τις άλλες καταργήσεις και συγχωνεύσεις το πραγματικό όφελος για τα δημόσια ταμεία δεν ξεπερνά τα 2.500.000 ευρώ, λιγότερα δηλαδή από τα χρήματα που δίνονται για παράδειγμα στο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης ως ετήσια κρατική επιχορήγηση για τη λειτουργία των σπουδαστικών συσσιτίων.
Πώς, λοιπόν, να μη θεωρήσουμε ότι αυτή η συζήτηση περί καταργήσεων και συγχωνεύσεων είναι προσχηματική και γίνεται για επικοινωνιακούς λόγους; Οι αριθμοί μιλάνε μόνοι τους.
Σε ό,τι αφορά το άρθρο 3, θεωρούμε ότι είναι προς τη σωστή κατεύθυνση -και είναι το μόνο που θα υπερψηφίσουμε- οι συγχωνεύσεις οργανισμών και υπηρεσιών του Υπουργείου Υγείας. Το Ινστιτούτο Κοινωνικής Πολιτικής και το Εθνικό Παρατηρητήριο Ατόμων με Αναπηρίες, με μικρή προσφορά έως τώρα στον τομέα της πρόνοιας, συγχωνεύονται με το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης, το οποίο ενσωματώνει τα αντικείμενά του στο ομολογουμένως θετικότατο μέχρι τώρα έργο του. Θα αποτελέσει, πιστεύουμε, ένα στιβαρό πυλώνα προσφοράς στον τομέα της πρόνοιας και της κοινωνικής αλληλεγγύης.
Το υπερψηφίζουμε, λοιπόν, το άρθρο 3 με την παρατήρηση ότι διαπιστώνουμε ένα διαχρονικό «ράβε-ξήλωνε», που αποδόμησε την κοινωνική πρόνοια στη χώρα μας κατά το παρελθόν και κατέδειξε με τον πλέον δραματικό τρόπο την προχειρότητα και την αποσπασματικότητα με την οποία παίρνονται και εκτελούνται αποφάσεις, οι οποίες, όμως, καθορίζουν τη μοίρα και την ποιότητα ζωής χιλιάδων πολιτών. Ιδιαίτερα όταν πρόκειται για τις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, πρέπει να είμαστε περισσότερο προσεκτικοί.
Με το άρθρο 4 καταργείται το Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ως αυτοτελές τμήμα και συγχωνεύεται με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, προκειμένου να εξοικονομηθούν μόλις 20.000 ευρώ. Δεν ξέρω εάν τόσο αποτιμάται η τέχνη, όπως επίσης δεν ξέρω εάν με τέτοιου είδους συγχωνεύσεις θεωρεί η Κυβέρνηση ότι θα συμμαζέψει και θα περιορίσει τη σπατάλη του κράτους.
Και αν μου επιτρέπετε τη σύγκριση, για να έχουμε μια τάξη μεγέθους, καταργείτε το Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, προκειμένου να εξοικονομηθούν, όπως είπαμε, περίπου 20.000 ευρώ, όταν για παράδειγμα το Υπουργείο Οικονομικών είχε προ ετών εγκρίνει κονδύλιο –τα ξέρει αυτά καλά ο κ. Αϊβαλιώτης- 100.000 ευρώ για απορρυπαντικά.
Το Ελληνικό Κέντρο Αργυροχρυσοχοΐας και το Κέντρο Ελληνικής Γούνας συγχωνεύονται δι’ απορροφήσεως στο ΕΛΚΕΔΕ, όπως ορίζεται στο άρθρο 5. Αυτό που έχουμε να παρατηρήσουμε είναι ότι στα δυο αυτά κέντρα έχει συσσωρευτεί εμπειρία και τεχνογνωσία που σίγουρα δεν πρέπει να χαθεί ή να υποβαθμιστεί η ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών.
Σε αυτό το σημείο θα καταθέσω ένα υπόμνημα της Πανελλήνιας ΄Ενωσης Βιοτεχνών Λαϊκής Τέχνης, που αναφέρεται στο θέμα αυτό.
(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Άγγελος Κολοκοτρώνης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέν υπόμνημα, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)
Και συνεχίζω, λέγοντας ότι στις γενικές διατάξεις του άρθρου 6 και σε όσα ορίζονται απ’ αυτό, διατηρούμε σοβαρές επιφυλάξεις σε ό,τι αφορά την εφαρμογή τους. Αναφέρεται πληθώρα μετατάξεων, που όμως ούτε τα Υπουργεία ούτε οι διοικητικές υπηρεσίες έχουν την οργάνωση και την υποδομή να τις υλοποιήσουν, διότι τα ίδια τα Υπουργεία στην πλειονότητά τους δεν διαθέτουν έγκυρο και εν ισχύ οργανόγραμμα, περιγραφές καθηκόντων θέσης, αξιόπιστα συστήματα αξιολόγησης εσωτερικού ελέγχου, ώστε να αποδεχθούν και να αξιοποιήσουν τους μετατασσόμενους υπαλλήλους.
Τα αναφέρουμε αυτά όχι γιατί θέλουμε να καταργήσουμε ή να υποβαθμίσουμε την προσπάθεια της Κυβέρνησης. Αντιθέτως, επειδή θεωρούμε ότι είναι μείζονος σημασίας η επιτυχής έκβαση του όλου εγχειρήματος για το συμμάζεμα του δημοσίου τομέα, εντοπίζουμε αυτά τα σημεία που κατά τη γνώμη μας χρήζουν περαιτέρω επεξεργασίας και απαιτούν άμεση αντιμετώπιση, προκειμένου να μην αποτελέσουν τροχοπέδη για τις επόμενες φάσεις που υπόσχεστε καταργήσεων ή συγχωνεύσεων, τις έχετε ετοιμάσει και περιμένει εναγωνίως ο ελληνικός λαός.
Αγωνιούμε, όμως, για την αίσια έκβαση αυτής της προσπάθειας για πολλούς πρακτικούς λόγους. Θα αναφέρουμε το παράδειγμα των υπαλλήλων της Ολυμπιακής, η μετάταξη του προσωπικού της οποίας σχεδόν δύο χρόνια μετά την ψήφιση του ν. 3717/2008 δεν έχει ολοκληρωθεί. Αποτέλεσμα αυτού είναι το δημόσιο να καταβάλλει αποδοχές σε περίπου δύο χιλιάδες υπαλλήλους, οι οποίοι παραμένουν στα σπίτια τους περιμένοντας την ολοκλήρωση της διαδικασίας μετάταξής τους.
Σε σχετική ερώτηση που κατέθεσα στο Υπουργείο Εσωτερικών, ο παριστάμενος αξιότιμος Υφυπουργός κ. Ντόλιος στις 3.11.2010, πριν από λίγες ημέρες δηλαδή, περιγράφει τις προσπάθειες και τα σχέδια που γίνονται για την ολοκλήρωση των διαδικασιών μετάταξής τους. Μεταξύ άλλων, αναφέρει: «Εκατόν είκοσι (120) πρώην εργαζόμενοι της Ολυμπιακής Αεροπορίας θα πρέπει να διατεθούν εκ νέου σε υπηρεσίες-φορείς υποδοχής, δεδομένου ότι οι αρχικοί φορείς υποδοχής για διάφορους λόγους δεν μπορούν να τους απορροφήσουν».
Καταθέτω τη σχετική απάντηση του κυρίου Ντόλιου στα Πρακτικά.
(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Άγγελος Κολοκοτρώνης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)
Συμπληρώνω ότι δύο χρόνια πέρασαν και ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί η μετάταξη αυτών των ανθρώπων της Ολυμπιακής. Με αυτούς τους ρυθμούς που γνωρίζουμε όλοι ότι κινείται το Δημόσιο, πώς μπορούμε να πιστέψουμε ότι όλοι αυτοί οι μετατασσόμενοι υπάλληλοι δεν θα ακολουθήσουν την πορεία των υπαλλήλων της Ολυμπιακής επιβαρύνοντας μια χώρα που καταρρέει υπό το βάρος της σπατάλης και της αναποτελεσματικότητας; Είναι καιρός να δώσετε λύσεις.
Επίσης, να πούμε για το ίδιο θέμα ότι στην παράγραφο 12 του άρθρου 6, αναφέρεται ότι το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου ως τη δημοσίευση των πράξεων μεταφοράς ή μετάταξης και ανάληψης υπηρεσίας του προσωπικού, θεωρείται ως χρόνος πραγματικής υπηρεσίας του προσωπικού αυτού στους φορείς υποδοχής, που καταβάλλουν και τις αντίστοιχες αποδοχές του για το διάστημα αυτό. Πουθενά δεν προσδιορίζεται πόσο μπορεί να είναι αυτό το χρονικό διάστημα. Μπορεί να διαρκέσει και χρόνια; Ποιες είναι οι ασφαλιστικές δικλείδες που έχετε βάλει, προκειμένου να αποτραπεί ένα τέτοιο ενδεχόμενο;
Κύριε Πρόεδρε, να πω ότι είναι εξίσου σημαντικό το θέμα που αφορά την περιουσία αυτών των οργανισμών. Η διαχείριση των περιουσιών αυτών γίνεται με εξουσιοδότηση από τον αρμόδιο Υπουργό.
Τελειώνω, αναφερόμενος σε ένα θέμα που μας προβλημάτισε ιδιαίτερα. Είναι η περιρρέουσα ατμόσφαιρα που αποτυπώθηκε και στα σχόλια που διαβάσαμε στη δημόσια διαβούλευση και καταδεικνύεται απ’ αυτή μια έντονη αντιπαλότητα μεταξύ κοινωνικών ομάδων. Οι μισοί βάλλουν εναντίον των άλλων μισών. Οι ιδιωτικοί υπάλληλοι εναντίον των δημοσίων υπαλλήλων, οι διορισμένοι μέσω ΑΣΕΠ δημόσιοι υπάλληλοι εναντίον όσων διορίστηκαν ρουσφετολογικά και όλοι μαζί εναντίον του κράτους.
Σε αυτό το σημείο η Κυβέρνηση πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτική και ξεκάθαρη, σε ό,τι αφορά, δηλαδή, το χειρισμό αυτής της κατάστασης. Διότι, θεωρούμε ότι είναι άκρως επικίνδυνο με τις επιλεκτικές και αναιτιολόγητες πολιτικές που ακολουθούνται να στρέφουμε τη μία κοινωνική τάξη εναντίον της άλλης.
Ευχαριστώ θερμά για την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Ανοχή, της οποίας υπερέβητε κατά πολύ τα όρια, άξιζε όμως τον κόπο.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Τρίτη 23 Νοεμβρίου 2010

ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΚΑΙ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ, ΦΟΡΕΩΝ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ (Ως Ειδικός Αγορητής του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι απορίας άξιον σε μια χώρα του μεγέθους που έχει η Ελλάδα να συντηρούνται πάνω από δέκα χιλιάδες κρατικοδίαιτοι φορείς και οργανισμοί του Δημοσίου και να δαπανώνται επιπλέον 222.000.000 ευρώ ετησίως μόνο για αμοιβές των κάθε λογής επιτροπών.
Αλλά αυτό που εντυπωσιάζει περισσότερο είναι ο βαθμός άλωσης της δημόσιας διοίκησης από τα δύο κόμματα εξουσίας, σε ποια επίπεδα έχει φτάσει η πολιτική των πελατειακών σχέσεων και η εξαγορά συνειδήσεων, καθώς ο διορισμός στο Δημόσιο ήταν προϊόν αθέμιτης συναλλαγής, σαν να μην ενδιέφερε κανέναν ότι το κόστος της κάθε υπεράριθμης και γι’ αυτό αντιπαραγωγικής θέσης εργασίας στο Δημόσιο θα επιβάρυνε οικονομικά τον Έλληνα φορολογούμενο με τις γνωστές ολέθριες συνέπειες για την οικονομία.
Αυτές οι πρακτικές θέλουμε να πιστεύουμε ότι ανήκουν στο παρελθόν της πολιτικής ζωής του τόπου και τώρα έχουμε την ύστατη ευκαιρία να αλλάξουμε σελίδα και να αποδείξουμε ότι ενδιαφερόμαστε για το κοινό καλό του τόπου και όχι για το ατομικό συμφέρον των ημετέρων και το βόλεμα ορισμένων εις βάρος των πολλών.
Βέβαια, το παροιμιώδες «όλοι μαζί θα φάγαμε» του κυρίου Πάγκαλου που με αφοπλιστική ειλικρίνεια απεικονίζει τη δική του πραγματικότητα, προκαλεί θυμό και οργή σε όλους εκείνους τους πολίτες που ποτέ δεν ήταν διαπλεκόμενοι, ποτέ δεν ήταν παρατρεχάμενοι ή χειροκροτητές, που, όμως, τώρα φορολογείται αγρίως η επιχείρησή τους και αυτών που με κόπο βγάζουν το μεροκάματο, το οποίο τώρα πετσοκόβεται, προκειμένου να συνεχίσουν να πληρώνονται οι παχυλοί μισθοί κάποιων κρατικοδίαιτων και ρουσφετολογικά προσληφθέντων του δημοσίου τομέα.
Πραγματικά πιστεύετε ότι με αυτό το νομοσχέδιο αντιμετωπίζετε το πρόβλημα;
Επειδή οι γενικεύσεις είναι αντίθετες προς την έννοια της δημοκρατίας, εννοείται πως τα σχόλια αυτά δεν αφορούν όλους τους δημοσίους υπαλλήλους που αξιοκρατικά κατέλαβαν μία θέση και παράγουν μέσα στο δημόσιο τομέα. άλλωστε, η ισοπέδωση είναι η μόνη οδός διαφυγής για να συνεχίζεται η ασυλία των παρανομούντων υπό το δόγμα ότι «όλοι παρανομούν».
Παρά το γεγονός ότι κανένας δεν είναι αντίθετος στην προσπάθεια συμμαζέματος του αδηφάγου δημοσίου τομέα, θεωρούμε ότι το νομοσχέδιο είναι μικρής εμβέλειας και κατώτερο των προσδοκιών που είχαν καλλιεργηθεί επί μήνες για εξορθολογισμό και αναδιοργάνωση της δημόσιας διοίκησης.
Και το λέμε αυτό, διότι η Κυβέρνηση επί μήνες είχε καλλιεργήσει υψηλές προσδοκίες, μιλώντας για άμεση κατάργηση ή συγχώνευση διακοσίων έως διακοσίων πενήντα φορέων και οργανισμών ήδη από το Μάρτιο. Πώς φτάσαμε σήμερα να συζητάμε για περίπου είκοσι υπό κατάργηση ή συγχώνευση φορέων φαντασμάτων και να θεωρούμε ότι αναδιοργανώνουμε το δημόσιο τομέα είναι απορίας άξιο.
Θεωρώντας λοιπόν ότι είναι μια προσχηματική προσπάθεια κατευνασμού των δικαιολογημένων αντιδράσεων που εκφράζονται από τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, έχουμε να συμπληρώσουμε ότι το νομοσχέδιο είναι και άδικο, αφού εισάγει δύο μέτρα και δύο σταθμά σε ό,τι αφορά τον προκλητικά διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισης υπαλλήλων που βρίσκονται στο ίδιο καθεστώς εργασιακής σχέσης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η περίπτωση των υπαλλήλων της ΑΓΡΟΓΗΣ.
Πέραν όμως, από τις επιφυλάξεις μας σε ό,τι αφορά τον τρόπο επιλογής των υπό κατάργηση ή συγχώνευση οργανισμών που επιτρέπει ερμηνείες διαβλητών και με κομματικά κριτήρια επιλογών, επιφυλασσόμαστε και σε ό,τι αφορά την άνιση μεταχείριση μεταξύ των υπηρετούντων υπαλλήλων. Θέλουμε να πιστέψουμε στις καλές προθέσεις της Κυβέρνησης ότι πραγματικά θέλει να επιλύσει το ακανθώδες αυτό θέμα. Περιμένουμε, λοιπόν, πειστικές απαντήσεις από τον Υπουργό για τα προαναφερθέντα, όπως περιμένουμε και μια απάντηση για το εξής. Προσέξτε:
Στο Φύλλο Εφημερίδας της Κυβερνήσεως της 28ης Αυγούστου του 2010, στη σελίδα 6165 διορίζεται νέο προσωπικό στα Περιφερειακά Ινστιτούτα Επιμόρφωσης, τα γνωστά ΠΙΝΕΠ, του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης. Οι υπηρεσίες όμως, αυτές καταργούνται από την 1η Ιανουαρίου 2011, όπως προβλέπεται με τον «Καλλικράτη», σύμφωνα με τον οποίο τα Περιφερειακά Ινστιτούτα Επιμόρφωσης του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης, πλην του Περιφερειακού Ινστιτούτου Επιμόρφωσης της Θεσσαλονίκης, καταργούνται ως αποκεντρωμένες μονάδες του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης από την 1η Ιανουαρίου του 2011.
Δηλαδή, τον Αύγουστο του 2010 διορίζεται προσωπικό σε προσωποπαγείς θέσεις στα Περιφερειακά Ινστιτούτα Επιμόρφωσης, τα οποία όμως, ήδη από τον Ιούλιο του 2010 αποφασίστηκε να καταργηθούν από την 1η Ιανουαρίου του 2011. Τί εξυπηρετούν αυτοί οι διορισμοί; Προφανές είναι ότι γίνονται με σκοπό οι νεοδιοριζόμενοι να μετακινηθούν μετά από λίγο καιρό στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, καθώς στο Φύλλο Εφημερίδας της Κυβερνήσεως της 7ης Ιουνίου 2010 προβλέπεται επίσης ότι «το μόνιμο προσωπικό των καταργουμένων Περιφερειακών Ινστιτούτων Επιμόρφωσης που κατείχε σε αυτά προσωποπαγείς θέσεις, δύναται να μετατεθεί στην κεντρική υπηρεσία του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης ή στο ΠΙΝΕΠ Θεσσαλονίκης μετά από σχετική αίτηση των ενδιαφερομένων».
Καταθέτω τα σχετικά Φύλλα της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως στα Πρακτικά.
(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Άγγελος Κολοκοτρώνης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)
Είναι προκλητικό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να διορίζεται νέο προσωπικό σε υπηρεσίες, οι οποίες καταργούνται σε λιγότερο από τρεις μήνες και κάποιες εξ αυτές δεν έχουν έργο να επιτελέσουν, την ίδια ώρα που εξαγγέλλετε περιορισμό του δημοσίου.
Επίσης, στα περισσότερα άρθρα του νομοσχεδίου γίνεται εκτενής αναφορά για τις διαδικασίες μετατάξεως υπαλλήλων των υπό συγχώνευση οργανισμών και φορέων. Όμως, πώς να θεωρήσουμε ότι θα λειτουργήσει και θα αποδώσει η όλη διαδικασία τη στιγμή που έχουμε απτά παραδείγματα αναποτελεσματικότητας και γραφειοκρατικών αγκυλώσεων που μπλοκάρουν την όποια διαδικασία; Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Ολυμπιακής, η μετάταξη του προσωπικού της οποίας σχεδόν δύο χρόνια μετά την ψήφιση του ν.3717/2008 δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη, με αποτέλεσμα το δημόσιο να καταβάλει αποδοχές σε περίπου χίλιους πεντακοσίους εργαζομένους που εκδήλωσαν ενδιαφέρον να μεταταγούν.
Σύμφωνα με αυτόν το νόμο, το τακτικό προσωπικό των εταιρειών «Ολυμπιακές Αερογραμμές Α.Ε.», «Ολυμπιακή Αεροπορία-Υπηρεσίες Α.Ε.» και «Ολυμπιακή Αεροπλοΐα Α.Ε.» θα έπρεπε να μεταφερθεί με την ίδια σχέση εργασίας σε υπηρεσίες του δημοσίου, ύστερα από αίτησή του. Δύο χρόνια και ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία. Τη δέσμευση ότι οι σχετικές διαδικασίες θα επιταχυνθούν είχε αναλάβει ο παριστάμενος αξιότιμος Υπουργός των Εσωτερικών κ. Ραγκούσης αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, με το σκεπτικό μάλιστα ότι δεν μπορεί οι υπηρεσίες του δημοσίου να χρησιμοποιούν συμβασιούχους ή εργαζομένους με συμβάσεις stage, όταν υπάρχει διαθέσιμο και αναξιοποίητο προσωπικό της Ολυμπιακής.
Με αυτούς τους ρυθμούς, λοιπόν, που γνωρίζουμε όλοι ότι κινείται το δημόσιο, πώς μπορούμε να πιστέψουμε ότι όλοι αυτοί οι μετατασσόμενοι υπάλληλοι δεν θα ακολουθήσουν την πορεία των υπαλλήλων της Ολυμπιακής, επιβαρύνοντας επιπλέον μία χώρα που καταρρέει υπό το βάρος της σπατάλης; Ποια μέτρα έχουν ληφθεί, ώστε να ευοδωθεί αυτή η προσπάθεια και οι επόμενες που λέτε ότι θα ακολουθήσουν; Στο εν λόγω νομοσχέδιο, τουλάχιστον, δεν προσδιορίζεται.
Παρ’ ότι εξ αρχής δηλώσαμε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ότι είμαστε πεπεισμένοι για την αναγκαιότητα των μεταρρυθμίσεων που αφορούν στον εξορθολογισμό και στον περιορισμό του δαιδαλώδους και σπάταλου δημόσιου τομέα, καταψηφίζουμε αυτό το νομοσχέδιο, κυρίως, για τέσσερις λόγους.
Πρώτον, θεωρούμε ότι είναι μικρής εμβέλειας και κατώτερο των προσδοκιών που είχαν καλλιεργηθεί επί μήνες, διότι η Κυβέρνηση είχε δεσμευθεί, όπως ήδη αναφέρθηκε, πως μέσα στο Μάρτιο θα είναι έτοιμη να προχωρήσει στην κατάργηση και συγχώνευση διακοσίων, τουλάχιστον, οργανισμών και φορέων του δημοσίου από τους δέκα χιλιάδες κρατικοδίαιτους οργανισμούς, οι μισοί από τους οποίους είναι ανενεργοί. Ήδη, ο κ. Προβόπουλος προ ημερών αναφέρθηκε σε χίλιες ογδόντα ζημιογόνες δημοτικές επιχειρήσεις, για να φθάσουμε σήμερα να συζητάμε για συγχώνευση είκοσι πάνω-κάτω οργανισμών, ενώ αρκετοί δε εξ αυτών είναι ούτως ή άλλως ανενεργοί.
Γνωρίζουμε πολύ καλά -αναφέρθηκε και από εσάς- ότι δεν είναι μία απλή διαδικασία και ότι απαιτείται χρόνος για την αξιολόγηση και υλοποίηση τέτοιων προσπαθειών. Ήδη, όμως, η Νέα Δημοκρατία –σας τα είπε νωρίτερα ο κ. Παυλόπουλος- όσο ήταν Κυβέρνηση, είχε επεξεργαστεί σχέδιο συγχώνευσης και κατάργησης περίπου διακοσίων πενήντα φορέων και οργανισμών. Γιατί δεν αξιοποιήθηκε αυτή η προεργασία, ώστε να κερδηθεί χρόνος; Αλήθεια, το να αντιπαλεύει ο ένας τον άλλον στους τηλεοπτικούς σταθμούς και τα τηλεοπτικά παράθυρα είναι πιο χρήσιμο από το να αξιοποιήσετε όσα οι υπηρεσίες έχουν προετοιμάσει; Τι παθογένεια και εγωπάθεια του πολιτικού συστήματος είναι αυτή; Οι συνθήκες είναι εξαιρετικά κρίσιμες και κάθε χρονοτριβή στοιχίζει πολύ ακριβά, όταν μάλιστα γνωρίζουμε ότι μόνο για τις κάθε λογής επιτροπές, όπως είπαμε, ο Κρατικός Προϋπολογισμός επιβαρύνεται με 222.000.000 ετησίως και κανείς δεν μπορεί να έχει σαφή εικόνα για το πόσο στοιχίζει στο κράτος ο δημόσιος τομέας.
Μπροστά σ’ αυτές τις ωκεάνιες διαρροές οι υπολογιζόμενες περικοπές που επιτυγχάνονται με το εν λόγω νομοσχέδιο μόλις που ξεπερνούν τα δέκα εκατομμύρια ευρώ -για να έχουμε μια τάξη μεγέθους και για να ξέρουμε για τι ακριβώς μιλάμε- εκ των οποίων δέκα εκατομμυρίων ευρώ περίπου το 90% αφορά την ΑΓΡΟΓΗ. Μετά από ένα χρόνο επεξεργασίας και διαβουλεύσεων βλέπουμε ένα ημιτελές και άτολμο νομοσχέδιο που δίνει την εντύπωση πως σκοπός του δεν είναι να αντιμετωπίσει το κακό στη ρίζα του, αλλά απλώς να κατευνάσει αντιδράσεις. Σ’ αυτή τη φάση τουλάχιστον η όλη προσπάθεια θεωρούμε ότι είναι ελλιπής. Αφήνει πολλά θολά σημεία που θα εξηγήσουμε αύριο στην κατ’ άρθρον συζήτηση και γίνεται για επικοινωνιακούς λόγους. Αν σε επόμενη φάση, που λέτε ότι θα προχωρήσετε σύντομα, δούμε την πρόθεση και την αποφασιστικότητα της Κυβερνήσεως να βάλει το δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων, τότε να είστε βέβαιοι ότι θα μας βρείτε αρωγούς στην προσπάθειά σας.
Ο δεύτερος λόγος για τον οποίο καταψηφίζουμε το νομοσχέδιο είναι ο εξής. Δεν υπάρχει έκθεση αποτίμησης, αξιολόγησης του έργου των υπό κατάργηση Υπηρεσιών. Δεν υπάρχει αναλυτική και εξειδικευμένη για κάθε Οργανισμό ή φορέα που καταργείται ή συγχωνεύεται αναλογιστική μελέτη του κόστους των ενεργειών που προβλέπει το νομοσχέδιο. Δεν αναφέρονται επί παραδείγματι οι δαπάνες που θα απαιτηθούν από τη σύσταση εκατοντάδων προσωποπαγών θέσεων και την ανάληψη από το κράτος των υποχρεώσεων των καταργουμένων φορέων. Υπάρχουν πολλά κενά σε ό,τι αφορά το σχηματισμό πλήρους εικόνας στη σχέση κόστους-ωφέλειας. Ενδεικτικά αναφέρω ότι στη Δημόσια Επιχείρηση Πολεοδομίας και Στέγασης, η οποία τίθεται σε καθεστώς εκκαθάρισης, δεν μπορεί να εκτιμηθεί από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους το ύψος των λειτουργικών εξόδων.
Δεν αναφέρεται πουθενά η στόχευση των συγχωνεύσεων. Γενικώς υπάρχει μία αοριστία σε ό,τι αφορά την ωφέλεια που θα προκύψει από τις λύσεις που προτείνετε. Αθροίζετε Υπηρεσίες και αριθμούς χωρίς αξιολόγηση και επαρκή αιτιολόγηση.
Ένας ακόμη λόγος που καταψηφίζουμε το νομοσχέδιο είναι διότι δεν καθορίζετε ένα ενιαίο καθεστώς βάσει του οποίου θα γίνονται οι μετατάξεις, ένα καθεστώς κοινό για όλους, ώστε άπαντες να γνωρίζουν τι θα ισχύει για το προσωπικό που μετατάσσεται, να υπάρχουν γενικοί κανόνες που θα λειτουργήσουν συμπληρωματικά με τον ισχύοντα Υπαλληλικό Κώδικα, διότι παρατηρούνται μεγάλες ανισότητες και αδικίες.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Ζητώ την ανοχή σας για ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Εντάξει, συνεχίστε.
ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Διαπιστώνουμε ότι το νομοσχέδιο εισάγει δύο μέτρα και δύο σταθμά σε ό,τι αφορά τον προκλητικά διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισης υπαλλήλων που βρίσκονται στο ίδιο καθεστώς εργασιακής σχέσης. Θα πρέπει να πείσετε για την αντικειμενικότητα και ειλικρίνεια των προθέσεών σας απαντώντας σε όσους δυσανασχετούν με την απόλυση των υπαλλήλων της ΑΓΡΟΓΗΣ, οι οποίοι μιλούν για κομματικές διώξεις όταν όλοι οι υπόλοιποι συνάδελφοί τους που περιλαμβάνονται στο νομοσχέδιο απλά μετατάσσονται και κανένας άλλος δεν απολύεται.
Τέλος, το νομοσχέδιο απαιτεί δεκάδες εξουσιοδοτήσεων και παραπέμπει σε πληθώρα υπουργικών αποφάσεων χωρίς την έκδοση των οποίων είναι ανεφάρμοστο. Θεωρείτε ότι η κατάργηση φορέων και Οργανισμών του Δημοσίου μπορούν να χαρακτηριστούν ως ειδικότερα, τεχνικά, λεπτομερειακά θέματα ή τοπικού χαρακτήρα; Όχι βέβαια. Γιατί δεν το κάνετε με διατάγματα που σας παρέχουν την εξασφάλιση της προηγούμενης επεξεργασίας από το Συμβούλιο της Επικρατείας;
Και εντέλει -και ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, για την ανοχή σας- μπορείτε, κύριε Υπουργέ, να παρακάμψετε τις δικές μου αιτιάσεις ή και άλλων συναδέλφων. Μπορείτε να παρακάμψετε όμως –σας θεωρώ ικανούς- ακόμη και τα όσα απεφάνθη το Τμήμα Νομοτεχνικής Επεξεργασίας της Βουλής, το οποίο σας παραπέμπει στο άρθρο 4 παράγραφος 1 του Συντάγματος, σε σχέση με τις συνθήκες εργασίας και τα νομικά πρόσωπα που εποπτεύονται από το δημόσιο τομέα και σας λέει ότι δεν πρέπει να υπερβαίνετε τα άκρα και τα όρια που διαγράφει το άρθρο αυτό. Μπορείτε να τα παρακάμψετε. Εκείνο που δεν μπορείτε να παρακάμψετε είναι τη βαρύτατα τρωθείσα αξιοπιστία σας!
Ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Παρασκευή 19 Νοεμβρίου 2010

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΠΕΡΩΤΗΣΗ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΤΩΝ ΤΟΥ ΛΑ.Ο.Σ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε μία κοινωνία στην οποία το 20% των πολιτών ζει κάτω από το όριο της φτώχειας με τις εξακόσιες χιλιάδες εγγεγραμμένους ανέργους και με άγνωστο αριθμό μη εγγεγραμμένων ανέργων, με τους εκατοντάδες χιλιάδες παράνομους αλλοδαπούς να περιφέρονται στον ελλαδικό χώρο χωρίς να είναι καταγεγραμμένοι πουθενά, χωρίς ταυτότητα, άγνωστοι μεταξύ αγνώστων και άρα χωρίς τους άτυπους κοινωνικούς ελέγχους που ισχύουν για τους άλλους πολίτες και με μία Αστυνομία ανεκπαίδευτη, χωρίς η ίδια να ευθύνεται, με ξεπερασμένο εξοπλισμό και καταρρακωμένο, χωρίς η ίδια να ευθύνεται, κύρος, η έξαρση της εγκληματικότητας είναι το φυσικό επακόλουθο αυτού του εκρηκτικού κοινωνικού μείγματος, που έχει γίνει μάστιγα, δίδοντας τη χαριστική βολή σε μία καταρρέουσα ελληνική κοινωνία, που βάλλεται πολλαπλώς.
Σε απάντηση, κύριε Πρόεδρε, που έλαβα από τον παριστάμενο αξιότιμο κύριο Υπουργό σε σχέση με τα στοιχεία της εγκληματικότητας στη Θεσσαλονίκη, μεταξύ άλλων ενθαρρυντικών σε σχέση με τις παραπέρα ενέργειες που προτίθεται το Υπουργείο να πράξει απέναντι στο ζήτημα αυτό, αναφέρεται και κάτι άλλο, ότι κατά το πρώτο οκτάμηνο του έτους 2010 σε σχέση με το αντίστοιχο οκτάμηνο του έτους 2009 σημειώθηκε αύξηση κατά 7,14% στις ληστείες στη Θεσσαλονίκη, ενώ το ποσοστό εξιχνίασης ήταν μόλις 25,52%.
Το καταθέτω για τα Πρακτικά.
(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Άγγελος Κολοκοτρώνης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής).
Το πρόβλημα, όπως όλοι αντιλαμβάνονται, είναι πολυσύνθετο και οι αιτίες πολλές, όμως ένας από τους καθοριστικούς παράγοντες που οδήγησε στην έκρηξη της εγκληματικότητας είναι η ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση. Για όσους βιαστούν, όπως το έχουν πράξει κατά το παρελθόν, να μας χαρακτηρίσουν ρατσιστές ή ξενοφοβικούς θα αναφερθώ στα επίσημα στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας.
Σύμφωνα με αυτά, λοιπόν, η συμμετοχή η αλλοδαπών στην κάθε μορφής παραβατικότητα ξεπερνά το 50%, η δε συμμετοχή τους στη βαριά εγκληματικότητα είναι υπερ ολλαπλάσια του ποσοστού τους στον πληθυσμό.

Είτε μας αρέσει είτε όχι αυτό είναι μια πραγματικότητα στην οποία επί σειρά ετών έκλειναν τα μάτια οι κυβερνήσεις. Για να μην αναφερθώ στη συμμετοχή των αλλοδαπών παρανόμων ή εκ των υστέρων νομιμοποιηθέντων στο παραεμπόριο, που είναι η ευγενική ερμηνεία του λαθρεμπορίου, η οποία έδωσε τη χαριστική βολή μαζί με τα μύρια όσα χτύπησαν το νόμιμο στεγασμένο εμπόριο, οδηγώντας στο κλείσιμο εκατοντάδες επιχειρήσεις και στην ανεργία χιλιάδες ανθρώπους.
Θα αναφερθώ στην FRONTEX, η οποία με τον τρόπο που λειτουργεί βεβαίως απέτρεψε κατά ποσοστό 20% τους μυριάδες λαθρομετανάστες που έρχονταν από την Τουρκία. Αυτοί, όμως, βρήκαν έναν άλλο τρόπο, να πηγαίνουν από τη Βουλγαρία, κάτι το οποίο θα πρέπει να αντιμετωπίσει ο κύριος Υπουργός.
Η γνωστή συμφωνία του Δουβλίνου θεωρεί όλους όσους εισέρχονται στη χώρα ως προερχόμενοι από χώρα εισόδου και ενδιαμέσου προορισμού, κάτι το οποίο σημαίνει ότι αν πάνε σε άλλες χώρες της Ευρώπης, θα πρέπει να ξαναγυρίσουν στην Ελλάδα, αφού δεν επαναπροωθούνται απευθείας από τα σύνορα κι έρχονται εδώ στην Αθήνα.
Τέλος, θα ήθελα, κύριε Πρόεδρε –και ολοκληρώνω με αυτό- να αναφέρω τα λόγια κάποιων αστυνομικών, οι οποίοι κατέθεσαν τις απόψεις τους σε σχετική ερώτηση που τους έκανα, προκειμένου να διερευνήσω το τί συμβαίνει ακριβώς. Ένας αστυνομικός είπε τα εξής: «Ζητάτε από τον αστυνομικό να πιάσει τον κλέφτη, τον έμπορο ναρκωτικών με το τριανταοχτάρι, που είναι θέμα αν ρίχνει, με το αυτοκίνητο που δεν έχει λάστιχα, που δεν έχει φρένα, που έχει τριακόσιες χιλιάδες χιλιόμετρα».
(Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Δ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΒΥΡΩΝ ΠΟΛΥΔΩΡΑΣ)
Ελπίζω ο κύριος Υπουργός, ο οποίος προσφάτως ανέλαβε το Υπουργείο αυτό, να φροντίσει ώστε αυτά τα ζητήματα που ήδη αναφέρθηκαν -και όσα στη συνέχεια αναφερθούν- να τα αντιμετωπίσει κατά τρόπο αποτελεσματικό, διότι δεν αντέχουν πλέον οι πόλεις. Η Θεσσαλονίκη, δυστυχώς, έχει αλλάξει όψη. Αν περάσετε στην παλιά παραλία και δείτε πως έχει μετατραπεί από το παραεμπόριο, ειλικρινά κι εσείς θα ενοχληθείτε για ό,τι δείτε.
Σας ευχαριστώ θερμά.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού)

ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΑΓΓΕΛΟΥ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, οι ελληνικές κυβερνήσεις επί μακρά σειρά ετών αντιμετώπιζαν τα θέματα της λαθρομετανάστευσης μόνο από καθαρά ανθρωπιστική πλευρά και ποτέ από άποψη εθνικής ασφαλείας, παρά τις αγωνιώδεις κραυγές μερίδας του ελληνικού λαού. Έτσι είχαμε εναποθέσει τις ελπίδες μας στον ευρωπαϊκό Οργανισμό για τη φύλαξη των εξωτερικών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη γνωστή FRONTEX.
Επειδή θα πρέπει να ξεκαθαριστούν ορισμένα πράγματα -αναφέρθηκε τόσο ο αξιότιμος κύριος Υπουργός όσο και ο αξιότιμος συνάδελφος κ. Ροντούλης- θέλω να πω τα εξής. Πράγματι διακόσια στελέχη της FRONTEX που τοποθετήθηκαν πρόσφατα στον Έβρο, με σκοπό την ανακοπή του ρεύματος των λαθρομεταναστών, κατάφεραν από την πρώτη εβδομάδα να μειώσουν τη ροή λαθρομεταναστών κατά 25%. Βέβαια, οι δουλέμποροι της Τουρκίας δεν άργησαν να βρουν άλλη είσοδο, μέσω Βουλγαρίας. Νομίζω ότι αν ήμασταν λίγο πιο προνοητικοί θα μπορούσαμε να το αντιμετωπίσουμε πριν εκδηλωθεί, κύριε Πρόεδρε. Η δύναμη αυτή να πω ότι δεν έχει κανένα μέσο απαγόρευσης εισόδου των λαθρομεταναστών στην Ελλάδα, ούτε και λαμβάνει μέτρα αποτροπής. Τις περισσότερες φορές οι λαθρομετανάστες παρουσιάζονται μόνοι τους στους Έλληνες και ξένους συνοριοφύλακες περιμένοντας απλώς να κάνουν αυτό που τους έχουν δασκαλέψει οι Τούρκοι δουλέμποροι, να τους προωθήσουν δηλαδή στην Αθήνα με λεωφορεία της Αστυνομίας. Γιατί, με βάση την επίσημη ελληνική πολιτική ή την έλλειψη οδηγιών περί του αντιθέτου, αυτό κάνει η ελληνική πλευρά.
Το άλλο που κάνει η πολυδιαφημισμένη FRONTEX είναι ακόμη χειρότερο. Τα στελέχη της προχωρούν σε λεπτομερή καταγραφή ονομάτων, βιομετρικών στοιχείων, εθνικοτήτων κ.λπ., που σημαίνει ότι όσοι απ’ αυτούς διαφύγουν εκτός Ελλάδος για άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συλληφθούν εκεί, θα τους επαναπροωθήσουν στην Ελλάδα ως χώρα αρχικής εισόδου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Εδώ είναι η κορύφωση του δράματος. Κάποιοι υπέγραψαν τη γνωστή «Συμφωνία του Δουβλίνου», με την οποία οι παράνομοι μετανάστες επαναπροωθούνται στη χώρα αρχικής εισόδου. Με άλλα λόγια, όχι μόνο δεν αποτρέπεται ουσιαστικά το κύμα των λαθρομεταναστών, αλλά μετά την καταγραφή τους στα ελληνοτουρκικά σύνορα τους χρεώνεται η Ελλάδα, με αποτέλεσμα σε όποια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης συλληφθούν να τους ξαναστέλνουν πίσω στην Ελλάδα ως χώρα αρχικής εισόδου. Δηλαδή η Ελλάδα από χώρα εισόδου και ενδιάμεσου προορισμού μετατρέπεται σε χώρα τελικού προορισμού.
Επιτέλους, κύριε Υπουργέ, είναι ώρα να δώσετε μία λύση! Δεν θέλουμε ειλικρινά να αμφισβητήσουμε τις καλές σας προθέσεις, αλλά απαιτούνται άμεσα μέτρα τώρα και όχι αύριο!
Ευχαριστώ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΛΑ.Ο.Σ.)

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Παρασκευή 15 Οκτωβρίου 2010

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΠΕΡΩΤΗΣΗ: Πολιτική της Κυβέρνησης απέναντι στα λαϊκά δικαιώματα
ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ(ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος –ΛΑ.Ο.Σ):

Θα ήθελα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να αντιπαρέλθω όσα ανέφερε ο κ. Κεφαλογιάννης και θα ήταν καλό να τα πει εδώ παρόντος του κ. Καρατζαφέρη, αλλά εγώ θα του πω ότι εμείς δεν κουβαλάμε στην πλάτη μας κανέναν. Αντίθετα η Νέα Δημοκρατία κουβαλά στην πλάτη της τα βαρύτατα σφάλματα που οδήγησαν τη χώρα μέχρι το σήμερα.
Στο θέμα μας τώρα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εκείνο που με ανησύχησε περισσότερο από αυτήν τη συζήτηση σήμερα, είναι ότι η Κυβέρνηση εμφανίστηκε περίπου ευχαριστημένη με όσα πράττει ή παραλείπει, σε σχέση μάλιστα με όσα συμβαίνουν στην αγορά, στους μικροεπιχειρηματίες, στους επαγγελματίες και πως τα βγάζουν πέρα τα νοικοκυριά, θαρρείς και δεν γνωρίζει τίποτα απολύτως από το δράμα που παίζεται στην Ελλάδα αυτόν τον καιρό.
Άκουγα προ ημερών, τυχαία, στην τηλεόραση έναν διακεκριμένο Έλληνα Οικονομολόγο, του οποίου, δυστυχώς, δεν θυμάμαι το όνομα αυτήν την ώρα, να λέει ότι αυτά που διδασκόμαστε εμείς οι Οικονομολόγοι στα Πανεπιστήμια σε σχέση με ό,τι στην πραγματικότητα συμβαίνει, ειδικότερα στα θέματα της ανεργίας, είναι η μέρα με τη νύχτα.
Έτσι, λοιπόν, αυτήν την αίσθηση αποκόμισα από τη συζήτηση και από την κατάθεση των απόψεων της Κυβέρνησης εδώ, ότι εδώ μιλάμε για τη νύχτα ή αν θέλετε έξω είναι η νύχτα και εσείς μου μιλάτε εδώ για την ημέρα που θα έρθει και ότι βλέπουμε ένα φως στο τέλος του τούνελ, κάτι που το ακούσαμε οι παλαιότεροι και από τον αείμνηστο Ανδρέα Παπανδρέου πριν από πολλά χρόνια.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προ ημερών μόλις άκουσα από τον Υπουργό Ανάπτυξης τη μαγική λέξη «ανάπτυξη», από τον κ. Χρυσοχοίδη. Άστραψε φως και είδε ο νιός τον εαυτό του. Επί ένα χρόνο ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός μιλά, κραυγάζει ότι το κλειδί για την έξοδο της χώρας από την κρίση είναι η ανάπτυξη. Μόλις τώρα φαίνεται η Κυβέρνηση να την ανακαλύπτει, μια Κυβέρνηση, η οποία με ωραιοπάθεια εδώ κατέθεσε διάφορες απόψεις, αγνοώντας ότι επί παραδείγματι παρέλαβε στα νοσοκομείο χρέος 4,9 δισεκατομμυρίων ευρώ και σε ένα χρόνο προσέθεσε ένα επιπλέον.
Αγνοεί, επίσης, ότι είμαστε η δεύτερη χώρα στον κόσμο σε δαπάνες που αφορούν τον τομέα της Υγείας -μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες- κι έχουμε την χειρότερη προσφορά σε ό,τι αφορά την περίθαλψη των ασθενών στη χώρα μας με τρίτη την Ελβετία. Και αυτά είναι στοιχεία του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Αναπτύξεως.
Επί ένα χρόνο, επί δώδεκα συναπτούς μήνες, σας λέμε: Δώστε κίνητρα στην οικοδομή. Τίποτα εσείς. Κοιτάξτε τα θέματα των ημιυπαίθριων χώρων. Κοιτάξτε το θέμα του επαναπατρισμού των κεφαλαίων. Επιχειρήσατε να κάνετε κάτι σε σχέση με αυτά, αλλά δεν το κάνατε σωστά.
Γνωρίζετε ότι οι γειτονικές μας χώρες –και αυτό πρέπει ιδιαίτερα να σας προβληματίσει- η Ιταλία και η Τουρκία, γέμισαν τα ταμεία τους με εκατομμύρια ευρώ, χρησιμοποιώντας τα ζητήματα που αφορούν τον επαναπατρισμό κεφαλαίων.
Μιλήσαμε για την ενεργοποίηση του τραπεζικού συστήματος, το οποίο το αντιμετωπίζετε σαν να είναι κάτι εντελώς ξέχωρο από εσάς, σαν να είστε σε μία άλλη χώρα, σε άλλο πλανήτη. Δεν καταλαβαίνω, τα χρήματα που διαθέτετε ως εγγύηση που δίδουν οι τράπεζες, πηγαίνουν στην πραγματική οικονομία; Το έχετε ελέγξει; Έχετε μιλήσει ποτέ με εμπόρους που περνούν των παθών τους τον τάραχο να πάρουν ένα μικροδάνειο για να επιβιώσουν; Φοβάμαι πως όχι.
Επί της ουσίας δεν κάνετε τίποτα. Εκλιπαρούν για ένα δάνειο οι μικρομεσαίοι. Το μείγμα πολιτικής που επιλέξατε να εφαρμόσετε, εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται εκρηκτικό. Και το χειρότερο είναι ότι με αυτό το μείγμα πολιτικής, σταμάτησε η ατμομηχανή της οικονομίας και δεν διαφαίνεται μία προοπτική εξόδου από την κρίση. Δύο εκατομμύρια Έλληνες είναι αντιμέτωποι με τη χρεοκοπία, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής. Η αφαίμαξη μισθών και συντάξεων έπληξε ανεπανόρθωτα την αγοραστική δύναμη. Τώρα το ακούτε; Από μένα πρώτη φορά; Δεν το γνωρίζετε; Και επαίρεστε γι’ αυτά που έχετε κάνει;
Εκατό χιλιάδες άνεργοι οικοδόμοι. Εννιακόσιες πενήντα επιχειρήσεις έβαλαν λουκέτο φέτος. Κι άλλο ένα εκατομμύριο εργαζομένων που απασχολούνται σε εκατόν εξήντα επαγγέλματα συναφή με τον κλάδο της οικοδομής, υποαπασχολούνται. Οι αγοραπωλησίες είναι μηδενικές και το ενδιαφέρον στην κτηματαγορά ανύπαρκτο.
Θα τελειώσω με κάτι που αφορά την επερώτηση που κατέθεσε το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και στην οποία επερώτηση αναφέρει και λέει ότι το ζήτημα δεν είναι να αλλάξει η Κυβέρνηση, αλλά να αλλάξει η τάξη που βρίσκεται στην εξουσία. Εμείς θα θέλαμε να τους παραπέμψουμε στην Πολιτεία του Πλάτωνα, όπου το ζητούμενο είναι να διοικούν οι άριστοι απ’ όποια κοινωνική τάξη κι αν προέρχονται.
Ευχαριστώ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
8 Οκτωβρίου 2010

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΠΕΡΩΤΗΣΗ: Ακρίβεια και ελλιπής προστασία του καταναλωτή
ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ (ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΛΑ.Ο.Σ.):

Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Το είδαμε και αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το ειδύλλιο ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας. Τόσο ο κ. Ρόβλιας όσο και ο κ. Πρωτόπαπας κάλεσαν τη Νέα Δημοκρατία να βαδίσουν μαζί. Μαζί βαδίζουν, μόνο που δεν το γνωρίζουν.
Ευτυχώς που δεν κάλεσαν το Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό που με το ΠΑΣΟΚ δεν πάει ούτε στην κόλαση! Το λέω αυτό, γιατί ουσιαστικά ζούμε μια κόλαση, εκτός αν όλα τα αντιμετωπίζει η σημερινή Κυβέρνηση μέσω διαφόρων εγγράφων και μέσα σε κλειστά γραφεία και έχει πλήρη άγνοια της πραγματικότητας.
Και για να κλείσω τα περί «ειδυλλίου», αν ζούσε ο Καβάφης, θα σας έλεγε –κατά παράφραση- ότι και οι δύο «βλάπτετε εξίσου τη Συρία» -την Ελλάδα, εν προκειμένω.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η δραματική κατάσταση, στην οποία έχει περιέλθει η ελληνική οικονομία, απαιτεί να συζητούμε υπό όρους αληθείας. Και η αλήθεια είναι ότι αποτελεί ηρωισμό το να ζει κανείς στην Ελλάδα και να είναι μισθωτός, συνταξιούχος ή μικροεπαγγελματίας. Υπάρχει ένα εκρηκτικό μείγμα που δημιουργεί η ανεργία και η δραματική μείωση της αγοραστικής δύναμης των μισθωτών, των πολιτών γενικότερα. Αν αυτό το συνδυάσει κανείς με την αύξηση των τιμών και την ενίσχυση των καρτέλ, δημιουργεί ένα άκρως τοξικό περιβάλλον.
Ως να μην έφθαναν αυτά, έχουμε παράλληλα απουσία ελεγκτικών μηχανισμών, παρά τα όσα ισχυρίστηκε εδώ ο Υπουργός, με τους αριθμούς να είναι ιδιαίτερα ισχνοί, σε σχέση με την πραγματικότητα που χρειάζεται πιεστικότερη και μεγαλύτερη επίβλεψη της αγοράς και όταν υποβαθμίζεται, τέλος, η Επιτροπή Ανταγωνισμού.
Να, λοιπόν, γιατί φθάσαμε στη συρρίκνωση της παραγωγής και τη διάλυση ουσιαστικά του υγιούς εμπορίου. Και δεν χρειάζεται σοφία να καταλάβει κανείς ότι εκεί θα φθάναμε με μαθηματική ακρίβεια και στο άδειο καλάθι της νοικοκυράς, το περιβόητο «καλάθι της νοικοκυράς» που δεν ξέρω καν αν υπάρχει καλάθι της νοικοκυράς, καθώς εμείς πιστεύουμε ότι η σημερινή Κυβέρνηση με τα όσα πράττει ή παραλείπει «έχει χάσει και τα αυγά και τα καλάθια».
Κύριες και κύριοι, τα στοιχεία είναι καταλυτικά, όταν συνυπολογίσουμε δύο παραμέτρους. Από τη μία οι μισθοί στην Ελλάδα μετά βίας φθάνουν στο 78% του μέσου όρου των αμοιβών στην Ευρωπαϊκή Ένωση –αυτά λένε οι αμείλικτοι αριθμοί και όχι οι αριθμοί, που αναφέρθηκαν εδώ υπό τύπων αλχημείας, για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα- κα από την άλλη η Ελλάδα είναι από τις ακριβότερες χώρες της Ευρώπης και αυτό είναι αδιαμφισβήτητο.
Σας ερωτώ: Είναι δυνατόν οι τιμές των γαλακτοκομικών προϊόντων στη χώρα μας να ανέρχονται στο 132% του μέσου όρου της Ευρώπης και οι τιμές στα τρόφιμα –για τα οποία κάτι επιχείρησε να ψελλίσει, να μου επιτρέψει να πω, ο αξιότιμος κύριος Υπουργός– να κυμαίνονται στο 101% του μέσου κοινοτικού όρου;
Προσέξτε: Αυτό γίνεται τη στιγμή που στην Ελλάδα το 50% των εργαζομένων κερδίζει λιγότερο από 1000 ευρώ το μήνα, αλλά πληρώνει τα αγαθά που αγοράζει, σε τιμές Βρυξελλών. Για όλα αυτά έχει το θάρρος η Κυβέρνηση να επαίρεται; Είναι αμείλικτη η δύναμη των αριθμών. Εσείς τη δύναμη αυτή συνηθίζετε να την ονομάζετε λαϊκισμό.
Κάντε μία βόλτα στην Αθήνα να δείτε ότι τρία στα πέντε καταστήματα γράφουν μπροστά «ενοικιάζεται» και πηγαίνετε στις λαϊκές αγορές, όταν τελειώνουν, για να δείτε εκεί τη δραματική πραγματικότητα ανθρώπων, που ψάχνουν ανάμεσα στα σκουπίδια κάτι να βρουν, ώστε να επιβιώσουν. Αυτό δεν είναι λαϊκισμός. Είναι ατόφια η αλήθεια.
Τα γνωρίζει αυτά η Κυβέρνηση, αλλά μέχρι τώρα περιορίζεται σε διαπιστωτική πολιτική και σε σχέδια επί χάρτου. Σας έχει εκλέξει ο Ελληνικός λαός, απλώς για να διαπιστώνετε τα προβλήματα ή να παίρνετε αποφάσεις; Οι όποιες αποφάσεις έχετε πάρει οδηγούν σε ένα αποτέλεσμα: περισσότερη ακρίβεια, περισσότερη δυστυχία για όλους τους Έλληνες. Φυσικό επακόλουθο της πολιτικής σας είναι η συρρίκνωση της παραγωγικής διαδικασίας και η δραματική μείωση του τζίρου των επιχειρήσεων. Έτσι φθάσαμε στο κλείσιμο χιλιάδων μικρομεσαίων επιχειρήσεων –και αυτό δεν το αμφισβητεί κανείς– που δεν άντεξαν τον ανταγωνισμό των πολυκαταστημάτων και των πολυεθνικών.
Προς άρση παρεξηγήσεων δεν είμαστε αντίθετοι σε οτιδήποτε μπορεί να προσφέρει στην ανάπτυξη και στην τόνωση της απασχόλησης, αρκεί να λειτουργεί σε συνθήκες υγιούς ανταγωνισμού.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Κύριε Πρόεδρε, θα σας παρακαλέσω να επιδείξετε για ένα με ενάμισι λεπτό την ανοχή, που επιδείξατε και σε άλλους ομιλητές. Σας ευχαριστώ θερμά.
Ξέρετε, κυρίες και κύριοι, ποια ψυχολογία έχει δημιουργηθεί στην αγορά; Είναι η ψυχολογία του τύπου «ο σώζων εαυτόν σωθήτω», τη στιγμή που η Υπηρεσία Εποπτείας της Αγοράς και η Επιτροπή Ανταγωνισμού παραμένουν αποδυναμωμένες, αναποτελεσματικές και αναξιόπιστες. Μέχρι σήμερα τα καρτέλ, λόγω της αδράνειας του κράτους και της αναποτελεσματικότητας των ελεγκτικών υπηρεσιών, χρησιμοποιούν κατά το δοκούν τη διάτρητη ελλιπή νομοθεσία.
Η ΓΣΕΒΕΕ, κυρίες κα κύριοι, υπολογίζει ότι μέχρι το τέλος του 2011 θα βάλουν λουκέτο πάνω από 200.000 επιχειρήσεις. Και αφού θα έχει καθαρίσει η αγορά από τους μικρούς και θα παραμείνουν οι λίγοι και οι ισχυροί, θα έρθει τότε η Κυβέρνηση σε όσα υποσχέθηκε από το Μάιο –το Υπουργείο Οικονομίας στις 21 Μαΐου παρουσίασε ένα νομοσχέδιο για τις αποζημιώσεις από τα καρτέλ- για να ρυθμίσει σε μια διαμορφωμένη αγορά τι;
Τέλος, επειδή ο χρόνος έχει ολοκληρωθεί, θα πω ότι προκαλείται και εξαγριώνεται, κυρίες και κύριοι, ο Έλληνας πολίτης, όταν αναγκάζεται να πληρώνει τα καύσιμα σε διπλάσια τιμή από ό,τι πέρυσι. Και αυτό, επίσης, είναι αδιαμφισβήτητο. Γιατί γίνεται αυτό; Επειδή δεν μπορούν να συντονιστούν οι δημόσιες υπηρεσίες και να λειτουργήσουν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί.
Και τελειώνοντας, ευχαριστώντας θερμά για την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να πω ότι υπάρχει και κάτι καταπληκτικό: Οι συνολικές πωλήσεις των εβδομήντα έξι μεγαλυτέρων εμπορικών επιχειρήσεων πετρελαιοειδών μειώθηκαν κατά 16%, ενώ η συνολική κερδοφορία τους παρουσίασε αύξηση κατά 77%. Φαίνεται ότι η επανάσταση του αυτονόητου γέννησε το ακατανόητο και το γέννησε σε αυτή τη χώρα του μέτρου, της σοφίας και της αρμονίας.
Ευχαριστώ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Παρασκευή 1 Οκτωβρίου 2010

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΠΕΡΩΤΗΣΗ: Λάθη, παραλείψεις και παλινδρομήσεις της κυβέρνησης που αναστέλλουν την άκρως αναγκαία αναπτυξιακή διαδικασία.

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη. Θυμήθηκα τη φράση αυτή εξαιτίας μιας δήλωσης που έγινε από τον κυβερνητικό Βουλευτή, τον εξαίρετο κ. Χρήστο Μαγκούφη, Βουλευτή Τρικάλων, ο οποίος προ ημερών είπε επί λέξει: «Βρισκόμαστε σε κατάσταση παραφροσύνης, άλλα πιστεύουμε και άλλα κάνουμε». Και έχει σημασία να δει κανείς τι κάνετε. Εκείνο που κάνετε είναι να υπερφορολογείτε τους πάντες και τα πάντα. Έχετε επιπέσει ως γύπες επί δικαίων και αδίκων, πανικόβλητοι περιδεείς και λυπάμαι να πω και μοιραίοι, με πανικόβλητη εξαιτίας σας την αγορά που έχει στερέψει από ρευστό.
Η επανάσταση του αυτονόητου κατά τον κύριο Πρωθυπουργό άργησε ένα χρόνο. Βέβαια η επανάσταση του αυτονόητου προϋποθέτει να υπάρχει αντίληψη του αυτονόητου. Η δε αντίληψη του αυτονόητου για όλους τους παραγωγικούς φορείς και για όλους τους πολίτες είναι η ανάπτυξη και η άμεση αντιμετώπιση της κάθε είδους παθογένειας του δημοσίου που δημιούργησαν μια νοσηρή κατάσταση, κλονίζοντας την εμπιστοσύνη των πολιτών απέναντι στο κράτος.
Αν ζούσε ο γέρος της Δημοκρατίας ο Γεώργιος Παπανδρέου θα αναρωτιόταν και σήμερα, ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο; Και το λέω, γιατί νωρίτερα ο συνάδελφός μου κ. Αϊβαλιώτης σας ανέφερε ορισμένα που συμβαίνουν σήμερα στον τόπο μας, σε σχέση με τη διακυβέρνηση της χώρας και που αφορούν κάτι απλό, τις αρμοδιότητες των Υπουργών που δεν τις έχετε ξεκαθαρίσει.
Ο Γεώργιος Παπανδρέου αν ζούσε, φοβάμαι ότι θα έλεγε και σήμερα ότι κατέστητε η χλεύη των αντιπάλων σας. Είστε ευάλωτοι. Ό,τι πράττετε, το πράττετε με τέτοιο τρόπο, ώστε να φέρνει καταστροφικά αποτελέσματα στην αγορά, στους πολίτες, στην ψυχολογία τους, στο δημόσιο που κατασπαταλά τόσα χρήματα που μόλις αναφέρθηκαν από το συνάδελφό μου για πράγματα απίθανα και απίστευτα. Σας συμβουλεύουν φοβάμαι άνθρωποι που δείχνουν να έχουν έρθει από άλλο πλανήτη. Τους ρωτήσατε ποτέ αν ξέρουν τι θα πει μεροκάματο;
Γνωρίζουν τι μπορεί να σημαίνει μια ρυτίδα αγωνίας στο μέτωπο του κάθε εργαζομένου;
Οι απόφοιτοι των αμερικανικών Πανεπιστημίων, που είναι σύμβουλοί σας, παρακολουθούν περίπου έκπληκτοι όσα καταθέτουμε εδώ για τα παθήματα της καθημερινότητας και της αγωνίες της, σε μια χώρα που δέρνεται από το θράσος των καιρών και των ανεύθυνων υπευθύνων. Οι άνθρωποι είναι αλλού και φοβάμαι ότι για αυτούς οι άλλοι άνθρωποι είναι μια κουκίδα στο χάρτη της «σοφίας» τους.
Κραυγάζει από μηνών ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός, μάταια εις ώτα μη ακουόντων. Αξιοποιήστε τη δημόσια περιουσία. Κάντε κάτι για τον επαναπατρισμό των κεφαλαίων. Το ίδιο έκανε η Ιταλία και η Τουρκία και γέμισαν τα ταμεία τους με εκατομμύρια ευρώ. Δώστε κίνητρα στην οικοδομή, ρίξτε ρευστό στην αγορά. Τίποτα εσείς, εκεί στον κόσμο σας. Κι όμως, σας έχουμε προειδοποιήσει εγκαίρως και σε σχέση με την οικοδομή και με όλα όσα προανέφερα.
Το πρώτο που έπρεπε να κάνει η σημερινή Κυβέρνηση ήταν να τρέξει το ΕΣΠΑ και τον αναπτυξιακό νόμο, που τον θυμηθήκατε περίπου δέκα μήνες αφότου αναλάβατε τη διακυβέρνηση της χώρας. Την γραφειοκρατία, τις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις, που λέτε ότι θα τις πολεμήσετε και μοιάζει αυτός ο πόλεμος, που κηρύξατε, σαν τον αγώνα που έκανε ο Δον Κιχώτης, που πάλευε με ανεμόμυλους, ακριβώς γιατί δεν παίρνετε μέτρα ή τουλάχιστον δεν παίρνετε τα κατάλληλα μέτρα.
Τα στοιχεία σε σχέση με την οικονομική κατάσταση της χώρα είναι καταλυτικά. Ένα χρόνο μετά την ανάληψη της εξουσίας και το πρόγραμμα των αποκρατικοποιήσεων δεν έχει προχωρήσει. Η απορροφητικότητα του ΕΣΠΑ μόλις που άγγιξε το 11%. Η εξαιρετικά χαμηλή απορροφητικότητα απειλεί το ίδιο το μνημόνιο. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν χρέη από ληξιπρόθεσμες οφειλές που ξεπερνούν τα τριάντα δισεκατομμύρια ευρώ, τα οποία ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός αδυνατεί να εισπράξει. Και λέω ότι αδυνατεί να εισπράξει διότι καταθέτω στα Πρακτικά και τελειώνω με αυτό, κυρία Πρόεδρε, μία απάντηση που πήρα από τον Υπουργό Οικονομικών κ. Γιώργο Παπακωνσταντίνου, ο οποίος λέει ότι από το σύνολο των οφειλομένων τελών κυκλοφορίας και προστίμων που ανέρχονται στα 26 εκατομμύρια ευρώ, έχουν εισπραχθεί μέχρι σήμερα μόλις τα 7 εκατομμύρια. Τα σχόλια περιττεύουν.
(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Άγγελος Κολοκοτρώνης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)
Ευχαριστώ.

Κατά την δευτερολογία του ο κ. Κολοκοτρώνης ανέφερε:

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Θα ήθελα να αντιπαρέλθω αυτά που ανέφερε ο αξιότιμος κύριος Υπουργός περί λαϊκισμού. Κάνοντας, όμως, εδώ έναν πρόχειρο υπολογισμό κατέληξα στο ότι το 1980 ο κύριος Υπουργός πρέπει να ήταν τεσσάρων ετών κι εγώ είκοσι έξι ετών. Γι’ αυτό μπορώ να του δώσω μία πληροφορία, ότι δηλαδή το ΠΑΣΟΚ ήταν εκείνο που γέννησε το λαϊκισμό στη νεότερη πολιτική μας ιστορία. Επομένως, μην το αποδίδει σε εμάς.
Εν πάση περιπτώσει, τώρα έχω τη διάθεση να δείξω στον κύριο Υπουργό τι λαϊκισμό αποπνέουν οι αριθμοί.
Θα αναφερθώ στα θέματα της Υγείας:
Το χρέος των δημοσίων νοσοκομείων, κύριε Πρόεδρε, έκλεισε στα 5,6 δισεκατομμύρια το 2009, ενώ το πρώτο 8μηνο του 2010, παρά τις πολυδιαφημιζόμενες παρεμβάσεις της Κυβέρνησης, το χρέος αυξήθηκε κατά 1 δισεκατομμύριο ευρώ. Ιδού ο λαϊκισμός των αριθμών!
Στα φάρμακα τώρα, ο τζίρος είναι 10 δισεκατομμύρια, ενώ υπολογίζεται ότι το 30% με 40%, δηλαδή 3 δισεκατομμύρια έως 4 δισεκατομμύρια ευρώ, είναι από υπερτιμολογήσεις, πολυφαρμακεία και μίζες. Δηλαδή, τα χρήματα που εξοικονομήθηκαν από τις περικοπές μισθών, επιδομάτων και συντάξεων δεν έφτασαν να καλύψουν τις μίζες και τις υπερτιμολογήσεις των κυκλωμάτων που δρουν ακόμη στο χώρο της Υγείας.
Θα αναφέρω ορισμένα άλλα στοιχεία, τα οποία είναι εξόχως σημαντικά. Και θα ήθελα ειλικρινά, κύριε Υπουργέ, να τα λάβετε σοβαρά υπόψη σας, αν δεν τα γνωρίζετε ήδη.
Σύμφωνα με τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Αναπτύξεως η παραοικονομία ανέρχεται στο 29% επί των συνολικών δαπανών της Υγείας. Άρα, η Ελλάδα, κύριε Πρόεδρε, δαπανά για την Υγεία το 12,9% επί του Ακαθαρίστου Εθνικού Προϊόντος, κατέχοντας τη δεύτερη θέση παγκοσμίως κάτω από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και μπροστά από την Ελβετία. Με τόσα χρήματα που δαπανώνται στο χώρο της Υγείας, θα έπρεπε το επίπεδο των παρεχομένων υπηρεσιών να ήταν άριστο.
Αυτό και μόνο το τελευταίο στοιχείο -τουλάχιστον το τελευταίο- είμαι βέβαιος –γιατί είστε νέος Υπουργός και πιστεύω ότι θα αποδειχθείτε και ικανός- ότι θα σας προβληματίσει ιδιαιτέρως.
Σας ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ’ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
Πέμπτη 2 Σεπτεμβρίου 2010
ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΤΗΣ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ (ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ)

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ (ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού )
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει εγερθεί σήμερα στην Αίθουσα αυτή μιας τεράστιας σημασίας πολιτικό και κοινωνικό ζήτημα. Είχαμε μια βροχή καταγγελιών από τον αρμόδιο Υφυπουργό -και όχι μόνο από αυτόν- σε σχέση με τα έργα και τις ημέρες του ΕΛΓΑ.
Σας θυμίζω, ότι ο αξιότιμος παριστάμενος κύριος Υφυπουργός είπε: «Συμφέροντα εμπόδιζαν τη θεσμική λειτουργία του ΕΛΓΑ. Υπήρχαν πελατειακές σχέσεις. Υπήρχε τακτική καταχρηστικής χρηματοδότησης σε διαφόρους». Μάλιστα, δεν παρέλειψε να αναφέρει και ορισμένες περιπτώσεις κατά τις οποίες ένας μόνο αγρότης αποζημιώθηκε με ποσά όπως τριακόσιες εβδομήντα χιλιάδες ευρώ ή διακόσιες χιλιάδες ευρώ.
Ο προ ολίγου κατελθών του Βήματος Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ ο κύριος Παπουτσής είπε κατά λέξη: «Αεριτζήδες που πλούτισαν από αυτό το σύστημα». Η Νέα Δημοκρατία μίλησε για προβλήματα αξιοπιστίας του ΕΛΓΑ.
Κατόπιν όλων αυτών των καταγγελιών θέλω να ρωτήσω: Η υπεύθυνη Κυβέρνηση απέναντι σε όλα αυτά τί κάνει; Είναι μια κυβέρνηση που βλέπει από μπροστά της τα σκάνδαλα να περνούν και μένει σε αυτό, στον καταγγελτικό της λόγο;
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ειλικρινά επιθυμώ η χώρα μου να έχει μια σοβαρή και υπεύθυνη κυβέρνηση. Και μια σοβαρή και υπεύθυνη κυβέρνηση, κύριε Υπουργέ, θα έπρεπε όλα αυτά που αναφέρθηκαν σήμερα στην ιερή αυτή Αίθουσα του Κοινοβουλίου να κατατεθούν στον αρμόδιο εισαγγελέα. Διότι δεν αρκούν οι πολύ σωστές πρωτοβουλίες του Πρωθυπουργού σε σχέση με τα ζητήματα διαφάνειας. Δεν αρκούν οι λεκτικές κορώνες για την υπεράσπιση της διαφάνειας και την καταπολέμηση της διαφθοράς.
Χρειάζεται να έχετε το πολιτικό θάρρος, το οποίο προσωπικώς πιστεύω ότι το έχετε, να τα καταγγείλετε όλα αυτά στον αρμόδιο Εισαγγελέα, ώστε να ξεκαθαριστεί η «κόπρος του Αυγεία», ώστε να μην υπάρχει στην κοινωνία η αίσθηση ότι, ξέρετε, είναι κάτι συνηθισμένο, το λένε συνεχώς στην Βουλή ότι υπάρχουν σκάνδαλα, ότι υπάρχουν ατασθαλίες και μετά μπορούμε και κοιμόμαστε με τη συνείδησή μας ήσυχη.
Πιστεύω ότι θα το πράξετε, γιατί το πολιτικό σύστημα θα πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι δεν μπορεί να αρκείται μόνο στις καταγγελίες και στις λεκτικές αναφορές. Τώρα είναι η ώρα για σας του μεγάλου «ναι» και του μεγάλου «όχι». Πείτε στην ελληνική κοινωνία ότι πράγματι, δεν δεχόμαστε καμία παρατυπία σε κανέναν οργανισμό και θα πληρώσουν οι υπεύθυνοι. Δεν θα πληρώσει πάλι ο ελληνικός λαός όλα όσα έχουν ήδη καταγγελθεί σε σχέση με τον ΕΛΓΑ. Θα πρέπει να τα πληρώσουν εκείνοι που ζημίωσαν τον ΕΛΓΑ και τον ιδρώτα του ελληνικού λαού. Νομίζω ότι αυτή είναι μια υπεύθυνη και ορθή στάση μιας υπεύθυνης Κυβέρνησης, την οποία επιθυμούμε να έχουμε όλοι ως Έλληνες.
Έρχομαι σε ένα άλλο ζήτημα σε σχέση με την τροπολογία, η οποία βέβαια όπως είπε ο εξαίρετος συνάδελφός μου, ο κύριος Ροντούλης, αποτελεί αιτία πολέμου για μας, casus belli όπως συνηθίζουμε να λέμε. Η κυρία Υπουργός προσπάθησε να αλλάξει την επίμαχη παράγραφο 3 του άρθρου 15, η οποία έλεγε: «Αν τα πραγματικά εισπραχθέντα έσοδα δεν επαρκούν για την καταβολή του υπολοίπου των αποζημιώσεων, αυτές περικόπτονται αναλογικά με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΛΓΑ» και αντ’ αυτού είπε ότι αυτές προσαρμόζονται αναλόγως με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΛΓΑ.
Λοιπόν, δεν θέλω να είμαι οξύς, ούτε θέλω να είμαι τόσο φωνακλάς, αλλά πάντως σε ζητήματα που αφορούν την ελληνική γλώσσα, επειδή όλοι έχουμε μια ευαισθησία, ας μην κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας. Η κυρία Υπουργός άλλαξε μία λέξη προσπαθώντας κάτω από τη λέξη αυτή να κρύψει μια σκληρή πραγματικότητα και η σκληρή πραγματικότητα είναι ότι λέτε στους αγρότες: «Αν έχω χρήματα, θα σας δώσω». Αυτό είναι το ζητούμενο και αυτό είναι το επίμαχο άρθρο που ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών, κυρία Υπουργέ, ακόμα και από δικά σας στελέχη, του κυβερνώντος κόμματος, που μάταια, ουσιαστικά σας εκλιπαρούσαν μέχρι την τελευταία στιγμή να αποσύρεται αυτό το επίμαχο άρθρο.
Και αν με πλειοψηφία πέντε μόλις ψήφων πήρατε το «ναι», θέλω να γνωρίζετε και πιστεύω ότι το καταλαβαίνετε πολύ καλά ότι αυτές οι πέντε ψήφοι που πήρατε σε αντιστοιχία προς την κοινωνία, προς το κοινό λαϊκό αίσθημα, δεν έχουν παρά μηδενική αξία. Διότι κοινοβουλευτική πλειοψηφία και ο φόβος των διαγραφών υποχρέωσε τα στελέχη σας να πούνε «ναι». Αυτό δεν σημαίνει ότι ο ελληνικός λαός σας λέει «ναι» απέναντι σε ένα τέτοιο νομοσχέδιο, το οποίο καταργεί ουσιαστικά τον κοινωνικό χαρακτήρα αυτής της ίδιας της πολιτείας.
Θα σας παρακαλέσω, έστω και την υστάτη στιγμή, αν έχετε –που πιστεύω ότι το έχετε- το πολιτικό θάρρος, να αποσύρετε τουλάχιστον αυτή την επίμαχη παράγραφο 3 του άρθρου 15.
Σας ευχαριστώ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
Τετάρτη 1 Σεπτεμβρίου 2010
ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΤΗΣ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΤΙΟΤΗΤΑΣ (ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ)

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ (ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού)
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μου έκανε εξαρχής εντύπωση το γεγονός ότι η Κυβέρνηση επιχειρεί να στηρίξει την προστασία και ασφάλιση της αγροτικής δραστηριότητας στο τυμπανιαίο πτώμα του ΕΛΓΑ. Και το χαρακτηρίζω έτσι, γιατί ο αξιότιμος εισηγητής της Πλειοψηφίας μεταξύ άλλων στην εισήγησή του ανέφερε ότι ο ΕΛΓΑ είναι απαξιωμένος και καταχρεωμένος. Και είπε την αλήθεια. Και αναρωτήθηκα πώς είναι δυνατόν να στηριχθεί σε αυτόν τον οργανισμό η Κυβέρνηση για να οικοδομήσει ό,τι περιλαμβάνει το σχέδιο νόμου.
Αναρωτήθηκα πώς θα το κάνει. Βέβαια, η αξιότιμη κυρία Υπουργός την τελευταία στιγμή έστω έφερε μία τροπολογία στην οποία αναφέρεται ότι η Κυβέρνηση καλύπτει όλα τα χρέη του ΕΛΓΑ. Και επειδή διέκρινα στον τρόπο με τον οποίο διατύπωνε την τροπολογία, ένα είδος οίησης και αν δεν είναι έτσι ζητώ συγγνώμη εκ των προτέρων, θέλω να της πω ότι δεν πληρώνει η Κυβέρνηση τον ΕΛΓΑ. Τα χρήματα αυτά που θα καταθέσετε είναι χρήματα του ελληνικού λαού. Και τα χρήματα του ελληνικού λαού θα πρέπει να είναι αναμμένο κάρβουνο στα χέρια σας, όταν τα διαθέτετε με αυτόν τον τρόπο. Και τη στιγμή που έχει καταγγελθεί ότι υπήρξε κακοδιαχείριση στον ΕΛΓΑ, σας ερωτώ μήπως σκέφτεστε να ενεργοποιήσετε το νόμο εκείνο που λέει ότι θα πρέπει να καταλογιστούν οι ζημίες σε αυτούς οι οποίοι είναι υπαίτιοι και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό, ώστε να υπάρξει και δήμευση των περιουσιών τους, ώστε τη ζημιά να την πληρώσουν εκείνοι που την προκάλεσαν και όχι ο ελληνικός λαός; Είναι ένα ερώτημα στο οποίο θα μπορούσατε να απαντήσετε, εάν έχετε την καλοσύνη.
Πώς, λοιπόν, θα τον εξυγιάνετε; Με την τροπολογία που καταθέσατε.
Από την άλλη μεριά, η Νέα Δημοκρατία πριν καν από την τροπολογία, ζήτησε να απαλλάξετε από τα δάνεια τον ΕΛΓΑ και όλα αυτά, χαρακτήρισε το 20% που δίδετε ως μπάλωμα. Και θα ήθελα να τη ρωτήσω, άραγε ο ΕΛΓΑ κατήντησε έτσι εν μία νυκτί; Η Νέα Δημοκρατία δεν φέρει ευθύνη για το κατάντημα του τυμπανιαίου πτώματος του ΕΛΓΑ;
Πάμε στα άλλα. Μίλησε για ανάλγητο και αδιάφορο κράτος η Νέα Δημοκρατία και αναρωτιέται κανείς αν αυτό το ανάλγητο κράτος μας προέκυψε από παρθενογένεση. Ανάλγητο ήταν και επί Νέας Δημοκρατίας. Τα δύο κόμματα εξουσίας έχουν τις δικές τους ευθύνες.
Στη συνέχεια, θέλω να πω ότι θαύμασα την έκθεση ιδεών της κυρίας Υπουργού και αυτό δεν το λέω με ειρωνικό τρόπο. Ειλικρινά το θαύμασα υπό την έννοια ότι όσα προλογικά είπε στην ομιλία της, είναι ορθά. Μόνο που πιστεύω ότι απέχουν από την πράξη. Απέχουν τόσο πολύ από την πράξη, όσο είναι να αποφασίζει κανείς μέσα από το γραφείο του για τόσο σημαντικά ζητήματα και να μην γνωρίζει –επιτρέψτε μου και ας με πείτε και λαϊκιστή, αν θέλετε- πώς σπάζουν τα καπνά ξημερώματα στις Σέρρες οι καπνοπαραγωγοί. Αναρωτήθηκε μια και μιλάμε για καπνοπαραγωγούς, το Υπουργείο γιατί εξαφανίστηκαν από την Ελασσόνα οι καπνοπαραγωγοί; Ακριβώς, γιατί ο τρόπος με τον οποίο αποζημιώνονταν δεν τους συνέφερε πλέον να συνεχίσουν την εργασία τους.
Εγώ δεν κατηγορώ τις καλές προθέσεις και θέλω να τις αναγνωρίσω. Αλλά προσέξτε λίγο, στο άρθρο 15, παράγραφος 3 και 5, αναφέρεται, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η εξής φράση και για τους ασκούμενους την ελληνική, για να καταλαβαίνουμε περί τίνος πράγματος μιλάμε, διαβάζω: Αν τα πραγματικά εισπραχθέντα έσοδα δεν επαρκούν για την καταβολή του υπολοίπου των αποζημιώσεων, αυτές περικόπτονται αναλογικά με απόφαση του διοικητικού συμβουλίου του ΕΛΓΑ. Τι τους λέτε; Θα σας αποζημιώσω, αν τελικά έχω χρήματα. Και αν δεν είναι έτσι, πείτε μου πώς είναι επιτέλους, για να ξέρουμε και τι διαβάζουμε.
Γενικότερα θέλω να πω ότι η Κυβέρνηση φέρνει το νομοσχέδιο αυτό σε μία περίοδο κατά την οποία είναι διαπιστωμένο ότι η ίδια πάσχει από κρίση αξιοπιστίας, όπως από κρίση αξιοπιστίας πάσχει, βέβαια, και το πολιτικό μας σύστημα. Η Κυβέρνηση δεν έχει φέρει μόνο ένα καταστροφικό για την αγορά, για τους επιχειρηματίες, φορολογικό σύστημα. Έχει ποινικοποιήσει ουσιαστικά την επιχειρηματικότητα. Αφήνει ουσιαστικά ακάλυπτο τον αγρότη και κατατέθηκε εδώ και από συναδέλφους της Συμπολίτευσης. Τώρα, άκουσα τον κυβερνητικό εκπρόσωπο χθες ότι θα αρχίσει η Κυβέρνηση να φορολογεί τους πολύ πλούσιους, αφού στέγνωσε από χρήμα όλη τη μεσαία τάξη, τους συνταξιούχους και τους μισθωτούς, τώρα σκέφτηκε κάπως αργά, να φορολογήσει εκείνους που έπρεπε να φορολογήσει εξ αρχής.
Άλλωστε, δεν μπορεί κανείς να έχει εμπιστοσύνη σε όσα κατατίθενται κάθε φορά εδώ, γιατί υπάρχει και μία ανασφάλεια στους ίδιους τους Υπουργούς. Η ίδια η Κυβέρνηση είναι κυβέρνηση υπό προθεσμία. Κατά παγκόσμια πρωτοτυπία ο Πρωθυπουργός –κάτι που δεν γίνεται ποτέ- ανακοίνωσε ανασχηματισμό. Και έτσι, λοιπόν, κανένας δεν ξέρει αν αύριο θα βρίσκεται στη θέση του, αν ας πούμε ο αξιότιμος και απουσιάζων αυτή τη στιγμή, κ. Παπουτσής, αν αύριο θα είναι Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων ή όχι, κανείς δεν το ξέρει, ή η αξιότιμη κυρία Υπουργός βρίσκεται στη θέση αυτή ή σε κάποια άλλη που της αξίζει και έτσι, συζητούμε ένα νομοσχέδιο το οποίο αύριο, αν αλλάξει ο Υπουργός, θα αλλάξει και η πολιτική του. Γιατί, δυστυχώς, στην Ελλάδα ζούμε και τα έχουμε βιώσει όλοι. Αλλάζει ο Υπουργός, αλλάζει και η πολιτική.
Ανέφερα προηγουμένως, ότι υπάρχει μία κρίση αξιοπιστίας στην Κυβέρνηση και αυτός δεν είναι ένας λόγος αντιπολιτευτικός που λέγεται έτσι, γιατί θα πρέπει να ειπωθεί. Ο ίδιος ο κυβερνητικός εκπρόσωπος μιλώντας προ ημερών είπε ότι θα προχωρήσουμε σε ένα σχήμα που θα είναι αποτελεσματικό και σύγχρονο. Με άλλα λόγια δηλαδή μας είπε ότι το σημερινό κυβερνητικό σχήμα –και δεν είναι δικά μου λόγια, ούτε παραποιώ τα λόγια άλλων- δεν είναι ούτε σύγχρονο, ούτε αποτελεσματικό. Συμφωνούμε μαζί του. Το επίσης αντιφατικό είναι να μας λέει η Κυβέρνηση ότι εμείς δεν συμφωνούμε με την πολιτική αυτή που ασκούμε, δεν είναι σύμφωνη με τις Σοσιαλιστικές μας αρχές και ιδέες, το έχει δηλώσει εξ αρχής αυτό η Κυβέρνηση. Και αναρωτιέται κανείς γιατί να έχει την απαίτηση να πιστέψουμε εμείς, οι άλλοι κομματικοί σχηματισμοί, σε κάτι που δεν πιστεύει η ίδια; Αλλάζει, λοιπόν, ο Υπουργός, αλλάζει και η πολιτική.
Τώρα μάλιστα, λέτε ότι θα αλλάξετε και το φορολογικό που ψηφίζαμε προ εβδομάδων. Και αυτό σας το είχαμε πει, τότε, ότι ψηφίζετε ένα νομοσχέδιο το οποίο θα αναγκαστείτε μέσα σε λίγες εβδομάδες να το αλλάξετε. Και αναρωτιέμαι επί ποίων τας κεφαλάς θα επιπέσει ο πέλεκυς της άδικης φορολόγησης.
Κάτι άλλο. Πώς να σας έχει εμπιστοσύνη στην Κυβέρνηση αυτή ο πολίτης, όταν άλλα λέει σήμερα και άλλα αύριο;

Παλαιότερα ας πούμε ο Υπουργός Οικονομικών έλεγε ότι η αύξηση του ΦΠΑ, σημαίνει θάνατο της αγοράς. Και τώρα το μόνο που κάνει είναι να αυξάνει κάθε φορά το ΦΠΑ, χωρίς μάλιστα να μπορεί να τον εισπράξει. Και λέω, χωρίς να τον εισπράξει, γιατί έχω εδώ και θα το καταθέσω στα πρακτικά, μία απάντηση δική του, σε ερώτηση που είχα υποβάλλει, όπου ομολογεί κατά δραματικό τρόπο ότι η πολιτεία βρίσκεται σε αδυναμία να εισπράξει τα ποσά που της οφείλονται. Λέει στην απάντηση του ο Υπουργός Οικονομικών, κ. Παπακωνσταντίνου: «Έως την 5/3/2010 το σύνολο της βεβαίωσης των οφειλομένων τελών κυκλοφορίας και προστίμων ανέρχεται στο ποσό των 26 εκατομμυρίων 878 χιλιάδων ευρώ, ενώ το συνολικό ποσό των εισπραχθέντων μέχρι την ημερομηνία αυτή, τελών και προστίμων ανέρχεται στο ποσό των 7 εκατομμυρίων 140 χιλιάδων ευρώ.
(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Άγγελος Κολοκοτρώνης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)
Δηλαδή, μας οφείλονται ως πολιτεία 26 εκατομμύρια και πλέον και εισπράξαμε μόλις τα 7. Δικαιολογημένα επομένως, δικαιούμαι να σας ρωτήσω από πού θα βρείτε τα χρήματα για να ξεχρεώσετε το τυμπανιαίο πτώμα του ΕΛΓΑ και αυτό είναι ένα ερώτημα, στο οποίο πιστεύω ότι θα απαντήσετε, γιατί τα χρήματα αυτά, όπως είπα και στην αρχή, δεν είναι δικά σας, δεν τα δίνετε εσείς. Μην πάμε στο παλιό, κυρία Υπουργέ, «κατόπιν ενεργειών μου» το πασίγνωστό. Τα χρήματα αυτά είναι του ελληνικού λαού.
Για να ολοκληρώσω, με νέες έκτακτες εισφορές σε ένα ασταθές κλίμα -τίποτα δεν είναι σταθερό- πώς θα μπορέσει να προγραμματίσει τη δουλειά του ο έμπορος, ο επενδυτής, αλλά και ο ίδιος ο αγρότης; Έχει εμπιστοσύνη ο αγρότης σε εσάς; Πιστεύει ότι αν καταστραφεί η παραγωγή του θα τον αποζημιώσετε με τον τρόπο που περιγράφετε στο νομοσχέδιο, ένα νομοσχέδιο όπου ουσιαστικά χάνει τον κοινωνικό χαρακτήρα η εξασφάλιση που πρέπει να δίδει η πολιτεία στον αγροτικό κόσμο, όπως και στις άλλες κοινωνικές τάξεις;
Σας ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ’ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
Πέμπτη 26 Αυγούστου 2010

ΜΗΤΡΩΟ ΑΓΡΟΤΩΝ ΚΑΙ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΕΩΝ

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ (ως ειδικός αγορητής του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού )
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την αίσθηση ότι η Κυβέρνηση έχασε χθες μια μοναδική ευκαιρία να αποδεχθεί όσα με ενάργεια ανέπτυξε ο Κοινοβουλευτικός μας Εκπρόσωπος κ. Άδωνις Γεωργιάδης σχετικά με τα ζητήματα της κινητροδότησης, ζητήματα τα οποία αν εφαρμοστούν –κι εμείς πιστεύουμε ότι κάποια στιγμή η ελληνική πολιτεία θα το αντιληφθεί πολύ καλά και θα τα εφαρμόσει– θα δώσουν ζωή στην αγροτική ανάπτυξη της χώρας. Τώρα εσείς γιατί δεν το αποδέχεστε;
Φοβάμαι να πω ότι οι κομματικές αγκυλώσεις από τις οποίες περιβάλλεστε είναι τέτοιες, ώστε δεν σας επιτρέπουν να έχετε ούτε έμπνευση ούτε και προοπτική σε όσα σχεδιάζετε. Το Μητρώο Αγροτών ως όρο το αποδέχονται όλοι. Μόνο που εσείς, η Κυβέρνηση, αντί για μητρώο το κάνατε Μυρτώο Πέλαγος.
Επειδή νομίζω ότι έχουν εξαντληθεί τα ζητήματα, αφού έχουν αναλυθεί από άλλους συναδέλφους του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού κατά πολύ καλύτερο τρόπο, θα αναφερθώ σε ορισμένα σημεία μόνο και με την αίσθηση ότι αυτή η Κυβέρνηση δεν ακούει. Παρ’ όλα αυτά εμείς με σοβαρότητα και υπευθυνότητα θα καταθέσουμε και τις απόψεις μας σ' αυτό το επίπεδο, μήπως και κάποια έκλαμψη στην κυβερνητική πλευρά αντιληφθεί ότι θα πρέπει να αλλάξει ρότα εάν θέλει να δώσει ζωή στην αγροτική ανάπτυξη της χώρας.
Κύριε Πρόεδρε, στο άρθρο 1 δεν έχουμε κάποιες ιδιαίτερες παρατηρήσεις, διότι είναι τόσο γενικού περιεχομένου και αναφέρεται στη βασική κυβερνητική στόχευση και στο σκοπό του Μητρώου Αγροτών και Αγροτικών Εκμεταλλεύσεων. Αναφέρεται σε αυτονόητα πράγματα και μάλιστα σε θεωρητικό επίπεδο.
Στο άρθρο 2, εμείς εκφράσαμε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τη διαφωνία μας. Θεωρούμε ότι πρέπει να υπάρξει μια κλιμάκωση και μια κατηγοριοποίηση αυτού που λέμε: «επαγγελματίας αγρότης». Συγκεκριμένα κάναμε λόγο: για τον απασχολούμενο κατ’ αποκλειστικότητα αγρότη, για τον αγρότη κύριας απασχόλησης και τον αγρότη μερικής απασχόλησης. Αυτοί οι ορισμοί από πίσω τους θα έχουν μία πρόβλεψη ευεργετημάτων, μια κινητροποίηση, όπως είπε ο κ. Γεωργιάδης σωστά χθες, που δεν βλέπουμε να υπάρχουν, ούτε τα δέχεστε, όπως άλλωστε στην παρέμβασή της ανέφερε η κυρία Υπουργός, μπερδεύοντας όλα αυτά που είπαμε με τις επιδοτήσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Άλλο το ένα άλλο το άλλο.
Βεβαίως, ακούσατε και τον κ. Λιόλιο της ΟΚΕ, που είπε ότι αυτή θα ήταν η άριστη λύση. Ρωτάμε, γιατί δεν μπορεί να γίνει η κατηγοριοποίηση αυτή που θα επιλύσει τα σημαντικότερα προβλήματα της αγροτικής τάξης στη χώρα μας; Απάντηση ουσιαστικά δεν έχουμε πάρει, γιατί δεν έχετε τι να απαντήσετε. Βρεθήκατε προφανώς ανέτοιμοι. Αντί σαν έτοιμοι από καιρό, όπως λέει ο ποιητής, εσείς βρεθήκατε ανέτοιμοι από καιρό.
Όσον αφορά την παράγραφο αβ΄ που αναφέρεται στο κριτήριο κατά 30% του συνολικού ετήσιου χρόνου εργασίας, εμείς θεωρούμε ότι πρέπει να διαγραφεί. Στην παράγραφο ββ΄ αναφέρεται το εξής: «Προμηθεύεται ως ιδιοκτήτης επαγγελματικού αλιευτικού σκάφους» και θα έπρεπε να προστεθεί «ή σπογγαλιευτικού». Επίσης λέει ότι: «προμηθεύεται καύσιμα θαλάσσης για την κίνηση του σκάφους του κάθε τρία χρόνια». Εδώ προφανώς πρόκειται περί αβλεψίας. Θα πρέπει να γίνει μία φορά κάθε τρεις μήνες.
Σε σχέση τώρα με τον ορισμό της αγροτικής εκμετάλλευσης, θέλω να πω ότι ο ορισμός αυτός -εκτός από το άρθρο 8 που κάποιος συνάδελφος είπε ότι είναι η καρδιά του νομοσχεδίου σας- για μας είναι μια δεύτερη καρδιά. Τον ορισμό της αγροτικής εκμετάλλευσης εμείς τον βρίσκουμε προβληματικό.
Λέτε ότι στις δραστηριότητες της αγροτικής εκμετάλλευσης περιλαμβάνεται, εκτός από την παραγωγή των προϊόντων, η αποθήκευση, η τυποποίηση, η συσκευασία και η εν γένει τοποθέτηση μέχρι και του σταδίου της χονδρικής και λιανικής πώλησης.
Εδώ υπάρχει μια αοριστολογία αποκλειστικά των προϊόντων που παράγει ήδη η αγροτική εκμετάλλευση, καθώς και η πρώτη χωρική μεταποίηση. Επίσης λείπει παντελώς η έννοια της μεταποίησης. Αυτό είναι θεμελιώδες. Το ζητούμενο είναι εάν θα έχουμε μία καθετοποίηση της αγροτικής δραστηριότητας και παραγωγής στην ίδια την αγροτική εκμετάλλευση.
Επίσης, λέτε ότι τα αγροτικά προϊόντα είναι τα προϊόντα της υδατοκαλλιέργειας, της δασοπονίας, της θυραματοπονίας και των κάθε είδους εκτροφών. Σας ερωτώ: Τα γουνοφόρα ζώα της Καστοριάς περιλαμβάνονται στα αγροτικά προϊόντα; Θα πρέπει να δώσετε μια απάντηση, την οποία περιμένουν οι πολίτες της Καστοριάς και της ευρύτερης περιοχής.
Στο άρθρο 3, που αφορά τη διαδικασία εγγραφής, πρέπει να υπάρξει κατά την άποψή μας μία παράγραφος που να λέει ότι εφόσον είναι ένα αναπτυξιακό εργαλείο το μητρώο, ο καθένας που εγγράφεται δεν θα καταβάλει ούτε ένα ευρώ. Δεν θα υπάρχει καμμιά επιβάρυνση των εγγραφομένων στο μητρώο και αυτό πρέπει να το αναγράψετε με σαφή τρόπο.
Επίσης, από τον συνάδελφο κ. Μπεκίρη στην επιτροπή ετέθη το εύλογο ερώτημα εάν θα έχει κυρώσεις αυτός που επιθυμεί να μην εγγραφεί. Πρέπει να υπάρξουν καθορισμένα ευεργετήματα επί των οποίων θα υπάρξουν κυρώσεις εάν κάποιος δεν εγγραφεί. Άρα, εφόσον δεν υπάρχουν οριοθετημένα και καθορισμένα ευεργετήματα, αναρωτιέται ο καθένας για ποιες κυρώσεις κάνουμε λόγο.
Στο άρθρο 4 αυτό που θα πω ισχύει και για το άρθρο 6. Στην παράγραφο 1 του άρθρου 4 αναφέρεται «με απόφαση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων η Υπηρεσία του Υπουργείου» και στο άρθρο 6 αναφέρεται «με απόφαση του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, διαχείριση και εποπτεία μητρώου. Το ζήτημα της ενημέρωσης και της επικαιροποίησης του Μητρώου πρέπει να ρυθμίζεται από τις διατάξεις του σχεδίου νόμου». Αυτό είναι ένα πολύ σοβαρό ζήτημα και εσείς το αφήνετε σε μία μελλοντική υπουργική απόφαση.
Το άρθρο 8 αναφέρθηκε ότι είναι η καρδιά του νομοσχεδίου. Η εξουσιοδοτική όμως διάταξη καταδεικνύει με τον πλέον σαφή τρόπο ότι είναι άκαρδο νομοσχέδιο.
Κύριε Υπουργέ, μας φέρνετε ένα νομοσχέδιο και ζητάτε μία εξουσιοδοτική διάταξη που είναι όλο το νομοσχέδιο.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Αν έχετε τριάντα δευτερόλεπτα ανοχής, κύριε Πρόεδρε, τελειώνω.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): Συνεχίστε.
ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Θα πρέπει να υπάρξει μία σχετική προεργασία και να μιλήσουμε για το αγροτικό εισόδημα και για άλλα σοβαρά ζητήματα.
Υπάρχουν και άλλα οξυμένα προβλήματα, τα οποία επιζητούν λύση. Ένα από τα πλέον σοβαρά είναι το ζήτημα των τιμών και πιστεύω ότι θα έπρεπε να γίνει πολύ ευρύτερη συζήτηση για τα θέματα αυτά που αφορούν την καρδιά της ανάπτυξης της χώρας, τους αγρότες, την αγροτική πολιτική.
Τέλος, να σας πω ότι καταψηφίζουμε όλα τα άρθρα του νομοσχεδίου για τους λόγους που έχουν ήδη αναλυθεί από τους συναδέλφους που μίλησαν πριν από εμένα και για όσα πρόλαβα να καταθέσω από αυτό το Βήμα.
Σας ευχαριστώ.

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ
ΙΓ’ ΠΕΡΙΟΔΟΣ

Τετάρτη 25 Αυγούστου 2010
ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΠΕΡΙΗΓΗΤΙΚΩΝ ΠΛΟΩΝ ΑΠΟ ΠΛΟΙΑ ΜΕ ΣΗΜΑΙΑ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ (ΑΡΣΗ ΚΑΜΠΟΤΑΖ) επί των άρθρων

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ξεκινήσω από το σχέδιο της σύμβασης, το οποίο κατέθεσε η κυρία Υπουργός λίγα λεπτά πριν από τα μεσάνυχτα, χθες -ενώ το περιμέναμε επί εβδομάδες- διότι θεωρούμε ότι είναι βασικό στοιχείο ενός σχεδίου νόμου, το οποίο θα έπρεπε να συμπεριλάβει και τα ζητήματα της σύμβασης, διότι αυτή η σύμβαση ρυθμίζει θέματα τα οποία είναι καίριας σημασίας. Αλλά, ώδινεν όρος και έτεκεν μυν. Τί παρατηρούμε; Παρατηρούμε μία απόλυτη προχειρότητα. Και κάποιος που δεν έχει εμπειρία από συμβάσεις καταλαβαίνει πολύ καλά ότι αυτό το κείμενο είναι γραμμένο «στο γόνατο».
Ήδη χθες ο κ. Γεωργιάδης σας ανέφερε ότι στο άρθρο 4 περιλαμβάνεται μία ρύθμιση που λέει ότι ο Υπουργός μπορεί να αναπροσαρμόζει το ύψος της εισφοράς, χωρίς καμμία χρονική αναφορά. Δηλαδή, σήμερα υπογράφεται η σύμβαση και αύριο, κατά τη σύμβαση αυτή, ο εκάστοτε αρμόδιος Υπουργός για τα θέματα αυτά μπορεί να αναπροσαρμόσει με μεγάλη ευχέρεια το ύψος της εισφοράς. Αυτό σημαίνει ότι κανένα σταθερό καθεστώς δεν υπάρχει σε ό,τι αφορά την άλλη πλευρά που θα κληθεί να υπογράψει. Και επίσης, σημαίνει –όπως είπα νωρίτερα- προχειρότητα.
Να πάμε στο άρθρο 5, όπου πουθενά δεν αναφέρεται ότι είναι υποχρεωτικό να προσλαμβάνει Έλληνες ναυτικούς, εκείνος που έχει την ευθύνη της εκτέλεσης της κρουαζιέρας –δηλαδή, το άλλο μέρος- παρά μόνο τονίζεται ότι η εταιρεία δηλώνει πως επιθυμεί να έχει Έλληνες ναυτικούς, χωρίς να αναφέρεται εδώ ποιους και πόσους. Δεν έχει καμμία υποχρέωση, επομένως. Μπορεί εύκολα να σας απαντήσει ότι δεν επιθυμώ να περιλάβω στο πλήρωμά μου Έλληνες ναυτικούς. Δεν υπάρχει καμμιά απολύτως δέσμευση.
Τέλος, εντύπωση μου προξένησε το γεγονός ότι στο άρθρο 6 αναφέρετε πως η εταιρεία δύναται να υποβάλει προς το Υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας προτάσεις για την περαιτέρω βελτίωση των λιμενικών υποδομών, τις οποίες χρησιμοποιεί κ.λπ..
Δεν θέλω να χρησιμοποιήσω κάποιον βαρύ όρο που έχω σημειώσει εδώ, αλλά μου φαίνεται ότι περιγράφετε εδώ μία κατάσταση υπερβολικής αβρότητας. Δηλαδή, μπορεί να έρχεται ο οποιοσδήποτε πλοιοκτήτης και να μας δίνει συμβουλές ή να μας κάνει προτάσεις για το πώς θα βελτιώσουμε τις λιμενικές και άλλες υπηρεσίες. Αυτή η γαλατική ευγένεια, μου φαίνεται έρχεται σε αντίθεση, αν κανείς αναλογιστεί ότι από τη μία πλευρά έχουμε την ελληνική πολιτεία και από την άλλη κάποιον που θέλει να συνεργαστεί μαζί της και εσείς του λέτε: «Ελάτε να μας πείτε τι να κάνουμε». Καταργείτε, δηλαδή, όλες τις ελληνικές υπηρεσίες που γνωρίζουν πολύ καλά τί ζητούν και τί απαιτείται να γίνει στα ζητήματα αυτά και ζητάτε από ξένους να σας συμβουλέψουν τί να κάνετε. Αν δεν είναι γαλατική ευγένεια, είναι –λυπάμαι που το λέω- δουλικότητα.
Στο άρθρο 1 –που και ο κ. Βορίδης χθες σας είπε ότι ανέγνωσε ορθά, κατά την άποψή του -και είναι γνωστό ότι αναγιγνώσκει πολύ ορθά τουλάχιστον τα νομικά, όπως και τα άλλα κείμενα- λέτε ότι με τη σύμβαση αυτή ρυθμίζονται θέματα και μεταξύ άλλων λέτε στο γγ’ «η διενέργεια επενδύσεων στη χώρα από τις συμβαλλόμενες εταιρείες». Αυτό είναι ο απόλυτος ορισμός της αοριστίας. Λέτε «υποχρεούται»; Λέτε «επιθυμεί»; Δεν λέτε τίποτα. Το περιλαμβάνετε εδώ έτσι, προς άγραν ίσως εντυπώσεων. Τουλάχιστον εμείς έτσι θα το βλέπαμε στη δημοσιογραφική οικογένεια.
Ειδικότερα τώρα, να σας πω ότι στο άρθρο 1 παράγραφος α’ θεωρούμε ότι η παρατήρηση που έγινε για να εφαρμοστεί η αρχή της αμοιβαιότητας πάσχει νομοτεχνικά. Για παράδειγμα, αν μια τρίτη χώρα έχει συμφωνία αμοιβαιότητας με τη Γαλλία μπορεί να επικαλεστεί ακριβώς τη διατύπωση του άρθρου 1 παράγραφος α΄ και να πει ότι έχει συμφωνία με κράτος–μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου.
Άρα εδώ πρέπει να αποσαφηνιστεί -ίσως με το να μπει η φράση «οποιουδήποτε κράτους-μέλους» ή «κάθε κράτους-μέλους»- ότι συμπεριλαμβάνονται όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου. Νομίζω ότι είναι πάρα πολύ απλό και θα γίνει αποδεκτή η παρατήρηση αυτή, που διατυπώθηκε και από άλλες πτέρυγες.
Λέω ότι θα γίνει αποδεκτή, αλλά δεν το πολυπιστεύω, γιατί αυτή η Κυβέρνηση έμαθε να μην ακούει και όποιος δεν ακούει χαρακτηρίζεται κάπως, που δεν θέλω να το πω εδώ. Εγώ πιστεύω ότι ο έξυπνος άνθρωπος τους ακούει όλους και τελικά παίρνει τις αποφάσεις του. Το έλεγε και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης: «Να τους ακούς όλους, αλλά από την αρχική σου σκέψη να μη βγαίνεις ποτέ».
Στο άρθρο 1 παράγραφος β΄ υπάρχει η εξής έκφραση: «ο λιμένας της οριστικής αποβίβασης των επιβατών είναι ο αφετήριος λιμένας». Και καταλήγοντας, θέλω να κάνω ένα ρητορικό ερώτημα ή αν θέλετε και μη ρητορικό. Στα ελληνικά λιμεναρχεία έχουν τον τεχνολογικό εξοπλισμό, προκειμένου να γίνεται πράξη η πρόνοια αυτού του νόμου; Μπαίνει κάποιος σ’ ένα κρουαζιερόπλοιο το οποίο κάνει τη διαδρομή Πειραιάς-Μύκονος-Σαντορίνη-Ηράκλειο και κατεβαίνει στη Μύκονο. Ποιος θα τον βρει; Υπάρχει τέτοια πρόνοια αναβάθμισης των τεχνολογικών ελέγχων; Το είπαμε και χθες. Ουδεμία υποδομή υπάρχει και μου θυμίζετε τους Αβδηρίτες που έχτιζαν βρύσες πριν ακόμη ανακαλύψουν ότι υπάρχει στην περιοχή τους νερό.
Σας ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ
Τρίτη 24 Αυγούστου 2010

ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΠΕΡΙΗΓΗΤΙΚΩΝ ΠΛΟΩΝ ΑΠΟ ΠΛΟΙΑ ΜΕ ΣΗΜΑΙΑ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ (επί της αρχής)

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ (ως ειδικός αγορητής του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού).
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου να πω εισαγωγικά ότι υπάρχει μία παρεξήγηση. Η σημερινή Κυβέρνηση πιστεύει ότι φέρνοντας με τη «σέσουλα» σχέδια νόμου στο ελληνικό Κοινοβούλιο, λύνει τα προβλήματα της χώρας. Το μεν Κοινοβούλιο κατά τρόπο ενδελεχή και εξονυχιστικό ασχολείται με τα ζητήματα που τίθενται εδώ, όταν όμως έρχεται η ώρα η εκτελεστική εξουσία να εφαρμόσει τους νόμους, οι νόμοι αυτοί δεν εφαρμόζονται. Δεν αναφέρομαι μόνο σε πρόσφατα παραδείγματα.
Το ζήτημα δεν είναι να ψηφίζει κανείς νόμους, αλλά να τηρούνται. Καλός νόμος, λένε οι νομικοί, είναι αυτός που καλώς εκτελείται, που καλώς εφαρμόζεται.
Μέχρι τώρα είδαμε ότι η σημερινή Κυβέρνηση δεν μπορεί να εφαρμόσει το νόμο, όταν υπάρχουν κρίσιμα ζητήματα μπροστά της. Όταν λέμε «να εφαρμόσει το νόμο» -να επιβάλει, δηλαδή, το κράτος του νόμου, προς άρσιν παρεξηγήσεων- εννοούμε ότι θα πρέπει να περιφρουρήσει αυτήν την ίδια τη δημοκρατία. Να καταστήσει, δηλαδή, σαφές σε όλους ότι το δικαίωμα του ενός σταματάει εκεί που αρχίζει το δικαίωμα του άλλου. Αυτό είναι μία γενικώς παραδεκτή αρχή, ανεξάρτητα από τις όποιες διαφορές μπορεί να έχουν μεταξύ τους οι κομματικοί σχηματισμοί.
Άκουσα, κυρία Υπουργέ -και αναφέρομαι σε εσάς με σεβασμό- στην επιτροπή να λέτε ότι δεν αργήσατε. Το δηλώσατε και στον Τύπο, αν δεν κάνω λάθος. Νομίζω ότι η Κυβέρνηση άργησε, κατά τρόπο δραματικό, στο τέλος της καλοκαιρινής περιόδου να φέρει ένα νόμο, ο οποίος είναι προφανές ότι δεν μπορεί να εφαρμοστεί παρά για λίγες ημέρες, εντός του λήγοντος έτους.
Άκουσα επιτρέψτε μου να αναφερθώ λίγο σ' αυτό- σήμερα, τον Κυβερνητικό Εκπρόσωπο να λέει ότι η Κυβέρνηση προτίθεται να προχωρήσει στη συγκρότηση ενός πιο σύγχρονου και αποτελεσματικού κυβερνητικού σχήματος. Παραδέχεται, δηλαδή, ότι ούτε αποτελεσματικό είναι το παρόν κυβερνητικό σχήμα, ούτε και συμβαδίζει με τις απαιτήσεις των καιρών. Συμφωνούμε μαζί του.
Συνεχίζοντας, θα πρέπει να πω ότι εμείς ελπίζαμε πως με το νομοσχέδιο αυτό θα δίνατε μία λύση σ’ ένα καίριο ζήτημα που απασχολεί τη χώρα. Μάλιστα, με πολύ καλές προθέσεις ξεκινώντας, πιστεύαμε ότι ανοίγουν οι αγορές, μόνο που αν κανείς δει με ιδιαίτερη προσοχή τα διαλαμβανόμενα στο νομοσχέδιο, παρατηρεί ότι υπάρχουν ζητήματα, τα οποία οδηγούν σε αδιέξοδα.
Επανερχόμενος στο ζήτημα που έθιξα νωρίτερα, θα ήθελα να πω ότι από την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία από το 1981 μέχρι σήμερα, έχουν παραχθεί εκατόν σαράντα τρεις χιλιάδες νόμοι, υπουργικές αποφάσεις, πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, προεδρικά διατάγματα.
Χαρακτηριστικό είναι ότι μέσα στις πρώτες ενενήντα ημέρες διακυβέρνησης της χώρας από τον Ανδρέα Παπανδρέου είχαν ψηφιστεί εκατόν δεκατέσσερις νόμοι και εκδόθηκαν χίλια τετρακόσια προεδρικά διατάγματα.
Γιατί τα λέω αυτά; Γιατί, όπως νωρίτερα ανέφερα, δεν είναι το ζήτημα να ψηφίζονται οι νόμοι, διότι τα αποτελέσματα όλων αυτών, τα βλέπουμε μπροστά μας.
Πολύ γρήγορα σας λέω ότι τα κρατικά έσοδα είναι στο μείον 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ, η βιομηχανική παραγωγή είναι στο μείον 5,8%, η οικοδομή στο μείον 22,4%, τα ρούχα είναι στο μείον 26,1%, τα παπούτσια στο μείον 38,7%, ο τουρισμός στο μείον 20%, οι εξαγωγές στο μείον 8,8%, ενώ έχουν βάλει λουκέτα, μέχρι πρόσφατα, σαράντα πέντε χιλιάδες καταστήματα.
Επί του νομοσχεδίου τώρα, θα ήθελα να προλάβω να πω ότι στο άρθρο 1 –θα τα πούμε και αύριο στη συζήτηση επί των άρθρων- περιλαμβάνεται ρύθμιση που λέει ότι θα πρέπει να καταρτιστεί σύμβαση με την οποία θα υποχρεώνεται το αντισυμβαλλόμενο με το κράτος-μέλος στη διενέργεια επενδύσεων στη χώρα. Μάλιστα, η σύμβαση θα πρέπει να είναι μέχρι τρία χρόνια, τουλάχιστον.
Είναι αλήθεια ότι στην επιτροπή θεωρήσαμε πως υπάρχουν και θετικά σημεία. Ουσιαστικά, όμως στο τέλος, το νομοσχέδιο αυτό δεν είναι αυτό που περιμέναμε.
Θα ήθελα ειδικότερα να πω ότι αυτή η θεσμική μεταρρύθμιση πιστεύαμε πως θα φέρει θετικά αποτελέσματα, νομίζουμε, όμως, ότι δεν μπορεί να το κάνει. Θα πρέπει να υπάρξει μια συνολικότερη στρατηγική επί του ζητήματος αυτού. Με άλλα λόγια, να υπάρχει μια σφαιρικότερη αντιμετώπιση του όλου θέματος.
Θα πρέπει το όλο εγχείρημα να στηριχθεί με λιμενικές υποδομές που τώρα δεν υπάρχουν. Για να το πω απλά: «Πού πάμε ξυπόλητοι στ’ αγκάθια;». Είναι αυτονόητο ότι οι λιμενικές υποδομές είναι το προαπαιτούμενο, προκειμένου να έχουμε ορθό προγραμματισμό των αφίξεων. Δηλαδή φανταστείτε τώρα, τέσσερα έως πέντε κρουαζιερόπλοια να πάνε σ’ ένα εκ των νησιών μας. Θα μπορέσει άραγε να γίνει κανονικά η αποβίβαση; Θα επικρατήσει κομφούζιο, είναι η απάντηση.
Άρα, λοιπόν, προαπαιτούμενο είναι: Πρώτον, η ανάπτυξη των λιμενικών υποδομών. Δεύτερον, θεωρούμε –και το έχουμε καταθέσει και στην επιτροπή- ότι πολύ σημαντική δραστηριότητα, συνυφασμένη με τις κρουαζιέρες, είναι η λεγόμενη τροφοδοσία των πλοίων αυτών. Θα πρέπει να δημιουργήσουμε στην Ελλάδα ανταγωνιστικά δίκτυα τροφοδοσίας αυτών των πλοίων.
Τα πλοία αυτά δεν είναι απλά. Είναι μικρές πολιτείες, όπως καλώς γνωρίζετε. Φροντίστε, λοιπόν, να έχουμε ανταγωνιστικά δίκτυα τροφοδοσίας, τα οποία θα ενισχύουν και το εισόδημα του Έλληνα αγρότη. Τί εννοώ; Ένα μεγάλο κρουαζιερόπλοιο καταναλώνει ημερησίως δεκαπέντε έως είκοσι χιλιάδες αυγά. Φανταστείτε να μπορέσουμε να διασυνδέσουμε το κρουαζιερόπλοιο, με το αγροτικό εισόδημα, με αυτήν την αλυσίδα τροφοδοσίας και να μην έρχονται απ’ έξω οι νταλίκες με τα τρόφιμα. Αυτό θα είναι ένα τεράστιο βήμα για την ελληνική οικονομία.
Το τρίτο προαπαιτούμενο είναι ότι πρέπει να δημιουργηθεί ένα δίκτυο προβολής της χώρας ως κέντρο κρουαζιέρας. Πρέπει να αναδείξουμε νέους προορισμούς και μάλιστα να τους κάνουμε και δίκτυο, διότι έτσι θα διατηρηθεί μακροπρόθεσμα αμείωτο το ενδιαφέρον των τουριστών, που θα έρχονται στην Ελλάδα.
Αυτό πώς μπορεί να γίνει; Το έχουν κάνει άλλα κράτη: Έχουν εξειδικευμένους φορείς θαλάσσιου τουρισμού. Συμμετέχει το κράτος. Συμμετέχει η Τοπική Αυτοδιοίκηση. Συμμετέχουν οι ιδιώτες. Όλοι μαζί δημιουργούν αυτά τα προγράμματα προορισμών, προκειμένου να κινηθεί η κρουαζιέρα.
Άρα, λοιπόν, αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι προαπαιτούμενα για εμάς, αλλά δεν υπάρχουν. Μπορεί η πρόθεση να είναι αγαθή, αλλά η υποδομή που θα στηρίζει τη θεσμική μεταρρύθμιση δεν υπάρχει.
Εμείς είμαστε υπέρμαχοι, υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχουν όσα προαναφέρθηκαν. Θα μπορούσαμε να είμαστε υπέρμαχοι. Πάντως, δεν θα πρέπει να αγνοήσουμε ότι θα υπάρξουν και παράπλευρες απώλειες. Τα κρουαζιερόπλοια με ελληνική σημαία θα γίνουν λιγότερο ανταγωνιστικά, σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στο σχέδιο νόμου κατ’ ανάγκη.
Σε αυτό το κεφάλαιο που θα δημιουργηθεί, όμως, μέσω της εισφοράς, οι πόροι βασικά πρέπει να στραφούν σε αυτούς τους ανθρώπους που θα φύγουν ή θα μείνουν χωρίς δουλειά. Διότι, ο Έλληνας πλοιοκτήτης -με την ελληνική σημαία μέχρι τώρα- θα αποφασίσει να γίνει ανταγωνιστικότερος, έχοντας δίπλα του πλοία με σημαία ευκαιρίας.
Είναι γεγονός ότι θα υπάρξει ένας κλυδωνισμός. Εκεί θα πρέπει να απλώσουμε ένα δίχτυ προστασίας πάνω από τους ανθρώπους αυτούς. Θεωρήσαμε καλή την ιδέα να υπάρχει ένας Οργανισμός Απασχόλησης Εμπορικού Ναυτικού. Νομίζουμε ότι ήταν και πρόταση που υπήρχε στο πόρισμα. Δεν το είδαμε μέσα στο νομοσχέδιο, το βρίσκουμε, όμως θετικό. Ένα θετικό, όμως, μέσα σε τόσα αρνητικά δεν μπορεί να συγκροτήσει ένα σχέδιο νόμου που δίνει λύσεις.
Τέλος, θα ήθελα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να πω ότι θα πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος να αντιμετωπιστούν οι εικόνες που κάνουν τον γύρο του κόσμου από τα διεθνή μέσα μαζικής ενημέρωσης και πλήττουν ανεπανόρθωτα τον κλάδο αυτό της εθνικής οικονομίας.
Όσον αφορά τα άρθρα, θα εκφράσουμε επιφυλάξεις, γιατί δεν θέλουμε να αδικήσουμε το νομοθέτημα. Για το λόγο αυτό θα περιμένουμε να ακούσουμε και την τελική κυβερνητική θέση.
Θα ήθελα, όμως, να προλάβω να πω, πως επικρατεί τέτοια σύγχυση στους κόλπους της σημερινής Κυβέρνησης, ώστε το ακροτελεύτιο άρθρο –θα το πούμε και αύριο- αναφέρει ότι η ισχύς αυτού του σχεδίου νόμου αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
Κυρία Υπουργέ, λησμονήσατε το νόμο που υπάρχει, του κ. Ραγκούση, που αναφέρει ότι η ισχύς των νόμων άρχεται από της δημοσιεύσεώς τους στο διαδίκτυο; Έχετε όλο το χρόνο να το διορθώσετε.
Σας ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΟΜΙΛΙΑΣ:
ΝΕΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΣΥΝΑΦΕΙΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ, ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε ένα ασφαλιστικό νομοσχέδιο, που εκ προοιμίου είναι ανεφάρμοστο.
Είναι ανεφάρμοστο, διότι είναι σχεδιασμένο για μια εύρωστη αγορά εργασίας, με άφθονες και καλοπληρωμένες θέσεις εργασίας.
Είναι ανεφάρμοστο, διότι υπό τις παρούσες συνθήκες και με αυτές που διαφαίνεται ότι θα κυριαρχήσουν στα επόμενα χρόνια η συμπλήρωση σαράντα ετών συνεχούς και αδιαλείπτου εργασιακού βίου είναι ο ορισμός της αναβλητικής αίρεσης.
Και αυτό διότι μέσα σε ένα ρευστό εργασιακό περιβάλλον, όπου η είσοδος στην αγορά εργασίας ξεκινά για πολλούς νέους στα εικοσιπέντε ή τριάντα χρόνια τους, όπου η υποαπασχόληση και γενικότερα οι ελαστικές μορφές εργασίας κερδίζουν συνεχώς έδαφος, όπου η ανεργία καλπάζει, όπου το φαινόμενο της αποβολής από την αγορά εργασίας των ατόμων άνω των πενήντα έως πενήντα πέντε ετών είναι μια οδυνηρή πραγματικότητα τα εχέγγυα που δίδονται στους ασφαλισμένους, ώστε να καταφέρουν να πάρουν πλήρη σύνταξη στα εξήντα πέντε είναι ανεπαρκή.
Παρ’ όλα αυτά, όταν κάποιος κατορθώσει να πραγματοποιήσει ένα μακρύ εργασιακό βίο, θα καταλήξει να παίρνει μια πενιχρή σύνταξη στα όρια της φτώχειας, που θα υπολείπεται σημαντικά από τις εισφορές που κατέβαλε κάθε μήνα επί σαράντα συναπτά έτη. Σύμφωνα με τους πιο μέτριους υπολογισμούς, ο κάθε εργαζόμενος θα καταβάλει στο ασφαλιστικό του ταμείο πάνω από 300 χιλιάδες ευρώ, προκειμένου να εξασφαλίσει μία σύνταξη των 500, 600 ή 700 ευρώ.
Δημιουργείτε ένα επικίνδυνο περιβάλλον, διότι δεν δίνετε κίνητρο και δεν εξασφαλίζετε κανένα εχέγγυο στους εργαζομένους να ασφαλίζονται. Η εισφοροδιαφυγή και η ανασφάλιστη εργασία φοβούμαι ότι για πολλούς θα είναι μονόδρομος.
Βεβαίως και υπάρχει άμεσο πρόβλημα επιβίωσης των ασφαλιστικών ταμείων. Βεβαίως και απαιτούνται άμεσα μέτρα εξυγίανσης και εξορθολογισμού των δαπανών. Πράγματι, οι μεγάλες αποφάσεις πρέπει να παρθούν τώρα. Συμφωνούμε σε όλα αυτά.
Διαφωνούμε, όμως, στον τρόπο προσέγγισης και επίλυσης του προβλήματος. Πιστεύουμε ακράδαντα ότι δεν είναι το συνταξιοδοτικό που έφερε τα ασφαλιστικά ταμεία στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Και φυσικά, κανένας σοβαρός αναλυτής δεν πιστεύει ότι το πρόβλημα των ταμείων θα λυθεί με το σφαγιασμό των συντάξεων.
Γνωρίζει πολύ καλά η Κυβέρνηση ότι για να προχωρήσουν και να πετύχουν τα μέτρα, απαιτείται η συναίνεση των πολιτών. Απαραίτητη προϋπόθεση γι’ αυτό θα ήταν τα μέτρα να διέπονται από δικαιοσύνη και να δίνουν μία ελπίδα, μία προοπτική για έξοδο από την κρίση. Κανένα από αυτά τα δύο δεν πετύχατε. Δεν έχετε πείσει τον ελληνικό λαό ότι πρέπει να συνδράμει. Διότι ο πολίτης προκαλείται από την αδράνεια και την αναποφασιστικότητα της δημόσιας διοίκησης, καθώς έρχονται στο φως της δημοσιότητας σκάνδαλα, για τα οποία κανένας αρμόδιος δεν συγκινείται, κανένας υπεύθυνος δεν τιμωρείται.
Ένα δισεκατομμύριο ευρώ στοιχίζουν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στον ΟΓΑ οι παράνομες αναπηρικές συντάξεις που λαμβάνουν χιλιάδες ασφαλισμένοι, καθιστώντας τη χώρα μας πρωταθλήτρια, με διαφορά μάλιστα, στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Υπάρχουν ολόκληροι Νομοί όπου τα ποσοστά αναπηρίας φτάνουν ακόμη και στο 25%. Κάποιοι έβαλαν την υπογραφή τους κάτω από τις μαϊμού γνωματεύσεις. Τιμωρήθηκε κανείς; Όχι, βέβαια. Αποζημιώθηκε το ασφαλιστικό ταμείο; Θα ζητηθεί από τους δήθεν ανάπηρους να επιστρέψουν τα χρήματα, που δολίως απέσπασαν από τα ταμεία; Η Πολιτεία είχε άγνοια και περίμενε το πόρισμα της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων, ώστε το Υπουργείο Εργασίας να προχωρήσει σε επανέλεγχο τριακοσίων πενήντα χιλιάδων αναπηρικών συντάξεων;
Είχατε, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, εννέα μήνες, ώστε να αποδείξετε ότι αντιμετωπίζετε με σοβαρότητα το ασφαλιστικό πρόβλημα, ξεκινώντας από την αντιμετώπιση φαινομένων που εξοργίζουν τους πολίτες, πριν τους ζητήσετε να δεχθούν τη λεηλασία των εισοδημάτων τους. Καταδικάζετε στη φτώχεια αδύναμους ανθρώπους, για να μπουν στα ταμεία 400.000.000 ευρώ, όταν ανέχεστε τον ΟΣΕ να συνεχίζει να χρεώνει τον ελληνικό λαό με 3.000.000.000 ευρώ ημερησίως.

(Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Δεν είναι δυνατόν, κύριε Υπουργέ, να καταλύονται στοιχειώδεις κανόνες κοινωνικής δικαιοσύνης. Δεν είναι δυνατόν να εξομοιώνονται τα όρια ηλικίας για συνταξιοδότηση των πολυτέκνων με τους αγάμους. Τους εξομοιώσατε στο φορολογικό. Τους εξομοιώνετε και στο ασφαλιστικό, τη στιγμή που το δημογραφικό πρόβλημα στη χώρα μας –ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε- τείνει να εξελιχθεί σε μάστιγα, αφού είμαστε η δεύτερη πιο γερασμένη χώρα του κόσμου. Είναι ανάλγητο και άδικο να καταργούμε στοιχειώδη δικαιώματα σε αυτή την τόσο ευαίσθητη και τόσο πολύτιμη κοινωνική ομάδα των πολυτέκνων.
Ευχαριστώ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού)

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΟΜΙΛΙΑΣ: ΤΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΗ ΧΩΡΑ



ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι απίστευτη η ελαφρότητα με την οποία η ελληνική πολιτεία αντιμετωπίζει ένα τεράστιο θέμα. Τα καταλυτικά στοιχεία που κατατέθηκαν από τους συναδέλφους μου δείχνουν ένα δρόμο, το δρόμο της κήρυξης της χώρας σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης ακριβώς γιατί το 2050 σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, ο πληθυσμός της χώρας μας θα έχει κατέβει στα 8.100.000 κατοίκους.
Σήμερα η ελληνική οικογένεια έχει αποδεκατισθεί και υπάρχει υπογεννητικότητα που μπορεί κανείς να τη χαρακτηρίσει, λόγω της έλλειψης μέτρων, ως συστηματική γενοκτονία. Η οικογένεια ως θεμέλιο συντήρησης και προαγωγής του έθνους καθώς και ο γάμος, η μητρότητα και η παιδική ηλικία τελούν υπό την προστασία του κράτους. Αυτό αναφέρεται στο άρθρο 21 παράγραφος 1 του Συντάγματος της Ελλάδος, το οποίο προστατεύει την οικογένεια και τη μητρότητα. Όμως, πολλοί κρατικοί λειτουργοί και θεσμοί το αγνοούν σκοπίμως και τα αποτελέσματα είναι τραγικά.
Η ελληνική οικογένεια πλήττεται θανάσιμα. Ο αριθμός διαζυγίων όπως ήδη έχει κατατεθεί, σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, αυξάνεται και στην Ελλάδα. Σύμβουλοι γάμου, κοινωνικές υπηρεσίες προστασίας νέων ζευγαριών, κοινωνικοί λειτουργοί έχουν αφεθεί στην τύχη τους, παρά την ύπαρξη όσων προαναφέρθηκαν, σε νομικούς που τα βλέπουν μόνο από νομική σκοπιά. Υπάρχει έλλειψη σύγχρονης νομοθεσίας που θα αγκαλιάσει και θα στηρίξει τη νέα οικογένεια. Ο μηδενισμός σχεδόν της φυσικής αύξησης του πληθυσμού οφείλεται στη μείωση κατά 33,7% των γεννήσεων. Το δημογραφικό είναι το σημαντικότερο εθνικό, κοινωνικό και οικονομικό πρόβλημα που αντιμετώπισε το νεώτερο ελληνικό κράτος, τονίζει ο συνάδελφός μας στο Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό Μπάμπης Καραθάνος σε μια μελέτη του. Η υπογεννητικότητα στην Ελλάδα είναι τρίτη στον κόσμο με 0,9 παιδιά ανά οικογένεια, μαζί με τη δικαιολογημένη από το δεκαετή πόλεμο και από την πρωτοφανή μόλυνση στη Σερβία και τη Βουλγαρία.
(Χειροκροτήματα από το ΛΑ.Ο.Σ.)

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΟΜΙΛΙΑΣ: ΒΕΛΤΙΩΣΕΙΣ ΠΟΙΝ. ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ ΓΙΑ ΑΝΗΛΙΚΟΥΣ ΔΡΑΣΤΕΣ, ΠΡΟΛΗΨΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΘΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΓΚΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ




ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Να πω προκαταβολικά ότι αναγνωρίζουμε την ευαισθησία με την οποία ο κ. Καστανίδης αντιμετωπίζει τα θέματα της αρμοδιότητάς του, αλλά θα πρέπει να είμαι νομίζω χρήσιμος, παρά ευχάριστος σήμερα.
Το νομοσχέδιο που συζητάμε προτείνει τη γενικότερη επιεική μεταχείριση όχι μόνο των ανηλίκων, αλλά και των πρώτων μετά την ενηλικίωση ατόμων, δηλαδή από δεκαοκτώ έως είκοσι ενός ετών και σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να φτάσει και στο εικοστό πέμπτο έτος.
Αυτό σημαίνει ότι οι παραβατικές συμπεριφορές, ακόμη και κακουργηματικού χαρακτήρα, που διαπράττονται από δράστες ενηλίκους μεν, αλλά νέους μέχρι είκοσι ενός ή είκοσι πέντε ετών, θα πάψουν να έχουν την ποινική μεταχείριση των ενηλίκων και θα αντιμετωπίζονται με τις διατάξεις περί σωφρονισμού ανηλίκων, δηλαδή ένταξη σε πρόγραμμα κοινωνικής και ψυχολογικής θεραπείας ή εγκλεισμό σε αναμορφωτήρια.
Το σχέδιο νόμου, ενώ προβάλει ως βασικό αιτιολογικό του την προστασία της νεότητος και της νεανικής ηλικίας γενικότερα, στην πραγματικότητα, κατά την άποψή μας, υποκρύπτει ένα είδος ασυλίας σε μια αρκετά εκτεταμένη ηλικία μετά την ενηλικίωση, που φτάνει τα επτά χρόνια, δηλαδή από το δέκατο όγδοο μέχρι το εικοστό πέμπτο έτος.
Είναι γνωστό, όμως, στο χώρο του Ποινικού Δικαίου και των ανθρώπων που ασχολούνται με την αντεγκληματική πολιτική ότι ένα μεγάλο μέρος της παραβατικότητας εκδηλώνεται ακριβώς στα πρώτα αυτά νεανικά χρόνια και συνεπώς, εάν με το άλλοθι της νεανικής ηλικίας αποκτηθεί στην πραγματικότητα το ακαταδίωκτο για τα νεαρά άτομα, όχι μόνον αυτά δεν θα προστατευθούν, αλλά αντιθέτως θα γίνουν στόχος όλων εκείνων των ηθικών αυτουργών, που μπορούν να χρησιμοποιούν και να δωροδοκούν τη νεότητα, προκειμένου να ενεργήσουν της πάσης φύσεως εγκληματικές ενέργειες.
Απτό παράδειγμα του φαινομένου είναι και η απόλυτη αποποινικοποίηση των χρηστών ναρκωτικών ουσιών. Ενώ μέχρι την αποποινικοποίηση της χρήσης η διακίνηση των ναρκωτικών εδιώκετο αυστηρότατα και ήταν πολύ δυσχερής η πραγματοποίησή της, μετά την αποποινικοποίησή της, αξιοποιώντας το έγκλημα, το φαινόμενο της χρησιμοποίησης της νομιμότητας, απελευθερώθηκε στην πραγματικότητα πλήρως η διακίνηση των ναρκωτικών, με τη μέθοδο που θα σας περιγράψω.
Όλοι η εμπορία των ναρκωτικών διεξάγεται από τα κοινώς λεγόμενα «βαποράκια», τα οποία φροντίζουν πάντα να έχουν τόσες δόσεις κάθε φορά επάνω τους, ώστε και αν ακόμη τύχει να συλληφθούν ή να ελεγχθούν να επικαλεσθούν ιδία χρήση και να αφεθούν ελεύθεροι. Πράγματι, τα «βαποράκια» εμπορίας των ναρκωτικών έχουν πάνω τους μέχρι τρεις το πολύ δόσεις, συνήθως μία ή δύο, τις οποίες προσπαθούν να πωλήσουν. Κάθε φορά που πωλούν τις δόσεις αυτές, προμηθεύονται άλλες δύο ή τρεις δώσεις προς εξεύρεση νέων αγοραστών. Έτσι ποτέ δεν έχουν επάνω τους περισσότερες από τρεις δόσεις και έτσι η όλη εμπορία και διακίνηση των ναρκωτικών γίνεται, ανά την Ελλάδα, απρόσκοπτα και ανενόχλητα, υπό τα όμματα πολιτών και αστυνομικών, χωρίς να μπορεί κανείς να αντιδράσει.
Αυτό το αποτρόπαιο φαινόμενο για την κοινωνία μας επεβλήθη μέσα στα χρόνια τη εισηγήση και καθηγητών ακόμη του Ποινικού Δικαίου και της Εγκληματολογίας, οι οποίοι οδήγησαν την Πολιτεία και την κοινωνία σε αυτό το φαινόμενο, δηλαδή να πωλούνται μέσα στους δρόμους ναρκωτικά και να μη μπορεί στην ουσία ούτε και η αστυνομία να αντιδράσει, αφού και αν συλληφθεί ο δράστης της εμπορία, θα επικαλεσθεί ο ίδιος εξάρτηση από ναρκωτικές ουσίες και ιδία χρήση και είναι αμφίβολο αν θα είναι εφικτή ακόμη και η παραπομπή του σε δίκη.
Με παρόμοιο τρόπο το νομοσχέδιο, με το επιχείρημα της προστασίας της νεότητας, πιστεύουμε ότι θα δημιουργήσει, μετά βεβαιότητας μάλιστα, ένα ακόμη αποτρόπαιο για την κοινωνία μας θέαμα, που ήδη λαμβάνει χώρα, το να μπορούν ομάδες νεαρών ή μεμονωμένα νεαροί ανήλικοι ή ενήλικοι, μέχρι είκοσι πέντε ετών, ανενόχλητα να διαπράττουν οποιαδήποτε κακουργηματική πράξη και να μη διώκονται ποινικά, όπως οι υπόλοιποι ενήλικοι πολίτες, αλλά ούτε καν να προβλέπεται γι’ αυτούς η αυτόφωρη διαδικασία.
Η εξάλειψη του αυτοφώρου για τους νεαρούς ενήλικες είναι μείζονος σημασίας ζήτημα, διότι αυτό σημαίνει ότι δεν θα είναι δυνατή η σύλληψή τους και η κράτησή τους, αλλά θα παραπέμπονται σε τακτική δικάσιμο, η οποία θα γίνεται μετά από πολλούς μήνες ή και πολλά έτη, αφού, μετά βεβαιότητας θα λάβει μία τουλάχιστον αναβολή. Έτσι, απολύτως ανεπίκαιρα θα εισάγονται σε δίκη σε χρόνο κατά τον οποίο θα είναι άνω των είκοσι πέντε ετών και επομένως, δεν θα τυγχάνουν ούτε καν αναμορφωτικής σωφρονίσεως, αν λάβει, μάλιστα, κανείς υπόψη του ότι το φαινόμενο αυτό του οργανωμένου νεανικού εγκλήματος έχει πάρει το χαρακτήρα της μάστιγας, αφού ανά πάσα στιγμή και πολλές φορές απρόκλητα ομάδες νεαρών, με ή χωρίς κουκούλα, διακόπτουν την κυκλοφορία, λεηλατούν ιδιωτικές και δημόσιες περιουσίες, καταστρέφουν εμπορικά καταστήματα, τραυματίζουν σοβαρά ή και δολοφονούν πολίτες, με αποτέλεσμα η χώρα μας να αποτελεί ένα απέραντο βασίλειο βίας και αναρχίας, επί του οποίου ουδεμία υγιής και ισορροπημένη ανάπτυξη μπορεί να υπάρξει.
Στην πράξη, η ρύθμιση θα δώσει το δικαίωμα, κατά την άποψή μας, σε κάθε επιχειρηματία ή εξωθεσμικό παράγοντα που διαθέτει κεφάλαια να μπορεί να οργανώνει ιδιωτικούς στρατούς χούλιγκανς, νεαρών ενηλίκων μέχρι είκοσι πέντε ετών και να διαπράττει σχεδόν οιαδήποτε, οποιαδήποτε εγκληματική πράξη ανενόχλητα, εξασφαλίζοντας και το ακαταδίωκτο των νεαρών δραστών, που θα είναι υποχείριά τους και επεμβαίνοντας με τον τρόπο αυτό στην πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας κατά το δοκούν και κατά τα συμφέροντά τους.
Έτσι ακριβώς οδηγούμαστε στον άμεσο κίνδυνο ενός παρακράτους, το οποίο πλέον θα καθορίζει και θα ελέγχει και το ίδιο το Κράτος, καθώς και την κοινωνία.
Ευχαριστώ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΟΜΙΛΙΑΣ ΣΤΗΝ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ (ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ):
ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΝΟΜΩΝ ΚΑΙ ΠΡΑΞΕΩΝ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΣΤΟ ΔΙΑΔΥΚΤΙΟ
«ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΙΑΥΓΕΙΑ»



ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κατ’ αρχήν, θα αναφερθώ στα άρθρα.
Ήδη από την Επιτροπή έχουμε ζητήσει να τροποποιηθεί ως εξής η δεύτερη περίπτωση της παραγράφου 4 του άρθρου 2 του παρόντος νομοσχεδίου: «Στο διαδίκτυο αναρτώνται πράξεις νομοθετικού περιεχομένου του άρθρου 44, παράγραφος 1 του Συντάγματος, μετά την περαίωση των περιγραφομένων διαδικασιών, μέχρι την υπογραφή της πράξης νομοθετικού περιεχομένου από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας». Το είχα καταθέσει και στην Επιτροπή και υπάρχει και η αιτιολογική έκθεση δι΄ ολίγον. Το καταθέτω στα Πρακτικά της Βουλής.
(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Άγγελος Κολοκοτρώνης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)
Στο άρθρο 2 παράγραφος 4 εδάφιο 4 λέτε «Λοιπές πράξεις κανονιστικού χαρακτήρα με εξαίρεση τις κανονιστικές πράξεις που αφορούν την οργάνωση, διάρθρωση, σύνθεση, διάταξη, εφοδιασμό και εξοπλισμό των Ενόπλων Δυνάμεων της Χώρας, καθώς και κάθε άλλη πράξη, η δημοσιοποίηση της οποίας προκαλεί βλάβη στην εθνική άμυνα και ασφάλεια της χώρας».
Είπαμε στην Επιτροπή ότι αντί για το «κάθε» -και μπορεί να θεωρηθεί λεπτομέρεια, αλλά εξ όνυχος τον λέοντα, όπως έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι- θα προτιμούσαμε το «πάσα», διότι εδώ είπαμε ότι έχει την έννοια του κατηγορηματικού προσδιορισμού η λέξη «κάθε», αλλά δεν είναι κατηγορηματικός προσδιορισμός. Αυτό έτσι για την ακρίβεια και για την άσκηση της ελληνικής γλώσσας.
Εκείνο που προτείνουμε είναι να συμπληρωθεί το άρθρο και εκεί που αναφέρεται ότι αφορά τον εφοδιασμό και τον εξοπλισμό των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας, καθώς και κάθε άλλη πράξη, να συμπληρωθεί «των Ενόπλων Δυνάμεων, του Λιμενικού Σώματος, της Αστυνομίας και του Πυροσβεστικού Σώματος», διότι τίθεται υπό την κρίση αυτού που δημοσιεύει την απόφαση το τι ακριβώς σημαίνει «κάθε άλλη πράξη».
Στο άρθρο 3 αναφέρεται ότι «οι πράξεις που αναφέρονται στο άρθρο 2 του παρόντος νόμου, αναρτώνται αμελλητί στο Διαδίκτυο με μέριμνα του οργάνου που τις εξέδωσε». Όπως τονίσαμε και στην Επιτροπή το «αμελλητί» είναι πολύ ευρύχωρο και πιστεύουμε ότι θα πρέπει να τεθεί προθεσμία, διότι υπάρχει ένας κίνδυνος προεκλογικά ένας Οργανισμός Τοπικής Αυτοδιοίκησης, επί παραδείγματι, να ανακοινώνει ότι προσλαμβάνει υπαλλήλους στο Δήμο του, να μην το αναρτά στο διαδίκτυο, να γίνονται οι εκλογές και να μένει ως προεκλογική υπόσχεση αυτό.
Νομίζω ότι θα πρέπει να προχωρήσετε λίγο τη σκέψη σας, ώστε να καλύψετε και περιπτώσεις που μπορεί, όπως η προαναφερθείσα, να συμβούν.
Στο άρθρο 5 που αναφέρεται στην προστασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και τα απόρρητα, θέλω να πω ότι υπάρχει ένα τεράστιο ζήτημα με τα προσωπικά δεδομένα μεταξύ των οποίων θεωρούνται και οι μισθοί των εργαζομένων στην ΕΡΤ. Διότι όπως μας αναφέρει ο κ. Γερουλάνος στην επίκαιρη ερώτηση που έχουμε καταθέσει, οι μισθοί των εργαζομένων στην ΕΡΤ εντάσσονται στα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα.
Εις επίρρωση των όσων λέμε, καταθέτω στα Πρακτικά την ερώτηση που κατέθεσε ο συνάδελφος κ. Κυριάκος Βελόπουλος, ζητώντας να πάρει μια απάντηση για τις μηνιαίες αποδοχές των υπαλλήλων της ΕΡΤ και ο κ. Γερουλάνος, ο αρμόδιος Υπουργός Πολιτισμού, μεταξύ άλλων τονίζει στην απάντησή του τα εξής: «Σύμφωνα με την από 30/10/2000 ανακοίνωση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, προκύπτει ότι για τις ανάγκες του Κοινοβουλευτικού Ελέγχου, επιτρέπεται να ανακοινώνονται συγκεντρωτικά στους ερωτώντες Βουλευτές τα ονόματα των προσώπων που προσλαμβάνονται από το Δημόσιο και από άλλους φορείς του Δημοσίου. Επίσης, επιτρέπεται να ανακοινώνεται το ύψος των αποδοχών τους όχι ατομικά για τον καθένα, αλλά κατά κατηγορία και είδος απασχόλησης». Τα καταθέτω στα Πρακτικά, έτσι ώστε να ξεκαθαρίσει τελικά η Κυβέρνηση τι θεωρεί και τι όχι προσωπικό δεδομένο.
(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Άγγελος Κολοκοτρώνης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)
Εμείς δεν θέλουμε να είναι προσωπικού χαρακτήρα και απόρρητα οι μισθοί των συμβούλων κρατικών υπαλλήλων, όπως δεν είναι προσωπικό δεδομένο και η βουλευτική αποζημίωση και συμφωνούμε να μην είναι προσωπικό δεδομένο.
Στο άρθρο 6 νομίζω ότι θα πρέπει να αναφερθεί ότι απαιτείται να υπάρχουν εξειδικευμένοι υπάλληλοι στο χειρισμό των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Να μη θεωρούμε δεδομένο ότι σε κάθε Οργανισμό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχουν άνθρωποι που το γνωρίζουν αυτό και ειδικότερα σε απομακρυσμένους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Στο άρθρο, επίσης, ορίζεται ότι η εργασία θα γίνεται χωρίς αμοιβή, γεγονός που μπορεί να σημαίνει ότι τους αποσπάτε από την κύρια εργασία τους και δεν τους αμοίβετε.
Θα αναφερθώ στο άρθρο 9 και στην περίπτωση β. Είναι μια από τις λίγες φορές που είδαμε μπροστά μας –βέβαια, ο Υπουργός στην Επιτροπή το δικαιολόγησε, χωρίς όμως να γίνει και τόσο πειστικός- ένα κείμενο που να λέει ότι η εξειδικευμένη εμπειρία είναι δυνατόν να προβλέπεται ως προσόν σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Μου προξενεί εντύπωση το γεγονός ότι νομοθετείτε απαξιώνοντας την εμπειρία, που θα μπορούσε να είχε ένας υπάλληλος. Λέτε «δεν τη θέλω». Θα ήθελα να μας δώσετε μια πληρέστερη εξήγηση, κύριε Υπουργέ.
Όπως και στο ίδιο άρθρο, στην περίπτωση 6α, η σκέψη μου πάει στο ότι είναι σε κρίση πολλά από τα εθνικά μας ζητήματα. Προφανώς, στη διάταξη αυτή υπονοείτε αναστολή λειτουργίας Γραφείων Τύπου και Επικοινωνίας που βρίσκονται στο εξωτερικό, δηλαδή τα ελληνικά Γραφείου Τύπου. Δεν καταλαβαίνω σε τι αποσκοπεί αυτή η αυτοαπομόνωση και τι μπορεί να έχει στη σκέψη του ο νομοθέτης.
Εν τω μεταξύ έχω παραλάβει ένα e-mail από την εκπρόσωπο στο Μικτό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ, την κα Αθηνά Καμπάκογλου –ελπίζω να το έστειλε και σε εσάς- στο οποίο, μεταξύ άλλων, αναφέρει: «Με πρόσχημα την οικονομική κρίση και την εξοικονόμηση χρημάτων «φορτώνεται» με υπερεξουσίες το μέλος της εκάστοτε κυβέρνησης, το οποίο ασκεί την εποπτεία της Γενικής Γραμματείας, στην απόλυτη ευχέρεια και διάθεση του οποίου και χωρίς καμμία θεσμική διαδικασία, είναι πλέον η αναστολή-επανέναρξη των Γραφείων Τύπου Εξωτερικού, που σημειωτέον ως αντικείμενό τους έχουν την προώθηση των ελληνικών θέσεων στο εξωτερικό και μάλιστα, σε μια τόσο δύσκολη συγκυρία, με τη χώρα να βάλλεται πανταχόθεν». Το καταθέτω στα Πρακτικά.
(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Άγγελος Κολοκοτρώνης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)
Το κυρίαρχο για μας σε ό,τι αφορά το άρθρο 9, σχετικά με τις περιπτώσεις των αντιρρησιών συνείδησης, το αναφέραμε εγκαίρως και είναι προς τιμήν του Υπουργού το ότι το έχει αναπέμψει ήδη, στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, όπως και αυτό που αναφέρεται στα ακίνητα ιδιοκτησίας του Ταμείου Εθνικής Άμυνας.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Θα παρακαλέσω, κύριε Πρόεδρε, την ανοχή σας, για ένα λεπτό.
Το κυρίαρχο που μας αφορά για την ΕΡΤ η οποία, βάσει του νομοσχεδίου, μπορεί να συνάπτει σχέσεις εργασίας ορισμένου χρόνου, ανεξαρτήτως της πρόβλεψης των σχετικών ειδικοτήτων και του αριθμού των θέσεων στο γενικό κανονισμό προσωπικού της ΕΡΤ είναι ότι, καταργείτε τον Οργανισμό λειτουργίας της ΕΡΤ και δημιουργούνται προϋποθέσεις αθρόας πρόσληψης ημετέρων. Το λέμε με λύπη μας αυτό.
Θα περιμέναμε να το αναπέμψετε αυτό στον κ. Γερουλάνο, για να μην αναλαμβάνετε ευθύνες άλλων και σας παρακαλούμε να μην βάλετε την υπογραφή σας σε αυτή την τροπολογία ή τουλάχιστον να κάνετε συνομιλητή σας τις Ενώσεις Συντακτών οι οποίες, απ’ ό,τι ξέρω, κατά κυρίαρχο λόγο πρόσκεινται προς την παράταξή σας.
Θα αναφέρω κάτι τελευταίο, κύριε Πρόεδρε. Έχω παραλάβει ένα έγγραφο- το οποίο βλέπω εδώ ότι και ο κ. Κατρίνης και ο κ. Ζώης το έχουν παραλάβει- από την Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία. Τα άτομα αυτά διαμαρτύρονται ότι δεν έχουν τον ίδιο τρόπο και την ίδια δυνατότητα να ασχολούνται με το internet και θέλουν να τους διευκολύνετε.
Ζητούν «να συμπεριληφθεί ειδική μέριμνα για τη διασφάλιση της πρόσβασης των ατόμων με αναπηρία σε όλες αυτές τις πράξεις, νόμους και αποφάσεις που θα αναρτώνται στο διαδίκτυο και να οριστεί ότι ο τρόπος κατασκευής προσβάσιμων ιστοσελίδων και διαδικτυακών τόπων θα ακολουθεί το de facto πρότυπο ηλεκτρονικής προσβασιμότητας που χρησιμοποιείται για το σκοπό αυτό σε επίσημα έγγραφα της Ευρωπαϊκής Ένωσης».
Είμαι βέβαιος ότι θα το δείτε με ιδιαίτερη προσοχή, ακριβώς γιατί αφορά άτομα με αναπηρία. Το καταθέτω στα Πρακτικά.
Σας ευχαριστώ πολύ.
(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Άγγελος Κολοκοτρώνης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)

ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ
ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Κυρία Πρόεδρε, με αφορμή τα όσα ανέφερε ο αξιότιμος κ. Πανάρετος σε σχέση με την προστασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα –και με τα οποία είναι προφανές ότι συμφωνεί και ο αξιότιμος κ. Ραγκούσης- και στα πλαίσια του διαλόγου που είχε ο κ. Πανάρετος με τον Κοινοβουλευτικό μας Εκπρόσωπο κ. Αστέριο Ροντούλη, θέλω να συμπληρώσω για την πληρότητα των θέσεών μας –το ανέφερα άλλωστε και στην εισήγησή μου- ότι απαντώντας ο Υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού κ. Παύλος Γερουλάνος σε ερώτηση που κατέθεσε στη Βουλή ο συνάδελφος κ. Κυριάκος Βελόπουλος, ανέφερε τα εξής: «Σημειώνεται ότι σύμφωνα με την από 30/10/2000 ανακοίνωση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα προκύπτει ότι για τις ανάγκες του Κοινοβουλευτικού Ελέγχου επιτρέπεται να ανακοινώνονται συγκεντρωτικά στους ερωτώντες Βουλευτές τα ονόματα των προσώπων που προσλαμβάνονται από το δημόσιο και από άλλους φορείς του δημοσίου.». Επίσης, επιτρέπεται να ανακοινώνεται το ύψος των αποδοχών τους, όχι ατομικά για τον καθένα, κύριε Υπουργέ, αλλά κατά κατηγορία και είδος απασχόλησης.
Κατά συνέπεια, νομίζουμε ότι υπάρχει ένα ζήτημα με το πώς εκφράζεται η κυβερνητική βούληση και πώς αντιμετωπίζεται το ζήτημα της βούλησης που εκφράζει η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα. Προφανές είναι ότι θα πρέπει να υπάρξει μία συνεννόηση, προκειμένου να υπάρχει μία κοινή γραμμή.
Ευχαριστώ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΟΜΙΛΙΑΣ ΣΤΗΝ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΩΣ ΕΙΔΙΚΟΣ ΑΓΟΡΗΤΗΣ (ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ):
ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΝΟΜΩΝ ΚΑΙ ΠΡΑΞΕΩΝ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΣΤΟ ΔΙΑΔΥΚΤΙΟ
«ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΙΑΥΓΕΙΑ»



ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με επιφυλάξεις αρχικά, λόγω κυρίως των πρόσθετων και άσχετων προς το νομοσχέδιο ρυθμίσεων -ορισμένες εκ των οποίων έχουν όμως αποσυρθεί- ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός ψήφισε στην Επιτροπή επί της αρχής το παρόν νομοσχέδιο.
Οφείλουμε εδώ να αναφέρουμε τους λόγους που μας οδήγησαν στην υπερψήφιση του, διότι δικαιολογημένα μέρος του εκλογικού Σώματος θα μπορούσε να πει: «Πώς είναι δυνατόν να υπερψηφίζουμε νομοσχέδια του ΠΑΣΟΚ που άλλα λέει, άλλα γράφει, άλλα εννοεί, άλλα υπόσχεται και άλλα εφαρμόζει;». Μιλάμε για το ΠΑΣΟΚ που κατήργησε εν μία νυκτί το Υπουργείο Μακεδονίας Θράκης και το Υπουργείο Αιγαίου, για το ΠΑΣΟΚ που χαρίζει το όνομα «Μακεδονία» στα Σκόπια, που κάνει φτωχότερους τους φτωχούς, που ληστεύει τη μεσαία τάξη και νεκρώνει με τις αποφάσεις του την αγορά, ενώ στέλνει στον καιάδα της ανεργίας χιλιάδες υπαλλήλους.
Υπάρχει για εμάς ένα μείζον πολιτικό ζήτημα που αναφέρεται στη διαφάνεια των πράξεων της Διοικήσεως. Η Κυβέρνηση διατείνεται ότι αυτός είναι ο στόχος του νομοσχεδίου. Πράγματι ό,τι στοχεύει σε περισσότερη ενημέρωση σε σχέση με τα τεκταινόμενα στο δημόσιο βίο, μας βρίσκει σύμφωνους.
Δεν συμφωνούμε με τον πομπώδη τρόπο με τον οποίο η Κυβέρνηση εμφανίζει στις επιτροπές και στο Κοινοβούλιο τις προτεινόμενες νομοθετικές ρυθμίσεις της. Άλλοτε τις χαρακτηρίζει ιστορικές, άλλοτε επαναστατικές και άλλοτε παγκοσμίως πρωτότυπες. Δεν συμπαθούμε τις υπερβολές, διότι γνωρίζουμε βάσιμα ότι δεν ήταν το ΠΑΣΟΚ εκείνο που ανακάλυψε την Αμερική. Η πολιτική αυταρέσκεια δεν κολακεύει το ΠΑΣΟΚ και την ιστορία του.
Ο Υπουργός εισηγούμενος στην αρμόδια Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης τα διαλαμβανόμενα στο νομοσχέδιο, όπως φαίνεται και από τα Πρακτικά, για του λόγου το αληθές, τόνισε κατά λέξη: «Ζήτησα αυτή τη συνεδρίαση για να σας ενημερώσω -τα μέλη της Επιτροπής- για μια νομοθετική πρωτοβουλία την οποία η Κυβέρνηση αποφάσισε να αναλάβει, προκειμένου να καθιερωθεί στην Ελλάδα μία διαδικασία, η οποία κατά πάσα πιθανότητα και από όσο γνωρίζουμε, είναι μοναδική παγκοσμίως».
Καταθέτω στα Πρακτικά μερικές δεκάδες ιστότοπους, στους οποίους από ετών προστρέχουν οι Αμερικανοί πολίτες και μαθαίνουν τα πάντα για τις πράξεις και αποφάσεις της Διοικήσεως. Παγκοσμίως οι ιστότοποι του είδους ανέρχονται σε εκατομμύρια.
(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Άγγελος Κολοκοτρώνης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)
Άλλωστε υπάρχει, κύριε Πρόεδρε -και την γνωρίζει ο Υπουργός- μία έκδοση του Υπουργείου Εσωτερικών της προηγούμενης κυβέρνησης, τον Αύγουστο του 2008, στην οποία δημοσιεύονται εκατοντάδες ιστότοποι με τους οποίους ήδη διασφαλιζόταν «η απρόσκοπτη πληροφόρηση των πολιτών, αλλά και των επιχειρήσεων, καθώς και τη συμμετοχή τους στη λήψη αποφάσεων, στη διαφάνεια της διοικητικής δράσης, στην ηλεκτρονική δημοκρατία». Είναι τα χαρακτηριστικά λόγια όπως αναφέρονται στο προλογικό σημείωμα του τέως Υπουργού κ. Προκόπη Παυλόπουλου.
Πέραν αυτών, το ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΙΑΥΓΕΙΑ ονομάστηκε έτσι, επειδή προφανώς αναζητούσε η Κυβέρνηση μία άλλη λέξη για τη χιλιοειπωμένη «διαφάνεια». Τι ειρωνεία όμως; Αν κανείς ανοίξει ένα λεξικό, θα δει ότι «διαύγεια» σημαίνει διαφάνεια, όπως και καλή ορατότητα, ενάργεια και σαφήνεια. Παρόλα αυτά δεν έχει σημασία το πως θα ονομάσει το Πρόγραμμα η Κυβέρνηση. Σημασία έχει πως θα το εφαρμόσει.
Ένα από τα ζητήματα που ετέθησαν από εμάς στην Επιτροπή, είναι το ζήτημα των προσωπικών δεδομένων. Υπάρχει μία παρεξήγηση –νομίζω- στην Ελλάδα σε τι συνίστανται τα προσωπικά δεδομένα. Αυτό καταδεικνύεται από το γεγονός ότι ο μεν αξιότιμος παριστάμενος Υπουργός υποστηρίζει –και τον πιστεύουμε- ότι δεν μπορούν να είναι προσωπικά δεδομένα οι μισθοί των κρατικών υπαλλήλων, των συμβούλων της Διοικήσεως, αλλά και των εργαζομένων στην ΕΡΤ. Ο συνάδελφος του, όμως, κ. Γερουλάνος έχει διαφορετική άποψη και αύριο στην επί των άρθρων συζήτηση θα σας καταθέσω τα σχετικά έγγραφα για την ασφαλή ενημέρωση σας.
Εδώ ανακύπτει ένα άλλο σημαντικό ζήτημα που αφορά τις πρόσθετες ρυθμίσεις που περιλαμβάνει το νομοσχέδιο, οι οποίες είναι άσχετες με το ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΙΑΥΓΕΙΑ. Και υπερασπιζόμενος ουσιαστικά το ανομολόγητο από εσάς άχθος, κύριε Υπουργέ, να υπερασπίζεστε άλλων συναδέλφων σας ρυθμίσεις, σας λέω ότι είναι καιρός να τις αποφεύγει η Κυβέρνηση.
Για ποιο λόγο να υπερασπίζεται ο κ. Ραγκούσης ρυθμίσεις που αποφάσισε ο κ. Βενιζέλος ή ο κ. Γερουλάνος, με τις οποίες μπορεί και να μην συμφωνεί απολύτως ή –επιτέλους- για τις οποίες δεν είναι δυνατόν να αναλαμβάνει την ευθύνη εκτελέσεων τους;
Ορθώς ο Υπουργός ανέπεμψε στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας τα διαλαμβανόμενα για τους αντιρρησίες συνείδησης. Πιστεύω ότι έτσι έγινε και ο ίδιος ένας ιδιότυπος αντιρρησίας συνείδησης. Θα πρέπει, κατά τη γνώμη μας, το ίδιο να πράξει και για όσα αναφέρονται στις προσλήψεις στην ΕΡΤ, άσχετα αν συνυπογράφει τελικά τις ειδικότερες αυτές ρυθμίσεις.
Το Υπουργείο Δημόσιας Διοίκησης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης δεν μπορεί να είναι ο νεροκουβαλητής των άλλων Υπουργείων. Αρκετά έχει φορτωθεί και καιρός είναι να μην του φορτώνουν άλλα γιατί αν μου επιτρέψετε να χαριτολογήσω θα πω ότι έτσι που του συμπεριφέρονται στη Κυβέρνηση, θα βλέπει την Κω από καρτ ποστάλ. Δεν το εύχομαι.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από τον ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ και το νομοσχέδιο για την ιθαγένεια μην εκπλαγείτε ότι μπορεί να αναθέσουν αύριο, μεθαύριο στον συγκεκριμένο Υπουργό κ. Ραγκούση και τον «Ιπποκράτη» μετά μάλιστα από όσα συμβαίνουν στο χώρο της υγείας. Και συμβαίνουν αυτά, ενώ είναι και σε εσάς γνωστό ότι ο ίδιος ο Πρωθυπουργός σε προεκλογικές του ομιλίες στο όνομα της διαφάνειας και της διαύγειας στο δημόσιο βίο ανέφερε χαρακτηριστικά, ότι στη νέα διακυβέρνηση δεν πρόκειται να παρατηρηθεί το φαινόμενο των άσχετων με τα συζητούμενα νομοσχέδια νυχτερινών τροπολογιών, όπως έπρατταν κατά σύστημα όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις.
Σας θυμίζω μάλιστα ότι ο κ. Παπανδρέου υποσχόταν ότι οι προτεινόμενες τροπολογίες θα έπαιρναν, έστω και με δύο ή τρία άρθρα, τη μορφή σχεδίου νόμου. Τώρα πώς έρχεται η Κυβέρνηση και αναιρεί τα υπεσχημένα από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό;
Ύστερα, να μην παραπονείστε, κύριοι της Κυβέρνησης, ότι σας λέμε ότι άλλα υπόσχεστε και άλλα τελικά ακολουθείτε. Και κυρίως, ακολουθείτε την πεπατημένη οδό, δηλαδή τον εύκολο δρόμο, του οποίου για την ιστορία να πούμε ότι είστε και οι πρώτοι διδάξαντες.
Με την ελπίδα, λοιπόν, ότι στη χωλαίνουσα δημοκρατία μας υπάρχει η πιθανότητα το παιδί που θα γεννηθεί να είναι γερό, ψηφίσαμε επί της αρχής.
Πάντως, τονίσαμε εξ αρχής -γιατί συνεδριάσαμε και στις 17 Δεκεμβρίου του 2009 και απορώ γιατί μεσολάβησε ένα διάστημα έξι μηνών για να επανέλθουμε- ότι η αρχή της δημοσιότητας και η διαφάνεια δεν μπορεί παρά να έχουν μόνο οπαδούς.
Υπάρχουν, όμως, ορισμένα σημεία του νομοσχεδίου που χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής και εμείς έχουμε την πρόθεση να συμβάλουμε θετικά στη διαμόρφωσή του, καταθέτοντας τις προτάσεις και τις παρατηρήσεις μας.
Κατά τ’ άλλα, έχουμε τονίσει ότι το συζητούμενο σχέδιο νόμου δεν αποτελεί πανάκεια, δηλαδή φάρμακο για όλες τις ασθένειες. Οι μεγάλες ηλικίες –όπως γνωρίζετε- άνω των πενήντα ετών, σύμφωνα με έρευνα του Παρατηρητηρίου, βεβαιώνεται ότι έχουν αποχή από το διαδίκτυο και αυτό φαίνεται ότι οφείλεται τόσο σε στάση ζωής και συνειδητή άρνηση, όσο και έλλειψη δεξιοτήτων, αναδεικνύοντας την ανάγκη για εξάλειψη της τεχνοφοβίας μέσω της εξοικείωσης και της κατάλληλης μόρφωσης.
Για τα επιμέρους ζητήματα επί των άρθρων, επιφυλασσόμαστε για τους λόγους που θα εξηγήσουμε στην αυριανή συζήτηση και στην οποία θα καταθέσουμε και σχετικά έγγραφα προς επίρρωση των ισχυρισμών μας.
Σας ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΟΜΙΛΙΑΣ:
ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΕΠΙ ΤΟΥ ΚΑΤΑΤΕΘΕΝΤΟΣ ΠΟΡΙΣΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΟΥ ΣΚΑΝΔΑΛΟΥ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΒΑΤΟΠΕΔΙΟΥ




ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η παρούσα Βουλή έχει την ιστορική ευθύνη να αποκαθάρει το σάπιο πολιτικό σύστημα, διότι βοά ο τόπος και κάθε πολιτικός, ανεξάρτητα από το αν ευθύνεται ή όχι, θεωρείται a priori ύποπτος και καλείται να απολογηθεί για πράξεις ή παραλείψεις ανθρώπων που άσκησαν εξουσία. Υπάρχει οργή στον ελληνικό λαό, αλλά και απαίτηση να υπάρξει δικαία τιμωρία των ενόχων και αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη το ελληνικό δημόσιο με επιστροφή του πλούτου που αποκτήθηκε παράνομα και να πληρώσουν όσοι προσπόρισαν στον εαυτό τους παράνομο περιουσιακό όφελος.
Και επειδή δεν υπάρχουν «ελέω Θεού κυβερνήτες», είναι απαράδεκτος φαραωνισμός να μην προσέρχονται πρώην πρωθυπουργοί στις εξεταστικές επιτροπές απλώς ως μάρτυρες και όχι ως κατηγορούμενοι. Μόνοι τους θα έπρεπε οι πρώην πρωθυπουργοί να προσέλθουν να καταθέσουν, εισφέροντας στην αποκάλυψη της αλήθειας, τη στιγμή μάλιστα που πρόσωπα του αμέσου πολιτικού περιβάλλοντός τους φέρονται ως ελεγχόμενα στην υπόθεση.
Κατά το Σύνταγμα, όλοι οι πολίτες είναι ίσοι απέναντι στο νόμο. Είναι απαράδεκτη η περιφρόνηση των δύο Πρωθυπουργών σε θεσμούς του Ελληνικού Κοινοβουλίου που πρώτοι αυτοί θα έπρεπε να σέβονται. Επιχειρείται να ενοχοποιηθούν παρένθετα πρόσωπα και να απεκδυθούν πάσης ευθύνης οι προϊστάμενοί τους και ειδικότερα αυτοί που έδιναν τις εντολές και κατευθύνσεις.
Η υπόθεση του σκανδάλου της Μονής Βατοπεδίου απασχολεί σοβαρά την ελληνική κοινωνία και ιδιαίτερα μετά τις αποκαλύψεις που είδαν το φως της δημοσιότητας και που φαίνεται να είναι αναμεμιγμένα πρόσωπα τα οποία, δυστυχώς, κατείχαν και κατέχουν δημόσιες θέσεις.
Για πρώτη φορά μετά την περίοδο 1989-1990, η Βουλή αναδεικνύεται σε καθοριστικό παράγοντα με αφορμή το σκάνδαλο Βατοπεδίου, ικανό να κρίνει την τύχη της υπόθεσης αυτής.
Καλούμαστε, λοιπόν, εν μέσω της δύνης των αλυσιδωτών σκανδάλων των ανταλλαγών δημόσιας περιουσίας να οδηγήσουμε τους υπεύθυνους των σκανδάλων αυτών στην Προανακριτική Επιτροπή, τη σύσταση της οποίας ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός δια του Προέδρου του κ. Γιώργου Καρατζαφέρη είχε ζητήσει ξεκάθαρα και χωρίς παλινωδίες και ευθύς εξ αρχής, γιατί μόνο με την Προανακριτική θα έρθουν όλα στο φως της αλήθειας και του δικαίου.
Κύριοι συνάδελφοι, είναι πολλά τα αναπάντητα ερωτήματα της κοινωνίας για το συγκεκριμένο σκάνδαλο και δικαιολογημένη η αποδόμηση του πολιτικού συστήματος στη συνείδηση των πολιτών με όλα αυτά που κατά καιρούς αναδύονται και το ενοχοποιούν.
Θα πρέπει επιτέλους να αναλογιστούμε τι μπορεί να σημαίνει αυτή η οργή και η έντονη επιθυμία των πολιτών για τιμωρία των υπαιτίων. Οι πολίτες γυρίζουν την πλάτη στους πολιτικούς, ενώ θεωρούν ότι η διακυβέρνηση της χώρας επηρεάζεται από λίγους ανθρώπους που έχουν δύναμη, ενώ πάνω από τέσσερις στους πέντε δεν είναι υπερήφανοι για τον τρόπο με τον οποίο κυβερνάται η χώρα μας, σύμφωνα με τελευταία δημοσκόπηση. Από την ίδια δημοσκόπηση μαθαίνουμε ότι περισσότεροι από οκτώ στους δέκα κρίνουν ότι οι κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαπέντε χρόνων σπατάλησαν άσκοπα πάρα πολλά χρήματα Ελλήνων φορολογουμένων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν επιτρέπει πια η κοινωνία και ιδιαίτερα οι ευπαθείς ομάδες που διεκδικούν ένα επίπεδο στοιχειώδους διαβίωσης να έχουμε ατιμωρησία και «κουκούλωμα» αυτών των υποθέσεων.
Πρόσφατα ο Πρωθυπουργός σ’ αυτήν εδώ την Αίθουσα, αναφερόμενος στη λαϊκή αγανάκτηση που επικρατεί για τα πάντα και τους πάντες, προειδοποίησε ότι «θα μας πάρουν όλους με τις πέτρες».
(Στο σημείο αυτό χτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Σε είκοσι δευτερόλεπτα ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε.
Οι πολίτες απευθύνουν αγωνιώδη ερωτήματα για τις δύσκολες ώρες που περνούν, για το οικονομικό αδιέξοδο που βιώνουν καθημερινά και για την τραγική αδιαφορία που αντιμετωπίζουν και εκφράζουν την πικρία τους, όταν βλέπουν την κατασπατάληση δημοσίων πόρων δεξιά και αριστερά από υπεύθυνα όργανα του κράτους.
Ας αναλογιστούμε πόσα κοινωφελή έργα έχασε ο τόπος εξαιτίας αυτών των σκανδάλων. Πολλά χρήματα χάθηκαν σε υπόγειες διαδρομές και εξωχώριες εταιρείες της Κύπρου και άλλων «οικονομικών παραδείσων» μέσω των ανταλλαγών δημόσιας γης και περιουσίας με τη Μονή Βατοπεδίου και το περιβόητο «business plan» του Ηγουμένου μιας από τις πιο ιστορικές Μονές του Αγίου Όρους.
Τέλος, με τη στάση μας σήμερα, κυρίες και κύριοι, στην υπόθεση αυτή εμείς, οι εκπρόσωποι του ελληνικού λαού, πρέπει να ανταποκριθούμε ξεκάθαρα στο ιερό χρέος μας για διαφάνεια και ανάδειξη των υπαιτίων του τεράστιου αυτού σκανδάλου και των αδικημάτων που διέπραξαν.
Είναι επιβεβλημένη η ανάγκη να συμβάλουν όλοι και ιδιαίτερα οι κύριοι συνάδελφοι της κυβερνώσας παράταξης στην αποκατάσταση της ομαλής λειτουργίας του δημόσιου βίου και της εμπιστοσύνης του λαού προς το πολιτικό σύστημα.
Ας βάλουμε τέλος στην αποδόμηση και στην απαξίωση του πολιτικού μας συστήματος. Και αυτό μπορούμε να το κάνουμε τώρα. Τώρα είναι η ευκαιρία! Τώρα ή ποτέ, διότι αύριο θα είναι αργά.
Ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΟΜΙΛΙΑΣ ΩΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ:
ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΠΕΡΩΤΗΣΗΣ: ΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΔΙΟΙΚΟΥΣΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ



ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Δεν θα επιθυμούσα να αμφισβητήσω ούτε λέξη από αυτά που ακούστηκαν από τον εξαίρετο συνάδελφο, τον κ. Ευθυμίου και όχι γιατί είμαστε ένα μικρό κόμμα και έχουμε μικρό μέγεθος και άρα, ο λόγος μας δεν έχει και τόση πειστικότητα, όπως υπενόησε προχθές. Είπατε ότι έχουμε ένα μικρό μέγεθος στην ιστορία. Εν πάση περιπτώσει, έχουμε δικαίωμα να ομιλούμε και -όπως καλύτερα από μένα γνωρίζετε- ένας φιλόσοφος είχε πει ότι κανένας δεν είναι τόσο μεγάλος, ώστε να περιφρονήσει τον οιονδήποτε μικρό.
Κύριε Υπουργέ, έχετε ανάψει φωτιές, τουλάχιστον έτσι διαβάζω στον Τύπο. Και δεν ξέρω -επειδή αρέσκεται και ο κ. Ευθυμίου σ’ αυτά- αν έχετε καμία σύμβαση με τον Ήφαιστο, με τον οποίο, κατά τη μυθολογία, είχε συνεργασία ο Δίας γιατί προμηθευόταν από αυτόν τους κεραυνούς του.
Επί της ουσίας τώρα. Η στελέχωση της Διοικούσας Επιτροπής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας με σημαντικό αριθμό εξωπανεπιστημιακών μελών και ανθρώπων που δεν έχουν σχέση με την περιοχή και το συγκεκριμένο Πανεπιστήμιο, προκάλεσε –όπως προφανώς γνωρίζετε- έντονες αντιδράσεις, ενώ παράλληλα, αφήνει διάχυτη την αίσθηση της πλήρους απαξίωσης της τοπικής πανεπιστημιακής κοινότητας. Πολλά από τα διορισθέντα στελέχη της νέας Διοικούσας Επιτροπής είχαν έντονη κομματική δράση, γεγονός που αντιμετωπίζεται με καχυποψία από την τοπική κοινωνία, χωρίς βέβαια αυτό να απαξιώνει –και θα ήμουν ο τελευταίος που θα το έκανα- την ακαδημαϊκή τους σταδιοδρομία και την επιστημονική τους κατάρτιση.
Είναι προκλητικό, όμως, το γεγονός ότι δεν επιλέχθηκε ούτε ένας πανεπιστημιακός από τη Δυτική Μακεδονία, παρά το έντονο ενδιαφέρον που εκδηλώθηκε από τα μέλη Δ.Ε.Π. και παρά τις εισηγήσεις επί του αντιθέτου που είχε το Υπουργείο, ακόμη και από δικά σας κομματικά στελέχη και δικούς σας Βουλευτές, όπως επί παραδείγματι του Βουλευτή ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης, του κ. Γιάννη Βλατή.
Σας άκουσα με προσοχή, κύριε Υπουργέ, αλλά πείτε μου με ποια επιχειρήματα θα πείσετε την τοπική κοινωνία και γενικότερα, την ακαδημαϊκή κοινότητα, για την αντικειμενικότητα της επιλογής σας; Τι θα πείτε στα μέλη της τοπικής ακαδημαϊκής κοινότητας; Θα τους πείτε ότι δεν πληρούσαν τα αξιοκρατικά κριτήρια; Όχι, βέβαια, γιατί τα βιογραφικά πολλών από αυτών είναι καλύτερα έναντι ορισμένων προσώπων που έχουν διορισθεί. Θα τους πείτε ότι δεν γνωρίζουν τα προβλήματα και τις ιδιαιτερότητες του Πανεπιστημίου στο οποίο εργάζονται επί σειρά ετών, τη στιγμή που αυτοί οι ίδιοι έχουν στήσει το Πανεπιστήμιο και είναι αυτοί που το έχουν υπηρετήσει από την ίδρυσή του, το 2003, έως σήμερα; Ούτε αυτό μπορεί να αντέξει στην οποιαδήποτε κριτική, αφού τα περισσότερα από τα μέλη της νέας εννεαμελούς Διοικούσας Επιτροπής δεν έχουν καμία σχέση με την περιοχή και το συγκεκριμένο Πανεπιστήμιο.
Με βάση το επιστημονικό προσωπικό που διαθέτει σήμερα το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, μόλις προσληφθούν ακόμη τέσσερις καθηγητές -θέσεις που έχουν ήδη προκηρυχθεί και σύντομα ελπίζουμε ότι θα πληρωθούν- το Πανεπιστήμιο θα γίνει αυτοδύναμο και θα είναι έτοιμο να διενεργήσει πρυτανικές εκλογές. Το ίδρυμα είναι στα πρόθυρα της αυτοδυναμίας. Είναι παράδοξο το γεγονός ότι δεν δημιουργήθηκε μια μεταβατική διοίκηση που θα αποκτήσει μάλιστα, εμπειρία διοίκησης. Αυτοί που τώρα κρίθηκαν ότι δεν πληρούν τις προϋποθέσεις να καταλάβουν μία θέση στη Διοικούσα Επιτροπή, ούτε ως μέλη, σε λίγους μήνες θα αναλάβουν τη διοίκηση του Πανεπιστημίου.
Αυτά που αναφέρω είναι προβληματισμοί και επισημάνσεις της πανεπιστημιακής κοινότητας, καθώς και του Ενιαίου Συλλόγου Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού του Πανεπιστημίου. Οφείλετε να δώσετε σαφείς και εμπεριστατωμένες απαντήσεις, διότι το αίσθημα αδικίας και απογοήτευσης είναι διάχυτο. Άλλωστε, τα ίδια τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας εκτιμούν πως το Πανεπιστήμιο βρίσκεται σε κομβικό σημείο, με πολλά θέματα ανοικτά και οι αξιότιμοι κύριοι και η κυρία που κλήθηκαν να το διοικήσουν -για λίγο ουσιαστικά καιρό- δεν θα προλάβουν να μάθουν επακριβώς τις προτεραιότητές του, αλλά και ούτε να προχωρήσουν άμεσα στην επίλυση όλων αυτών των θεμάτων που απασχολούν το Πανεπιστήμιο.
Ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δ.Ε.Π., έχοντας επίγνωση της κατάστασης, στην πρώτη συνεδρίαση δήλωσε ότι δεν θα συζητηθούν θέματα που πηγαίνουν σε βάθος και σε λεπτομέρεια, αλλά θα σχηματίσουμε μία γενική εικόνα για το πού βρισκόμαστε και πού θέλουμε να πάμε. Φοβούμαι ότι χάνεται πολύτιμος χρόνος.
Είναι, λοιπόν, φανερό πόσο απαραίτητη ήταν στη νέα σύνθεση η συμμετοχή μελών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, οι οποίοι γνωρίζουν από πρώτο χέρι τα προβλήματα και τις ανάγκες του Πανεπιστημίου σε ακαδημαϊκό και αναπτυξιακό επίπεδο. Ήταν απαραίτητη και αναγκαία η εμπειρία και η συνδρομή των μελών του Πανεπιστημίου, προκειμένου να βοηθηθούν και τα νέα μέλη της Διοικούσας Επιτροπής, ώστε από κοινού να επισπευσθεί η προσπάθεια δημιουργίας ακαδημαϊκού περιβάλλοντος, που θα τονώσει την ελκυστικότητα των ακαδημαϊκών μονάδων, το κύρος του Πανεπιστημίου και θα οδηγήσει στην πνευματική και οικονομική ανάπτυξη της περιοχής.
Πώς θα πείσετε την πανεπιστημιακή κοινότητα και την τοπική κοινωνία ότι η όποια καθυστέρηση που πιθανόν θα παρατηρηθεί προς την κατεύθυνση της αυτονομίας του Πανεπιστημίου, δεν θα οφείλεται σε εσκεμμένη παρεμπόδιση της σημερινής Διοικούσας Επιτροπής, παρά τις όποιες καλές προθέσεις της, αφού η αυτονομία του Πανεπιστημίου θα σημάνει τη λήξη της θητείας της;
Είναι φόβοι και ανησυχίες που εκφράζονται από τους τοπικούς παράγοντες. Προκαλεί αναστάτωση και καχυποψία αυτή η απόφαση της Υπουργού να μη διορίσει ούτε ένα μέλος από την πανεπιστημιακή κοινότητα της Δυτικής Μακεδονίας. Εκτός και αν η Κυβέρνηση αποφάσισε να προχωρήσει στο χωροταξικό επανασχεδιασμό των Πανεπιστημίων, ενώ πολλά ακούγονται για την κατάργηση ή συγχώνευση πανεπιστημιακών τμημάτων.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Παρακαλώ, κυρία Πρόεδρε, την ανοχή σας για είκοσι δευτερόλεπτα.
Τέλος, δεν το ήθελα, αλλά χαριτολογώντας θα το πω. Ξέρετε, εσείς οι ίδιοι είχατε πει ότι ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε. Και επειδή βλέπω να μην αλλάζετε, δεν εύχομαι να βουλιάξετε.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΕΠΙΚΑΙΡΗΣ ΕΠΕΡΩΤΗΣΗΣ:
ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ



ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ορισμένες ακόμη καθαρές κουβέντες για τη Μακεδονία. Σε ό,τι αφορά στην ονομασία, για μας το θέμα των Σκοπίων είναι κρίσιμο.
Για μένα δεν υπάρχει καμία δυνατότητα να δεχθώ τον όρο «Μακεδονία» υπό οιανδήποτε μορφή αυτός περιέχεται στην ονομασία των Σκοπίων. Αν, κύριε Υπουργέ, σπεύσετε να απορρίψετε ως εθνικιστικές κορόνες τα λόγια που ακούσατε, θα σας θυμίσω ότι είναι λόγια του Ανδρέα Παπανδρέου στην ομιλία του στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης το 1992. Δεν γνωρίζω αν το 1992 ήσασταν στην Αυστρία, όπου σπουδάσατε, όπου θα μάθατε προφανώς περί των έργων και ημερών του Μέτερνιχ, αλλά εδώ οι Μακεδόνες αγωνιούσαμε, και ο Ανδρέας Παπανδρέου μαζί τους, γιατί πολλοί ξένοι ρωτούσαν και ρωτούν: «γιατί επιμένετε τόσο στο θέμα της ονομασίας;». Είναι λόγια του Ανδρέα Παπανδρέου. Και συνεχίζω: «Τι είδους μονομανία είναι αυτή; Τι μανία καταδιώξεως; Και όμως υπάρχει λόγος» έλεγε ο Ανδρέας Παπανδρέου. «Πολλές δεκαετίες τώρα υπάρχει το σλαβομακεδονικό λόμπι, πανίσχυρο στον Καναδά, ισχυρό στην Αυστραλία, ισχυρό στις Ηνωμένες Πολιτείες και αυτό το λόμπι δουλεύει γι’ αυτό που λέγεται «μεγάλη Μακεδονία»».
Μέχρι σήμερα ή, αν θέλετε, μέχρι πριν από μερικούς μήνες ξέραμε ότι η επίσημη εκδοχή και η αντιμετώπιση της Ελλάδος απέναντι στο ζήτημα αυτό ήταν αυτό που είχε αποφασιστεί από το άτυπο μεν, αλλά Εθνικό Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών, υπό την προεδρία του Κωνσταντίνου Καραμανλή, που είχε αποφασίσει ότι δεν δέχεται ονομασία για το γειτονικό μας κράτος που να περιέχει τον όρο «Μακεδονία» ή παράγωγο του ονόματος αυτού. Θέλω να μου πείτε ποιος, πού, πότε εξουσιοδότησε οποιονδήποτε να παραδώσει το όνομα «Μακεδονία» στα Σκόπια.
Θα πει κανείς: «Τι να κάνουμε; Ένα νέο συμβούλιο;» Δεν θα ήταν άσχημο. Επειδή, κατά το νομικό μας πολιτισμό, νόμος με νόμο καταργείται, ένα έστω και άτυπο εθνικό συμβούλιο θα μπορούσε να ανατρέψει τη στάση της χώρας μας, με ένα παρόμοιο άτυπο συμβούλιο, έστω για να καταγραφούν οι απόψεις και να καταγραφεί ιδιαιτέρως ότι ένα κόμμα του Ελληνικού Κοινοβουλίου δεν παραδίδει το όνομα «Μακεδονία» στα Σκόπια.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΛΑ.Ο.Σ.)
Μαθαίνουμε ότι δεχθήκατε, κύριε Υπουργέ, τον όρο «Βόρεια Μακεδονία» και μάλιστα τα Σκόπια τον θέλουν και δεν τον θέλουν. Αν, αλήθεια, αύριο αποφασίσετε να τους χαρίσετε το όνομα «Άνω Μακεδονία», εμείς οι Μακεδόνες τι θα είμαστε; Κάτω Μακεδονία; Και πόσο κάτω επιτέλους; Πόσο κάτω επιτέλους;
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΛΑ.Ο.Σ.)
Θα μου πείτε ότι πολύ νερό έρρευσε κάτω από τις γέφυρες, μετά τα όσα είπε ο Ανδρέας Παπανδρέου, μετά από το δάκρυ του Καραμανλή στο Αεροδρόμιο «Μακεδονία», όπου έτυχε να βρίσκομαι κι εγώ ως δημοσιογράφος τότε, και η Νέα Δημοκρατία επίσης το έχει προφανώς λησμονήσει. Και βάζετε τώρα μια «κόκκινη γραμμή», η οποία ουσιαστικά είναι η αποθέωση του ξύλινου πολιτικού λόγου.

Τι θα πει κόκκινη γραμμή; Δεν καταλαβαίνουμε εμείς οι Μακεδόνες, τι είναι κόκκινη γραμμή. Κόκκινη γραμμή είναι η παράδοση του ονόματος; Και πόσο κόκκινη είναι; Ο ελληνισμός έχει κακή εμπειρία από τέτοιες γραμμές. Γιατί υπάρχει και στην πλάτη του και μία πράσινη γραμμή στην Κύπρο, την οποία βέβαια δε λησμονούμε.
Δυστυχώς, λυπάμαι να πω, γιατί πυρώνεται η καρδιά ημών των Μακεδόνων, όταν μιλάμε γι’ αυτό -και εννοώ συναδέλφους από όλα τα κόμματα με τους οποίους συνομιλώ- ότι έχετε κάνει επίκαιρους τους στίχους του Εθνικού ποιητού, καθώς τα Σκόπια μας κάνουν και τη δύσκολη χώρα, ότι: «Δυστυχής παρηγορία τώρα σού ‘μεινε να λες, περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις».
Ευχαριστώ πολύ.
Κατά την δευτερολογία του ο κ. Κολοκοτρώνης απαντώντας στους κκ. Κακλαμάνη και Ευθυμίου ανέφερε:
ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, ειλικρινά ήταν το τελευταίο που θα επιθυμούσα να έρθω σε αντιπαράθεση με κοινοβουλευτικούς άνδρες κύρους, οι οποίοι έχουν κοσμήσει το Κοινοβούλιο. Γι’ αυτό δεν θα χρησιμοποιήσω δικά μου λόγια, αλλά θα καταφύγω πάλι σ’ αυτά που είπε ο Ανδρέας Παπανδρέου γιατί θεωρώ ότι αυτή η συνεδρίαση έχει τη δική της ιστορική σημασία και ας απαντήσουν σε αυτόν όσοι διαφωνούν.
Είχε πει: «Για μένα δεν υπάρχει καμία δυνατότητα να δεχθώ τον όρο «Μακεδονία» υπό οιανδήποτε μορφή αυτός περιέχεται στην ονομασία των Σκοπίων».
Και να πω κάτι που το παρέλειψα στην αρχή, γιατί υπάρχει και ο χρυσούς κανών των εφεδρειών. Συνεχίζοντας ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1992 στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης είχε πει: «Η «Μεγάλη Μακεδονία» που θα περιέχει τη Μακεδονία του Πιρίν, τα Σκόπια και την Ελληνική Μακεδονία. Η προπαγάνδα είναι πολύχρονη και καλά χρηματοδοτημένη. Αλλά για να πετύχει ένα τέτοιο σενάριο –γιατί σενάριο είναι, δεν λέω ότι θα βγει πέρα- χρειάζεται ένα όχημα αλυτρωτισμού, όπως έχει ειπωθεί. Χρειάζεται να υπάρχει κάτι: ένα κράτος που να λέγεται «Μακεδονία». Αυτή είναι η σημασία του να μην υπάρχει στα σύνορά μας κράτος που να λέγεται «Μακεδονία», διότι αποτελεί απειλή εν δυνάμει».
Ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΟΜΙΛΙΑΣ: ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ»



ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση υποδύεται ότι δεν αντιλαμβάνεται το μέγεθος των αντιδράσεων που έχουν προκληθεί σε όλη την Ελλάδα εξαιτίας του σχεδίου «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ», που κινδυνεύει να ονομαστεί όχι σχέδιο «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ», αλλά σχέδιο «Εφιάλτης» για όλους τους πολίτες, εξαιτίας της κοινωνικής αναταραχής που έχει προκαλέσει!
Ο αρμόδιος Υπουργός στην επιτροπή είπε ότι δεν έχει προκληθεί κοινωνική αναταραχή. Προφανώς, οι εκατοντάδες δήμαρχοι που βρίσκονται αυτές τις ημέρες στο περιστύλιο της Βουλής, εκφράζοντας την αγωνία τους για το μέλλον του τόπου, αυτοί, κατά τον Υπουργό, δεν εκφράζουν τις τοπικές κοινωνίες. Εγώ να δεχθώ ότι -κατά την άποψη του Υπουργού- ορισμένοι εξ αυτών να ενδιαφέρονται μόνο για το σαρκίο τους. Συμβαίνει κι αυτό.
Η πλειονότητα, όμως, των δημάρχων είναι εκείνη που αγωνιά για το μέλλον του τόπου τους και αυτό θα έπρεπε να το λάβει σοβαρά υπ’ όψιν της η Κυβέρνηση, πριν συνεχίσει και επιμείνει και να συνεχίσει να επιμένει στην ψήφιση ενός σχεδίου, το οποίο τη φέρνει σε προφανή αντίθεση με το λαϊκό αίσθημα. Διότι δεν είναι μόνο ότι όλα τα κόμματα της Αντιπολίτευσης αντιτίθενται στην ψήφιση του νομοσχεδίου αυτού. Διότι μπορεί ποσοστιαία η Κυβέρνηση να έχει την κοινοβουλευτική υπεροχή, αλλά σε απόλυτους αριθμούς βρίσκεται πράγματι σε δυσαρμονία προς το λαϊκό αίσθημα.
Έχουν προηγηθεί βέβαια, συσκέψεις μεταξύ στελεχών του ΠΑΣΟΚ, κατά τόπους και έχουν δημοσιευθεί στον Τύπο οι σχετικές επαφές. «Κόψε-ράψε» δηλαδή. Πάρτι προς ικανοποίηση μικροκομματικών σκοπιμοτήτων! Αγνοήθηκαν η ιστορία των επιμέρους κοινωνιών. Αγνοήθηκαν τα κριτήρια που ο ίδιος ο Υπουργός είχε θέσει εξαρχής. Και έχουμε μπροστά μας μια κοπτοραπτική, όμοια της οποίας δεν έχει γνωρίσει ποτέ ο τόπος.
Λίγο πριν τη χθεσινή συνεδρίαση, επικοινώνησαν μαζί μου πολίτες από την Αιανή, καθώς βρίσκονταν στη διαδρομή από Αιανή προς Αθήνα, στο μέσο της διαδρομής. Μου τηλεφώνησαν, εκφράζοντας την αγωνία τους και για να έρθουν σε επαφή μαζί μου για να αναλύσουν το πρόβλημά τους. Τους είπα «γυρίστε πίσω, αυτή η Κυβέρνηση δεν ακούει» και εντούτοις ήρθαν. Θα καταθέσω το ψήφισμά τους σε λίγο για τα Πρακτικά, όπως και ένα φυλλάδιο που αφορά την έκθεση του Αρχαιολογικού τους Μουσείου. Γιατί η Αιανή, για όσους δεν το θυμούνται, αποτελεί τη μήτρα της Μακεδονίας και ως τέτοια θα έπρεπε να είχε μια ξεχωριστή θέση στο λεγόμενο «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ».
Όσον αφορά τα άλλα θέματα, απαραίτητη προϋπόθεση για να προχωρήσει η μεταρρύθμιση, κατά τη γνώμη μας, είναι να προηγηθεί εκτενής οικονομικός έλεγχος και απογραφή των περιουσιακών στοιχείων των ΟΤΑ του Α΄ Βαθμού, ώστε οι νέοι που θα προκύψουν από τις συνενώσεις, να ξεκινήσουν υγιώς τη λειτουργία τους. Κάτι τέτοιο δεν έγινε.
Η Κυβέρνηση θα έπρεπε να σεβαστεί την ομόφωνη απόφαση της ΚΕΔΚΕ για τη διατήρηση των μαρτυρικών δήμων και των ιστορικών κοινοτήτων που εξαφανίζονται με τον «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ». Τουλάχιστον έτσι αισθάνονται οι τοπικές κοινωνίες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η περίπτωση του ιστορικού Σουλίου, με 1.310 εγγεγραμμένους κατοίκους, που υπάγονται στο νέο δήμο Παραμυθιάς.
Όμως, στη δεύτερη προϋπόθεση του προγράμματος διοικητικής μεταρρύθμισης αναφέρεται ότι θα πρέπει να προηγηθεί ο σχεδιασμός των νέων ανθρωπογεωγραφικών ενοτήτων. Τα όσα ο «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ» έχει σχεδιάσει, τα σχεδίασε, αν πάρουμε τα πληθυσμιακά κριτήρια, με την απογραφή του 2001.
Εγώ σέβομαι απολύτως τις προσπάθειες που κατέβαλαν οι τεχνοκράτες ώστε να συγκροτήσουν ένα πολυνομοσχέδιο ουσιαστικά, το οποίο δεν είναι ένα. Είναι δεκαέξι νομοσχέδια μαζί. Αλλά το έβαλαν σε λάθος βάση. Διότι είναι λάθος να πάρουν τα πληθυσμιακά κριτήρια του 2001, τη στιγμή που από τότε, εννέα χρόνια μετά, έχουν αλλάξει πολλά από αυτά. Σας αναφέρω τον Δήμο Ευόσμου της Θεσσαλονίκης, ο οποίος υπερδιπλασίασε τον πληθυσμό του. Επομένως, περί ποιου σχεδίου «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ» μιλάμε;
Τέλος, καταργείτε τους τοπικούς ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς. Θα πρέπει να σας πω ότι ακόμη δεν υψώθηκαν τα τοίχοι που θα έλεγαν στο ανθρώπινο πνεύμα «ως εδώ». Και επειδή παρατηρώ ορισμένες συμπεριφορές που θυμίζουν τον Λουδοβίκο ΙΔ’ που έλεγε: «Το κράτος είμαι εγώ» -εξαιρώ την παρισταμένη Υφυπουργό- θα πρέπει να τους πω ότι θα ήταν καλό να προχωρήσουν λίγο στην ιστορία και να θυμηθούν τι έπαθε ο Λουδοβίκος ΙΔ’ που είχε την ίδια συμπεριφορά.
(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης κ. Άγγελος Κολοκοτρώνης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)
Σας ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΟΜΙΛΙΑΣ:
ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ν. 3213/2003 ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΚΩΔΙΚΑ ΓΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ



ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ:
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Με αφορμή το σχέδιο νόμου που συζητούμε σήμερα και σε μια συνολική εκτίμηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν θα απείχε πολύ από την πραγματικότητα να υποστηρίξει κανείς ότι το θεσμικό πλαίσιο για την καταπολέμηση της πολιτικής διαφθοράς στην ελληνική έννομη τάξη έχει θεσπιστεί με σκοπό να μην εφαρμόζεται στην πράξη.
Η έλλειψη αποτελεσματικών ελεγκτικών μηχανισμών οδηγεί, όπως πολύ καλά γνωρίζουμε, στην ασυδοσία της πολιτικής τάξης. Η απλή απειλή αυστηρότερων ποινικών κυρώσεως σε βάρος των διεφθαρμένων πολιτικών, την οποία περιέχει το νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, κινδυνεύει να μείνει γράμμα κενό αν δεν συνοδευτεί από την οικοδόμηση αποτελεσματικού ελεγκτικού μηχανισμού για τα οικονομικά τόσο των πολιτικών προσώπων όσο ιδίως και των πολιτικών κομμάτων. Τέτοιες διατάξεις ωστόσο δεν υπάρχουν στο νομοσχέδιο.
Η πάταξη της διαφθοράς θα ξεκινήσει από τον υπάλληλο; Να ξεκινήσει κυρίως από τους πολιτικούς και τα κόμματα. Δεν ξεχνά κανείς τα ήδη παραγεγραμμένα σκάνδαλα που έχουν εξοργίσει την ελληνική κοινωνία διαχρονικά. Για αυτά σίγουρα δεν ευθύνονται απλοί υπάλληλοι. Εκτός αν αποδεχθούμε για μια ακόμη φορά τα λόγια του Σόλωνα που είπε ότι ο νόμος είναι σαν τον ιστό της αράχνης και εκεί πιάνονται μόνο τα μικρά ζώα.
Δεν είναι λοιπόν παράδοξο, αλλά μάλλον προσδοκώμενο και ηθελημένο από τον ιστορικό νομοθέτη το μηδενικό αποτέλεσμα των ελεγκτικών διαδικασιών του ν.3213/2003. Όλες αυτές οι διατάξεις δεν θίγονται στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο. Η μόνη αλλαγή στο διαδικαστικό πλαίσιο είναι η προβλεπόμενη στο άρθρο 1 του νομοσχεδίου δυνατότητα του Υπουργού, να μπορεί να ζητά από την Επιτροπή εξατομικευμένο έλεγχο της δήλωσης του πόθεν έσχες συγκεκριμένου προσώπου. Έτσι όμως όχι μόνο δεν προάγεται η αντικειμενικότητα και η διαφάνεια, αλλά ο εκάστοτε Υπουργός μετατρέπεται σε κήνσορα του πολιτικού συστήματος, που θα μπορεί να στοχοποιεί επιλεκτικά, συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα. Ανεφάρμοστες εξάλλου έχουν αποδειχθεί στην πράξη και οι ποινικές διατάξεις των άρθρων 4 και 5 του ίδιου νόμου σε ό,τι αφορά τα πολιτικά πρόσωπα. Συνεπώς η πρόβλεψη αυστηρότερων ποινών δεν προσφέρει τίποτε ουσιαστικό στην περιστολή της διαφθοράς.
Θυμάμαι πολύ καλά τον αρμόδιο Υπουργό, όταν συζητούσαμε για την υφ’ όρων απόλυση των εμπόρων ναρκωτικών να λέει ότι η αυστηροποίηση των ποινών δεν είναι το ζητούμενο, διότι ο πολιτικός μας πολιτισμός κελεύει ότι δεν επιδεικνύεται με την αυστηροποίηση η εκδικητικότητα της πολιτείας, αλλά στόχος είναι ο σωφρονισμός. Στην περίπτωση αυτή που δεν διαφωνούμε αυστηροποιούνται οι διατάξεις. Γιατί άραγε τότε η αυστηροποίηση δεν ήταν η ενδεδειγμένη οδός;
Με τον έλεγχο των δηλώσεων επιφορτίζεται, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σύμφωνα με το άρθρο 3 του νόμου αυτού η ίδια η Επιτροπή, το άρθρο 21 του νόμου 3023/2002, με αποτέλεσμα ο έλεγχος του πόθεν έσχες των πολιτικών να είναι εξίσου ατελέσφορος όσο και ο έλεγχος των οικονομικών των κομμάτων. Εφόσον ο νομοθέτης ήθελε πραγματικό έλεγχο στα οικονομικά των κομμάτων και των Βουλευτών, ο έλεγχος αυτός θα έπρεπε να είχε ανατεθεί είτε σε ειδική ανεξάρτητη αρχή, είτε στο Ελεγκτικό Συνέδριο, με εξασφάλιση όμως της απαραίτητης υποστήριξης από επαρκές σε αριθμό εξειδικευμένο επιστημονικό ελεγκτικό προσωπικό.
Σε ό,τι αφορά τώρα την συμμετοχή προσώπων που αναφέρονται στο άρθρο 6, σε παράκτιες εταιρείες, τις off shore, είτε των ιδίων είτε με παρένθετα πρόσωπα ήταν είναι και θα είναι σχεδόν ακατόρθωτο να αποδειχθεί η σύνδεση του όποιου πολιτικού προσώπου με το καταστατικό ή το βιβλίο μετόχων των εταιρειών αυτών.

Το πρόβλημα αυτό, οι εξωχώριες εταιρείες δηλαδή, λύνεται μόνο μέσα από διακρατικές συμφωνίες, καταγγελίες και εισαγγελικές παρεμβάσεις. Έχει υποστηριχτεί από νομικούς ότι η απαγόρευση συμμετοχής στο κεφάλαιο εταιρίας, επιχώριας ή μη, αντιβαίνει στις προβλέψεις του άρθρου 12 του Συντάγματος, πιθανότατα δε και στις αντίστοιχες της ευρωπαϊκής νομοθεσίας.
Η ένωση προσώπων είναι συνταγματικό δικαίωμα, η άσκηση του οποίου δεν μπορεί να απαγορευτεί, πόσο μάλλον να ποινικοποιηθεί, αδιακρίτως της εθνικότητας της εταιρείας. Έτσι, η διάταξη δεν ισχύει στην περίπτωση, ας πούμε, των κυπριακών εταιρειών, που δεν διακρίνονται σε εξωχώριες και μη. Είναι απλώς κυπριακές εταιρείες. Παρέχουν, όμως, όλες τις δυνατότητες των εξωχωρίων.
Ένα άλλο σημείο που θα ήθελα να αναφερθώ είναι σχετικό με τα μέτρα προστασίας και επιείκειας για όσους συμβάλλουν στην αποκάλυψη πράξεων διαφθοράς, όπως αυτές ορίζονται στο άρθρο 15 του σχεδίου νόμου. Αυτός που θα καταγγείλει ένα διεφθαρμένο πολιτικό και δη Υπουργό, θέλει σαφείς και καθαρές εγγυήσεις, ότι θα τύχει πραγματικής ευνοϊκής μεταχείρισης. Και τέτοια πρέπει να είναι η απαλλαγή του από το στάδιο της προδικασίας, δηλαδή μέχρι να περατωθεί και η κύρια ανάκριση, οπότε τα στοιχεία των πράξεων είναι νωπά και ευχερή να συλλεγούν και όχι στο ακροατήριο.
Αυτό είναι απολύτως λογικό, διότι δεν μπορεί κάποιος να διέρχεται όλη τη διαδικασία της προδικασίας, η οποία μπορεί να διαρκέσει και χρόνια -κατά το σύνηθες-, να μην καταγγείλει τίποτα και να φτάνει μετά από χρόνια στο ακροατήριο, οπότε το πρώτο που θυμάται είναι η εμπλοκή πολιτικού προσώπου. Η κατάχρηση που θα γίνει είναι ορατή. Όλοι θα επιλέγουν αυτό τον τρόπο, διότι θα αναστέλλεται η δίκη, θα αποφυλακίζεται αυτός -αν είναι κρατούμενος- και θα εμπλέκεται η Βουλή σε μια διαδικασία, που θα είναι άγνωστο πότε θα τελειώσει και με ποια στοιχεία.
Σημειώνω εδώ την περίπτωση καταγγελίας σε βάρος Υπουργού, Υφυπουργού, Βουλευτή, όπου εκεί λόγω της συνταγματικής εμπλοκής που δημιουργείται με το άρθρο 86 του Συντάγματος, χρειάζεται η κρίση της Βουλής για το ορθό ή μη των καταγγελλομένων. Αυτός, λοιπόν, που θέλει να τύχει ευνοϊκής μεταχείρισης πρέπει να αποκαλύψει όλη την αλήθεια στο στάδιο της προκαταρτικής εξέτασης, όπου καλείται ως ύποπτος, ή της κύριας ανάκρισης, όταν απολογείται. Για την απαλλαγή του δε, αν αποδειχθεί αληθής, η καταγγελία του πρέπει να είναι πλήρης, διότι κανείς δεν θα καταγγείλει τίποτα ή όταν το καταγγείλει θα γίνεται άκαιρα ή μόνο για κωλυσιεργία ή για ανομολόγητους σκοπούς.
Σας ευχαριστώ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΛΑΟΣ)

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΟΜΙΛΙΑΣ (ΩΣ ΕΙΔΙΚΟΣ ΑΓΟΡΗΤΗΣ)

ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ



ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΣΥΝΟΔΟΣ Α΄
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΡH ΄

Τετάρτη 28 Απριλίου 2010

ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Κύριοι συνάδελφοι, αν είχαν τρέξει τα προγράμματα του αναπτυξιακού νόμου, αν είχε ομαλοποιηθεί η αγορά, αν είχαν στελεχωθεί και ενεργοποιηθεί οι ελεγκτικοί μηχανισμοί, αν στην αγορά δεν επικρατούσε η λογική του πανικού του τύπου «ο σώζον εαυτόν, σωθείτο» και αν υπήρχαν και άλλες πολλές προϋποθέσεις τις οποίες εύκολα θα μπορούσε κανείς να αναφέρει εδώ, θα μπορούσε κανείς να πει ότι η σημερινή Κυβέρνηση επιχειρεί να βάλει μία τάξη στη ζούγκλα της αγοράς, όπως η ίδια την έχει αποκαλέσει. Αλλά τα «αν» είναι πολλά. Τα «θα» περισσότερα, γι’ αυτό εμείς με σοβαρότητα και υπευθυνότητα αναλύσαμε τα άρθρα του σχεδίου νόμου, απέναντι σε ορισμένα είμαστε αντίθετοι και σε άλλα απαντούμε θετικά. Θα μπορούσαμε να δούμε πιο θετικά το εν λόγω νομοσχέδιο, κυρίες και κύριοι, γιατί υπό αυτές τις συνθήκες τα εύκολα θύματα είναι οι εργαζόμενοι και οι μικρομεσαίοι. Πιστεύουμε ότι οι ρυθμίσεις που εισάγει το σχέδιο νόμου αποτελούν λύσεις ανάγκης.
Αντιλαμβανόμαστε τη δυσκολία τήρησης των ισορροπιών μεταξύ της στήριξης των μικρομεσαίων και της εργασίας. Όμως η αγορά κινείται με ελληνικό χρήμα, αφού οι εξαγωγές είναι περιορισμένες. Γι’ αυτό η αγωνία μας έγκειται στη διατήρηση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων και τη στήριξη των μικρομεσαίων, κάτι που δεν επιτυγχάνεται κατά τη γνώμη μας με το παρόν νομοσχέδιο. Οι εξελίξεις μας έχουν ξεπεράσει. Οι όροι του παιχνιδιού στην αγορά εργασίας έχουν ήδη διαμορφωθεί με την επί σειρά ετών ανοχή και την αδράνεια της πολιτείας
Και πάμε τώρα στα επιμέρους άρθρα. Στο πρώτο άρθρο με τις προϋποθέσεις που εισάγει, κυρίες και κύριοι, επιχειρεί να θέσει τις βάσεις για την αντιμετώπιση του φαινομένου της καταστρατήγησης της εργατικής νομοθεσίας, όπου μεταμφιέζονταν –και συνεχίζουν μέχρι σήμερα- εξαρτημένες σχέσεις εργασίας σε δήθεν ανεξάρτητη απασχόληση. Η παρούσα ρύθμιση θα έπρεπε να έχει αναδρομική ισχύ, ώστε να δεσμεύει τον εργοδότη προκειμένου να αποφύγουμε ομαδικές απολύσεις. Επίσης, παρ’ όλο που ουσιαστικά μιλάμε για σχέσεις εξαρτημένης εργασίας, δεν προσμετράται ο χρόνος της συγκεκριμένης απασχόλησης στην προϋπηρεσία.
Στο άρθρο 2 παράγραφος 3 αναφέρεται «αν περιοριστούν οι δραστηριότητες του, ο εργοδότης μπορεί, αντί καταγγελίας της σύμβασης εργασίας, να επιβάλει σύστημα εκ περιτροπής απασχόλησης». Αυτό το σημείο πρέπει να προσδιοριστεί και να αποσαφηνιστεί κατά την άποψή μας, διότι αφήνει παραθυράκι για καταστρατήγηση της εν λόγω διάταξης. Τίθεται θέμα αντικειμενικού προσδιορισμού σε ό,τι αφορά τον περιορισμό της δραστηριότητας του εργοδότη και από ποιο βαθμό και μετά ο περιορισμός της δραστηριότητας επιτρέπει την επιβολή εκ περιτροπής εργασίας στους εργαζομένους του.
Επίσης, θα πρέπει να ρυθμιστεί κατά την άποψή μας, η περίπτωση των ωρομίσθιων μισθωτών πενθήμερης απασχόλησης που εργάζονται μέχρι έξι ώρες την ημέρα. Με το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο δεν δικαιούνται είκοσι πέντε ημερομίσθια το μήνα. Προτείνεται, λοιπόν, να δοθεί ασφαλιστική προσαύξηση για λόγους κοινωνικής δικαιοσύνης ώστε να έχουν το δικαίωμα των είκοσι πέντε ασφαλιστικών ημερομισθίων, αντί των είκοσι ή είκοσι ενός που μπορούν να εξασφαλίσουν μέχρι σήμερα, ώστε να διευκολυνθούν στη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος. Επομένως, δεν μπορούμε να υπερψηφίσουμε το άρθρο αυτό.
Και πάμε στο άρθρο 3. Σε ό,τι αφορά τη ρύθμιση θεμάτων προσωρινής απασχόλησης με το οποίο ασχολείται το άρθρο 3, γίνεται προσπάθεια να τεθούν όρια στην καταχρηστική εφαρμογή συμβάσεων προσωρινής απασχόλησης, που σε συνδυασμό με την έλλειψη αποτελεσματικού μηχανισμού ελέγχου επέτρεψε σε μεγάλες -και κυρίως ξένες εταιρείες- να εξαπατούν συστηματικά τις κρατικές υπηρεσίες, καταπατώντας κάθε έννοια ισότητας και δικαιοσύνης στην αγορά εργασίας.
Λόγω της ιδιαιτερότητας της εργασίας των προσωρινά απασχολουμένων ή όπως καθιερώθηκε να αποκαλούνται «ενοικιαζόμενοι» εργαζόμενοι, θα έπρεπε να θεσπιστεί ένα πλαφόν, ενός ποσοστού δηλαδή, σε σχέση με τους εργαζομένους της επιχείρησης, πέραν του οποίου να μην μπορούν οι έμμεσοι εργοδότες να χρησιμοποιούν, καταστρατηγώντας το νόμο, προσωρινά απασχολούμενους για την κάλυψη πάγιων και διαρκών αναγκών της επιχείρησής τους. Επιπλέον, επειδή δεν προβλέπονται ασφαλιστικές δικλίδες για την προστασία της ευαίσθητης αυτής κατηγορίας εργαζομένων, καταψηφίζουμε και το άρθρο 3.
Στο άρθρο 4 αναφέρονται τα εξής «Οι επιχειρήσεις και οι εκμεταλλεύσεις, αν έχει περιοριστεί η οικονομική τους δραστηριότητα, μπορούν αντί της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας, να θέτουν, εγγράφουν, σε διαθεσιμότητα τους μισθωτούς τους, η οποία δεν μπορεί να υπερβεί συνολικά τους τρεις μήνες ετησίως». Επειδή, όμως, η οικονομική κρίση δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως άλλοθι για τη σκληρότερη εκμετάλλευση των εργαζομένων -όπως σωστά αναφέρθηκε και από τον κ. Χάιδο κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων της επιτροπής- και επειδή παρατηρούνται συχνές παραβιάσεις των κείμενων διατάξεων προστασίας των εργαζομένων, θα πρέπει να προσδιοριστεί βάσει αντικειμενικών κριτηρίων ο όρος «περιορισμός» της οικονομικής δραστηριότητας της επιχείρησης προκειμένου να τεθεί ο μισθωτός σε διαθεσιμότητα.
Και πάμε στο άρθρο 5 όπου κρίνονται θετικές οι ρυθμίσεις που αφορούν στην τηλεργασία κατά την άποψή μας, γι’ αυτό και το υπερψηφίζουμε. Δύο σημεία όμως, τα οποία πρέπει ή θα έπρεπε να αποσαφηνιστούν είναι τα εξής: να έχουν και οι τηλεργαζόμενοι τα ίδια δικαιώματα με τους υπόλοιπους εργαζομένους της επιχείρησης, καθώς και τη δυνατότητα πρόσβασης σε πληροφορίες που αφορούν την επιχείρηση. Σε περίπτωση αρνήσεως του εργαζομένου για μετατροπή της υφιστάμενης εργασιακής σχέσης σε τηλεργασία, να μην αποτελεί λόγω διακοπής της εργασιακής σχέσης.
Το άρθρο 6 ρυθμίζει χρόνιες ασάφειες σχετικές με την κατάτμηση της άδειας των μισθωτών, που προκαλούσαν τριβές στις εργασιακές σχέσεις. Κρίνουμε ότι κινείται προς τη θετική κατεύθυνση και το υπερψηφίζουμε. Έχουμε μόνο να κάνουμε μία επισήμανση, να προβλεφθεί ότι μαζί με την έναρξη χορήγησης τμήματος της ετήσιας κανονικής αδείας να καταβάλλονται πλήρεις αποδοχές και επίδομα αδείας για το σύνολο των ημερών αδείας που ο εργαζόμενος δικαιούται κατά έτος.
Το άρθρο 7. Έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής. Στόχος της διευθέτησης του χρόνου εργασίας είναι η τόνωση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων. Σύμφωνα με έρευνες, όμως, οι τιμές των εγχωρίων προϊόντων ακολουθούν τις τιμές ανταγωνιστών τους. Ως εκ τούτου η μείωση του κόστους εργασίας για την ελληνική πραγματικότητα τουλάχιστον, δεν μετακυλίεται στις τιμές των προϊόντων και υπηρεσιών, άρα και στην αύξηση της ανταγωνιστικότητας.
Όπως καταλαβαίνουμε ο χρόνος είναι ελάχιστος για να αναφερθούμε με τόση λεπτομέρεια σε κάθε ένα άρθρο χωριστά. Στον όσο χρόνο έχω, πρέπει να πω ότι με το άρθρο 8 επιλύεται ένα πρόβλημα που είχε ανακύψει στην πράξη με την απασχόληση των εργαζομένων την έκτη ημέρα της εβδομάδας κατά παράβαση του πενθημέρου. Υπαναχώρησε, όμως, η Κυβέρνηση από την αρχική της τοποθέτηση και έτσι καταψηφίζουμε το άρθρο 8.
Στο άρθρο 9 αναφορικά με τις αρμοδιότητες του ΣΕΠΕ έχουμε να παρατηρήσουμε ότι στις παρούσες συνθήκες η αναβάθμιση του ρόλου και η ανάκτηση του κύρους του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας, είναι αναγκαία προκειμένου να εδραιωθεί το αίσθημα ασφαλείας και δικαιοσύνης μεταξύ των εργαζομένων και να παταχθεί η μαύρη και ανασφάλιστη εργασία.
Στη διάρκεια της σημερινής συνεδρίασης θα έχουν την ευκαιρία και οι άλλοι συνάδελφοι του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού να αναφερθούν στα επί μέρους ζητήματα.
Σας ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΟΜΙΛΙΑΣ (ΩΣ ΕΙΔΙΚΟΣ ΑΓΟΡΗΤΗΣ)

ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Στη μεγάλη προσαρμογή που επιχειρείται, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε σχέση με την ευελιξία στις σχέσεις εργασίας, στην πραγματικότητα οι εργαζόμενοι οδηγούνται στην ανασφάλεια και την ανεργία. Είναι εύκολο κανείς να το προβλέψει ότι σε δέκα ημέρες μετά την εφαρμογή του νόμου αυτού, θα συμβεί το αντίθετο από αυτό που επιδιώκει το νομοσχέδιο.
Οι συνθήκες προσλήψεων δυσχεραίνονται και δεν προστατεύουν κανένα. Όποιος έχει υπαλλήλους θα δυσκολεύεται να τους κρατήσει και θα εξωθείται σε απολύσεις διότι δεν υπάρχει ευελιξία διαμόρφωσης των όρων. Και όταν θέλει κανείς να προσλάβει εργαζομένους δεν θα τον διευκολύνει ακόμη και αν συμφωνούν οι εργαζόμενοι.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το τοπίο στην αγορά εργασίας έχει αλλάξει άρδην με τη σημαντική επιδείνωση της θέσης του εργατικού κόσμου και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Με τις ελαστικές μορφές απασχόλησης απλώς διαχειριζόμαστε την ανεργία. Έτσι τη μία θέση εργασίας την μοιράζονται δύο και φυσικά μοιράζονται και τις αποδοχές αφού προωθείται λόγω των οικονομικών συνθηκών η τετράωρη απασχόληση αντί του 8ώρου, η εκ περιτροπής απασχόληση, η προσωρινή απασχόληση κ.λπ. Το εν λόγω νομοσχέδιο επιχειρεί να κατοχυρώσει ορισμένα στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα αφού προηγουμένως όμως επετράπη η εκτεταμένη καταστρατήγηση της εργατικής νομοθεσίας με την ανοχή και την αδράνεια της πολιτείας επί μακρά σειρά ετών.
Καλούμαστε να ψηφίσουμε ένα νομοσχέδιο που νομιμοποιεί μία πρακτική κατά την οποία επιβάλλεται στους εργαζομένους να ασχολούνται 2,3,4 ώρες την ημέρα, ή λίγες ημέρες τον μήνα εξασφαλίζοντας εισόδημα 200, 300, ή 400 ευρώ μηνιαίως. Φθάνουμε στο σημείο να μη μιλάμε πια για εργαζομένους αλλά για απασχολούμενους με μειωμένες αποδοχές και άρα μειωμένη αγοραστική δύναμη. Αυτοί οι άνθρωποι θεωρούνται εργαζόμενοι και φυσικά δεν καταγράφονται στα μητρώα ανέργων του ΟΑΕΔ. Παρ’ όλα τα ημίμετρα στην αγορά εργασίας και την ημιαπασχόληση και την εκ περιτροπής εργασία και την απασχόληση με μπλοκάκι οι άνεργοι ξεπέρασαν τις 560 χιλιάδες τον Ιανουάριο σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία σημειώνοντας αύξηση κατά 100 χιλιάδες συγκριτικά με τον Ιανουάριο του 2009 και κατά 62 χιλιάδες άτομα σε σχέση με τον Δεκέμβριο του ιδίου έτους. Δηλαδή μέσα σε ένα μήνα έχασαν τη δουλειά τους 62.000 εργαζόμενοι. Μιλάμε πάντα για την καταγεγραμμένη ανεργία γιατί εκτός από την αδήλωτη εργασία αποτελεί κοινό τόπο πλέον και η αδήλωτη ανεργία.
Ο ΟΑΕΔ δήλωσε ότι χρειάζεται επί πλέον 40 εκατ. Ευρώ για να ανταποκριθεί στις ταμειακές του υποχρεώσεις τον μήνα Μάιο, διαφορετικά κινδυνεύει να κάνει στάση πληρωμών. Μέσα σ’ αυτό το κυκεώνα η Κυβέρνηση θεώρησε κατάλληλη τη χρονική συγκυρία να νομιμοποιήσει χιλιάδες μετανάστες. Πολλοί απ’ αυτούς τους ανθρώπους μόλις νομιμοποιηθούν θα εγγραφούν και αυτοί στα μητρώα ανέργων στη μακρά στρατιά των ανέργων του ΟΑΕΔ διεκδικώντας και αυτοί μερικά ψίχουλα από τα άδεια ταμεία. Συνεχίζει η Κυβέρνηση να μη θέτει όριο στη μετανάστευση και συνεχίζει να μη βάζει ποσόστωση δείχνοντας ιδιαίτερη ευαισθησία σ’ αυτούς τους ανθρώπους που πραγματικά αναζητούν μία ελπίδα. Όμως την ίδια ευαισθησία πρέπει να δείξει και για τους πολίτες αυτής της χώρας από τους οποίους ζητά να σηκώσουν το σταυρό του μαρτυρίου, να βάλουν πλάτη για την αντιμετώπιση του τεράστιου χρέους των 300 δισεκατομμυρίων ευρώ, ενώ είναι οι μόνοι που δεν ευθύνονται. Την ίδια ευαισθησία πρέπει να δείξει και στους νέους, στα παιδιά μας, Η ανεργία μέχρι την ηλικία των 24 ετών έχει ξεπεράσει οριακά το 30%. Ήδη έχει ξεκινήσει το πρώτο κύμα μετανάστευσης των νέων μας. Το φαινόμενο αυτό θα το δούμε να εξελίσσεται τα επόμενα χρόνια. Αναγκάζομαι τα παιδιά μας να σκέπτονται τη μετανάστευση γιατί η παρακαταθήκη που τους αφήσαμε είναι η ανεργία ή για τους πιο τυχερούς η ημιαπασχόληση έναντι 300 ή 400 ευρώ. Θα εξάγουμε επιστήμονες και θα εισάγουμε ανειδίκευτους εργάτες. Με τις πρακτικές που ακολουθούνται αυτό είναι ένα ερώτημα.
Βέβαια το πρόβλημα είναι πολυσήμαντο. Φυσικά για τη διαμόρφωση αυτής της κατάστασης δεν ευθύνονται οι κακοί εργοδότες και αναφέρομαι στους χιλιάδες μικρομεσαίους μικροεπιχειρηματίες που προσπαθούν να επιβιώσουν σε ένα άκρως τοξικό οικονομικό περιβάλλον. Η ανταγωνιστικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων βρίσκεται στο ναδίρ. Η τραγική συρρίκνωση της παραγωγικής διαδικασίας είναι μία πραγματικότητα. Δεκαέξι χιλιάδες εμπορικά καταστήματα έκλεισαν πέρυσι σύμφωνα με την Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου, ενώ ο τζίρος των ελληνικών επιχειρήσεων είναι σε πτωτική πορεία που σε κάποιες τοπικές αγορές φθάνει και στο 80%.
Ειδικότερα μετά την αύξηση του ΦΠΑ αναφέρουν οι επιχειρηματίες κόπηκε παντελώς η κίνηση στην αγορά. Οι αγοραπωλησίες ακινήτων κατά τόπους μειώθηκαν κατά 40% έως 60% λόγω της ύφεσης και λόγω των πρόσφατων φορολογικών μέτρων, αφήνοντας 40.000 εργαζόμενους στην οικοδομή άνεργους και 100.000 με ελάχιστα μεροκάματα. Η βιομηχανική παραγωγή μειώθηκε κατά 9,2% και οι ακάλυπτες επιταγές έφθασαν τα 366 εκατ. Ευρώ σημειώνοντας αύξηση μέσα σε ένα μήνα μεταξύ Φεβρουαρίου και Μαρτίου της τάξεως του 285%.
Παράλληλα η μεγαλύτερη πτώση της εμπορικής δραστηριότητας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων καταγράφεται σε περιοχές που δραστηριοποιούνται οι υπεραγορές και μεγάλα εμπορικά κέντρα, που συχνά είναι ξένων συμφερόντων. Ο κατάλογος δεν έχει τέλος. Δυστυχώς επαληθεύτηκε για άλλη μία φορά ο Πρόεδρος του κόμματός μας Γεώργιος Καρατζαφέρης όταν έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου για τις δραματικές επιπτώσεις που θα είχε στην οικονομία η αύξηση του ΦΠΑ, η υπερφορολόγηση των ακινήτων, η παράδοση του λιανικού εμπορίου στις ξένες πολυεθνικές.
Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις χρειάζονται στήριξη για να ανθέξουν και να επιβιώσουν στην οικονομική κρίση. Όμως αυτή η στήριξη πρέπει να βασιστεί στην ανάπτυξη και στη δημιουργία συνθηκών υγιούς ανταγωνισμού και όχι φυσικά στις περικοπές μισθών και στην υποαπασχόληση που δημιουργούν εργαζόμενους με μειωμένη αγοραστική δύναμη. Αλήθεια που βρίσκεται η απορροφητικότητα του ΕΣΠΑ; Στη χώρα μας παρατηρείται ένα ακόμα παράδοξο. Οι επιχειρήσεις θεωρούν ότι το εργατικό κόστος είναι ιδιαίτερα υψηλό, και οι εργαζόμενοι θεωρούν ότι παίρνουν μισθούς πείνας. Έτσι παρατηρείται και οι δύο κοινωνικοί εταίροι να εμφανίζονται δυσαρεστημένοι. Το χειρότερο είναι ότι και οι δύο πλευρές πιστεύουν ότι έχουν δίκιο. Η εξήγηση αυτή του φαινομένου έγκειται στη δυσβάστακτη επιβάρυνση του κόστους εργασίας από τις ασφαλιστικές εισφορές που πλησιάζει το 50% των αποδοχών. Για κάθε μισθό ύψους χιλίων ευρώ, καταβάλλονται επιπλέον 500 ευρώ για να καλυφθούν οι ασφαλιστικές εισφορές στο ΙΚΑ. Και ενώ έχουμε από τις υψηλότερες ασφαλιστικές εισφορές στην Ευρωπαϊκή Ένωση ο βαθμός ανταποδοτικότητας του ΙΚΑ προς τους ασφαλισμένους του, είναι σε πολύ χαμηλά επίπεδα και η βιωσιμότητα του ασφαλιστικού φορέα είναι αμφίβολη λόγω χρεών.
Από εδώ και πέρα τι μέλλοι γενέσθαι; Η ιστορία διδάσκει ότι ο Ελληνικός Λαός με τη καθοδήγηση σοφών κυβερνήσεων μπορεί να ξεπεράσει όλα τα εμπόδια και να κάνει θαύματα. Γνωρίζει ο Υπουργός όπως γνωρίζει και ολόκληρη η ελληνική απάντα οι άλλοι για ό,τι μας συμβαίνει. Η διαφθορά, η διαπλοκή, ο κομματισμός, η νοοτροπία του εύκολου πλουτισμού, η ατιμωρησία, η ανευθυνότητα των υπευθύνων είναι φαινόμενα που έχουν πλήξει τον ιστό της κοινωνίας με την ανοχή και την υπόθαλψη μερικές φορές των εκάστοτε κυβερνήσεων.
Επειδή κύριε Υπουργέ, παρ’ όλη την εντιμότητα που σας διακρίνει η ελληνική κοινωνία είναι καχύποπτη και όχι αδικαιολόγητα εξ αιτίας όλων των προαναφερθέντων θα πρέπει να είστε ιδιαίτερα προσεκτικός για να δικαιολογήσετε τους λόγους υπαναχώρησή σας από την αρχική σας τοποθέτηση όσον αφορά τις τελευταίες τροπολογίες. Γιατί άραγε επιμηκύνθηκε η περαιτέρω περίοδος που κάποιος εργαζόμενος πρέπει να συνεχίσει να αμείβεται με μπλοκάκι προκειμένου να αποκτήσει
το τεκμήριο της μετατροπής της σύμβασης του σε αορίστου χρόνου; Η περίοδος αυτή από 3 μήνες στο προσχέδιο διευρύνθηκε στους 6 μήνες στο σχέδιο που κατατέθηκε στη Βουλή και κατέληξε στους 9 μήνες.
Πάνω από τριακόσιες χιλιάδες εργαζόμενοι, στο μεταξύ, αμείβονται με Δελτία Παροχής Υπηρεσιών χωρίς να δικαιούνται δώρα, επιδόματα, αποζημίωση σε περίπτωση απόλυσης τους. Γιατί επιτρέπετε σε κάποιους επιτήδειους καταστρατηγώντας το νόμο να εκμεταλλεύονται αυτούς τους ανθρώπους; Εργοδοτικές οργανώσεις είχαν ζητήσει από το Υπουργείο, οι τρεις μήνες να γίνουν έξι, προκειμένου, να αποδειχθεί η ύπαρξη εξαρτημένης εργασιακής σχέσης. Το Υπουργείο υπερκέρασε και αυτές τις εισηγήσεις των εργοδοτών -κάνοντάς τους ένα δώρο- επιμηκύνοντας ακόμη περισσότερο την περίοδο, σε εννέα μήνες. Γιατί υπαναχώρησε η Κυβέρνηση από την αρχική της θέση, σύμφωνα με την οποία η αμοιβή για εργασία κατά την έκτη μέρα, κατά παράβαση του συστήματος πενθήμερης εργασίας, θα προσαυξάνεται κατά 100%; Αποδεχόμενοι τις εισηγήσεις εργοδοτικών οργανώσεων περιόρισε τη προσαύξηση στο 50%, για να καταδείξει στο τέλος ότι είναι αρκετή η προσαύξηση του 30%.
Γιατί, άραγε, αποφασίσατε να εξαιρέσετε από την προαναφερθείσα ρύθμιση του εποχικά απασχολούμενους σε ξενοδοχειακές και επισιτιστικές επιχειρήσεις; Ενώ, άνοιξε η συζήτηση για την απελευθέρωση των απολύσεων, τη μείωση των αποζημιώσεων λόγω απόλυσης, την επανένταξη των επιδομάτων προϋπηρεσίας που συνοδεύουν τα κατώτερα όρια μισθών.
Στην Ελλάδα το εργατικό δυναμικό συνεχίζει να αυξάνεται ταχύτερα από ό,τι η απασχόληση. Άρα, τίθεται θέμα μιας κοινωνικά δίκαιης αναδιανομής, του διαθέσιμου όγκου εργασίας. Οι υποστηριχτές αυτού του νομοσχεδίου παίρνουν πως είναι δεδομένο τον διαθέσιμο όγκο εργασίας και εφευρίσκουν λύσεις για την αναδιανομή αυτού του όγκου εργασίας, σε όσο το, δυνατό, περισσότερους εργαζόμενους. Με αυτές τις πρακτικές, όμως, οδηγούμαστε σε στασιμότητα της συζήτησης και την ποιοτική μεταστροφή της κατανάλωσης, κυρίως, σε είδη πρώτης ανάγκης, καταδικάζοντας σε μαρασμό άλλες οικονομικές δραστηριότητες.
Η υψηλή συμμετοχή της ιδιωτικής κατανάλωσης στη σύνθεση του Εθνικού Ακαθαρίστου Προϊόντος, καθιστά επιβεβλημένη την ανάγκη, να διατηρηθεί η αγοραστική δύναμη των πολιτών σε ικανοποιητικά επίπεδα, ώστε να μην επηρεαστεί, το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν της χώρας.
Η ανεργία και οι υπάρχουσες συνθήκες εργασίας δοκιμάζουν την κοινωνική συνοχή της χώρας. Επειδή το κράτος καθυστέρησε την υλοποίηση των αναπτυξιακών νόμων και των υποδομών, άφησε να γιγαντωθεί η γραφειοκρατία και να δημιουργηθεί ένα άκρως μη ανταγωνιστικό επενδυτικό περιβάλλον. Διευκόλυνε την παράδοση του λιανικού εμπορίου στις ξένες πολυεθνικές, καταδικάζοντας το εγχώριο εμπόριο σε συρρίκνωση. Επιδοτούσε μέχρι πρόσφατα τις ελληνικές παραγωγικές επιχειρήσεις, προκειμένου να μεταναστεύσουν σε γειτονικά κράτη και συνεχίζει να δείχνει ανοχή στην άνθηση της παραοικονομίας.
Και ενώ δεν έχει λυθεί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η μέριμνα για την επαρκή αντιμετώπιση των κακώς κειμένων -που μαστίζουν γενικπότερα την παραγωγική διαδικασία της χώρας- έρχεται, τώρα, η Κυβέρνηση να μας πει ότι την κατάσταση θα σώσει ο εργατικός κόσμος με την περαιτέρω περικοπή των ήδη χαμηλών μισθών, με την προώθηση ελαστικών σχέσεων εργασίας, υιοθετώντας τακτικές που δυναμιτίζουν τη σχέση των κοινωνικών εταίρων και την εργασιακή ειρήνη.
Είναι ευνόητο ότι καταψηφίζουμε αυτό το σχέδιο νόμου ως αντιπαραγωγικό, ως νομοσχέδιο, που δεν διευκολύνει τις λεγόμενες ευέλικτες μορφές εργασίας. Και πριν κατέλθω του Βήματος θα μου επιτρέψετε, κύριε Πρόεδρε, να καταθέσω για τα Πρακτικά μια σημερινή ανακοίνωση της Γενική Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδας -που δεν ανήκουν στο δικό μας κομματικό χώρο- και η οποία συνομοσπονδία σε μια παράγραφο της ανακοίνωσής της αναφέρει: «Το κράτος συμμετέχει κατά 50% στη διαμόρφωση ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Και μόνο οι αλλαγές στη γραφειοκρατία, τη σπατάλη και η αδιαφανή διαδικασία στη λειτουργία του, αλλά και στην εγκατάλειψη της πελατειακής συμπεριφοράς του, θα δώσουν ανάσες και πνοή στην επιχειρηματικότητα και ειδικότερα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Δεν εξαρτάται –τονίζουν- η ανταγωνιστικότητα στην Ελλάδα, από το μισθολογικό κόστος. Άλλες είναι οι αιτίες του κακού».
(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Άγγελος Κολοκοτρώνης, καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)
Ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΟΜΙΛΙΑΣ
ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ



ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το συζητούμενο σχέδιο νόμου καθ’ ομολογία της ίδιας της Κυβέρνησης, δεν απηχεί τις σοσιαλιστικές της απόψεις. Έτσι τουλάχιστον ακούστηκε από το Βήμα αυτό διά χειλέων του Πρωθυπουργού κ. Γεωργίου Παπανδρέου.
Απορίας άξιον είναι κατά συνέπεια, ότι οι κυβερνώντες εν τούτοις το υπερασπίζονται με ιδιαίτερη θέρμη. Ορισμένοι μάλιστα εκ των αξιοτίμων συναδέλφων της πλειοψηφίας δεν δίστασαν, να μιλήσουν για επανάσταση που γίνεται στα φορολογικά πράγματα της χώρας. Κάποιος ίσως θα έπρεπε να θυμίσει, ότι επανάσταση επιτυχούσα θέτει μεν ίδιον δίκαιον, αλλά αποτυχούσα θεωρείται έγκλημα και τιμωρείται.
Αν ζούσε ο Ιονέσκο, ο ιδρυτής του θεάτρου του παραλόγου, δεν θα είχε καμία ανάγκη να ξαναγράψει κάτι για το «Ρινόκερο». Θα είχε μπροστά του έναν ταύρο, τη σημερινή Κυβέρνηση, εν υαλοπωλείο ο οποίος φορολογεί αδιακρίτως τους πάντες και τα πάντα. Οι οβιδιακές μεταμορφώσεις της Κυβερνήσεως είναι κάτι το οποίο προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση. Άλλοτε καταργεί τα τεκμήρια και άλλοτε τα επαναφέρει. Αυτό δεν έχει κανένα προηγούμενο.
Δίνει την εντύπωση ότι συνέταξε το νομοσχέδιο με βάση ιδέες φοιτητών αμερικανικών πανεπιστημίων, δηλαδή ως να απευθύνεται σε κατοίκους της Νέας Υόρκης και της Ουάσιγκτον, πολύ περισσότερο όταν επιμένει ότι από το επόμενο έτος οι Έλληνες πολίτες να υποβάλλουν τις φορολογικές τους δηλώσεις μέσω διαδικτύου. Δεν γνωρίζει άραγε ότι η Ελλάδα είναι από τις τελευταίες χώρες μεταξύ των άλλων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ό,τι αφορά τη χρήση του διαδικτύου;
Αναφέρεται στο νομοσχέδιο ακόμα ότι οι συναλλαγές άνω των 1,500 ευρώ θα γίνονται με επιταγές ή με πιστωτικές, χρεωστικές κάρτες και σε κάθε περίπτωση χωρίς μετρητά. Βάσει ποιας λογικής άραγε οι συναλλαγές με μετρητά θα είναι παράνομες;
Και θα φέρω ένα πολύ σύντομο παράδειγμα μιας κοινότητας που γνωρίζει πολύ καλά ο συνάδελφος κ. Πολατίδης, την Άνω Ορεινή Σερρών, από την οποία το πρώτο υποκατάστημα της Εθνικής Τραπέζης απέχει 40 χιλιόμετρα. Θα υποβάλλουμε κατά συνέπεια τους κατοίκους της περιοχής αυτής -και αναλογικά και άλλους κατοίκους ομοίων περιοχών, που έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά- στη βάσανο του να αναζητούν τράπεζα, ώστε ειδικά σε ό,τι αφορά τις λιανικές πωλήσεις, μόνο αναστάτωση θα επιφέρουν στην αγορά, αφού υποχρεώνεται ο ιδιώτης, ο μισθωτός, ο συνταξιούχος να εκδίδει επιταγές ή να είναι κάτοχος κάρτας, προκειμένου να πραγματοποιήσει μία αγορά άνω των 1.500 ευρώ.
Στην επιτροπή ο κ. Πολατίδης εκφράζοντας τις απόψεις του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού, είχε επιμείνει να εφαρμόσετε το μέτρο στις 10.000 ευρώ ή έστω στις 5.000 ευρώ, ώστε να δούμε την απόδοσή του και μετά θα μπορούσατε να προχωρήσετε και να καθιερώσετε τα 1.500 ευρώ.
Η Κυβέρνηση στερεί τη δυνατότητα επιλογής χρήσης μετρητών και επιβάλλει όλες αυτές οι συναλλαγές -άνω των 1.500 ευρώ δηλαδή- να γίνονται μόνο μέσω τραπεζών, όπως δηλαδή στη Νέα Υόρκη. Από την άλλη ο πωλητής υποχρεώνεται να μην δέχεται μετρητά από τον πελάτη, την ώρα που η αγορά στενάζει από έλλειψη ρευστού, αλλά με πωλήσεις μέσω πιστωτικών καρτών, όπως είπαμε, να επιβαρύνεται και αυτός με την προμήθεια των τραπεζών.
Κατά συνέπεια δυσχεραίνονται με τον τρόπο αυτό οι συναλλαγές, τροφοδοτείται η ακρίβεια με τη μετακύλιση των επιπλέον εξόδων στην τελική τιμή και φαίνεται ότι το μόνο ωφελημένο, είναι το τραπεζικό σύστημα.
Η φοροδιαφυγή δεν πατάσσεται με τέτοιες μεθοδεύσεις, αντίθετα δυσχεραίνεται η ιδιωτική κατανάλωση και το λιανικό εμπόριο. Νομίζω ότι ζητούμενο είναι και για την ίδια την Κυβέρνηση, να μη δημιουργούνται περισσότερα προβλήματα από αυτά που υπάρχουν.
Σε ό,τι αφορά την επιβολή ειδικού φόρου πολυτελείας 10% στον κλάδο της αργυροχρυσοχοΐας ακόμα και με τη βελτίωση που κάνατε να αφορά συναλλαγές άνω των 1.000 ευρώ, δίνεται η χαριστική βολή σε έναν κλάδο που έχει πληγεί ιδιαίτερα από την οικονομική κρίση και τον έντονο ανταγωνισμό από άλλες χώρες, όπως είναι η Τουρκία.
Τα μεγάλα θύματα της φορολογικής μεταρρύθμισης είναι οι ιδιοκτήτες αυτοκινήτων. Στοχοποιείται η ακίνητη περιουσία με την επιβολή δυσβάσταχτων τεκμηρίων προς όλους και με την παράλληλη κατάργηση φοροαπαλλαγών. Καταργείται το αφορολόγητο για την πρώτη κατοικία, το οποίο, όμως, είναι κοινωνική κατάκτηση που επιβάλλεται μάλιστα από συνταγματική διάταξη.
Καθιερώνονται συντελεστές βαρύτητας με βάση την τιμή ζώνης και όχι την αντικειμενική αξία. Με αυτόν τον τρόπο, όμως, δεν συνυπολογίζεται η παλαιότητα του ακινήτου -κάτι το οποίο θα μπορούσατε να το δείτε έστω και τώρα την τελευταία στιγμή- με αποτέλεσμα να έχουν την ίδια φορολογική αντιμετώπιση τα νεόδμητα με τα παλαιότερα ακίνητα.
Και επειδή θέλω να είμαι εντάξει σε σχέση με το χρόνο, επειδή ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κεφαλογιάννης το πρωί σκωπτικά ανέφερε το γνωστό σύνθημα «ΛΑΟΣ-ΠΑΣΟΚ στην εξουσία», θα ήθελα να υπενθυμίσω στους αξιοτίμους συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας ένα άλλο σύνθημα αλλοτινών καιρών που έλεγε «Το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία και ο λαός στην εφορία».
Σας ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΟΜΙΛΙΑΣ
ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗ, ΑΠΛΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ ΤΟΥ ΕΣΠΑ 2007-2013



ΆΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συγκράτησα μια αποστροφή από τις παρεμβάσεις της κυρίας Υπουργού, σύμφωνα με την οποία το να είναι επενδυτής κάποιος σήμερα στην Ελλάδα, αυτό ισοδυναμεί με ηρωισμό. Έχει δίκιο η κυρία Υπουργός, διότι γνωρίζει πολύ καλά ότι έχει μπροστά της ένα γραφειοκρατικό τέρας, το οποίο θα πρέπει να αντιμετωπίσει.
Σε μια άλλη αποστροφή της είπε, ότι υλοποιούνται τα επενδυτικά προγράμματα. Ο κ. Ροντούλης, που είναι φιλόλογος, ξέρει ότι η φράση αυτή στο συντακτικό χαρακτηρίζεται ως ενεστώς διαρκείας, μιας διάρκειας όμως της οποίας δεν γνωρίζουμε το πραγματικό μάκρος, ακριβώς γιατί η Κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να αντιμετωπίσει το χρόνο. Και θα σας εξηγήσω στο χρόνο που έχω πώς συμβαίνει αυτό, γιατί οι αμείλικτοι αριθμοί μπορούν και τα αποκαλύπτουν όλα.
Αναφέρθηκε πολλές φορές, ότι μέχρι και το 2009, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είχαν αξιοποιηθεί μόνο 800 εκατομμύρια ευρώ, τα οποία αντιστοιχούν στο 3,6% του συνολικού προϋπολογισμού του προγράμματος, που ανέρχεται σε 24,2 δισεκατομμύρια ευρώ.
Ο στόχος της Κυβέρνησης είναι πολύ φιλόδοξος και δύσκολος, όπως η ίδια η Υπουργός παραδέχεται. Στο τέλος του 2010 προσδοκά η Κυβέρνηση η απορροφητικότητα των πόρων του ΕΣΠΑ να φτάσει το 15%. Με τους ρυθμούς αυτούς, εάν δεν επιταχυνθούν, δεν θα καταφέρουμε να απορροφήσουμε ούτε το 50% των κονδυλίων μέχρι το 2013, οπότε και λήγει το πρόγραμμα. Αυτό σημαίνει ότι πάνω από 12 δισεκατομμύρια ευρώ πάνε χαμένα, 12 δισεκατομμύρια ευρώ τα οποία κινδυνεύει να στερηθεί η αγορά και οι ελληνική οικονομία, τη στιγμή που η Κυβέρνηση εξαναγκάζεται να περικόψει το δέκατο τέταρτο μισθό.
Πολλοί επενδυτές είναι εγκλωβισμένοι, επειδή παραμένουν σε εκκρεμότητα περίπου τρείς χιλιάδες τριακόσια επενδυτικά σχέδια, συνολικού κόστους 10,2 δισεκατομμυρίων ευρώ και επιμένει σε επιχορηγήσεις 3,8 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Βέβαια, για να στεκόμαστε με ειλικρίνεια απέναντι στα γεγονότα, πρέπει να πούμε ότι η πρόθεση της Κυβέρνησης να απλοποιήσει τις διαδικασίες ένταξης στο πρόγραμμα, να προωθήσει έργα για την ανάπτυξη της περιφέρειας, να συνδέσει τη χορηγούμενη ενίσχυση με τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, να απλοποιήσει τις διαδικασίες επικαιροποίησης των μελετών και ωρίμανσης των έργων, είναι προς τη σωστή κατεύθυνση.
Όμως, υπάρχει πολύ κακό προηγούμενο με την κατασπατάληση και καταστρατήγηση των χρηματοδοτήσεων. Ελπίζουμε να μην δούμε πάλι επιχορηγήσεις να γίνονται βίλες και πολυτελή αυτοκίνητα, αντί να διοχετεύονται στην παραγωγική διαδικασία και ανάπτυξη. Θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στον έλεγχο των επενδύσεων, με αδιάβλητους ελεγκτικούς μηχανισμούς και με θεσμοθέτηση αυστηρών ποινών για τους παραβάτες είτε αυτοί είναι επενδυτές, είτε ελεγκτές.
Φτάσαμε στο σημείο να λέμε σκωπτικά σε αυτή τη χώρα, ότι χρειάζεται ένας νόμος που να λέει ότι θα πρέπει να εφαρμοσθούν οι νόμοι. Γνωρίζουμε όλοι που κατέληξαν οι χρηματοδοτήσεις προηγούμενων Κοινοτικών Πλαισίων Στήριξης, όπως γνωρίζουμε όλοι ότι κανείς δεν τιμωρήθηκε. Αλλά για να αξιώνουμε από τους πολίτες, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να είναι συνεπείς και έντιμοι απέναντι στο Κράτος, θα πρέπει και το Κράτος να είναι έντιμο απέναντί τους.
Διότι δεν μπορεί το Ελληνικό Κράτος να χρωστά σε επενδυτές, που ενώ είχαν ενταχθεί στον Αναπτυξιακό Νόμο και είχαν κάνει τις επενδύσεις τους, το ίδιο το Κράτος δεν τους εξοφλούσε. Αποτέλεσμα ήταν οι επενδυτές αυτοί –και είναι πολλοί- να προβούν σε αγορές, να κάνουν επεκτάσεις των επιχειρήσεων τους, βασιζόμενοι στη χρηματοδότηση χρεώθηκαν σε προμηθευτές, αλλά η χρηματοδότηση ποτέ δεν ήλθε. Χρήματα δεν πήραν ποτέ και έτσι πολλοί από αυτούς έχουν χρεοκοπήσει.
Προτείνεται, απ’ αυτούς που έχουν περάσει των παθών τους τον τάραχο, να τηρηθεί με ρήτρα το χρονοδιάγραμμα πληρωμής των επιχειρήσεων. Δεν είναι δυνατόν, όπως υποστηρίζουν, επιχείρηση που ολοκλήρωσε την επένδυσή της το Μάρτιο του 2009, ελέγχθηκε τον Απρίλιο του ιδίου έτους και μέχρι τα τέλη του Μαΐου του 2009 είχε τακτοποιήσει όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά πληρωμής και περιμένει ακόμα τα χρήματα της επιδότησης. Έτσι, λοιπόν, γίνεται η μάχη με το χρόνο.
Προτείνεται, απ’ αυτούς τους επενδυτές, για κάθε μήνα καθυστέρησης πληρωμής της επιχείρησης τόκος υπερημερίας από εθνικούς πόρους. Διότι θα πρέπει κάποτε να σταματήσει το μεν Κράτος να μην επιστρέφει τόκους υπερημερίας, ενώ τους ζητεί από τους πολίτες.
Και επειδή θέλω να είμαι συνεπής στο χρόνο μου, το ΕΣΠΑ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιβάλλεται να προχωρήσει γρήγορα. Η Κυβέρνηση φαίνεται ότι το αντιλαμβάνεται, θέλοντας και μη, διότι τα γεγονότα την εξωθούν, ώστε να συμπεριφερθεί απέναντι σε αυτά με ταχύτητα και επιμονή.
Όμως, πέρα από την άμεση αξιοποίηση των κονδυλίων του ΕΣΠΑ και τη διοχέτευσή τους σε επενδύσεις και αναπτυξιακά έργα, θα πρέπει να δώσει ιδιαίτερη προσοχή στην παρακολούθηση και τον έλεγχο ότι αυτά τα κονδύλια θα φθάσουν στην πραγματική οικονομία.
Σας ευχαριστώ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΕΠΕΡΩΤΗΣΗΣ
ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΠΙΕΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ



ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει ένα αμείλικτο ερώτημα, πόσο ακριβά πληρώνουμε την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη;
Εκλιπαρούμε τους ισχυρούς της Ευρώπης έστω και για πολιτική στήριξη, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε το τεράστιο δημοσιονομικό χρέος, όταν αυτοί οι ίδιοι οι ισχυροί εταίροι μας γνωρίζουν ότι μεγάλο μέρος του δημοσιονομικού μας ελλείμματος, προέρχεται από την αγορά στρατιωτικών εξοπλισμών ύψους πολλών εκατομμυρίων ευρώ, που προμηθευόμαστε από αυτές τις ίδιες χώρες που μας στήνουν τώρα στον τοίχο λόγων των ελλειμμάτων μας.
Για του λόγου το αληθές η Κυβέρνηση προσανατολίζεται στην αγορά έξι φρεγατών από την Γαλλία ύψους 2.500.000.000 ευρώ. Η Ελλάδα είναι ο δεύτερος καλύτερος πελάτης μετά την Τουρκία της γερμανικής βιομηχανίας όπλων. Δύο δισεκατομμύρια έχουν δοθεί για οπλικά συστήματα και όπλα εν μέσω της χειρότερης οικονομικής κρίσης που περνάει η χώρα τα τελευταία χρόνια.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ενώ υπάρχει ευρωπαϊκή οδηγία που επιβάλλει σε περιπτώσεις, εξαγωγής όπλων να εξετάζονται οι οικονομικές δυνατότητες των χωρών που τα αγοράζουν, ενώ υπάρχουν γερμανικοί κανόνες που ισχύουν για τις εξαγωγές όπλων σύμφωνα με τις οποίες θα έπρεπε να είχαν απαγορευθεί εξαγωγές των διαστάσεων αυτών προς την Ελλάδα και την Τουρκία, το 4,3% του Ακαθαρίστου Εθνικού Προϊόντος της Ελλάδος δαπανάται για εξοπλιστικά προγράμματα
Εν τούτοις η γερμανική Κυβέρνηση σκοπίμως αγνοεί τις οδηγίες αυτές, όταν πρόκειται για αγορά εξοπλισμών παύει η Ελλάδα να είναι υπό καθεστώς πτωχεύσεως. Όποιος αναρωτιέται γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν πιέζει σθεναρά την υποψήφια προς ένταξη Τουρκία να προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για το θέμα του Αιγαίου, μπορεί ο καθένας να το αντιληφθεί ,αν ρίξει μια ματιά στις εξαγωγές οπλικών συστημάτων.
Η χώρα μας δαπανά ετησίως 4.000.000.000 ευρώ για εισαγωγές στρατιωτικού εξοπλισμού. Πρόκειται για επενδύσεις «μαμούθ» με χρήματα των Ελλήνων πολιτών, χρηματοδοτείται η πολεμική βιομηχανία των ισχυρών χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Γιατί λοιπόν, να προχωρήσει η κοινή ευρωπαϊκή αμυντική πολιτική; Και δεν είναι μόνο αυτή. Θα έπρεπε να υπάρχει κοινή οικονομική πολιτική και κοινή εξωτερική πολιτική, ότι ακριβώς δεν μπόρεσε να κάνει η Ενωμένη Ευρώπη.
Τέλος, τεράστια οικονομικά συμφέροντα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και τεράστια η υποκρισία απέναντι σε μια χώρα που πιέζεται ασφυκτικά και λοιδορείται για τα οικονομικά της αδιέξοδα, αλλά παράλληλα πιέζεται εξίσου ασφυκτικά να προβεί σε αγορές «μαμούθ» στρατιωτικών εξοπλισμών.
Θα πρέπει να πω ότι η κρίση ήταν προβλέψιμη. Αν ανατρέξει κάποιος στις ομιλίες του Προέδρου μας, του Γιώργου Καρατζαφέρη στο Ευρωκοινοβούλιο, από το 2005 περιέγραφε την κατάσταση την οποία βιώνουμε όλοι σήμερα. Και, βέβαια, δεν ήταν ο μάντης Κάλχας. Ήταν ένας άνθρωπος που έβαζε τα πράγματα κάτω και καταλάβαινε πού πηγαίνει η χώρα. Εμείς που τότε μόνον αγρόν αγοράζαμε.
Επίσης, θέλω να θυμίσω στην Εθνική Αντιπροσωπεία ότι προ ολίγων ημερών σε επίκαιρη ερώτηση του Προέδρου μας Γιώργου Καρατζαφέρη, ο Έλληνας Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, σε σχέση με τις γερμανικές αποζημιώσεις, είπε ότι δεν έχουμε εγκαταλείψει το ζήτημα, αλλά συνεχίζουμε να το διεκδικούμε. Αυτό είναι παρήγορο. Μόνο που θα πρέπει να το διεκδικεί κανείς με πιο σθεναρό τρόπο, ώστε να υπάρχει και αποτέλεσμα.
Νομίζω ότι εξαντλήθηκε το θέμα και γι’ αυτό πιστεύω ότι είναι ένα κοινό συμπέρασμα, κοινός τόπος ότι πλέον η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να φροντίσει να αποκτήσει κοινή εξωτερική οικονομική και αμυντική πολιτική, για να μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει.
Τέλος, θα ήθελα δι’ ημών, απευθυνόμενος στον αξιότιμο Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας, που θυμήθηκε πάλι τα περί πολυκατοικιών, να του πω ότι εμείς δεν βάζουμε πλάτη ούτε σε πράσινη ούτε σε γαλάζια πολυκατοικία. Εμείς μένουμε Ελλάδα.
Ευχαριστώ πολύ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΛΑΟΣ)

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το υφιστάμενο συνταγματικό πλαίσιο δεν μπορεί κατά την άποψή μας -που αναλύθηκε τόσο από τον κ. Πλεύρη όσο και από τον κ. Βορίδη στην Επιτροπή- να παρεισφρήσει στην απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου για την επιλογή των Προέδρων των ανωτάτων δικαστηρίων, οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ή όργανο.
Το προτεινόμενο συμβούλιο των Προέδρων της Βουλής, πέραν του ότι επί της ουσίας δεν συνεισφέρει κάτι, κατά τρόπο που βρίσκεται στα όρια της συνταγματικής τάξεως, θα καλείται να γνωμοδοτήσει. Ενόψει του ότι η δικαστική εξουσία ασκείται εν ονόματι του ελληνικού λαού και προς εμπέδωση της λαϊκής κυριαρχίας, ορθώς οι Πρόεδροι και οι Αντιπρόεδροι των ανωτάτων δικαστηρίων επελέγοντο από την Κυβέρνηση, εφόσον αυτή έχει τη δεδηλωμένη, την πλειοψηφία στη Βουλή και επομένως, έστω και έμμεσα στα ανώτατα κλιμάκια της δικαιοσύνης, εμπεδώνεται η συνταγματικά επιβεβλημένη αρχή της λαϊκής κυριαρχίας.
Ορθότερο θα ήταν να προτείνει ο Υπουργός Δικαιοσύνης τους δικαστικούς λειτουργούς στη Βουλή, αφού έτσι ο αρμόδιος Υπουργός επιθυμεί, και να αποφασίζει αυτή κατά απόλυτη πλειοψηφία, υπό την αίρεση όμως και εφόσον αυτό προβλεφθεί στη Σύνταγμα. Στην πράξη δεν διαφέρει και αυτό ακόμη από το υφιστάμενο καθεστώς, αφού ο Υπουργός Δικαιοσύνης προτείνει προς το Υπουργικό Συμβούλιο και εκείνο εγκρίνει. Επομένως, είτε την εισήγηση του Υπουργού Δικαιοσύνης την εγκρίνει η Βουλή, είτε την εγκρίνει η Κυβέρνηση δια του Υπουργικού Συμβουλίου, στην πραγματικότητα –και για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους- είναι ένα και το αυτό.
Το προτεινόμενο σχέδιο νόμου κατ’ ουσίαν δεν αλλάζει το σύστημα επιλογής της ηγεσίας των Ανωτάτων Δικαστηρίων. Παρεμβάλλει, όμως, τη μη δεσμευτική γνωμοδότηση της Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής, που εκτός του ότι είναι απολύτως περιττή καθώς υπάρχει ρητή μνεία στο ισχύον Σύνταγμά μας για τις αρμοδιότητες του Υπουργικού Συμβουλίου και δεν δύναται χωρίς συνταγματική αλλαγή να παρεισφρήσει η γνωμοδότηση της Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής ή οιουδήποτε άλλου οργάνου.
Στην Επιτροπή, κύριε Υπουργέ, ανάφερα ότι το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα δεν είναι αυτό που θα έπρεπε να φέρετε κατά προτεραιότητα, όταν παρακάμπτονται θέματα επείγουσας προτεραιότητας που έχουν φέρει την ελληνική δικαιοσύνη στο χειρότερο σημείο της με μακροχρόνια άλυτα προβλήματα, όπως η καθυστέρηση στην εκδίκαση των υποθέσεων που αγγίζει τα όρια της αρνησιδικίας, όπως ανέφερε νωρίτερα και ο κ. Ροντούλης.
Όμως, για να είμαι δίκαιος απέναντί σας, θα πρέπει να αναφέρω και στην Ολομέλεια, ότι απαντώντας σε αυτή την παρατήρησή μου είπατε ότι ήδη έχετε συγκροτήσει επιτροπές και ένα από τα πρώτα θέματα που θα αντιμετωπίσετε στο αμέσως προσεχές μέλλον είναι αυτό, της κατάστασης δηλαδή που υπάρχει στα δικαστήρια.
Επιτρέψτε μου, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επειδή αναφερθήκαμε στο θέμα αυτό, να το πω ότι τα δικαστήρια όλης της χώρας κινδυνεύουν με «έμφραγμα», αφού σωρεύονται χιλιάδες υποθέσεις που δεν μπορούν να διεκπεραιωθούν. Το 2009 στην Εισαγγελία Πρωτοδικών της Αθήνας, σύμφωνα με στοιχεία της Ένωση Εισαγγελέων Ελλάδος, κατατέθηκαν περίπου τριακόσιες χιλιάδες μηνύσεις μέχρι αρχές Δεκεμβρίου και οι μηνύσεις αυτές υπολογίζεται ότι θα εκδικαστούν μετά από 3 έως 4 χρόνια. Ο κ. Πλεύρης τα ξέρει, γιατί τα ζει καθημερινά. Μέχρι το τέλος του περασμένου χρόνου περίπου εφτακόσιες πενήντα χιλιάδες μηνυτήριες αναφορές κατατέθηκαν σε όλες τις Εισαγγελίες της χώρας, όπως αποκαλύφθηκε κατά τη διάρκεια της ετήσιας Συνέλευσης της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδας. Η αύξηση είναι δραματική, αφού πέρσι οι μηνύσεις που είχαν κατατεθεί κυμαίνονταν σε διακόσιες πενήντα χιλιάδες στην Αθήνα και πεντακόσιες χιλιάδες πανελλαδικά. Οι μηνύσεις που είχαν κατατεθεί κυμαίνονταν σε διακόσιες πενήντα χιλιάδες στην Αθήνα, όπως είπαμε, κάτι που είναι εντυπωσιακό και η καθυστέρηση στην έκδοση αποφάσεων είναι δεδομένη, καθώς για αμετάκλητη απόφαση σε πλημμέλημα χρειάζονται 5 έως 6 χρόνια και για κακούργημα 10 έως 12 χρόνια. Αυτός είναι ο ορισμός της αρνησιδικίας.
Αντί λοιπόν να ασχοληθεί το Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας με το μείζον αυτό θέμα, που ταλανίζει νομικούς και πολίτες, κρίθηκε ότι θα πρέπει να προηγηθεί η αλλαγή του τρόπου επιλογής προϊσταμένων των δικαστηρίων κατά τρόπο μάλιστα που εμείς κρίνουμε ότι δεν είναι σύμφωνος με τη συνταγματική επιταγή.
Θα μιλήσουμε το απόγευμα και επί των άρθρων.
Όμως, για την οικονομία του χρόνου –και κλείνω- θα ήθελα να πω ότι στην επόμενη συνταγματική αναθεώρηση θα πρέπει να δώσουμε μία απάντηση στον ίδιο τον Αριστοτέλη, ο οποίος πρώτος εκείνος διέκρινε τις εξουσίες. Και η διάκριση των εξουσιών με τον τρόπο αυτό που εισηγείται το Υπουργείο, νομίζω ότι δεν εξυπηρετείται.
Σας ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): Ο Ειδικός Αγορητής του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού, κ. Άγγελος Κολοκοτρώνης, έχει το λόγο.
ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός δεν έχει κανέναν απολύτως δισταγμό να πει ότι με την παρέμβασή του και τον προσδιορισμό του χρόνου για τη σύσταση του ΕΥΠ, πριν από λίγο, ο Υπουργός διέλυσε κάθε καχυποψία η οποία θα μπορούσε να υπάρξει σε σχέση με τη σκοπιμότητα του σχεδίου νόμου που συζητάμε σήμερα εδώ.
Με αυτόν τον τρόπο ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός αισθάνεται ότι είναι δικαιωμένος, γιατί πρώτοι εμείς στη Διαρκή Επιτροπή της Βουλής, Δημόσιας Διοίκησης, Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης, είχαμε επισημάνει ότι υπάρχει ένα πρόβλημα σε σχέση με τον αόριστο χρόνο, που υπάρχει σε σχέση με τη σύσταση του ΕΙ.Σ.Ε.Π., σε ό,τι αφορά τις μεταβατικές διατάξεις. Και μάλιστα τότε μας είχε μαλώσει ο Εισηγητής της πλειοψηφίας, θεωρώντας ότι δεν έπρεπε να διατυπώσουμε αυτήν την καχυποψία. Παρ’ όλα αυτά ο Υπουργός δέχθηκε την πρότασή μας και αυτό θεωρούμε ότι υπογραμμίζει την υπεύθυνη πολιτική που ασκεί ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός.
Και έτσι μας επιτρέπει να ψηφίσουμε –όπως τόνισαν και οι συνάδελφοί μου νωρίτερα- κατ’ αρχήν το νομοσχέδιο.
Για την ιστορία της υπόθεσης θα πρέπει να επισημάνω, ότι έτσι όπως είχε έλθει τότε στην αρχή το νομοσχέδιο, δημιουργούσε μια καχυποψία την οποία επισημάναμε. Μάλιστα κατά λέξη ο έχων την τιμή να απευθύνεται προς εσάς είχε πει: «Απλώς κάνετε ένα νόμο που δεν μπορεί να εφαρμοστεί παρά μόνο μετά πάροδο αορίστου χρόνου, που προϋποθέτει τη σύσταση ειδικών επιτροπών και μέχρι τότε κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει τι θα μπορούσε να παρεισφρήσει σε σχέση με τις αποφάσεις του αρμοδίου Υπουργού». Αυτή η καχυποψία διελύθη.
Θεωρούμε και ιδιαίτερα εγώ ως νέος Βουλευτής, ότι αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό σημάδι, διότι μου είχε δημιουργηθεί η αίσθηση –και δεν θέλω να το κρύψω- ότι εδώ μιλάμε ο καθένας με τις κομματικές του παρωπίδες, ότι οι προτάσεις που γίνονται από τους αξιοτίμους συναδέλφους όλων των πτερύγων δεν λαμβάνονται υπόψη, ότι έχουμε μια κυβέρνηση που δεν ακούει, αλλά παρόλα αυτά διαψευστήκαμε ευχάριστα.
Και αυτό είναι πολύ σημαντικό και πολύ ελπιδοφόρο για όλους εμάς, για τους Βουλευτές που μετέχουν σε αυτή τη Βουλή, παρά το γεγονός ότι η σημερινή ημέρα σημαδεύεται από μία αποχώρηση της Νέας Δημοκρατίας, η οποία πιστεύω –αν μου επιτρέπετε να το πω- ότι δεν έπρεπε να γίνει.
Είχαμε επικρίνει το σχέδιο νόμου αυτό ειδικότερα σε ό,τι αφορά τις μεταβατικές διατάξεις, γιατί θεωρούσαμε ότι το άρθρο 5 αποτελούσε τον ορισμό της αναβλητικής αίρεσης -όπως θα έλεγαν οι νομικοί- ή εν πάση περιπτώσει εκινείτο στο όριο μιας αναβλητικής αίρεσης.
Εν τούτοις επαναλαμβάνω ότι ο Υπουργός είχε το πολιτικό θάρρος να ορίσει το χρόνο, όπως θα το φέρει άλλωστε και αυτό σε λίγο. Μόνο που θέλω να επισημάνω πάντοτε εν τη καλοπιστία μας, ότι σε αυτό το χρόνο που θα μεσολαβήσει -επειδή θα φύγουν οι προϊστάμενοι των υπηρεσιών και θα διοριστούν άλλοι με τον ισχύοντα νόμο, που έχει πολλές φορές επικριθεί της Νέας Δημοκρατίας- θα ήθελα να παρακαλέσω τον Υπουργό να συνεχίσει, να χειρίζεται καλόπιστα τα ζητήματα της αρμοδιότητάς του και να μη δώσει αφορμή ούτε σε μας ούτε σε άλλο αντιπολιτευτικό χώρο, να υποψιαστούμε ότι ίσως κάτι συμβεί μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα.
Ελπίζουμε η σημερινή του στάση που δίνει και ένα στίγμα ότι δεν θα του επιτρέψει το πολιτικό του ήθος το οποίο αναγνωρίζουμε, να κάνει διορισμούς τέτοιους που να θεωρηθούν διαβλητοί.
Πέραν όλων αυτών, θα ήθελα να παρακαλέσω την Κυβέρνηση, τον αρμόδιο Υπουργό, να δει ιδιαιτέρως ένα ζήτημα που έχει τη δική του λεπτότητα και αφορά το άρθρο 1, σε σχέση με τη μοριοδότηση. Εμείς δεν συμφωνούμε και θα καταψηφίσουμε το άρθρο 1, εκτός εάν ο Υπουργός θελήσει να μελετήσει μέχρι το τέλος αυτής της συζήτησης καλύτερα το ζήτημα αυτό.
Θεωρούμε ότι μειώνεται η μοριοδότηση σε ό,τι αφορά στον τίτλο σπουδών και δεν συμφωνούμε σε αυτό. Μειώνεται η μοριοδότηση, επίσης, στην επιμόρφωση των υπαλλήλων και μειώνεται σε ό,τι αφορά τις μεταπτυχιακές σπουδές. Αν μπορούσε να επιφέρει ορισμένες βελτιώσεις, θα ψηφίσουμε και το άρθρο 1. Και τέλος για το άρθρο 1 έχουμε να πούμε, ότι θεωρούμε πολλά τα τριάντα χρόνια προϋπηρεσίας που περιλαμβάνεται στο σχέδιο νόμου και πιστεύουμε ότι θα αρκούσαν τα είκοσι χρόνια υπηρεσίας, για να κριθεί ένας υπάλληλος.
Κατόπιν όλων αυτών θέλω να επισημάνω για μια ακόμη φορά ότι αισθανόμαστε πολύ καλά σήμερα εμείς στο Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό, ότι επιτελέσαμε το έργο μας, το θεσμικό μας ρόλο, μετά τα όσα κατατέθηκαν και στην Επιτροπή και εδώ στην Ολομέλεια. Και να επισημάνω για μια ακόμη φορά και την απόφαση του Υπουργού να δεχτεί τις τροποποιήσεις που καταθέσαμε.
Σας ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΟΜΙΛΙΑΣ:
ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω βαθιά συναίσθηση της ευθύνης και του σεβασμού, που πρέπει να διαθέτει κανείς για να βρίσκεται σ' αυτό το Βήμα. Και το λέω αυτό, γιατί σημείωσα κατά λέξη όσα ο σεβαστός πρώην Πρόεδρος της Βουλής κ. Κακλαμάνης είπε -εν τη ρύμη του λόγου του φαντάζομαι- ότι δηλαδή «ό,τι και αν κάνετε και ό,τι και αν πείτε εσείς -του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού- δεν έχετε, καμία ευθύνη, εμείς αποφασίζουμε».
Φαντάζομαι ότι το είπε εν τη ρύμη του λόγου του, διότι εμείς αισθανόμαστε ότι είμαστε υπεύθυνοι. Και πέραν αυτού έχουμε βαθιά συναίσθηση της ευθύνης μας απέναντι στους εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους που μας ψήφισαν, μας έφεραν σ' αυτό το Βήμα και ασκούμε το ρόλο που μας ανέθεσε ο ελληνικός λαός με ευθύνη και υπευθυνότητα.
Μια διευκρίνιση ακόμη. Ελέχθη εδώ από την κα Σακοράφα, ότι όλη η παράταξη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. υπερψηφίζει το νομοσχέδιο. Και η κυβέρνηση -μέχρι στιγμής- δεν έχει απαντήσει στη νομαρχιακή επιτροπή του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Α’ Θεσσαλονίκης, η οποία υποστηρίζει ακριβώς τις θέσεις που υποστηρίζουμε εμείς.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού)
Είναι ώρα να το πράξει ή θα αποκηρύξει όσα η Α΄ Θεσσαλονίκης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. υποστηρίζει ή θα πρέπει να βρει ένα τρόπο να το δικαιολογήσει, γιατί και εκείνοι σύντροφοί σας είναι κυρία και κύριε Υφυπουργέ.
Έχω την αίσθηση, κύριοι συνάδελφοι, ότι η κυβέρνηση βρίσκεται σε προφανή δυσαρμονία με το λαϊκό αίσθημα, σε σχέση με το νομοσχέδιο που η πλειοψηφία της Βουλής ψήφισε κατ’ αρχήν χθες. Και σήμερα καλούμαστε να το ψηφίσουμε κατ’ άρθρο. Και δεν το λέω αυτό γιατί έτσι υποθέτω, αλλά μπορεί κανείς να ανατρέξει στις σφυγμομετρήσεις που έχουν γίνει -και μέσα από το διαδίκτυο- για να καταλάβει ότι στην πλειοψηφία του ο ελληνικός λαός ανεξάρτητα σε ποιο κομματικό σχηματισμό ανήκει και ποιον ψηφίζει κάθε φορά στις εθνικές εκλογές, ενοχλείται και αντιδρά στα όσα περιλαμβάνονται στο περί ιθαγενείας σχέδιο νόμου.
Επίσης, επειδή αναφέρθηκε εδώ ότι λέμε εμείς ότι η Ελλάδα έχει γίνει «ξέφραγο αμπέλι» σε σχέση με τους λαθρομετανάστες, αν ανατρέξουν οι αξιότιμοι συνάδελφοι του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στα Πρακτικά της Βουλής, θα ανακαλύψουν ότι πρώτος τη φράση την είχε πει ένας σύντροφός τους ο κ. Κώστας Γείτονας, τον οποίο μπορούν να τον ρωτήσουν και επειδή είναι άνθρωπος που όταν λέει κάτι το εννοεί και το παραδέχεται, θα το παραδεχτεί και αυτό.
Επί της ουσίας τώρα -γιατί μιλάμε επί των άρθρων και ορισμένοι από μας έχουμε παρασυρθεί και μιλάμε γενικότερα- θα ήθελα να αναφερθώ στο άρθρο 1 παράγραφος β΄ και γ΄ του σχεδίου νόμου, όπου αντί να θεσμοθετήσει αντικίνητρα κυρίες και κύριοι, για τη συρρίκνωση της ροής παρανόμων μεταναστών, η Κυβέρνηση Παπανδρέου μεθοδεύει βιομηχανία πολιτογραφήσεων που εκ των πραγμάτων λειτουργεί ως κίνητρο για ψηφοθηρική σκοπιμότητα. Έχει αναλυθεί πολλές φορές αυτό κατά τη διάρκεια της συζήτησης και στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή. Η εύκολη παραχώρηση ιθαγένειας στα παιδιά λαθρομεταναστών είναι από μόνη της ένα κίνητρο κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για τους παράνομες μετανάστες, να τεκνοποιήσουν.
Το κίνητρο αυτό καθίσταται πολύ πιο ισχυρό από τη διάταξη που προβλέπει ότι όποιο παιδί γεννηθεί στην Ελλάδα και είναι άγνωστης ιθαγένειας ή δεν μπορεί να αποκτήσει άλλη ιθαγένεια, θα παίρνει αυτομάτως την ελληνική. Η διάταξη αυτή -που υπήρχε βέβαια και υπάρχει στον Κώδικα που ψηφίστηκε το 2004- είναι ασαφής και αφήνει ανοιχτό ένα επικίνδυνο παράθυρο.
Να υπενθυμίσω ότι η μεγάλη πλειονότητα των μεταναστών που εισέρχονται παρανόμως στην Ελλάδα, δεν έχουν χαρτιά και δεν αποκαλύπτουν τη χώρα καταγωγής τους, για να μην απελαθούν. Ένα τέτοιο ζευγάρι γεννάει ένα παιδί στην Ελλάδα. Το παιδί μπορεί να αποκτήσει την ιθαγένεια των γονιών του, αλλά αυτοί έχουν ισχυρό κίνητρο να το κατατάξουν στην κατηγορία «άγνωστη ιθαγένεια», ώστε να πάρει αμέσως την ελληνική ιθαγένεια.
Στη συνέχεια ως πρόσωπα που έχουν τη γονική φροντίδα τέκνου ελληνικής ιθαγένειας, μπορούν να πολιτογραφηθούν κατ’ εξαίρεση της ισχύουσας προϋπόθεσης για νόμιμη συνεχή παραμονή στην Ελλάδα τουλάχιστον πέντε ετών ή να βρίσκονται στη χώρα έστω και παρανόμως για τρία χρόνια. Το μήνυμα πως η Ελλάδα δίνει σχετικά εύκολα ιθαγένεια, θα φθάσει στις χώρες προέλευσης των παράνομων μεταναστών και θα τροφοδοτήσει το ρεύμα της παράνομης μετανάστευσης.
Στο άρθρο 1 παράγραφος 1 και στα άρθρα 2 και 3 ορίζονται ήσσονος σημασίας, κυρίες και κύριοι, διορθωτικές, νομοτεχνικές κινήσεις του Υπουργείου Εσωτερικών, που κατατείνουν σε εν μέρει αυστηροποίηση του πλαισίου προϋποθέσεων κτήσεως της ιθαγένειας, από τέκνα μεταναστών γεννηθέντα στην Ελλάδα και μέλη των οικογενειών τους. Το άρθρο 4 ορίζει τα δικαιολογητικά και τα διαδικαστικά πολιτογράφησης, όπου μεταξύ των άλλων συμπεριλαμβάνει τους έχοντες ζητήσει πολιτικό άσυλο.
Και για την οικονομία του χρόνου, γιατί πάντα ο χρόνος είναι λίγος κυρίως για μας τους Έλληνες, που όταν δούμε ένα μικρόφωνο συνήθως μένουμε εκεί πολύ ώρα, εγώ δεν θέλω να το κάνω αυτό.
Θα αναφερθώ στο άρθρο 5 που αντικαθιστά το άρθρο 7 του Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας και αναδύει τις διαδικασίες πολιτογράφησης ανά περιφέρεια, συστήνει και από μία επιτροπή πολιτογράφησης, μόνο που δεν ξέρουμε ποιος θα ελέγχει τους ελέγχοντες.
Τέλος στο άρθρο 14, δικαίωμα του εκλέγειν στην ανάδειξη αιρετών οργάνων πρωτοβάθμιας Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Ενόψει των δημοτικών εκλογών είναι προφανής, κυρίες και κύριοι, η σκοπιμότητα της κατάθεσης του νομοσχεδίου αυτού. Αν σκεφτεί όμως η Κυβέρνηση τις συνέπειες του άρθρου αυτού σε εθνικά ευαίσθητες περιοχές, θέμα στο οποίο αναφέρθηκε με ιδιαίτερη προσοχή ο Πρόεδρός μας, Γιώργος Καρατζαφέρης, θα πρέπει η Κυβέρνηση να αναλογιστεί τι ακριβώς θα μπορούσε να συμβεί και ελπίζω να μην συμβεί αυτό που πραγματικά φοβόμαστε, όχι γιατί έχουμε φοβικά σύνδρομα, αλλά γιατί έχουμε και ιστορικά προηγούμενα και πρόσφατα προηγούμενα. Αρκεί μόνο ακροθιγώς να το αναφέρω, για να μην θεωρηθεί ότι από το Βήμα της Βουλής συζητούμε ζητήματα, τα οποία είναι ιδιαίτερα σημαντικά και λεπτά, με προχειρότητα.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Τελειώνω σε τρία δευτερόλεπτα, κύριε Πρόεδρε.
Αναφέρω το θέμα του Κοσσόβου, όπου είναι γνωστό τι έγινε εκεί με την πληθυσμιακή αναστροφή.
Ευχαριστώ θερμά.

ΙΓ’ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΣΥΝΟΔΟΣ Α΄
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΠΑ΄
Τετάρτη 10 Μαρτίου 2010

ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προσερχόμαστε στη συζήτηση για το νομοσχέδιο αυτό με βαθιά συναίσθηση της ιστορικής ευθύνης που πρέπει να έχουμε όλοι και κυρίως της ευθύνης αυτής που πρέπει να έχει η Κυβέρνηση. Γιατί το νομοσχέδιο αυτό θα προσδιορίσει τη φυσιογνωμία της χώρας μας για τα επόμενα χρόνια, τις επόμενες γενιές. Κατά συνέπεια ας ακουστούν και μερικές νηφάλιες φωνές και σκέψεις, ώστε να γνωρίζουμε γιατί ακριβώς συζητούμε εδώ.
Υπάρχει ένα αμείλικτο ερώτημα στο οποίο η Κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να απαντήσει. Είμαστε η χώρα υποδοχής λαθρομεταναστών. Είμαστε η πύλη από την οποία εισέρχονται χιλιάδες λαθρομετανάστες και έχουμε τα πιο χαλαρά μέτρα για την ένταξή τους την κοινωνική.
Σ’ αυτό το ερώτημα η σημερινή Κυβέρνηση αποφεύγει να απαντήσει και αποφεύγει να απαντήσει, γιατί τα στοιχεία που υπάρχουν είναι καταλυτικά. Τα στοιχεία αυτά αφορούν τις άλλες χώρες της Ευρώπης. Τι συμβαίνει στις άλλες χώρες της Ευρώπης; Πώς αντιμετωπίζουν το ζήτημα; Το αντιμετωπίζουν με περισσή, κατά τα κριτήρια της Κυβέρνησης βέβαια αυστηρότητα, όπως πιστεύουμε ότι θα έπρεπε να γίνει και εδώ.
Τι διακυβεύεται σε σχέση με τα ζητήματα που συζητούμε τώρα εδώ; Διακυβεύεται, υποστηρίζουμε εμείς, αυτή η ίδια η έννοια του έθνους και κατά τον ορισμό του έθνους στα εξωτερικά στοιχεία του είναι η ιστορία, η θρησκεία, η γλώσσα, η παράδοση, η κοινή τύχη και ο πολιτισμός.
Με την αθρόα εισαγωγή λαθρομεταναστών στη χώρα και τη νομιμοποίησή τους με χαλαρά κριτήρια πιστεύουμε ότι αλλοιώνεται κατά τρόπο καταλυτικό η φυσιογνωμία αυτής της χώρας και αυτή την ευθύνη αναλαμβάνει η σημερινή Κυβέρνηση και την αναλαμβάνει με τη συγκυριακή πλειοψηφία που διαθέτει στο Κοινοβούλιο. Δεν προσφεύγει σε δημοψήφισμα, γιατί γνωρίζει πολύ καλά ότι βρίσκεται σε δυσαρμονία με το λαϊκό αίσθημα. Αποφεύγει να πάει σε δημοψήφισμα, γιατί ξέρει ότι θα το χάσει. Εμείς θα επιμείνουμε μέχρι τέλους και ίσως να γίνει κάποια έκπληξη που κανείς δεν την περίμενε από την κυβερνητική πλευρά.
Στοιχεία που υπάρχουν σε σχέση με άλλες χώρες αφορούν το πώς γίνεται κανείς Γερμανός, Ελβετός, Δανός πολίτης και νομίζω ότι θα έπρεπε να τα είχατε υπ' όψιν σας και να τα λάβετε υπ' όψιν σας και να προσαρμοστείτε αναλόγως, ως ευρωπαϊκή χώρα που είμαστε.
Πριν συνεχίσω, επειδή ακούστηκαν και διάφορες κραυγές εδώ χθες, θα ήθελα να θυμίσω, και πιστεύω ότι ισχύει για όλους, αυτό που έλεγε ο Βολτέρος, δηλαδή ότι διαφωνώ για όσα λες, αλλά θα υπερασπίζομαι μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να μπορείς να το λες. Και επαναλαμβάνω, ελπίζω να ισχύει για όλους.
Πάμε τώρα να δούμε τι γίνεται στις άλλες χώρες. Η γερμανική νομοθεσία για την απόδοση ιθαγένειας. Η πολιτογράφηση ενός αλλοδαπού μετανάστη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πραγματοποιείται μόνο σε περίπτωση που ισχύουν ορισμένες προϋποθέσεις, μεταξύ των οποίων, να είναι επί οκτώ συνεχόμενα χρόνια κάποιος μόνιμος ή και νόμιμος, κάτοικος της Γερμανίας -εμάς μας αρκούν τα πέντε- να έχει στην κατοχή του άδεια ή δικαίωμα διαμονής, να γνωρίζει τη γερμανική γλώσσα, να έχει λευκό ποινικό μητρώο, να αποδέχεται τις αρχές του γερμανικού συντάγματος, να έχει τη δυνατότητα οικονομικής συντήρησης, τόσο του εαυτού του, όσο και των μελών της οικογένειάς του, χωρίς να λαμβάνει κρατικό επίδομα. Να αποποιηθεί την προηγούμενη ιθαγένειά του και άλλες δέκα προϋποθέσεις, τις οποίες η σημερινή Κυβέρνηση θα έπρεπε να είχε λάβει υπ' όψιν της, όπως και εκείνες που αφορούν την ελβετική νομοθεσία.
Τα λέω εν τάχει. Στην Ελβετία θα πρέπει κανείς να είναι επί δώδεκα συνεχόμενα έτη νόμιμος και μόνιμος και κάτοικος της Ελβετίας.
Και τέλος, να αναφέρω μόνο την περίπτωση της Δανίας, σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που υπάρχουν εκεί θα πρέπει ο μετανάστης να αποποιηθεί την προηγούμενη ιθαγένειά του, να είναι επί εννέα συνεχόμενα χρόνια νόμιμος και μόνιμος κάτοικος της Δανίας, να μην έχει καταδικαστεί για κάποιο αδίκημα, να συντηρεί τον εαυτό του και να μην έχει δεχθεί κανενός είδους κρατική, κοινωνική βοήθεια, επιδόματα για χρονικό διάστημα, το οποίο θα καλύπτει τα τεσσεράμισι τουλάχιστον από τα πέντε τελευταία έτη.
Πέραν αυτών, θα ανατρέξω σε μία μελέτη που έκανε ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Αιγαίου κ. Κωνσταντίνος Ρωμανός και εν τάχει θα σας αναφέρω ορισμένα στοιχεία που νομίζω ότι είναι χρήσιμα για όλους. Η ελληνοποίηση των αλλοδαπών –αναφέρει ο καθηγητής- είναι ένα μέτρο, το οποίο αλλοιώνει για πάντα τη σύνθεση του εκλογικού σώματος υπέρ του κυβερνώντος κόμματος, εδραιώνει το μεγαλύτερο εποικισμό των νεοτέρων χρόνων που γνώρισε η Ελλάδα με κατάφωρη παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου, προσκαλεί νέα κύματα μεταναστών στην Ελλάδα, ευνοεί τον τουρκικό επεκτατισμό εις βάρος του ελληνικού έθνους, διασπά την κοινωνική συνοχή και μπορεί να επιφέρει συγκρούσεις μεγάλης κλίμακας εντός της Ελλάδος.
Για να αποτραπούν τα χειρότερα, όσο ακόμη υπάρχει καιρός, Σύνταγμα και νόμοι θα πρέπει πρώτον, να εξαντλήσουμε χωρίς άλλη καθυστέρηση τα περιθώρια νόμιμης διαμαρτυρίας, όπως πράττουμε εμείς και τέλος, να απαιτήσουμε δημοψήφισμα για το μεταναστευτικό, γιατί η Νέα Δημοκρατία «ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα».
Ευχαριστώ.

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακολουθούμε χωρίς καμιάν απολύτως έκπληξη τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ να αλληλοκατηγορούνται για όσα δεν έπραξαν τις τελευταίες δεκαετίες. Γιατί έχει φτάσει να γίνει το συντομότερο ανέκδοτο αυτό που συνήθως λέγεται επί δεκαετίες τώρα, ότι δηλαδή οι μικρομεσαίοι αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας, μια ραχοκοκαλιά όμως που ήδη είναι σπασμένη εξαιτίας των πράξεων και παραλείψεων των κυβερνήσεων που αποφάσιζαν τις τελευταίες δεκαετίες.
Έχω μπροστά μου τους αμείλικτους αριθμούς. Οι μικρομεσαίοι έχουν να κάνουν μ’ ένα ανάλγητο γραφειοκρατικό κράτος, μ’ ένα εχθρικό, θα έλεγα, καθεστώς, το οποίο τους εξαναγκάζει να επιβιώνουν κάθε φορά στο όριό τους.
Επειδή η δική μας θέση έχει ξεκαθαριστεί σε σχέση με τη στάση που κρατάμε απέναντι στα μέτρα που εξήγγειλε χθες η Κυβέρνηση, θεωρώ ότι παρέλκει κάθε αναφορά σε αυτό. Εμείς πιστεύουμε σε κάτι το οποίο διδάσκονται οι πρωτοετείς της Νομικής Σχολής ότι δηλαδή περιλαμβάνεται στο Σύνταγμά μας ότι υπέρτατος νόμος είναι η σωτηρία της πατρίδας.
Και το αναφέρω αυτό, γιατί έχουμε συνηθίσει επί πολλές δεκαετίες τώρα να μιλάμε για ταμπέλες. Προηγουμένως θυμήθηκα πως όταν είχα παραιτηθεί από το Δημοτικό Ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης, η μοναδική πολιτική παράταξη που με είχε υποστηρίξει ήταν το τότε ΚΚΕ Εσωτερικού. Και έλεγαν οι εφημερίδες ότι αυτός είναι, ανήκει σ’ αυτό το κόμμα. Αργότερα στη διαδρομή μου ακολούθησα όλους τους κομματικούς σχηματισμούς, κατά τα σχόλια εκείνων που θέλουν να «κολλούν» ταμπέλες.
Λοιπόν, επειδή θα πρέπει οι ταμπέλες να μην καθοδηγούν τη στάση μας, εμείς πιστεύουμε ότι εκείνο που συμφέρει στην πατρίδα, πρέπει να το υποστηρίζουμε. Και αυτό το έχουμε ξεκαθαρίσει εξ αρχής.
Πάντως η σημερινή Κυβέρνηση, επειδή αυτή τώρα έχει την ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας, έχω την αίσθηση ότι άργησε πολύ, ότι βρέθηκε ανέτοιμη απέναντι σε μια κατάσταση, βέβαια, η οποία είχε δημιουργηθεί επί δεκαετίες τώρα.
Δεν ελαμβάνοντο κάθε φορά τα μέτρα που έπρεπε, με αποτέλεσμα σήμερα να βρισκόμαστε σε μια τραγική πραγματικότητα. Ο κ. Βελόπουλος μίλησε για βογγητά που θα γίνουν κατακραυγή. Και η κατακραυγή είναι μπροστά μας, μπορείτε να την ακούσετε έξω από αυτή την Αίθουσα. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια κατάσταση που λέει ότι έχουμε 3.000.000.000 ακάλυπτες επιταγές ή διαμαρτυρημένα γραμμάτια.
Κατά ορισμένες μετρήσεις που έχουν γίνει – γιατί στο διαδίκτυο κυκλοφορούν πολλές και είναι αλληλοσυγκρουόμενες αλλά προς τα κάτω – κατά μία, λοιπόν, σφυγμομέτρηση που έχει δει το φως της δημοσιότητας, το 58% των μικρομεσαίων δηλώνει ότι το τελευταίο έτος έχει μείωση του τζίρου. Αυτό βέβαια δεν είναι ανάγκη κανείς να το ψάξει σε μια έρευνα. Το καταλαβαίνει, είναι η όσμωση της αγοράς που υπάρχει και την αντιλαμβανόμαστε όλοι.
Το 28% αυτών των μικρομεσαίων επιχειρήσεων δηλώνει ότι βρίσκεται σε στασιμότητα ο κύκλος των εργασιών τους. Το 89% δηλώνει ότι ή θα προβεί, εξ αιτίας της καταστάσεως που επικρατεί σήμερα, σε απολύσεις προσωπικού, ή δεν πρόκειται να προσλάβει άλλους.
Κατά μια μέτρηση επίσης, 7.000.000.000 ευρώ είναι ο τζίρος του παραεμπορίου, που η σημερινή Κυβέρνηση έχει την υποχρέωση, ανεξάρτητα από το πώς δημιουργήθηκε – καιρός είναι να δούμε το σήμερα και το αύριο αυτού του τόπου – να αντιμετωπίσει, με τις όποιες θυσίες θα πρέπει να κάνει και η ίδια για το πολιτικό της προφίλ, αλλά και με τις όποιες θυσίες θα πρέπει να κάνουμε και όλοι εμείς, αφού το πολιτικό σύστημα δεν θέλει να τιμωρούνται οι πραγματικοί ένοχοι, αυτοί δηλαδή που διασπάθισαν το δημόσιο χρήμα και κυκλοφορούν ανάμεσά μας.
Πάμε παρακάτω. Οι οκτώ στις δέκα μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δηλώνουν ότι έχουν επηρεαστεί από την οικονομική κρίση – και αυτό φυσικά δεν είναι ανάγκη να το δηλώνουν, το καταλαβαίνει ο καθένας μας – με σημαντικότερα προβλήματα, διαβάζω, τη μείωση του τζίρου τους και την καθυστέρηση των πληρωμών από τους πελάτες τους, σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποιήθηκε άλλωστε από το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Αθηνών.
Και τι συμβαίνει; Δεν υπάρχουν χρήματα. Ο Έλληνας Πρωθυπουργός μάς έλεγε πριν από μήνες ότι χρήματα υπάρχουν. Ξαφνικά λίγο αργότερα ανακάλυψε ότι χρήματα δεν υπάρχουν.
Ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός με επιμονή κάθε φορά προτείνει μέτρα, τα οποία κάνουν πως δεν ακούν οι εκάστοτε κυβερνήσεις. Γιατί και επί Νέας Δημοκρατίας, όταν κυβερνούσε τον τόπο, κάναμε προτάσεις και έκανε πως δεν άκουγε. Κάτι ανάλογο επιχειρήθηκε και από τη σημερινή Κυβέρνηση. Ευτυχώς όμως η σημερινή Κυβέρνηση δείχνει ότι ακούει καλύτερα.
Έτσι, λοιπόν, εκείνο που ο Γιώργος Καρατζαφέρης ανέφερε κάποτε και αντιμετωπίστηκε με κάποια απαξία, ήταν ότι θα πρέπει να δούμε …
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Είκοσι δευτερόλεπτα, κύριε Πρόεδρε.
… πώς θα γίνει ο επαναπατρισμός κεφαλαίων που βρίσκονται στο εξωτερικό. Οι Έλληνες καταθέτες είναι οι δεύτεροι ή οι τρίτοι, αν όχι οι πρώτοι, που έχουν χρήματα στο εξωτερικό. Θα πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος να γυρίσουν πίσω. Μόνο που η σημερινή Κυβέρνηση βάζει τέτοιους όρους, ώστε να μην μπορούν ουσιαστικά να παίρνουν τα χρήματά τους οι Έλληνες, λόγω και του κλίματος που έχει δημιουργηθεί και της δυσπιστίας που υπάρχει απέναντι στην ελληνική πολιτεία.
Ευχαριστώ πολύ.

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Υπουργέ, ανθρώπινα θέλω να σας εκφράσω τη συμπάθειά μου για την έκρηξη βόμβας στο προεκλογικό σας γραφείο.
Βεβαίως, εσείς είπατε ότι δεν φοβάστε, το περάσατε λίγο χαριτωμένα, αλλά εγώ πολιτικά πλέον τώρα, θέλω να σας πω, κύριε Πρόεδρε, ότι φοβάμαι. Φοβάμαι για τον τρόπο με τον οποίο σκέπτεστε και ενεργείτε. Φοβάμαι για το γεγονός ότι εμφανίζεστε στους τηλεοπτικούς σταθμούς και αντιπαρατίθεστε με τους υφισταμένους σας, ενώ κατά την κρατούσα άποψη που είναι πολύ λογική, είστε ο πολιτικός τους ηγέτης. Μαλώνετε με τους υφισταμένους σας, αντί να τους προστατεύσετε. Μαλώνετε με ποιους, κύριε Υπουργέ; Μαλώνετε με τους ανθρώπους αυτούς, που αν εσείς κινδυνεύσετε θα βάλουν πλάτη για να σας προστατεύσουν.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΛΑ.Ο.Σ.)
Με αυτούς διαπληκτίζεστε και αυτό το θεωρώ απαράδεκτο. Όπως είναι απαράδεκτο, το ότι ουσιαστικά ακυρώνετε το κύρος και τις πράξεις τους, τους βάζετε στο περιθώριο, εμφανίζεστε συνεχώς στην τηλεόραση. Τριάντα πέντε χρόνια δημοσιογράφος ων, είκοσι χρόνια προσπαθούσα και έγινα τηλεοπτικός αστέρας στη Μακεδονία. Εσείς σε τέσσερις μήνες το καταφέρατε καλύτερα. Συγχαρητήρια!
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΛΑ.Ο.Σ.)
Επίσης, με ανησυχεί το γεγονός ότι έχετε ανεκπαίδευτους τους αστυνομικούς, όπως και εσείς το έχετε παραδεχθεί, αλλά επί τέσσερις μήνες δεν κάνατε ουσιαστικά τίποτα για να τους εκπαιδεύσετε. Παρακολούθησα ανώτατο στέλεχος…
Εν πάση περιπτώσει, κύριε Πρόεδρε, η Αστυνομία είναι ανεκπαίδευτη. Παρακολούθησα από τηλεοράσεως ανώτατο στέλεχος των συνδικαλιστών της Αστυνομίας, που είπε ότι έχει να ρίξει βολή με όπλο, να εκπαιδευτεί δηλαδή, δέκα επτά συναπτά έτη. Και το κακό συνεχίζεται.
Βέβαια, από τον Υπουργό ακούμε, κύριε Πρόεδρε, καθημερινά ότι θα θωρακίσει την Αστυνομία, ότι θα εκπαιδεύσει την Αστυνομία, ότι θα αποκτήσει το κύρος που πρέπει η Αστυνομία και εμείς ειλικρινά θέλουμε να τον πιστέψουμε. Θέλουμε να τον πιστέψουμε, γιατί σ’ αυτήν την προσπάθειά του θα μας βρει δίπλα του. Μόνο που θα πρέπει ο κύριος Υπουργός, να λέει λιγότερα και να πράττει περισσότερα. Θα πρέπει επίσης, να μη συμφωνεί στο άνοιγμα των συνόρων και την είσοδο λαθρομεταναστών στη χώρα με τη σέσουλα, τη στιγμή που γνωρίζουμε όλοι και κατατέθηκε εδώ από συναδέλφους, ότι εγκληματούν κατά 50% και πλέον όσοι εισέρχονται στην Ελλάδα, όχι γιατί είναι εκ γενετής εγκληματίες, αλλά γιατί τους αναγκάζει ο ίδιος ο τόπος στην εξαθλίωση, στον τρόπο που τους υποδέχεται, ακριβώς γιατί ο αριθμός τους είναι τόσο μεγάλος, ώστε δεν μπορεί η Ελλάδα να τους αντέξει. Γι’ αυτό λοιπόν κυβερνήστε, αλλά κυβερνήστε σωστά.
Σας ευχαριστώ πολύ.

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Θα ήθελα να ευχηθώ στον Υφυπουργό καλή επιτυχία στα καθήκοντά του.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση, την ώρα που η χώρα αντιμετωπίζει τεράστια οικονομικά προβλήματα, επιχειρεί βαθιά τομή στο διοικητικό σύστημα της χώρας. Μία τομή για την οποία απαιτούνται 4.000.000.000 ευρώ, για την πρωτοβάθμια Τοπική Αυτοδιοίκηση και 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ, για τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, σύμφωνα με τα στοιχεία του Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης της ΚΕΔΚΕ.
Επιπλέον, η Κυβέρνηση οφείλει στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης 331.000.000 ευρώ από το 2009 και τη δεύτερη δόση των παρακρατηθέντων ύψους 214.000.000 ευρώ που περιλαμβάνονται στον κρατικό προϋπολογισμό του 2010.
Το ερώτημα είναι εύλογο: Πού θα βρει τόσα χρήματα για την πραγματοποίηση του στόχου της; Και εάν υπάρχουν οι πιστώσεις αυτές, γιατί συνεχίζει και παρακρατεί τα χρήματα, που ανήκουν στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης;
Ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός εγκαίρως θέλησε να σας επαναφέρει στη σκληρή οικονομική πραγματικότητα, τονίζοντας διά του Προέδρου του, Γιώργου Καρατζαφέρη, ότι είναι αναγκαίο το πρόγραμμα αυτό να αναβληθεί για μια τετραετία αφού δεν υπάρχουν χρήματα για την υλοποίησή του και για να μελετηθεί καλύτερα.
Η Κυβέρνηση όμως «αγρόν ηγόραζε», όταν τα έλεγε αυτά ο κ. Καρατζαφέρης. Αναζητούσε δάνεια. Το μόνο παρήγορο στην ομιλία του αξιοτίμου κυρίου Υφυπουργού είναι πως δεκαεπτά φορές ανέφερε τη λέξη «ματαίωση», κάτι που σημαίνει -κατά τους ψυχολόγους ίσως- ότι το σκέφτεται.
Οι πολίτες παρακολουθούν έκπληκτοι, κυρίες και κύριοι, από τη μια μεριά την Κυβέρνηση να αναγκάζεται να αναζητά δάνεια και από την άλλη να επιχειρεί να εφαρμόσει σε χαλεπούς καιρούς πολυδάπανα προγράμματα για τη διοικητική διαίρεση της χώρας.
Επίσης, υπάρχει και κάτι άλλο. Γιατί άραγε τόση σπουδή; Γιατί να προχωρήσει και να ολοκληρώσει άρον-άρον μια, τέτοιας μορφής, διοικητική μεταρρύθμιση μέχρι το Νοέμβριο του 2010, οπότε και έχουμε δημοτικές εκλογές; Η παράλληλη σπουδή να προχωρήσει η Κυβέρνηση στην παραχώρηση ελληνικής ιθαγένειας και δικαιώματος ψήφου σε χιλιάδες μετανάστες αποκαλύπτει τις πραγματικές της προθέσεις. Θέλει να δημιουργήσει ένα πλασματικό εκλογικό σώμα με προφανείς συνέπειες στη συνοχή του έθνους.
Το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί κάτι πρωτοφανές στην πολιτική ζωή της χώρας. Κάνει εμπόριο ψυχών, ελπίζοντας ότι οι μετανάστες θα προσέλθουν μαζικά να ψηφίσουν υπέρ αυτού. «Παίζει τα ρέστα» του σε μία παρτίδα που στο τέλος θα χάσει, αφού όσα επιχειρεί το φέρνουν σε προφανή δυσαρμονία με τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού.
Καταργούνται οι νομαρχίες. Δημιουργούνται δεκατρείς περιφέρειες και καπελώνονται με επτά διορισμένες διοικήσεις, οι οποίες θα κληθούν να ασκήσουν κρατικές αρμοδιότητες. Οι διορισμένοι, δηλαδή, θα ελέγχουν τους εκλεγμένους, κάτι που συνηθίζουν ατυχώς τα δύο μεγάλα κόμματα όταν κυβερνούν, απομειώνοντας έτσι και αλλοιώνοντας τη λαϊκή βούληση όπου άλλους εκλέγει και άλλοι ουσιαστικά τον κυβερνούν.
Το ΠΑΣΟΚ έχει πολύ κακή παράδοση στις διοικητικές μεταρρυθμίσεις, τις οποίες όποτε επιχείρησε το έπραξε με αυστηρά κομματικά κριτήρια. Τώρα, με όσα επιχειρεί, οι περιφερειάρχες μετατρέπονται σε εκτελεστικά και μόνο όργανα, ενώ δήμοι και κοινότητες, βουτηγμένες στα χρέη, θα είναι αδύνατο να πράξουν οτιδήποτε προς όφελος των δημοτών τους. Με ανύπαρκτη στελέχωση υπηρεσιών, χωρίς μηχανοργάνωση και τεχνικές ταμειακές υπηρεσίες θα εκλιπαρούν το διορισμένο διοικητή της ευρύτερης περιφέρειας για λίγα ψίχουλα προκειμένου να εκτελέσουν και το πιο απλό έργο. Δεν θα έχουν τη δυνατότητα να διεκδικήσουν απευθείας και να απορροφήσουν πιστώσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τι μπορεί να προσδοκά μια Δημόσια Διοίκηση όταν θα συνενωθούν δήμοι με οικονομικά προβλήματα; Τι θα συνενώσουν; Τα αδιέξοδά τους; Γιατί συζητούμε εδώ στη Βουλή, κυρίες και κύριοι, την ώρα που ο κ. Σωκράτης Ξυνίδης, ο Γενικός Γραμματέας του ΠΑΣΟΚ, έθεσε θέμα κομματικής πειθαρχίας των Βουλευτών του ΠΑΣΟΚ στα νομοσχέδια για τον «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ» και τον εκλογικό νόμο; Ευτυχώς, ο αξιότιμος κύριος Υφυπουργός είπε ότι θα δεχθεί και προτάσεις και τροποποιήσεις όταν αυτό χρειαστεί.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα μόνο τριάντα δευτερόλεπτα ανοχής, όπως την επιδείξατε και σε άλλους ομιλητές. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός, απευθυνόμενος στην Κυβέρνηση, τονίζει «πάρτε πίσω την πολυδάπανη μεταρρύθμιση την οποία θα μπορούσαμε να συζητήσουμε σε καιρούς που δεν θα είναι χαλεποί, όπως οι σημερινοί, και η χώρα δεν θα μαστίζεται από τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση της ιστορίας της».
Οι αλαζονικές, μονοκομματικές κυβερνήσεις αρέσκονται, στηριζόμενες σε κομματικές πλειοψηφίες, να μην ακούν. Κατά σύμπτωση, δεν ακούν κανέναν όσοι θεωρούν ότι κατέχουν την εξ Αποκαλύψεως αλήθεια, όσοι χάνουν το μέτρο κι όσοι πιστεύουν ότι έχουν το αλάθητο του Πάπα. Όταν η χώρα καίγεται, εσείς έχετε ξεπεράσει και τον «Αρχοντοχωριάτη» του Μολιέρου, που ήταν εκείνος ο οποίος έφερε την κωμωδία σε ίση θέση με την τραγωδία. Και η σύγχρονη τραγωδία φέρει, δυστυχώς, τον τίτλο του «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ». Μόνο που εκείνος έκτιζε Παρθενώνες, ενώ εσείς γκρεμίζετε και αυτήν την ίδια τη σοβαρότητα που επιβάλλεται να επιδεικνύει η χώρα απέναντι στις κρίσιμες περιστάσεις!
Σας ευχαριστώ πολύ.

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα κατ’ αρχάς να ευχηθώ σε όλους καλά χριστούγεννα.
Κύριε Πρόεδρε, ξεπέρασε κάθε όριο η διαμάχη μεταξύ Πράσινων και Βένετων για την κατάντια της οικονομίας της χώρας. Ο Υπουργός Οικονομικών δεν δίστασε μάλιστα να χαρακτηρίσει ως απάτη τους ισχυρισμούς της Νέας Δημοκρατίας για το δημόσιο χρέος. Η απάτη, όπως γνωρίζουμε όλοι, περιγράφεται στο Ποινικό μας Δίκαιο ως έγκλημα που τιμωρείται. Και το ρητορικό ερώτημα είναι «θα τιμωρηθεί άραγε κανείς»;
Η Νέα Δημοκρατία επιστρέφει τους χαρακτηρισμούς σε κάποιους άλλους τόνους βέβαια, αλλά ο ένας χαρακτηρίζει τον άλλον ψεύτη και η αντιπαράθεση δεν έχει τελειωμό. Την ίδια ώρα που η παραγωγική διαδικασία έχει συρρικνωθεί, έχουν μειωθεί οι επενδύσεις που η μείωσή τους πλησιάζει στο 20%, οι ακάλυπτες επιταγές έφθασαν στο δυσθεώρητο 1.000.000.000 ευρώ και το 20% των Ελλήνων ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας.
Ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, η Κυβέρνηση θεωρεί ότι είναι πιο εύκολο να εισπράξει 4.000.000.000 ευρώ από μία αγορά που έχει στεγνώσει από ρευστό παρά να μειώσει δραστικά τις δαπάνες. Θα αλλάξει άραγε κάτι από τον προϋπολογισμό που έχει καταθέσει;
Το λέω αυτό, γιατί δεν μπορώ να διανοηθώ πως συνάδελφοι όλων των πτερύγων δεν κατέθεσαν έστω μία εποικοδομητική πρόταση. Πιστεύω το αντίθετο, ότι κατέθεσαν πολλοί συνάδελφοι εποικοδομητικές προτάσεις. Και μία εξ αυτών θεωρώ του κ. Παντούλα, του συναδέλφου από το ΠΑΣΟΚ, ο οποίος ζητά από τον κωδικό με την επικεφαλίδα «Δημόσιες Επενδύσεις» να μην δοθούν τα ποσά που αναφέρονται σε συλλόγους-σφραγίδες. Και για να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα, δεν εννοώ συλλόγους οι οποίοι συνεχίζουν την παράδοση αυτού του τόπου και κρατούν αναμμένο το κερί της δημιουργίας όλων των πολιτών σε όλα τα χρονικά επίπεδα.
Ο κ. Ροντούλης του ΛΑΟΣ τι σας είπε; Σας είπε να νομιμοποιήσετε τα αυθαίρετα. Και ουσιαστικά επανέλαβε κάποια παλιά πρόταση του ίδιου ή του παλιού αν θέλετε ΠΑΣΟΚ που έλεγε «αν το δηλώσεις, θα το γλιτώσεις», φράση του αείμνηστου Αντώνη Τρίτση. Θα το κάνετε άραγε;
Ο Γιώργος Καρατζαφέρης μίλησε για επαναπατρισμό κεφαλαίων. Ουσιαστικά επανέφερε μία πρόταση του παλιού ΠΑΣΟΚ και συγκεκριμένα του αείμνηστου Ανδρέα Παπανδρέου, η οποία επιχειρήθηκε να εφαρμοστεί αλλά απέτυχε τότε. Υπό νέους άλλους όρους καλύτερους θα έπρεπε ίσως να ξανανοίξει την ατζέντα Καρατζαφέρη η Κυβέρνηση, η οποία κατά καιρούς βέβαια έχει εφαρμόσει ότι «σήμερα λέει ο Γιώργος Καρατζαφέρης αλλά σε άλλη χρονική διάσταση».
Η Κυβέρνηση ζητά συναίνεση, αλλά τη συναίνεση την εννοεί σε ό, τι αφορά αυτά που ήδη έχει αποφασίσει, δεν αφορά συναίνεση σε σχέση με ζητήματα και προτάσεις που έχουν κατατεθεί εδώ από πάρα πολλούς συναδέλφους όλων των πτερύγων.
Επίσης, να αναφέρω πολύ γρήγορα ότι με νομοσχέδιο δεν δίνετε ψήφους στους Έλληνες της διασποράς, αυτούς που κρατούν την Ελλάδα ζωντανή στα πέρατα του κόσμου και δίνετε ψήφο σε δυστυχισμένους ανθρώπους που έρχονται από άλλες χώρες.
Οι Έλληνες πολίτες καλούνται να πληρώσουν τεράστια ποσά για δημόσιες δαπάνες. Αλλά παράλληλα το επίπεδο των παρεχομένων υπηρεσιών προς αυτούς είναι από τα χαμηλότερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Απασχολούμε περισσότερους δημόσιους υπαλλήλους στην Ευρωπαϊκή Ένωση αναλογικά με τον πληθυσμό μας, αλλά δεν καταφέραμε να εξαλείψουμε, να εξαφανίσουμε τις ουρές στις δημόσιες υπηρεσίες. Δεν υπάρχουν χρήματα να ενισχύσουμε το εμπόριο, την παραγωγική διαδικασία, τις εξαγωγές, αλλά αφήνουμε αναξιοποίητα τα επιχειρησιακά προγράμματα του ΕΣΠΑ, που η απορροφητικότητά τους μέχρι πριν από λίγες ημέρες δεν ξεπερνούσε το 2% με ορατό πλέον τον κίνδυνο απώλειας κοινοτικών πόρων δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ σύμφωνα με έγγραφη προειδοποίηση του Διευθυντή του Ευρωπαϊκού Ταμείου, ο οποίος ζητά εσπευσμένα να επισκεφθεί τη χώρα μας στις 25 Ιανουαρίου.
Παράλληλα τους τελευταίους δυόμισι μήνες παρατηρείται φυγή καταθέσεων από τις ελληνικές τράπεζες προς το εξωτερικό ύψους 3.000.000.000 ευρώ εξαιτίας της δημοσιονομικής αστάθειας και της ασάφειας σε ό,τι αφορά τη φορολόγηση ή μη των καταθέσεων.
Ο κίνδυνος περαιτέρω υποβάθμισης της χώρας μας είναι προ των πυλών λόγω του ότι τα προωθούμενα μέτρα από την Κυβέρνηση δεν είναι συγκεκριμένα και δεν εμπνέουν τις διεθνείς αγορές.
Η Κυβέρνηση ξέρει βέβαια πού θα απευθυνθεί για την αντιμετώπιση των οικονομικών προβλημάτων: στους πιο πλούσιους Έλληνες, δηλαδή στους μισθωτούς και τους συνταξιούχους.
Ευχαριστώ πολύ.

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, παρακολουθήσαμε τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ να αλληλοκατηγορούνται για το ποιος έκανε κομματικές επιλογές και διορισμούς.
Εμείς, τους πιστεύουμε και τους δυο. Τους είδαμε να κονταροχτυπιούνται «οι Πράσινοι και οι Βένετοι», η μακρά, παλιά, δραματική, μεγάλη περιπέτεια της Ελλάδος. Δήθεν αφελώς η Νέα Δημοκρατία στην επερώτησή της αναρωτιέται ποια είναι τα κριτήρια και η απάντηση είναι εύκολη. Τα κριτήρια είναι ακριβώς τα ίδια με αυτά που είχε η Νέα Δημοκρατία, όταν ήταν κυβέρνηση. Και θυμίζω μόνο το απλό παράδειγμα των περιφερειαρχών που όλοι ανήκαν στη Νέα Δημοκρατία.
Μάλιστα, πολύ γρήγορα θα ήθελα να πω ότι σ’ έναν περιφερειάρχη είχα πει: Έχω έναν συμμαθητή, πολιτικό μηχανικό, που είναι εξαιρετικός στη δουλειά του. Και μου απάντησε: «Δεν είναι, Νέα Δημοκρατία».
Ας μην αιτιάται, λοιπόν, ο ένας τον άλλο γι’ αυτά που έκαναν και οι δυο. Να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Εγώ θα μπορούσα να δεχθώ ότι η Κυβέρνηση επιλέγει εκείνους τους συνεργάτες με τους οποίους πιστεύει ότι θα εφαρμόσει καλύτερα το πρόγραμμά της. Εγώ μπορεί να μη συμφωνώ. Προσωπικώς, ας πούμε, από όλους τους συνεργάτες μου ούτε ένας ανήκει στο Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό. Αυτό ξέρω ότι πολιτικά δε με συμφέρει. Όμως, έχοντάς τους δίπλα μου έχω μια ευρύτερη σκέψη, γιατί μου κάνουν και κριτική, μου ανοίγουν κάποιους άλλους δρόμους, μπορώ και σκέφτομαι καλύτερα.
Επιλέγοντας το στελεχιακό δυναμικό της, λοιπόν, η Κυβέρνηση πιστεύει ότι έτσι θα κάνει καλύτερα τη δουλειά της. Το ζήτημα είναι ότι θα πρέπει να το πει. Να πει: Εγώ θέλω αυτούς, με αυτούς μπορώ να δουλέψω. Διότι εδώ έχω έναν μακρύ κατάλογο ανθρώπων που όλως τυχαίως όλοι ανήκουν στο ΠΑΣΟΚ. Μέχρι που φτάνω στο σημείο να πιστεύω ότι και οι εφτά σοφοί της αρχαιότητας και αυτοί ΠΑΣΟΚ ήταν! Είναι δυνατόν όλοι οι σοφοί να είναι σε μία πλευρά; Όχι, βέβαια!
Το ζήτημα είναι ότι το ΠΑΣΟΚ θα έπρεπε να το πει: Ξέρετε, κάνω αυτές τις επιλογές, είμαι Κυβέρνηση και είμαι πανίσχυρη Κυβέρνηση, έχω νέους Βουλευτές. Και θα ήθελα να τους ρωτήσετε. Απευθυνόμενος στην Κυβέρνηση, θα της έλεγα να ρωτήσει τους νέους Βουλευτές: Τι θέλουν; Ένα κομματικό κράτος ή μια Ελλάδα που να ανήκει στους Έλληνες, όπως έλεγε ο Ανδρέας Παπανδρέου; Η απάντηση είναι αυτονόητη.
Ας ρωτήσει, επίσης και παλαιότερους, όπως τον παριστάμενο κ. Ευθυμίου. Ας τους ρωτήσουν: Τι θέλουν; Ένα κομματικό κράτος ή μια Ελλάδα που να ανέχεται και να βοηθά όλα τα παιδιά της; Η απάντηση, επίσης είναι αυτονόητη.
Ο κ. Ευθυμίου, τον οποίο τιμώ εξαιρετικώς, μίλησε για αξιοκρατία.
Δεν τη βλέπουμε, όμως, κύριε Ευθυμίου, τουλάχιστον με τα μέχρι στιγμής στοιχεία. Και μάλιστα, έχει φτάσει στο σημείο τώρα η Κυβέρνηση να σταματά τη δημοσίευση στο διαδίκτυο των βιογραφικών, γιατί δημιουργείται πρόβλημα. Το διαδίκτυο είναι ευτυχία ή δυστυχία, ζωή ή θάνατος. Και αυτό θα έπρεπε να το είχαν καταλάβει ορισμένοι νωρίτερα.
Έτσι, λοιπόν, καθώς τώρα έχουν πέσει οι μάσκες, θα μου επιτρέψετε, κύριε Πρόεδρε, να πω και πάλι, απευθυνόμενος στην Κυβέρνηση: Μη διχάζετε τους Έλληνες. Δεν είναι δυνατόν μόνο οι πράσινες μάνες να γέννησαν σοφά παιδιά!
Μη διχάζετε τους πολίτες σε «πράσινους» και μη. Γυρίζει πολλά χρόνια πίσω με την τακτική αυτή ο τόπος. Όλοι υπηρετούμε μια πατρίδα. Λυτρώστε την από τα δεσμά του κομματισμού. Μια πολύ ισχυρή κυβέρνηση θα έπρεπε να τα έχει αποφύγει αυτά. Άλλωστε δεν κινδυνεύετε από κανένα. Συγκυβερνάτε μαζί με τη Νέα Δημοκρατία. Έτσι είναι. Το έχουν δηλώσει εδώ. Δεν θέλουν εκλογές το Μάρτιο, άρα θα συγκυβερνήσετε στην ίδια «πολυκατοικία» περί της οποίας πολύς λόγος γίνεται. Την «πολυκατοικία» αυτή εσείς, η Κυβέρνηση, την έχετε καταλάβει εξ εφόδου, καθώς ουσιαστικά σας παρεδόθη με τις εκλογές.
Και επειδή πολύς λόγος γίνεται για το τι κράτος θέλουμε, θα σας θυμίσω μόνο αυτό που έλεγε ο Μπέρτολτ Μπρεχτ, γιατί δεν έχω και χρόνο, ώστε να αναπτύξω περαιτέρω τις σκέψεις μου. Έλεγε, λοιπόν, ο Μπρεχτ: «Η γη ανήκει σε αυτόν που τη δουλεύει και το παιδί σε αυτόν που το αγαπά.»
Ευχαριστώ πολύ.

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Κύριε Υπουργέ, έχω πάρει τοις μετρητοίς τα λόγια σας στη Διαρκή Επιτροπή, ότι δηλαδή θα δεχτείτε τροπολογίες από οποιονδήποτε κομματικό σχηματισμό κι αν προέρχονται, γιατί απέναντι σε τέτοια καίριας σημασίας ζητήματα, δεν υπάρχουν χρώματα.
Και το εξετίμησα σε τέτοιο βαθμό, ώστε το δεκαήμερο που πέρασε, θέλοντας να φανώ χρήσιμος -ίσως όχι ευχάριστος, αλλά αυτό δεν έχει σημασία για κανέναν- συνομίλησα με καθηγητές πανεπιστημίου που ασχολούνται με τα ζητήματα αυτά, με ιατροδικαστές, με χρήστες, με οικογένειες χρηστών -δεν βρήκα, βέβαια, εμπόρους ναρκωτικών, αλλά αυτούς δεν τους βρίσκει και η πολιτεία εύκολα- και συγκέντρωσα ορισμένα στοιχεία, όχι γιατί φαντάστηκα πως σε εσάς δεν θα είναι γνωστά, αλλά γιατί πιστεύω ότι μας παρακολουθούν οι πολίτες που δεν είναι όλοι νομικοί ώστε να αντιλαμβάνονται τους ειδικούς νομικούς όρους που έχετε χρησιμοποιήσει εσείς, ο κ. Βορίδης, ο κ. Πλεύρης και άλλοι νομικοί στη Διαρκή Επιτροπή και σήμερα.
Και χαριτολογώντας σκέφτηκα ότι η δικαιοσύνη είναι πολύ σοβαρή υπόθεση, κύριε Υπουργέ, για να την αφήσουμε μόνο στους νομικούς. Έτσι, λοιπόν, καλό είναι να ανεχθείτε και ορισμένες απόψεις από μη νομικούς –γιατί εγώ δεν έχω τελειώσει τη Νομική, παρά μόνο την Πάντειο Σχολή- και να σας καταθέσω ορισμένα καίρια, σημαντικά κατ’ εμέ, σημεία, έτσι ώστε να αντιληφθούν και οι πολίτες που μας παρακολουθούν, όπως είπα, το τοπίο περί του οποίου μιλάμε.
Ασφαλώς γνωρίζετε ότι στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι εισάγονται κατ’ έτος περίπου τέσσερις τόνοι ναρκωτικών, κυρίως ηρωίνης! Στο ίδιο χρονικό διάστημα, κατάσχεται από τις διωκτικές αρχές περίπου το 10% και η υπόλοιπη ποσότητα «μεταφράζεται» -εντός εισαγωγικών η λέξη, αν γίνεται- σε είκοσι επτά τόνους νοθευμένης ηρωίνης, όπως σε μια πολύ χρήσιμη παρέμβασή του τόνισε ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης, γνωστός και σε εσάς, ο κ. Φλωρίδης. Το εμπόριο ναρκωτικών από τον «παραγωγό» -αν μπορούμε να το πούμε έτσι- στον τελικό χρήστη και «καταναλωτή» -αν μπορούμε να το πούμε έτσι- αποδίδει κέρδος της τάξης των περίπου 4.000%!
Καταλαβαίνουμε όλοι, λοιπόν, πόσο δελεαστική είναι αυτή η αγορά και αν το συνδυάσουμε με τη σχετική ευκολία στη διακίνηση λόγω των μορφολογικών ιδιαιτεροτήτων της χώρας μας –πολυάριθμα νησιά, χιλιόμετρα ακτογραμμών- και μ’ ένα διάτρητο νομοθετικό πλαίσιο που πολύ εύκολα εξομοιώνει τους εμπόρους με τους απλούς χρήστες, αντιλαμβανόμαστε γιατί οι έμποροι ναρκωτικών δραστηριοποιούνται εντατικά και εφευρίσκουν τεχνάσματα, προκειμένου να αυξήσουν την πελατεία τους, προσεγγίζοντας μάλιστα ολοένα νεότερης ηλικίας άτομα, άτομα δηλαδή με υψηλή απόδοση και σχετικά χαμηλό ρίσκο.
Θα σας αναφέρω ακόμη ότι το Μάρτιο του 2009, το State Department αναφέρει ότι μια από τις αδυναμίες του συστήματος είναι ότι για την καλύτερη αντιμετώπιση –εννοεί- του προβλήματος της διακίνησης των ναρκωτικών στην Ελλάδα αποδίδεται στο γεγονός ότι τα ελληνικά δικαστήρια και το Υπουργείο Δικαιοσύνης εξακολουθούν να μην έχουν οργανωμένα στοιχεία για το χειρισμό των υποθέσεων και τον άμεσο εντοπισμό προγενέστερης καταδίκης των διακινητών.
Μέρος του προβλήματος, όπως αναφέρεται στην ίδια έκθεση, αποτελεί το γεγονός ότι οι ελληνικές διωκτικές αρχές δεν έχουν τη δέουσα εκπαίδευση και δεν πληρώνονται καλά, με αποτέλεσμα να παρατηρείται διαφθορά στη δίωξη ναρκωτικών. Και ενώ το άρθρο 3 του ν. 3459/2006 προβλέπει την επί πενθήμερο κλινική παρακολούθηση ενός κατηγορουμένου για παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών και στη συνέχεια τοξικολογική εξέταση αίματος και ούρων, αυτά έχουν καταργηθεί σιωπηρά από τη νομοθεσία, διότι δεν διατίθενται κονδύλια.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Φαντάζομαι ότι γίνατε και εσείς δέκτης παραπόνων από τους ιατροδικαστές της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Θεσσαλονίκης ότι ουσιαστικά δεν μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους, ακριβώς γιατί το Υπουργείο Δικαιοσύνης –πιθανόν όχι επί των ημερών σας, αλλά επί των ημερών της προηγούμενης Κυβερνήσεως- δεν τους διέθετε κονδύλια για όλα εκείνα τα υλικά που θα έπρεπε να έχουν ώστε να κάνουν τις εξετάσεις αυτές.
Οι εξετάσεις τελικώς γίνονται -και αν το γνωρίζετε, φαντάζομαι πως με την ευαισθησία που σας διακρίνει, θα το αντιμετωπίσετε αμέσως- από ιατροδικαστές ιδιώτες, πράγμα το οποίο βέβαια ενέχει κινδύνους που εσείς γνωρίζετε καλύτερα από εμένα.
Αντ’ αυτών, λοιπόν, η ιατροδικαστική εξέταση περιορίζεται σε ένα απϊκό τεστ -τις εννέα γνωστές ερωτήσεις- με το οποίο παίρνουν βεβαίωση τοξικομανίας και εξομοιώνεται έτσι ο απλός χρήστης με τον έμπορο και έχουμε ευνοϊκότερη μεταχείριση στα δικαστήρια, όπως εξήγησαν και οι εκλεκτοί συνάδελφοί μου.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Κυρία Πρόεδρε, δώστε μου, σας παρακαλώ, τριάντα δευτερόλεπτα.
Θα σας κάνω μία πρόταση –γιατί δεν έχω πολύ χρόνο- η οποία έγκειται στο εξής. Σας προτείνω, κύριε Υπουργέ, να κάνετε ένα άλμα όχι τόσο για την υστεροφημία σας, αλλά κυρίως για την προστασία των νέων παιδιών, της νέας γενιάς.
Σας προτείνω, λοιπόν, να κάνετε το εξής άλμα. Ιδρύστε ειδικά δικαστήρια που να δικάζουν μόνο υποθέσεις ναρκωτικών κατά το πρότυπο των δικαστηρίων ανηλίκων. Και αυτό το λέω γιατί θα υπάρχει ειδικός ανακριτής-εισαγγελέας εξειδικευμένος στις υποθέσεις δίωξης ναρκωτικών που θα εποπτεύει την προανάκριση, όπως υπάρχει ειδικός εισαγγελέας στην Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία, στην Εσωτερικών Υποθέσεων και στις υπηρεσίες αντιμετώπισης οργανωμένου εγκλήματος.
Ο λόγος για τον οποίο σας προτείνω να το πράξετε αυτό, είναι προφανής και φαντάζομαι ότι με την ευαισθησία που σας διακρίνει και ως άνθρωπο και ως πολιτικό θα το κρατήσετε και θα το αξιοποιήσετε με την πρώτη ευκαιρία.
Σας ευχαριστώ πολύ.